Het HondenForum

StormenRoxy schreef:

Caro. schreef:

StormenRoxy schreef: dat is inderdaad zo'n beetje storm.. heel moeilijk te bereiken.. en roxy snapt het direct.. ik hoef de toeter maar aan te raken en ze staat al voor mijn neus... kan haar zelfs terug roepen van een stel fazanten..

schamen doe ik mij niet voor storm... als ze me staan aan te staren zeg ik dat de show over is
maar relaxed lopen lukt niet echt.. omdat ie al begint als ie die andere hond ziet..

Dat doet Puchu ook, sterker nog: als hij de plas ruikt van een reu, dan gaan zijn nekharen al overeind en begint hij al.
En toch trek ik me er niks meer van aan.
In het begin deed ik dus helemaal niks meer, ik reageerde totaal niet. Inmiddels schat ik de situatie in en eventueel plaats ik een 'luchtige en humoristische' opmerking. Dit moet je wel menen natuurlijk, want anders hoort je hond het. Met humor klinkt vaak je stem al heel erg luchtig, dus zeg ik gekke dingen.
Ondertussen train ik wel stiekum door, want kijkt hij even na zo'n opmerking dan zeg ik bv 'héé moet je eens kijken Puch wat ik hier voor lekkerrrsssss heb' en zo blijf ik de aandachtsoefeningen er een beetje in houden in de hoop dat dit ooit toch nog verder uitgebouwd kan worden.
Ik probeer het wel zoveel mogelijk in te schatten of het zin heeft of niet, want 9 keer een 'nee' van je hond is niet goed. Is hij te hysterisch dan doe ik dus alsof mijn neus bloedt en onderneem geen enkele actie behalve rustig doorlopen.

oke ik ga het is proberen.. want vaak ben je toch gespannen als hij zo agressief word.. dus dat word ook moeilijk voor mij zelf

Ja klopt, ik was ook gespannen.... zelfs al gespannen als ik een hond zag voordat hij 'm zag, want ik wist dat het weer bal zou worden als het een reu was. En zo blijf je in een cirkeltje ronddraaien.
Ik betrapte me er zelfs op dat ik verstarde als ik een andere hond zag en een seconde twijfelde over wat ik zou doen (omdraaien, oefeningen. doorlopen), en gegarandeerd dat je hond daar direct op reageert met 'wat is er, wie is er, grrrrrr'.

Het is echt een knop omdraaien en er 'schijt aan hebben'. Niet meer reageren, niet in het minst reageren (dus ook niet meer omdraaien). Je moet natuurlijk niet recht op zo'n hond aflopen maar echt zo min mogelijk reageren.

Nu 'moet' je niks natuurlijk, maar ik merkte hier echt verbetering toen ik zelf die knop omzette.
Het is geen wondermiddel hoor, want ik heb nog steeds een galbakkie naar andere reuen, maar het scheelt wel een hoop vooral in de mate van uit z'n plaat gaan.
En dan hoop ik dat het zoveel minder gaat worden, dat ik uiteindelijk toch wat kan met 'koekie/snoepie/kaas/rookwost'. Maar het was te erg bij hem om die aandachtsoefeningen te kunnen doen, dus eerst moet er meer rust bij hem zijn en dat lijkt nu toch langzaam te gebeuren (ik ben hier nu ongeveer een half jaar mee bezig).

Caro. schreef: schamen doe ik mij niet voor storm... als ze me staan aan te staren zeg ik dat de show over is
maar relaxed lopen lukt niet echt.. omdat ie al begint als ie die andere hond ziet..

Dat doet Puchu ook, sterker nog: als hij de plas ruikt van een reu, dan gaan zijn nekharen al overeind en begint hij al.
En toch trek ik me er niks meer van aan.
In het begin deed ik dus helemaal niks meer, ik reageerde totaal niet. Inmiddels schat ik de situatie in en eventueel plaats ik een 'luchtige en humoristische' opmerking. Dit moet je wel menen natuurlijk, want anders hoort je hond het. Met humor klinkt vaak je stem al heel erg luchtig, dus zeg ik gekke dingen.
Ondertussen train ik wel stiekum door, want kijkt hij even na zo'n opmerking dan zeg ik bv 'héé moet je eens kijken Puch wat ik hier voor lekkerrrsssss heb' en zo blijf ik de aandachtsoefeningen er een beetje in houden in de hoop dat dit ooit toch nog verder uitgebouwd kan worden.
Ik probeer het wel zoveel mogelijk in te schatten of het zin heeft of niet, want 9 keer een 'nee' van je hond is niet goed. Is hij te hysterisch dan doe ik dus alsof mijn neus bloedt en onderneem geen enkele actie behalve rustig doorlopen.[/quote]

oke ik ga het is proberen.. want vaak ben je toch gespannen als hij zo agressief word.. dus dat word ook moeilijk voor mij zelf[/quote]

Ja klopt, ik was ook gespannen.... zelfs al gespannen als ik een hond zag voordat hij 'm zag, want ik wist dat het weer bal zou worden als het een reu was. En zo blijf je in een cirkeltje ronddraaien.
Ik betrapte me er zelfs op dat ik verstarde als ik een andere hond zag en een seconde twijfelde over wat ik zou doen (omdraaien, oefeningen. doorlopen), en gegarandeerd dat je hond daar direct op reageert met 'wat is er, wie is er, grrrrrr'.

Het is echt een knop omdraaien en er 'schijt aan hebben'. Niet meer reageren, niet in het minst reageren (dus ook niet meer omdraaien). Je moet natuurlijk niet recht op zo'n hond aflopen maar echt zo min mogelijk reageren.

Nu 'moet' je niks natuurlijk, maar ik merkte hier echt verbetering toen ik zelf die knop omzette.
Het is geen wondermiddel hoor, want ik heb nog steeds een galbakkie naar andere reuen, maar het scheelt wel een hoop vooral in de mate van uit z'n plaat gaan.
En dan hoop ik dat het zoveel minder gaat worden, dat ik uiteindelijk toch wat kan met 'koekie/snoepie/kaas/rookwost'. Maar het was te erg bij hem om die aandachtsoefeningen te kunnen doen, dus eerst moet er meer rust bij hem zijn en dat lijkt nu toch langzaam te gebeuren (ik ben hier nu ongeveer een half jaar mee bezig).[/quote]

jha dat word ook goed trainen voor mij zelf dus...

daarom wil ik ook die chemische castratie proberen.. om te kijken of ie er rustiger van wordt.. en dan beter af te leiden is..
hij zit nu op dag 3 maar ben natuurlijk nog geen hond tegen gekomen als je ze nodig hebt zijn ze er niet

Caro. schreef:Het is moeilijk.... ik snap beide 'partijen'.

Ik heb voor Puchu namelijk dit probleem ook nooit gehad en al helemaal geen uitvallende hysterische hond aan de lijn.
Het klinkt gemakkelijk 'afleiden met eten en/of speeltjes' en ja, dat is ook dé manier.... alleen bij sommige honden gaat zo het licht uit,
dat het eten en de speeltjes hun volledig gestolen kan worden.

Kaya van mij, houdt niet van de meeste honden. Haar had ik binnen een week aangeleerd 'vreemde hond = lekkers bij de baas', maar inderdaad, dat is een baasgericht ras. Met haar loop ik probleemloos langs andere honden.

..

Maar nu doen jullie net alsof een blokje kaas voor de neus van Hera gelijk resulteerde in een hond die direct naar mij opkeek want het is zo'n baasgerichte hond.
Als dat zo was geweest, was ik er toch niet bijna 2 jaar zoet mee geweest?
Op het moment dat Hera een andere hond zag draaide zij ook compleet door en werd onbereikbaar. Dan kon ik met een bal voor haar neus zwaaien (waar ze normaal gesproken een moord voor doet) of pens voor dr neus houden maar die hond moest eraan en wel nu!
Ik was op die momenten totaal uit beeld voor haar hoor.
Bij Bikkel vorig jaar net zo. Die maakte zichzelf helemaal gek en gilde en krijste de hele boel bij elkaar. Op het moment dat ik hem dan wilde pakken bij zijn lijf kon ik nog een beet toe krijgen ook.

Daarom zeg ik ook dat je dit op moet bouwen. Je moet op afstand gaan werken en beginnen met aandacht vragen. Niet beginnen met een hond op 3 meter afstand.

