Het HondenForum

Caro. schreef:
Zou ik zeker maar doen..... pffff. Ik wist het dus ook niet, al weet je natuurlijk wel dat alle medicatie een belasting voor de nieren is.
Kaya dronk niet meer dan anders en haar eetlust is prima, behalve als ze last van d'r maag heeft. Dus zeg zo'n 1 keer per 2 á 3 weken
wil ze even een uurtje niks eten, maar daarna eet ze dan weer gewoon.
Het enige wat we gemerkt hebben, is dat ze weer wat sjagrijniger werd, maar dan vooral ten opzichte van ons. Naar Puchu toe is ze
eigenlijk behoorlijk lief en laat ze enorm veel toe, maar knuffelen met ons dat wil ze steeds minder.
Wel verder fit eigenlijk, ze speelt iedere dag, rent, maar is ook wel moe daarna. Maar ja... 8 jaar en overal pijntjes, dus dat wijt je daaraan dan.

Er werd nu (heel fijn nu dus) gezegd dat bij dagelijkse medicatie je minimaal één keer per jaar bloed moet laten prikken.
Maar potverdorie ik kom altijd bij die dierenarts al jarenlang met Kaya. Afgelopen herfst nog met d'r maag, echo's gemaakt en 2 maanden geleden voor de check-up en inentingen. Speciaal nagevraagd tot 2 keer toe over de Zitac..... en dan nu 'eigenlijk jaar bloed testen' pffff..... krijg wat!

Inge O schreef:
Ja heel herkenbaar. Gevraagd aan de DA vooraf over de baarmoederoperatie wat voor gevolgen dit kon hebben voor Lila. Ja ivm haar ehrlichia en hartworm veel, verder niets, was alleen maar beter hoe ze zich ging voelen. Lila werd ziek, nieren slecht, ja zegt de DA dat kan he, een op de zoveel honden kan dat krijgen na een gesloten baarmoederontsteking
Het maakt voor Lila niet uit, ze had toch geopereerd moeten worden, maar toch....

Inge O schreef:

Demi schreef:

Inge O schreef:
Ja heel herkenbaar. Gevraagd aan de DA vooraf over de baarmoederoperatie wat voor gevolgen dit kon hebben voor Lila. Ja ivm haar ehrlichia en hartworm veel, verder niets, was alleen maar beter hoe ze zich ging voelen. Lila werd ziek, nieren slecht, ja zegt de DA dat kan he, een op de zoveel honden kan dat krijgen na een gesloten baarmoederontsteking
Het maakt voor Lila niet uit, ze had toch geopereerd moeten worden, maar toch....

maar dat is toch iets anders? na een baarmoederontsteking kan je die complicatie verwachten, niet na een baarmoederoperatie, toch? wat had die dan dan anders moeten zeggen of doen?

Ik had hem gevraagd of de narcose in combinatie met de ontsteking nog kwaad kon eventueel na de narcose en dat kon absoluut niet, want ze kreeg na de operatie een AB kuur dus dat was uitgesloten. Nu achteraf vertelden ze mij dat dit vaker voorkomt. Het maakt ook verder niet uit hoor, maar ik vind wel dat hij daar antwoord op had moeten geven toen ik daar naar vroeg.

Inge O schreef:

Demi schreef:
Ja sorry las het net terug, stond er idd een beetje krom Was aan het tikken en medicijnen aan het geven bij de honden, gaat toch niet helemaal goed samen

zolang je maar niet zelf hun medicijnen neemt .

Caro. schreef:

Sanja schreef:Hey Caro

Wat een heftig nieuws ineens over haar nieren zeg!
Ik sta een te kijken van het feit dat ze zeg maar moeilijk benaderbaar werd daarvan en ook je andere hond.
Kan dat komen door een nieraandoening ja?
Mijn hond (die 5 jr geleden ingeslapen moest worden) met zwaar zieke nieren werd naar mijn toe heel erg lief, zacht en aanhankelijk.
Ik wist niet dat honden hier ook zo op konden reageren....
Of is dat dan misschien een combinatie van een hoop dingen.
In ieder geval heel erg veel sterkte, en ik hoop dat het goedkomt zo goed als mogelijk!
Sterkte!

Weet ik niet hoor of dat specifiek door d'r nieren komt. Ze werd de laatste tijd wat sjagrijniger naar ons toe.
Bij de dierenarts is het zo, dat Kaya altijd erg bang is: staart letterlijk tegen d'r buik aan en half kruipend.
Toen moest ik haar ook nog achterlaten, wat ik nog nooit in 8 jaar tijd heb gedaan zonder dat ze onder zeil was.

Overigens was ze niet agressief hoor!! Dat heb ik nog speciaal nagevraagd, maar ze was zo vreselijk bang dat hun bang van
haar werden. Ze kroop in een hoekje en zette enorme grote ogen op en toen werd zowel de dierenarts als de assistente bang
van haar. Ze heeft dus niet gebeten en ook niet gegromd, maar een bange hond.... moet je niet letterlijk in een hoekje drijven,
want dan kan het fout gaan.
Ze hebben haar toen razendsnel een snuitje omgedaan en geprobeerd bloed af te nemen, maar ze was zo enorm bang en gespannen,
dat ze dit zelfs met snuitje niet durfden te doen en toen hebben ze haar een prik met opiaten gegeven.
De dierenarts zei dat de extreme angst extra aangewakkerd kan worden door slechte nieren, ze zijn al bang, voelen zich erg
beroerd en dan versterkt ieder gevoel.

En verder weet ik het niet. De ene hond wordt misschien heel aanhankelijk bij ziekte, de andere hond gaat meer afstand nemen.
Kaya nam de laatste tijd wat afstand, wilde minder knuffelen en was minder aanhankelijk. Maar zeker geen koele zeer afstandelijke
hond hoor