Het HondenForum

Hier zijn wij gastgezin van een haarbal.
Superslim dametje die uit zichzelf aangeeft wie diabeet is of wie niet. In het begin vond ik haar vreemd reageren op een diabeet waarvan ik wist dat hij diabeet was maar het muntje viel niet. Omdat ik erg oplet qua gedrag van honden heb ik lopen piekeren van wat is er aan hem anders dan aan andere mensen dat zij zo doet.
In eerste instantie kwam ik er niet uit tot ik ineens besefte dat zij in lichtere mate ditzelfde gedrag heeft bij de buurvrouw. Toen ging ik het uittesten en tot nu toe deed zij het steeds als zij in de buurt van een diabeet kwam.
Vind dat zo mooi om te zien, het is haar niet aangeleerd of wat en ik doe er verder ook niets mee want dat is voor de stichting waar zij van is (voor ik iets verknal ).

Nog even en dan is het zover, dan gaat zij hier weg. Bah ik zal dat trutje enorm gaan missen want het is echt een geval apart maar wij weten waar wij het voor gedaan hebben en ik hoop dat zij iemand rechterarm gaat worden die net zo blij met haar zijn als wij dat zijn.

chrico schreef:Hier zijn wij gastgezin van een haarbal.
Superslim dametje die uit zichzelf aangeeft wie diabeet is of wie niet. In het begin vond ik haar vreemd reageren op een diabeet waarvan ik wist dat hij diabeet was maar het muntje viel niet. Omdat ik erg oplet qua gedrag van honden heb ik lopen piekeren van wat is er aan hem anders dan aan andere mensen dat zij zo doet.
In eerste instantie kwam ik er niet uit tot ik ineens besefte dat zij in lichtere mate ditzelfde gedrag heeft bij de buurvrouw. Toen ging ik het uittesten en tot nu toe deed zij het steeds als zij in de buurt van een diabeet kwam.
Vind dat zo mooi om te zien, het is haar niet aangeleerd of wat en ik doe er verder ook niets mee want dat is voor de stichting waar zij van is (voor ik iets verknal ).

Nog even en dan is het zover, dan gaat zij hier weg. Bah ik zal dat trutje enorm gaan missen want het is echt een geval apart maar wij weten waar wij het voor gedaan hebben en ik hoop dat zij iemand rechterarm gaat worden die net zo blij met haar zijn als wij dat zijn.

Kwamen wij maar in aanmerking voor haar

Tiny schreef:

chrico schreef:Hier zijn wij gastgezin van een haarbal.
Superslim dametje die uit zichzelf aangeeft wie diabeet is of wie niet. In het begin vond ik haar vreemd reageren op een diabeet waarvan ik wist dat hij diabeet was maar het muntje viel niet. Omdat ik erg oplet qua gedrag van honden heb ik lopen piekeren van wat is er aan hem anders dan aan andere mensen dat zij zo doet.
In eerste instantie kwam ik er niet uit tot ik ineens besefte dat zij in lichtere mate ditzelfde gedrag heeft bij de buurvrouw. Toen ging ik het uittesten en tot nu toe deed zij het steeds als zij in de buurt van een diabeet kwam.
Vind dat zo mooi om te zien, het is haar niet aangeleerd of wat en ik doe er verder ook niets mee want dat is voor de stichting waar zij van is (voor ik iets verknal ).

Nog even en dan is het zover, dan gaat zij hier weg. Bah ik zal dat trutje enorm gaan missen want het is echt een geval apart maar wij weten waar wij het voor gedaan hebben en ik hoop dat zij iemand rechterarm gaat worden die net zo blij met haar zijn als wij dat zijn.

Kwamen wij maar in aanmerking voor haar

Hoezo Tiny.??
Heeft 1 van jullie ook suiker of dergeliijk.?
Zou zeggen neem anders eens contact op met Nancy van stichting paqo .
En anders kan ik je misschien wel een soortgeliijk hondje leveren die je dan op laat leiden vanuit de thuis situatie.

Mijn zoon is diabeet en op hem reageerde Shaina ook zo vreemd. Heel lief aangeboden maar een (hulp)hond erbij is geen optie momenteel

Die.

Wat goed dat er met jullie hondje zo goed is gekeken naar de voorwwwarden binnen het gezin. Ik ken een Org. Waar dat met minder zorgvuldigheid gebeurt, waardoor honden en kinderen beschadigd raken. En de hond uiteindelijk wel 3 "huizen" heeft gezien en dan wordt verkocht als getrainde huishond... Niet best... Zorgvuldigheid is o zo belangrijk.