Zelf rustig blijven is natuurlijk ook een eerste vereiste.

Cash schreef:

Caro. schreef:Het is moeilijk.... ik snap beide 'partijen'.

Ik heb voor Puchu namelijk dit probleem ook nooit gehad en al helemaal geen uitvallende hysterische hond aan de lijn.
Het klinkt gemakkelijk 'afleiden met eten en/of speeltjes' en ja, dat is ook dé manier.... alleen bij sommige honden gaat zo het licht uit,
dat het eten en de speeltjes hun volledig gestolen kan worden.

Kaya van mij, houdt niet van de meeste honden. Haar had ik binnen een week aangeleerd 'vreemde hond = lekkers bij de baas', maar inderdaad, dat is een baasgericht ras. Met haar loop ik probleemloos langs andere honden.

..

Maar nu doen jullie net alsof een blokje kaas voor de neus van Hera gelijk resulteerde in een hond die direct naar mij opkeek want het is zo'n baasgerichte hond.
Als dat zo was geweest, was ik er toch niet bijna 2 jaar zoet mee geweest?
Op het moment dat Hera een andere hond zag draaide zij ook compleet door en werd onbereikbaar. Dan kon ik met een bal voor haar neus zwaaien (waar ze normaal gesproken een moord voor doet) of pens voor dr neus houden maar die hond moest eraan en wel nu!
Ik was op die momenten totaal uit beeld voor haar hoor.
Bij Bikkel vorig jaar net zo. Die maakte zichzelf helemaal gek en gilde en krijste de hele boel bij elkaar. Op het moment dat ik hem dan wilde pakken bij zijn lijf kon ik nog een beet toe krijgen ook.

Daarom zeg ik ook dat je dit op moet bouwen. Je moet op afstand gaan werken en beginnen met aandacht vragen. Niet beginnen met een hond op 3 meter afstand.

Zelf rustig blijven is natuurlijk ook een eerste vereiste.

Volgens mij zeg ik dat nergens hoor, in ieder geval bedoel ik het zo niet.
Uiteraard heb ik met Puch me rot getraind en natuurlijk niet op 3 meter afstand. Alleen op een gegeven moment moet je het wel gaan uitbouwen natuurlijk, want als we samen gingen trainen deed hij alles perfect, dus dan ga je een stapje verder.... alleen dat stapje verder is er bij Puchu dus niet, want zelfs als hij de plas van een reu ruikt gaat hij uit zijn plaat (die ik niet ruik natuurlijk en er dus niet op kan inspelen).
Eens moet je dat stapje verder gaan doen en dan pak je dus die 30 meter afstand van een hond, maar ook dan interesseert de kaas of rookworst hem helemaal niks. Handen vol heb ik zo ongeveer letterlijk in zijn bek geduwd.
Geprobeerd met commando zit en wat je maar kan verzinnen. Het zat er niet in, echt, echt niet. Hij draaide door als hij ook maar in de verste verte een reu zag of rook.

En dan is Puchu dus helemaal geen 'killer', ongetwijfeld zal hij er op af gaan, bij een bange hond er wellicht op kletteren, bij een niet bange hond gaan domineren. Dus dat is het nog niet eens bij hem, want wat dat betreft is Kaya met al haar kalmte 100 keer zo 'gevaarlijk'.
Maar hij hypert gewoon alle kanten op, is niet meer bereikbaar met stem, correcties, voer en alles wat ik deed op zo'n moment, maakte hem eigenlijk alleen maar erger.

Ik heb dit dus ongeveer 1,5 jaar geprobeerd, lijkt mij toch een vrij lange periode. En dus zonder succes of een enkele verbetering.
Weer terug gegaan naar 'af', weer helemaal alleen getraind en echt perfect. Weer geprobeerd op te bouwen, niks nopes.

Toen besloot ik dus om helemaal niks meer te doen, zodat hij ook niet iets fout kan begrijpen (of ik het fout kan overbrengen).
Met voer is het gevaar er ook, dat je niet alleen aan het afleiden ben, maar ook bij de minste grom of blaf een beloning aan het geven ben en ik had zelf de indruk dus dat alles wat ik deed, het erger maakte.
Dus dan niks meer... geen ruk aan de riem, geen voer, geen stem, helemaal niks meer onder het mom 'je staat er volledig alleen voor', niks wat hij fout kan begrijpen alszijnde dat ik hem ergens in zou steunen.
En heel langzaam lijkt dat dus vruchten af te werpen, maar ook daar ben ik alweer een half jaar mee bezig.

Dus ik bedoel absoluut niet te zeggen dat je dit in een week heb aangeleerd (oké bij Kaya was het zo, maar ik bedoelde daar zeker niet mee dat dit meestal zo is).

Caro. schreef:Met voer is het gevaar er ook, dat je niet alleen aan het afleiden ben, maar ook bij de minste grom of blaf een beloning aan het geven ben en ik had zelf de indruk dus dat alles wat ik deed, het erger maakte.
Dus dan niks meer... geen ruk aan de riem, geen voer, geen stem, helemaal niks meer onder het mom 'je staat er volledig alleen voor, niks wat hij fout kan begrijpen alszijnde dat ik hem ergens in zou steunen'.
En heel langzaam lijkt dat dus vruchten af te werpen, maar ook daar ben ik alweer een half jaar mee bezig.

Dat met het voer zie ik toch anders hoor.
Je geeft hem voer op het moment dat je aandacht hebt.
Als Bikkel naar mijn zin teveel gaat hyperen bij het zien van een hond en hij op stem even niet te bereiken is dan hou ik met mijn hand een snoepje voor zijn neus en 'leidt' hem met hand en snoepje naar mij toe met zijn kop. Op het moment dat hij daarin meegaat en dus zijn aandacht van de andere hond af heeft krijgt hij de beloning.
In het begin zullne ze dan na het aannemen van het snoepje direct de andere hond weer opzoeken en gek gaan doen en dat moet je dus uit gaan zien te bouwen; langer de aandacht vasthouden.
In het begin stond ik op zo'n moment bij Bikkel het ene snoepje na het andere snoepjein zijn bek te duwen omdat hij dus anders zijn aandacht weer gelijk kwijt was maar nu ben ik dus zo ver dat ik zonder snoep aandacht kan vragen en hij de aandacht lang vast kan houden, zonder ook maar een enkel snoepje.

Ik ga hem natuurlijk geen snoep in zijn bek duwen op het moment dat hij aan het fixeren is op de andere hond.... dan ben je idd verkeerd bezig.

Het is denk ik ook lastig om via 'schrift' uit te leggen wat je bedoeld en hoe je iets aanpakt. Zoiets zou je voor moeten kunnen doen met een hond.

Cash schreef:

Caro. schreef:Met voer is het gevaar er ook, dat je niet alleen aan het afleiden ben, maar ook bij de minste grom of blaf een beloning aan het geven ben en ik had zelf de indruk dus dat alles wat ik deed, het erger maakte.
Dus dan niks meer... geen ruk aan de riem, geen voer, geen stem, helemaal niks meer onder het mom 'je staat er volledig alleen voor, niks wat hij fout kan begrijpen alszijnde dat ik hem ergens in zou steunen'.
En heel langzaam lijkt dat dus vruchten af te werpen, maar ook daar ben ik alweer een half jaar mee bezig.

Dat met het voer zie ik toch anders hoor.
Je geeft hem voer op het moment dat je aandacht hebt.
Als Bikkel naar mijn zin teveel gaat hyperen bij het zien van een hond en hij op stem even niet te bereiken is dan hou ik met mijn hand een snoepje voor zijn neus en 'leidt' hem met hand en snoepje naar mij toe met zijn kop. Op het moment dat hij daarin meegaat en dus zijn aandacht van de andere hond af heeft krijgt hij de beloning.

Exact dat punt is er dus niet. Er is geen afleiding mogelijk, geen fractie van een seconde om die aandacht te pakken en dat is dus de basis van het probleem.
Krijg je een fractie van een seconde de aandacht, dan kan je 'm pakken, vasthouden en uitbouwen. Maar dat beginsel is er dus niet.

Cash schreef: In het begin zullne ze dan na het aannemen van het snoepje direct de andere hond weer opzoeken en gek gaan doen en dat moet je dus uit gaan zien te bouwen; langer de aandacht vasthouden.
In het begin stond ik op zo'n moment bij Bikkel het ene snoepje na het andere snoepjein zijn bek te duwen omdat hij dus anders zijn aandacht weer gelijk kwijt was maar nu ben ik dus zo ver dat ik zonder snoep aandacht kan vragen en hij de aandacht lang vast kan houden, zonder ook maar een enkel snoepje.
Ik ga hem natuurlijk geen snoep in zijn bek duwen op het moment dat hij aan het fixeren is op de andere hond.... dan ben je idd verkeerd bezig.

Het is denk ik ook lastig om via 'schrift' uit te leggen wat je bedoeld en hoe je iets aanpakt. Zoiets zou je voor moeten kunnen doen met een hond.

Het is ook heel lastig zo geschreven. Ik schrijf ook wat om het proberen uit te leggen, maar dan wordt het toch weer anders uitgelegd als dat ik het bedoel.
Omdat hij dus niet reageert op een koekje voor zijn snufferd (en ik heb 'm 'kijk' daarbij aangeleerd), heb ik handenvol kaas of rookworst genomen en het een halve centimeter voor zijn bek gehouden in de hoop dat hij dan wel omkijkt, op kijkt of iets anders doet dat uit zijn plaat gaat. Niet dus.
Train ik dat samen met hem, geen vuiltje aan de lucht. Bouw ik het uit op zeer grote afstand van een hond.. forget it.

En ongetwijfeld zal ik ergens steken hebben laten vallen hoor en had een ander het wellicht wel voor elkaar gekregen, alleen tja, ik moet het samen met hem doen (en ik vind dan ook wel weer dat ik niet de aller stompzinnigste ben met honden ) en ik kreeg het niet voor elkaar met hem.
Dus nu dan over een andere boeg om er rust in te krijgen. Zodra er rust is, die aandacht wél pakken en het op deze manier uit gaan bouwen.
Vooralsnog lijkt dat hier een stuk beter te werken, waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat de methode aandacht/voer/speeltje niet goed is, want dat is natuurlijk een prima methode.

Ging ondertussen weer de deurbel.... kermis voor de deur en bellentrekkende kinderen

Nog even over de verwarring 'belonen of niet': je pakt een seconde de aandacht van de hond met iets lekkers, de aandacht daarna is weer verdwenen - zeker in beginsel - en de hond blaft of gromt weer. Vervolgens probeer je weer de aandacht te pakken en zodra je die hebt, geef je weer wat lekkers.
Dit tijdsbestek zit vlak op elkaar, soms maar met enkele seconde tussenpozen. In mijn gedachtengang, is het niet onmogelijk dat een hond de beloning aan het verkeerde gedrag koppelt.
Wat ik gezien heb bij Puchu en het zeer weinige resultaat, heb ik het idee dat dit bij hem zo was. Hij was zo hyper en ook al keek hij dan een hele enkele keer eventjes naar mij, zijn hersens bolwerkte vanwege de hyper-status niet dat hij zijn beloning daarvoor kreeg.

Ik denk dat bij een bepaalde mate van opwinding er eerst veel meer rust in moet zitten om iets te kunnen koppelen of leren.

Hmmm, ik hoop dat ik het zo goed heb uitgelegd

Mooie trainingsdiscussie, zou eigenlijk gesplit moeten worden? Ik heb er weinig aan toe te voegen. Ik hoop alleen wel dat als Storm een korf gaat blijven dragen het er zo eentje wordt

en niet deze muilband waarmee ik hem op een foto zag en waardoor hij niet kan hijgen

Fynn reageerde ook heel erg op andere reuen en was dan niet te bereiken door mij.
Ook kwijlde hij enorm op plasjes van teven en gecastreerde reuen en liep weg als hij dacht in de verte iets te zien wat interessant was.
Hij heeft toen hij 2 jaar was een chemische castratie gehad waar ik absoluut niets geen verschil van gedrag door merkte.
Toen kwam de chip ter sprake door andere mensen en heeft hij augustus 2008 zijn eerste chip gehad.
Het duurt een aantal weken voordat het gaat werken en het gedrag verergert eerst.
Maar daarna heb ik met de chip en training bereikt dat ik zijn aandacht vast kan houden en dat hij luistert.
Hij is rustiger geworden en kwijlt niet meerop plasjes.
Hij heeft na een half jaar een nieuwe chip gekregen vorig jaar maart en die tweede chip werkte bijna 10 maanden.
Omdat de gevolgen van het gebruik v/d chip op lange termijn niet bekend is laat ik geen nieuwe meer zetten.
Ik zou als je echt wil zien of zijn gedrag verandert een chip laten zetten.

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani

ik vind de trainingsdiscussie ook wel interessant. ik ben met Kiba een jaar bezig geweest met afleiden en belonen (met voer) en het uitvallen is zeker een stuk beheersbaarder geworden, maar het laatste halfjaar is er eigenlijk ook geen verbetering meer. hij valt niet alleen tegen reuen uit, is meer angstagressie dan reuenagressie, dat is dus wel een verschil. castratie zou bij hem dus ook niet werken hiervoor.
ik ben nu sinds kort overgeschakeld op Kiba en andere hond compleet negeren, langslopen en pas belonen als hij al netjes langsgelopen is. doet hij dat niet dan geen beloning maar ook geen correctie, gewoon niks. met afleiden met voertjes en "kijk eens" zat ik toch vaak te stuntelen met de voertjes die ik dan net weer niet op tijd in mijn jas zak te pakken kreeg ofzo en ik vond het erg moeilijk om dan nog een zelfverzekerde houding te bewaren. ik kreeg toch het idee dat ik met mijn "gedoe" juist het sein gaf dat er van alles aan de hand was. dit compleet negeren doe ik pas 2 weken dus weet nog niet waar het heengaat, maar lijkt veelbelovend.

Caro. schreef:

Cash schreef:Dat met het voer zie ik toch anders hoor.
Je geeft hem voer op het moment dat je aandacht hebt.
Als Bikkel naar mijn zin teveel gaat hyperen bij het zien van een hond en hij op stem even niet te bereiken is dan hou ik met mijn hand een snoepje voor zijn neus en 'leidt' hem met hand en snoepje naar mij toe met zijn kop. Op het moment dat hij daarin meegaat en dus zijn aandacht van de andere hond af heeft krijgt hij de beloning.

Exact dat punt is er dus niet. Er is geen afleiding mogelijk, geen fractie van een seconde om die aandacht te pakken en dat is dus de basis van het probleem.
Krijg je een fractie van een seconde de aandacht, dan kan je 'm pakken, vasthouden en uitbouwen. Maar dat beginsel is er dus niet.
..

Zie, ik moet het nog meer in detail uitleggen. hihihihi
Bij Bikkel en Hera was dat er in het begin ook niet. Op het moment dat ik met snoep weg kan leiden heb ik daarvoor al andere stappen gehad.
Met Bikkel was het in het begin weglopen van de betreffende hond; niks zeggen, niet boos worden, gewoon weg bij de vreemde hond vandaan. In het begin sleur je dan een hond mee maar hoe verder je weg komt hoe bereikbaarder de hond weer wordt en dat is dan het punt waarop je die aandacht weer kan gaan pakken.

Ik heb het ook even geoefend bij een hondenclub met Bikkel.
Groep mensen met honden aan de ene kant van de manegebak , ik helemaal aan de andere kant. Aandacht vragen en richting de groep met honden lopen. Zodra Bikkel ook maar een teken gaf van geen aandacht meer voor mij maar voor de hond draaide ik resoluut om (zonder de bekende flinke ruk aan de lijn) en liep weer van de groep weg waardoor ik wel weer de aandacht terug kreeg.

Ragyo schreef: met afleiden met voertjes en "kijk eens" zat ik toch vaak te stuntelen met de voertjes die ik dan net weer niet op tijd in mijn jas zak te pakken kreeg ofzo en ik vond het erg moeilijk om dan nog een zelfverzekerde houding te bewaren. ik kreeg toch het idee dat ik met mijn "gedoe" juist het sein gaf dat er van alles aan de hand was. dit compleet negeren doe ik pas 2 weken dus weet nog niet waar het heengaat, maar lijkt veelbelovend.