Tiny schreef:Mijn zoon is diabeet en op hem reageerde Shaina ook zo vreemd. Heel lief aangeboden maar een (hulp)hond erbij is geen optie momenteel

Bij Des en mijn broer was het gewoonweg heel opvallend hoe zij deed. Bij de buuv ging zij steeds plassen als zij daar kwam alleen viel het muntje niet en had ik zoiets van ze heeft haar blaas nog niet helemaal onder controle (zij komt als pup zijnde al mee steeds daarheen.

Hen schreef:Je schrijft "lijkt", bij een autist geeft de buitkant kan vaak niet weer wat er binnen in om gaat. De (gevoelige) hond kan dat merken en contact zoeken, waardoor het kind uit de schulp komt. Ook hier ligt weer een schone taak voor de ouders...

Daarom schreef ik het ook tussen aanhalingstekens. Er is geen enkele mogelijkheid trouwens dat in dit gezinnetje een hond komt. Ik stel me voor dat een gezin heel goed moet gescreend worden en dat de ouders best hondenmensen zijn, want een probleemkindje kan toch al enorm veel energie van de ouders/ het gezin vragen... om dan ook nog een hulphond goed te begeleiden.

Verder vind ik het zo knap dat mensen een hulphond een jaartje bij zich nemen en vooral dan kunnen laten gaan! Mooi hoor!

En bouviers... tja ik heb er toevallig toch een zwak voor . Bob heeft zo'n moeilijk karakter, maar toch kan hij het best (van de drie honden) bij kinderen. De honden zien hier weinig kindjes.

Ja de klik met de leden van het gezin moet er zijn. En er moet draagvlak zijn voor de training en verzorging daarmee bedoel ik dat iemand in het gezin de verantwoordelijkheid moet kunnen dragen. In gezinnen waar kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum aanwezig zijn speelt vaak erfelijkheid een rol. Ouders moeten zich heel goed realiseren wat het in huis hebben van een hulp/therapiehond inhoud voor hun tijd en inzet.

Ik heb een paar jaar geleden ook een keer een stichting benaderd die honden opleidde tot diabeteshond. Ik kwam toen niet in aanmerking want ik had al honden, dan zou zo'n diabeteshond afgeleid worden.

Van mijn eigen honden merk ik niets dat ze reageren op mijn diabetes of als ik een hypo heb.

Ik heb ervaring met de blindegeleide honden van het KNGF. Een aantal jaar heb ik in de kennels gewerkt als vrijwilliger.
Inmiddels al weer een tijdje gestopt. Maar voor mij toch wel 1 van de mooiste beroepen op de wereld om daar trainer te zijn.
Alleen nog niet in gaan werken.

Hen schreef:Je schrijft "lijkt", bij een autist geeft de buitkant kan vaak niet weer wat er binnen in om gaat. De (gevoelige) hond kan dat merken en contact zoeken, waardoor het kind uit de schulp komt. Ook hier ligt weer een schone taak voor de ouders...

Dat klopt zeker maar autisten zijn net echte mensen en houden soms gewoon niet van honden

Carmen schreef:

Hen schreef:Je schrijft "lijkt", bij een autist geeft de buitkant kan vaak niet weer wat er binnen in om gaat. De (gevoelige) hond kan dat merken en contact zoeken, waardoor het kind uit de schulp komt. Ook hier ligt weer een schone taak voor de ouders...

Dat klopt zeker maar autisten zijn net echte mensen en houden soms gewoon niet van honden

Nou, dat dus idd. Mijn zoon heeft autisme en daarnaast een verstandelijke beperking maar hij is echt geen grote dierenvriend. Ja, hij vindt het leuk om de kat eten te geven en hij laat haar naar binnen als ze voor de deur staat omdat hij nu eenmaal altijd iedereen binnenlaat die voor de deur staat. Maar aaien zal hij niet doen. Ik wil heel graag een hond, maar echt niet voor mijn zoon. Het zal hem zn kontje roesten wss, als ik de computer en de cd speler maar laat staan

Hier een Topdog , of ook wel psychosociale hulphond waar ik trainingen mee geef. Ze is niet heel speciaal getraind, wel gescreend en ik ben vooral getraind in het herkennen begeleiden van hondengedrag en dit gekoppeld aan lastige pubers of kinders met weinig zelfvertrouwen.
En gaandeweg blijkt Haike wel een expert op dat gebied!!