Dat voertje heb je dus ook al in je hand. Dat moet je niet pas pakken op het moment dat de hond eindelijk naar je kijkt.
Zodra ik een hond spotte had ik direct een snoepje te pakken. Mijn jaszak zit met dat soort momenten ook vol met snoep dus misgrijpen is bijna onmogelijk. En dan vaak 5 snoepjes tegelijk in mijn hand.

Caro. schreef:Het is moeilijk.... ik snap beide 'partijen'.

Ik heb voor Puchu namelijk dit probleem ook nooit gehad en al helemaal geen uitvallende hysterische hond aan de lijn.
Het klinkt gemakkelijk 'afleiden met eten en/of speeltjes' en ja, dat is ook dé manier.... alleen bij sommige honden gaat zo het licht uit,
dat het eten en de speeltjes hun volledig gestolen kan worden.

Mee eens dat het niet zo makkelijk is. Ik heb met Saffie al helemaal geen klagen op gebied van voergerichtheid/baasgerichtheid, maar ik haal haar aandacht makkelijker van een konijn af dan van een hond die we dichtbij aangelijnd moeten passeren. De frustratie spat ervan af, ook als ze niet tekeer gaat.

Overigens gaat het de laatste tijd prima nadat ik er na een tip de clicker er maar weer eens bij heb gepakt. Ik klik nu voor het even snel kijken naar andere honden, en daar heb ik een oefening van gemaakt. Saffie kijkt even snel naar de andere hond en dan naar mij voor de beloning. Met clicker-gekke Saffie werkt het behoorlijk goed. Wat ik al jaren voor elkaar probeer te krijgen (het automatisch kijken naar mij als ze een andere hond ziet) gaat nu veel beter. En de ergste spanning is er een beetje af.
Overigens is bovenstaande meer een algemeen verhaal hoor Caro. Voor het geval dat iemand er nog wat aan heeft. Saffie is nog gekker op de click dan op het voertje alleen.
Tsja, en de afstand opbouwen blijft wel moeilijk. Als de andere hond te dichtbij is kan die click haar ook gestolen worden (en dan gebruik ik hem dus ook niet)

En naar TS: ik hoop voor je dat het wat uithaalt, maar ook ik zou liever de chip proberen. Mijn eigen reu is niet anders naar andere reuen geworden door castratie. Andere reuen vinden hem echter nu erg interessant en komen inderdaad veel sneller even snuffelen. En nog langer snuffelen. Uiteindelijk heb ik nu wel minder last van aanvaringen omdat ik merk dat andere reuen de confrontatie niet aangaan als hij even met de kaakjes klappert als ze te dichtbij komen.
Maar ik vraag me af of je daar wat aan hebt met een reu die er liever meteen gehakt van maakt.

Cash schreef:

Caro. schreef:

Cash schreef:Dat met het voer zie ik toch anders hoor.
Je geeft hem voer op het moment dat je aandacht hebt.
Als Bikkel naar mijn zin teveel gaat hyperen bij het zien van een hond en hij op stem even niet te bereiken is dan hou ik met mijn hand een snoepje voor zijn neus en 'leidt' hem met hand en snoepje naar mij toe met zijn kop. Op het moment dat hij daarin meegaat en dus zijn aandacht van de andere hond af heeft krijgt hij de beloning.

Exact dat punt is er dus niet. Er is geen afleiding mogelijk, geen fractie van een seconde om die aandacht te pakken en dat is dus de basis van het probleem.
Krijg je een fractie van een seconde de aandacht, dan kan je 'm pakken, vasthouden en uitbouwen. Maar dat beginsel is er dus niet.
..

Zie, ik moet het nog meer in detail uitleggen. hihihihi
Bij Bikkel en Hera was dat er in het begin ook niet. Op het moment dat ik met snoep weg kan leiden heb ik daarvoor al andere stappen gehad.
Met Bikkel was het in het begin weglopen van de betreffende hond; niks zeggen, niet boos worden, gewoon weg bij de vreemde hond vandaan. In het begin sleur je dan een hond mee maar hoe verder je weg komt hoe bereikbaarder de hond weer wordt en dat is dan het punt waarop je die aandacht weer kan gaan pakken.

Ik heb het ook even geoefend bij een hondenclub met Bikkel.
Groep mensen met honden aan de ene kant van de manegebak , ik helemaal aan de andere kant. Aandacht vragen en richting de groep met honden lopen. Zodra Bikkel ook maar een teken gaf van geen aandacht meer voor mij maar voor de hond draaide ik resoluut om (zonder de bekende flinke ruk aan de lijn) en liep weer van de groep weg waardoor ik wel weer de aandacht terug kreeg.

Hahaha, het blijft moeilijk internet

In feite probeer ik dat punt wat jij beschrijft - denk ik - nu te pakken alleen dan op een iets andere manier.
Nu is dus al een tijd negeer, plaats ik af en toe een 'luchtige' opmerking en ik merk dat hij hier nu meer aandacht voor heeft, dan voorheen (naar ik denk vanwege het negeren en dus totaal niet belangrijk vinden van die andere reu). Op dat moment pak ik ook zijn aandacht weer.
Het doel is hetzelfde, de methode in basis denk ik niet eens zo gek verschillend.

Met Puch was het ook moeilijk omkeren en daarna weer de aandacht pakken, want zoals ik schreef, soms bleef hij wel 15 minuten (soms zelfs wel langer) helemaal opgefokt tot het punt zelfs dat hij niet meer heeft kunnen lopen van de spierspanning.
Als ik dus omdraai en wegloop, dan hangt Puch omgekeerd in de lijn, ongetwijfeld zoals de meeste honden die andere honden niet moeten, en op die lijn hangt spanning want dat voorkom je niet. Alleen daarvan werd hij alleen maar nijdiger en nijdiger.
En natuurlijk heb ik als de rust weer gekeerd was, op aandacht getraind... als een engeltje zodra hij rustig is, maar ik kreeg het niet voor elkaar in die hyper staat.

Ik weet het ook niet, alleen had ik zelf het gevoel dat hij de hele aandachts training met voer en andere honden, totaal niet goed begreep.
Er was geen ingang, in ieder geval zag ik die ingang niet omdat er geen moment van rust was en ik die op deze manier ook niet kon creëren en ik raakte er zelf ook van over de zeik de laatste maanden en dan gaat het natuurlijk van kwaad tot erger.

saffie schreef:

Caro. schreef:Het is moeilijk.... ik snap beide 'partijen'.

Ik heb voor Puchu namelijk dit probleem ook nooit gehad en al helemaal geen uitvallende hysterische hond aan de lijn.
Het klinkt gemakkelijk 'afleiden met eten en/of speeltjes' en ja, dat is ook dé manier.... alleen bij sommige honden gaat zo het licht uit,
dat het eten en de speeltjes hun volledig gestolen kan worden.

Mee eens dat het niet zo makkelijk is. Ik heb met Saffie al helemaal geen klagen op gebied van voergerichtheid/baasgerichtheid, maar ik haal haar aandacht makkelijker van een konijn af dan van een hond die we dichtbij aangelijnd moeten passeren. De frustratie spat ervan af, ook als ze niet tekeer gaat.

Overigens gaat het de laatste tijd prima nadat ik er na een tip de clicker er maar weer eens bij heb gepakt. Ik klik nu voor het even snel kijken naar andere honden, en daar heb ik een oefening van gemaakt. Saffie kijkt even snel naar de andere hond en dan naar mij voor de beloning. Met clicker-gekke Saffie werkt het behoorlijk goed. Wat ik al jaren voor elkaar probeer te krijgen (het automatisch kijken naar mij als ze een andere hond ziet) gaat nu veel beter. En de ergste spanning is er een beetje af.
Overigens is bovenstaande meer een algemeen verhaal hoor Caro. Voor het geval dat iemand er nog wat aan heeft. Saffie is nog gekker op de click dan op het voertje alleen.
Tsja, en de afstand opbouwen blijft wel moeilijk. Als de andere hond te dichtbij is kan die click haar ook gestolen worden (en dan gebruik ik hem dus ook niet)

En naar TS: ik hoop voor je dat het wat uithaalt, maar ook ik zou liever de chip proberen. Mijn eigen reu is niet anders naar andere reuen geworden door castratie. Andere reuen vinden hem echter nu erg interessant en komen inderdaad veel sneller even snuffelen. En nog langer snuffelen. Uiteindelijk heb ik nu wel minder last van aanvaringen omdat ik merk dat andere reuen de confrontatie niet aangaan als hij even met de kaakjes klappert als ze te dichtbij komen.
Maar ik vraag me af of je daar wat aan hebt met een reu die er liever meteen gehakt van maakt.

Ja, de clicker vindt Puchu ook erg leuk en dat zou ook nog een optie zijn eventueel.
Ik heb het wel een korte periode geprobeerd, de beginselen dan, maar Kaya reageerde ook direct op de clicker en dat werd eigenlijk een beetje een chaos

Maar goed, ik heb de indruk dat ik eindelijk de afgelopen maanden iets bereikt heb en ga nu voorlopig door op de ingeslagen weg in de hoop dat er straks voldoende aandacht is om het trainen hierop veel meer uit te bouwen.
Ik maak er dus ook geen groot punt meer van eigenlijk. Hij heeft 1000 eigenschappen die ik geweldig vind en 1 eigenschap die niet leuk is, ach.....

Wat ik eerder ook al zei, het is lastig iets uit te leggen via een schermpje.
Ik snap prima dat de ene hond veel lastiger daarin is dan de andere maar toch denk ik dat het voor heel veel honden wel zal werken.
Jullie zeggen bijv. zelf al dat jullie gespannen rondliepen met je hond, bang om op het verkeerde moment te belonen etc etc , dan wil het toch ook niet? Als je zelf al gestressed rondloopt kun je niet verwachten dat je hond koelbloedig blijft.
Ik denk dat het daar dus gewoon fout gaat.

Cash schreef:Wat ik eerder ook al zei, het is lastig iets uit te leggen via een schermpje.
Ik snap prima dat de ene hond veel lastiger daarin is dan de andere maar toch denk ik dat het voor heel veel honden wel zal werken.
Jullie zeggen bijv. zelf al dat jullie gespannen rondliepen met je hond, bang om op het verkeerde moment te belonen etc etc , dan wil het toch ook niet? Als je zelf al gestressed rondloopt kun je niet verwachten dat je hond koelbloedig blijft.
Ik denk dat het daar dus gewoon fout gaat.

En toch ben ik even eigenwijs, al ben ik het grotendeels wél met je eens.
Maar ik was in beginsel dus niet gestressed. Ik wist hoe ik moest trainen, ik had ervaring met wat moeilijkere honden, dus nee, ik was niet gestressed. Alleen toen het gedrag steeds erger werd en ik door begon te krijgen dat ik er eigenlijk geen invloed op had, ja tóen begon ik wel gestressed te raken. Zeker ook omdat mijn fantasie op was, alle trainingsmethodes die ik kende en adviezen die ik gekregen had niet leken te werken en toen wist ik het niet meer.
Eigenlijk moest ik aan mezelf toegeven dat ik, wat dit aspect betrof, geen invloed op hem had en dat was zwaar balen.
Natuurlijk zoek ik tig fouten bij mezelf, heb ik aan rangorde problemen e.d. gedacht, maar jee.... wat is Puch verder een schat van een hond en op geen enkel ander front heb ik ook maar de minste problemen met hem.

En toen heb ik dus heel bewust de handdoek in de ring gegooid en tegen mezelf gezegd dat ik dit gedrag van hem stomweg ga accepteren om er zelf zo weinig mogelijk ergenis van te hebben en, zoals ik al eerder schreef, heeft dat dus juist wel effect op hem.
Vandaar ook dat ik het aanhaal in dit topic, want wie weet helpt het bij meerdere honden (en vooral mensen om de stress er vanaf te gooien, want of het nu in beginsel is of in een later stadium, die stress komt erbij kijken en voelt de hond feilloos aan).
Denk eens bij jezelf 'waarom moet mijn hond zo perfect zijn? waarom eigenlijk?' en ga de boel relativeren.
Uiteraard wel zodanig dat je hond natuurlijk geen andere hond lastig valt of bespringt, maar dat lijkt me geen punt van discussie

Maar als dit voor jou prima werkt is het toch ook prima verder?
Ik had er met Hera alleen geen zin in om met een hond te lopen die zo hysterisch tekeer zou gaan bij het zien van andere honden. Ik mag graag met 1 van de hondjes lekker wat door de wijken slenteren, beetje binnen koekeloeren, voortuintjes bekijken, het leven op straat bekijken e.d. en dat loopt niet fijn als je een hond naast je hebt die bij het zien van een hond zo onbereikbaar wordt en die kom je in zo'n rondje best veel tegen.
En dus wilde ik ermee aan de slag.

Nu blijf ik altijd wel rustig hoor met dat soort dingen. Ik raak niet zo snel in de stress en ik vind het ook stiekem wel leuk om met dat soort dingen bezig te zijn. Beetje maf wel. i know.

Heb je al eens aan een GL gedacht Caro
Baco valt niet uit maar trekt buiten zijn eigen plan en voer en een speeltje hoef ik niet aan te beginnen , maar ben nu 4 weken bezig met de GL en dat gaat heel goed, de momenten dat hij nu op me let beloon ik hem uitbundig met mijn stem en hij weet opeens weer wat naast is, ik wandel ontspannen en Baco kan weer overal mee naar toe.

Rosita Compagner schreef:Mooie trainingsdiscussie, zou eigenlijk gesplit moeten worden? Ik heb er weinig aan toe te voegen. Ik hoop alleen wel dat als Storm een korf gaat blijven dragen het er zo eentje wordt

en niet deze muilband waarmee ik hem op een foto zag en waardoor hij niet kan hijgen

ik heb beide in huis...

Cash schreef:

Ragyo schreef: met afleiden met voertjes en "kijk eens" zat ik toch vaak te stuntelen met de voertjes die ik dan net weer niet op tijd in mijn jas zak te pakken kreeg ofzo en ik vond het erg moeilijk om dan nog een zelfverzekerde houding te bewaren. ik kreeg toch het idee dat ik met mijn "gedoe" juist het sein gaf dat er van alles aan de hand was. dit compleet negeren doe ik pas 2 weken dus weet nog niet waar het heengaat, maar lijkt veelbelovend.

Dat voertje heb je dus ook al in je hand. Dat moet je niet pas pakken op het moment dat de hond eindelijk naar je kijkt.
Zodra ik een hond spotte had ik direct een snoepje te pakken. Mijn jaszak zit met dat soort momenten ook vol met snoep dus misgrijpen is bijna onmogelijk. En dan vaak 5 snoepjes tegelijk in mijn hand.

ik heb maanden en maanden met worst in mijn handen gelopen maar dat werd ik toch ook wel eens zat het heeft zeker wel geholpen want hij begon eerst al te blaffen als hij ergens een hond zag al was het aan het eind van de straat, en nu kan ik op redelijke afstand gewoon passeren. maar net het laatste stukje komen we niet verder. ik doe het nu ook zo omdat Ragyo ook altijd uitviel zij het minder heftig, en die is er volledig mee gestopt sinds ik hem geen aandacht meer geef (was immers bezig Kiba af te leiden en ik kan geen 2 dingen tegelijk).
ik ga nu dit gewoon een maand of wat proberen en kijken hoe het loopt. naar mijn idee geeft het Kiba wel rust. wat ook leuk is, hij heeft geleerd een rondje te draaien op commando "turn" en dat doe ik ook af en toe aan de lijn terwijl hij loopt, daar waren we gister dus mee bezig en we kwamen langs een andere hond, en je zag Kiba even daarheen kijken en dan weer met de volle aandacht naar mij zo van, wij waren met iets veel leukers bezig dat zie ik graag
maar ik denk nog altijd wel dat het uitmaakt of je hond vanuit angst of vanuit reuen-haat uitvalt, voor Kiba zal het veel uitmaken of ik zelf rustig overkom en alleen dat kan hem al kalmeren, voor een reu die echt een andere reu wil grijpen maakt dat wellicht een heel stuk minder uit.

billy schreef:Heb je al eens aan een GL gedacht Caro
Baco valt niet uit maar trekt buiten zijn eigen plan en voer en een speeltje hoef ik niet aan te beginnen , maar ben nu 4 weken bezig met de GL en dat gaat heel goed, de momenten dat hij nu op me let beloon ik hem uitbundig met mijn stem en hij weet opeens weer wat naast is, ik wandel ontspannen en Baco kan weer overal mee naar toe.

Aan gedacht wel, maar ik vond het eigenlijk wat te 'link', want als Puch er dwars doorheen zou gaan, dan kan ik zijn nekkie hiermee
(volgens mij) behoorlijk beschadigen.
Wat ik wel heb, is een u-lead tuig en dat helpt ook erg goed.

Puch is sowieso wel wat hyper buiten, zeker als hij aan de lijn loopt en in de buurt. Achter iedere hoek verwacht hij 'gevaar' en hij loopt dus meestal wel flink alert rond te kijken. Als ik 's middags met hem naar de polder ga, waar hij losloopt en ruim overzicht heeft, dan is hij véél relaxter. Maar hier in de buurt moet hij zich 'waarmaken' of zoiets en kan hij zich slecht ontspannen.

Op mensen en kinderen heb ik hem overigens wel prima kunnen trainen dat als die gekke 'uithalen' doen (schreeuwen, rennen of wat dan ook) dat hij direct zijn aandacht focused op mij. Dat heb ik gewoon met de aandacht/voer methode getraind en dat gaat prima.
Alleen dat doortrekken richting reuen, lukte dus niet.

Ragyo schreef:

Cash schreef:

Ragyo schreef: met afleiden met voertjes en "kijk eens" zat ik toch vaak te stuntelen met de voertjes die ik dan net weer niet op tijd in mijn jas zak te pakken kreeg ofzo en ik vond het erg moeilijk om dan nog een zelfverzekerde houding te bewaren. ik kreeg toch het idee dat ik met mijn "gedoe" juist het sein gaf dat er van alles aan de hand was. dit compleet negeren doe ik pas 2 weken dus weet nog niet waar het heengaat, maar lijkt veelbelovend.

Dat voertje heb je dus ook al in je hand. Dat moet je niet pas pakken op het moment dat de hond eindelijk naar je kijkt.
Zodra ik een hond spotte had ik direct een snoepje te pakken. Mijn jaszak zit met dat soort momenten ook vol met snoep dus misgrijpen is bijna onmogelijk. En dan vaak 5 snoepjes tegelijk in mijn hand.

ik heb maanden en maanden met worst in mijn handen gelopen maar dat werd ik toch ook wel eens zat het heeft zeker wel geholpen want hij begon eerst al te blaffen als hij ergens een hond zag al was het aan het eind van de straat, en nu kan ik op redelijke afstand gewoon passeren. maar net het laatste stukje komen we niet verder. ik doe het nu ook zo omdat Ragyo ook altijd uitviel zij het minder heftig, en die is er volledig mee gestopt sinds ik hem geen aandacht meer geef (was immers bezig Kiba af te leiden en ik kan geen 2 dingen tegelijk).
ik ga nu dit gewoon een maand of wat proberen en kijken hoe het loopt. naar mijn idee geeft het Kiba wel rust. wat ook leuk is, hij heeft geleerd een rondje te draaien op commando "turn" en dat doe ik ook af en toe aan de lijn terwijl hij loopt, daar waren we gister dus mee bezig en we kwamen langs een andere hond, en je zag Kiba even daarheen kijken en dan weer met de volle aandacht naar mij zo van, wij waren met iets veel leukers bezig dat zie ik graag
maar ik denk nog altijd wel dat het uitmaakt of je hond vanuit angst of vanuit reuen-haat uitvalt, voor Kiba zal het veel uitmaken of ik zelf rustig overkom en alleen dat kan hem al kalmeren, voor een reu die echt een andere reu wil grijpen maakt dat wellicht een heel stuk minder uit.

Nou maar dan heeft het toch gewerkt?
Je moet op een gegeven moment ook tevreden zijn en niet iets willen vragen van een hond wat gewoon niet gaat lukken.
Hera kan nu prima op een paar meter van een hond passeren en dat is genoeg voor mij. Ze hoeft niet neus aan neus te kunnen snuffelen en ik hoef al helemaal niet te denken dat ze ooit leuk met een andere hond zal kunnen spelen.
Maar als ik ergens loop en aan de overkant loopt een andere hond heeft ze zich te gedragen. Ze mag best wat stoom blazen maar dat hysterische geblaf niet.

Het is natuurlijk ook wel lastig oefenen als je met 2 honden loopt. Ik oefen dit soort dingen dus ook gewoon alleen met de hond in kwestie, zonder andere rellers erbij.
Hera wil trouwens gewoon echt de andere hond mollen hoor en ook die heeft dus geleerd normaal te doen.

Cash schreef:

Ragyo schreef:

Cash schreef:
Dat voertje heb je dus ook al in je hand. Dat moet je niet pas pakken op het moment dat de hond eindelijk naar je kijkt.
Zodra ik een hond spotte had ik direct een snoepje te pakken. Mijn jaszak zit met dat soort momenten ook vol met snoep dus misgrijpen is bijna onmogelijk. En dan vaak 5 snoepjes tegelijk in mijn hand.

ik heb maanden en maanden met worst in mijn handen gelopen maar dat werd ik toch ook wel eens zat het heeft zeker wel geholpen want hij begon eerst al te blaffen als hij ergens een hond zag al was het aan het eind van de straat, en nu kan ik op redelijke afstand gewoon passeren. maar net het laatste stukje komen we niet verder. ik doe het nu ook zo omdat Ragyo ook altijd uitviel zij het minder heftig, en die is er volledig mee gestopt sinds ik hem geen aandacht meer geef (was immers bezig Kiba af te leiden en ik kan geen 2 dingen tegelijk).
ik ga nu dit gewoon een maand of wat proberen en kijken hoe het loopt. naar mijn idee geeft het Kiba wel rust. wat ook leuk is, hij heeft geleerd een rondje te draaien op commando "turn" en dat doe ik ook af en toe aan de lijn terwijl hij loopt, daar waren we gister dus mee bezig en we kwamen langs een andere hond, en je zag Kiba even daarheen kijken en dan weer met de volle aandacht naar mij zo van, wij waren met iets veel leukers bezig dat zie ik graag
maar ik denk nog altijd wel dat het uitmaakt of je hond vanuit angst of vanuit reuen-haat uitvalt, voor Kiba zal het veel uitmaken of ik zelf rustig overkom en alleen dat kan hem al kalmeren, voor een reu die echt een andere reu wil grijpen maakt dat wellicht een heel stuk minder uit.

Nou maar dan heeft het toch gewerkt?
Je moet op een gegeven moment ook tevreden zijn en niet iets willen vragen van een hond wat gewoon niet gaat lukken.
Hera kan nu prima op een paar meter van een hond passeren en dat is genoeg voor mij. Ze hoeft niet neus aan neus te kunnen snuffelen en ik hoef al helemaal niet te denken dat ze ooit leuk met een andere hond zal kunnen spelen.
Maar als ik ergens loop en aan de overkant loopt een andere hond heeft ze zich te gedragen. Ze mag best wat stoom blazen maar dat hysterische geblaf niet.

Het is natuurlijk ook wel lastig oefenen als je met 2 honden loopt. Ik oefen dit soort dingen dus ook gewoon alleen met de hond in kwestie, zonder andere rellers erbij.
Hera wil trouwens gewoon echt de andere hond mollen hoor en ook die heeft dus geleerd normaal te doen.

Weet je waar ik wel benieuwd naar ben? Jij hebt ook meerdere honden en ik heb er dus 2.
Nu zeg jij 'je oefent dit soort dingen als je alleen met de hond loopt', maar betekent dit dat je Hera nooit samen met de andere uitlaat of oefen je dan gewoon niet?

Want ik had dat dus bv met de clicker, daar reageerde Puch eigenlijk hartstikke goed op (in aanleer fase was dat), maar Kaya vond het ook geweldig en ging zich ermee bemoeien.
Nu laat ik Puch regelmatig alleen uit, maar ik neem ze ook wel samen mee en dacht dus dat het totaal geen nut zou hebben om de ene keer flink te oefenen tegen het uitvallen en blaffen en de andere keer (dus bij samen uitlaten) hem maar te laten gaan, want met 2 honden valt er niks te oefenen.
Het leek me nogal verwarrend voor Puch om het dus de ene keer te trainen en hem de andere keer uit z'n plaat te laten gaan.

Hoe doe jij dat? (of deed jij dat, want inmiddels doet Hera het dus niet meer).

Caro. schreef:Weet je waar ik wel benieuwd naar ben? Jij hebt ook meerdere honden en ik heb er dus 2.
Nu zeg jij 'je oefent dit soort dingen als je alleen met de hond loopt', maar betekent dit dat je Hera nooit samen met de andere uitlaat of oefen je dan gewoon niet?

Want ik had dat dus bv met de clicker, daar reageerde Puch eigenlijk hartstikke goed op (in aanleer fase was dat), maar Kaya vond het ook geweldig en ging zich ermee bemoeien.
Nu laat ik Puch regelmatig alleen uit, maar ik neem ze ook wel samen mee en dacht dus dat het totaal geen nut zou hebben om de ene keer flink te oefenen tegen het uitvallen en blaffen en de andere keer (dus bij samen uitlaten) hem maar te laten gaan, want met 2 honden valt er niks te oefenen.
Het leek me nogal verwarrend voor Puch om het dus de ene keer te trainen en hem de andere keer uit z'n plaat te laten gaan.

Hoe doe jij dat? (of deed jij dat, want inmiddels doet Hera het dus niet meer).

Hera en Bikkel laat ik vrijwel nooit samen uit. Mocht het gebeuren dat er een hond op ons af komt gestoven dan heb ik namelijk een probleem omdat ik niet en Hera en Bikkel tegelijk in bedwang kan houden. En nu is Bikkel verder prima sociaal en vecht niet zomaar maar met Hera erbij die de boel dan flink opstookt kan het wle fout gaan.
Hera en Bikkel hebben allebei gewoon echt alle aandacht nodig, ik kan dat niet verdelen.

Hera en Woopy lopen wel regelmatig samen en ik liep ook heel vaak met Kimba en Hera samen. Of zelfs met Hera, Kimba en Woopy samen.
Wat ik doe op het moment dat ik de aandacht van Hera wil is dat ik voor Woopy en Kimba bijv. wat snoepjes in het gras gooide. DIe waren daar dan mee bezig. Of ik liet Woopy ook gewoon voor mij zitten wachten op een snoepje. Kimba was verder heel gemakkelijk, ging nooit zelf op honden af en bleef bij mij als ik dat zei. Daar had ik dan dus geen omkijken meer naar. Woopy heeft aan een "denk erom he!" genoeg.

Bikkel en Woopy lopen wel vaak samen. En Woopy mag graag de boel wat oprellen. Meestal gaat dat toch wel goed. Woopy weegt ook niet zoveel dus die hou ik gewoon vast en sis hem wat toe en op die manier kan ik toch gewoon met Bikkel bezig zijn. Maar goed, het gaat weleens minder galant hoor.
Laatst nog. er kwam ineens iemand met 2 saarlooswolfshonden de hoek om, tsja Bikkel en Woopy helemaal over de rel heen en dan dring ik dus ook niet meer door hoor tot Bikkel. Die ook lekker gevoed wordt door Woopy. Komt daar ook nog de jachthond van de overburen aanracen. Uiteindelijk stond ik zeg maar met mijn handen om een boom geparkeerd; links van de boom Woopy, rechts van de boom Bikkel en ik kon de boom zoenen zo'n beetje ..... :M:

Cash schreef:

Caro. schreef:Weet je waar ik wel benieuwd naar ben? Jij hebt ook meerdere honden en ik heb er dus 2.
Nu zeg jij 'je oefent dit soort dingen als je alleen met de hond loopt', maar betekent dit dat je Hera nooit samen met de andere uitlaat of oefen je dan gewoon niet?

Want ik had dat dus bv met de clicker, daar reageerde Puch eigenlijk hartstikke goed op (in aanleer fase was dat), maar Kaya vond het ook geweldig en ging zich ermee bemoeien.
Nu laat ik Puch regelmatig alleen uit, maar ik neem ze ook wel samen mee en dacht dus dat het totaal geen nut zou hebben om de ene keer flink te oefenen tegen het uitvallen en blaffen en de andere keer (dus bij samen uitlaten) hem maar te laten gaan, want met 2 honden valt er niks te oefenen.
Het leek me nogal verwarrend voor Puch om het dus de ene keer te trainen en hem de andere keer uit z'n plaat te laten gaan.

Hoe doe jij dat? (of deed jij dat, want inmiddels doet Hera het dus niet meer).

Hera en Bikkel laat ik vrijwel nooit samen uit. Mocht het gebeuren dat er een hond op ons af komt gestoven dan heb ik namelijk een probleem omdat ik niet en Hera en Bikkel tegelijk in bedwang kan houden. En nu is Bikkel verder prima sociaal en vecht niet zomaar maar met Hera erbij die de boel dan flink opstookt kan het wle fout gaan.
Hera en Bikkel hebben allebei gewoon echt alle aandacht nodig, ik kan dat niet verdelen.

Hera en Woopy lopen wel regelmatig samen en ik liep ook heel vaak met Kimba en Hera samen. Of zelfs met Hera, Kimba en Woopy samen.
Wat ik doe op het moment dat ik de aandacht van Hera wil is dat ik voor Woopy en Kimba bijv. wat snoepjes in het gras gooide. DIe waren daar dan mee bezig. Of ik liet Woopy ook gewoon voor mij zitten wachten op een snoepje. Kimba was verder heel gemakkelijk, ging nooit zelf op honden af en bleef bij mij als ik dat zei. Daar had ik dan dus geen omkijken meer naar. Woopy heeft aan een "denk erom he!" genoeg.

Bikkel en Woopy lopen wel vaak samen. En Woopy mag graag de boel wat oprellen. Meestal gaat dat toch wel goed. Woopy weegt ook niet zoveel dus die hou ik gewoon vast en sis hem wat toe en op die manier kan ik toch gewoon met Bikkel bezig zijn. Maar goed, het gaat weleens minder galant hoor.
Laatst nog. er kwam ineens iemand met 2 saarlooswolfshonden de hoek om, tsja Bikkel en Woopy helemaal over de rel heen en dan dring ik dus ook niet meer door hoor tot Bikkel. Die ook lekker gevoed wordt door Woopy. Komt daar ook nog de jachthond van de overburen aanracen. Uiteindelijk stond ik zeg maar met mijn handen om een boom geparkeerd; links van de boom Woopy, rechts van de boom Bikkel en ik kon de boom zoenen zo'n beetje ..... :M:

Hahaha, fijn is dat he? :M:
Het gebeurt mij zelden ook, maar als er een hond recht op mijn 2 honden af komt, heb ik ook een probleempje hoor
Is het een teef, dan schuif ik Puch naar voren toe en bij een reu Kaya, alleen dan raakt Puch buiten zinnen (al helemaal als een reu aan Kaya komt natuurlijk).

Maar het is dus een beetje hetzelfde als wat ik doe. Ik kan ze ook prima samen uitlaten, Kaya is op zich makkelijk windt zich ook niet op over honden (of ze moeten binnen een meter komen en brutaal zijn).
En dan kan ik dus Puchu prima 'trainen' alleen dus niet met iets wat Kaya ook mega interessant vindt en dat was dus de clicker.
Want dan kwam Kaya ook meteen kijken en verloor het trainen iedere waarde, want mijn reactie is dan niet vlot genoeg meer als ik ineens 2 opdringerige neuzen voor me heb en Puch afhaakt voordat hij een snauw krijgt. Gaat hij de clicker nog associëren met iets vervelends ook, haha.

Zo liet Pieter ze dus een keer uit aangelijnd in de buurt en kwam er een reu-agressieve Rottweiler van over een straat aanrennen recht op Puchu af :N:
Nu is Kaya ook onder de indruk van deze reu, want ze heeft ooit op d'r donder gekregen van hem en dat gebeurt haar niet zo vaak.
Maak toen hij op Puchu knalde, werd het Kaya te gortig en greep ze toch in. Terwijl zij korte metten met de reu maakte, was Puch hem in zijn billen aan het happen :lol:
Op een paar kleine wondjes na, was er wonder boven wonder niks aan de hand en kon de baas van de Rottweiler uiteindelijk zijn hond grijpen.
Maar ik was wel blij dat Pieter dit had en niet ik

Caro. schreef:Zo liet Pieter ze dus een keer uit aangelijnd in de buurt en kwam er een reu-agressieve Rottweiler van over een straat aanrennen recht op Puchu af :N:
Nu is Kaya ook onder de indruk van deze reu, want ze heeft ooit op d'r donder gekregen van hem en dat gebeurt haar niet zo vaak.
Maak toen hij op Puchu knalde, werd het Kaya te gortig en greep ze toch in. Terwijl zij korte metten met de reu maakte, was Puch hem in zijn billen aan het happen :lol:
Op een paar kleine wondjes na, was er wonder boven wonder niks aan de hand en kon de baas van de Rottweiler uiteindelijk zijn hond grijpen.
Maar ik was wel blij dat Pieter dit had en niet ik

Ja vervelend is dat.
Dat is dus echt de reden dat ik hera en bikkel nooit samen uitlaat. Het gebeurd hier zelden dat er een hond op ons afkomt gevlogen maar je zult zien dat het juist dan gebeurd.
Verder is Bikkel gewoon sociaal en kan met veel honden leuk spelen. Met hera erbij kan dat dan dus niet en dat vind ik ook zo lullig voor Bikkel. Want juist het spelen met andere honden vindt Bikkel geweldig.

Wij hebben de honden sowieso nooit samen getraind. Dus Dapper werd alleen meegenomen zonder Cleo. Verder moet je inderdaad niet denken, mijn hond wil op zo'n moment niks meer want dan ben je domweg al veel te laat. Je hond moet het nog wel willen anders ben je een stap te ver gegaan. Een stuk worst pakken als je hond doordraait werkt natuurlijk nooit. Je staat dan heel dom een uitvallende hond te belonen en dan wordt het alleen maar erger. Als je hond sowieso niks wil eten op straat en niet van een spelletje houdt en niet houdt van lovende woorden en niet van aaien/knuffelen houdt dan is het natuurlijk lastiger. Ik denk wel dat er dan iets goed mis is met de relatie met je hond want dat zou betekenen dat de hond gewoon niks met je te maken wil hebben en jou en alles wat je doet lucht vindt

Mijn idee is dat het ontbreekt aan zelfverzekerd leiderschap en controle. Ik dacht ook dat Dapper dat niet kon leren en de eerste 8 jaar hebben wij het maar genomen zoals het was. Zo is hij nu eenmaal. Ik liep als een paranoïde met die hond rond en trok meteen de lijn strak als ik een hond zag. Zo maak je je hond alleen maar agressief.

Maar dat bleek achteraf vrij dom en nergens voor nodig. Hij bleef wel knokken hoor, maar hij kon ook normaal ergens mee naartoe zonder de hele tijd te brullen als een woeste leeuw. Dat was alles wat wij wilden met hem

MARC_S schreef:Wij hebben de honden sowieso nooit samen getraind. Dus Dapper werd alleen meegenomen zonder Cleo. Verder moet je inderdaad niet denken, mijn hond wil op zo'n moment niks meer want dan ben je domweg al veel te laat. Je hond moet het nog wel willen anders ben je een stap te ver gegaan. Een stuk worst pakken als je hond doordraait werkt natuurlijk nooit. Je staat dan heel dom een uitvallende hond te belonen en dan wordt het alleen maar erger. Als je hond sowieso niks wil eten op straat en niet van een spelletje houdt en niet houdt van lovende woorden en niet van aaien/knuffelen houdt dan is het natuurlijk lastiger. Ik denk wel dat er dan iets goed mis is met de relatie met je hond want dat zou betekenen dat de hond gewoon niks met je te maken wil hebben en jou en alles wat je doet lucht vindt

Mijn idee is dat het ontbreekt aan zelfverzekerd leiderschap en controle. Ik dacht ook dat Dapper dat niet kon leren en de eerste 8 jaar hebben wij het maar genomen zoals het was. Zo is hij nu eenmaal. Ik liep als een paranoïde met die hond rond en trok meteen de lijn strak als ik een hond zag. Zo maak je je hond alleen maar agressief.

Maar dat bleek achteraf vrij dom en nergens voor nodig. Hij bleef wel knokken hoor, maar hij kon ook normaal ergens mee naartoe zonder de hele tijd te brullen als een woeste leeuw. Dat was alles wat wij wilden met hem

Maar puur trainen vind ik wat anders Marc.
Met een uitvallende hond, moet je dus ook door blijven trainen als je met 2 of 3 honden loopt, want volgens mij kan je dan niet ineens het uitvallen wel goed vinden.
Stel dat je 1 of 2 jaar traint op het niet uitvallen, dan zou dat betekenen dat je dus 1 of 2 jaar lang je honden nooit samen kan uitlaten.

Overigens neem ik Puch overal gewoon mee naar toe hoor, behalve natuurlijk een huis waar een reu rondloopt of bv (forum)wandelingen waar reuen zijn. Dat is de kat op het spek binden.
Hij is verder een hele lieve sociale hond, ook goed gehoorzaam en verder zonder een greintje agressie, behalve als hij dus even doordraait bij het zien van een reu.
Maar eigenlijk... sinds ik dus 'boeien' heb gedacht, is het 100 keer relaxter wandelen met hem. Ik geef geen (onbewuste) signalen meer af van 'shit een reu, daar gaat Puch weer' want als Puch gaat, nou dan gaat ie toch? en verrot... meneer gaat veel en veel minder.
Dus mijn uiteindelijk stress om zijn uitvallen en dat ik dat niet onder controle kreeg, heeft enorm averechts gewerkt. Wat dat betreft ben ik het grotendeels met je eens en vandaar dus ook mijn advies in dit topic: hou even lekker op met trainen, trek je er gewoon niks van aan en wellicht brengt dat net die rust in je hond - en jezelf - om wel weer een ingang te vinden om te trainen.

Volgens mij, als ik het me goed herinner, vond jij ook die ingang bij Dapper toen hij uit de drukte werd gehaald. Hij werd relaxter vanwege de rust en dan heb je een prima ingang om verder met je hond aan de slag te gaan.

Cash schreef:

Caro. schreef:Zo liet Pieter ze dus een keer uit aangelijnd in de buurt en kwam er een reu-agressieve Rottweiler van over een straat aanrennen recht op Puchu af :N:
Nu is Kaya ook onder de indruk van deze reu, want ze heeft ooit op d'r donder gekregen van hem en dat gebeurt haar niet zo vaak.
Maak toen hij op Puchu knalde, werd het Kaya te gortig en greep ze toch in. Terwijl zij korte metten met de reu maakte, was Puch hem in zijn billen aan het happen :lol:
Op een paar kleine wondjes na, was er wonder boven wonder niks aan de hand en kon de baas van de Rottweiler uiteindelijk zijn hond grijpen.
Maar ik was wel blij dat Pieter dit had en niet ik

Ja vervelend is dat.
Dat is dus echt de reden dat ik hera en bikkel nooit samen uitlaat. Het gebeurd hier zelden dat er een hond op ons afkomt gevlogen maar je zult zien dat het juist dan gebeurd.
Verder is Bikkel gewoon sociaal en kan met veel honden leuk spelen. Met hera erbij kan dat dan dus niet en dat vind ik ook zo lullig voor Bikkel. Want juist het spelen met andere honden vindt Bikkel geweldig.

Als ik ze alleen moet uitlaten, dan doe ik het meestal ook om en om als het gaat om in de buurt aangelijnd lopen. Ik hou ze echt niet samen als er iets zou gebeuren.
In de polder gaan ze gewoon samen, daar is het bijna altijd rustig.

Ik vind het wel jammer, want Puch vindt spelen met teven enorm leuk, al kan hij ook dan weleens wat overheersend zijn. Behalve bij wat dominantere teven, dan is hij een engeltje hoor
Maar het is te link hier in de buurt. Als ik hem losgooi en hem lekker laat spelen en er komt een reu aan, dan is het echt ellende. En nu zal Puch volgens mij niet al teveel aanrichten (behalve natuurlijk dat je dit niet moet laten gebeuren), maar hij zelf eindigt dan echt nog eens in 3 stukken.
Dus ik moet echt op stille stukken, de polder, afspreken met iemand met een teef om hem te laten spelen en helaas houden de meesten het hier bij een rondje in de buurt en gebeurt dit dus niet zo vaak.
Vind ik meestal wel erg sneu voor hem.