http://www.lawandroar.nl/index.php?id=4 ... 43cd40177e" onclick="window.open(this.href);return false;
Eigenaar altijd de gebeten hond
Categorie: Gezondheid dier, Gezelschapsdieren, Nederland, Jurisprudentie, Nummer 17, Annotaties
Door: Just de Wit
De Hondenbescherming hoort met enige regelmaat over ernstige bijtincidenten tussen honden, waarbij honden gewond raken en soms zelfs gedood worden. Met groot leed en enorme schade als gevolg. Meestal draait de eigenaar van de bijtende hond voor de schade op. Dat illustreren deze twee zaken uit de juridische praktijk.
Waar er twee vechten… eigenaar gebeten hond medeschuldig
In het bos huppelt een loslopende Teckelpup vrolijk op een al wat op leeftijd zijnde Rottweiler af. De Rottweiler is niet gediend van deze toenadering, wat hij in niet mis te verstane (‘hondse’) bewoordingen duidelijk maakt. Vanwege het verschil in grootte en kracht komt de pup er niet zonder kleerscheuren vanaf. Hij moet voor behandeling van zijn verwondingen naar de dierenarts. De eigenaar van de Rottweiler is niet van plan om de schade te vergoeden. Zijn hond is blind, oud en ziek, en kan daardoor weinig hebben. De Rottweiler staat in de buurt niet echt bekend als hondvriendelijk, doordat hij al meerdere malen kleinere honden heeft gebeten. Desondanks liep hij onaangelijnd in een wandelgebied.
De zaak wordt voorgelegd aan mr. Frank Visser van het tv-programma ‘De Vakantierechter’. Een gecompliceerde zaak, want de Teckelpup verblijft op het moment van het incident bij een oppas, die het hondje niet meer op tijd bij zich kon roepen om het onheil te voorkomen. De rechter beslist dat de eigenaar van de Rottweiler voor 90% aansprakelijk is voor de schade en de eigenaar van de pup voor 10% (bindend advies gedaan op 23 augustus 2004). De aansprakelijkheid van de eigenaar van de Rottweiler is gebaseerd op het feit dat hij de eigenaar is van de hond die de schade heeft veroorzaakt (dieraansprakelijkheid).[1] Opmerkelijk in deze zaak is dat de eigenaar van de pup voor 10% aansprakelijk wordt gesteld, omdat er hier sprake is van een zekere mate van eigen schuld aan de kant van de oppas. Die wist namelijk dat de Rottweiler agressief kon reageren en had de pup onvoldoende onder appèl.
Ook aansprakelijk voor hoge dierenartskosten
In de tweede zaak (Rechtbank Zwolle, Sector kanton, 8 februari 2005) bijt een Staffordshire Bull Terriër een kat met zo’n kracht dat deze een voorpoot moet missen. De eigenaar van de kat stelt de eigenaar van de hond aansprakelijk voor de dierenartskosten van ruim € 1000,-. De eigenaar van de hond erkent geen aansprakelijkheid, omdat de hond was aangelijnd en de kat zich begaf in een cirkel die de hond aangelijnd bestreek. De hond reageerde volgens hem alleen op het gedrag van de kat en gedroeg zich dus niet onberekenbaar, waardoor de zogeheten dieraansprakelijkheid niet van toepassing is.
De rechter is het daar niet mee eens. Uit het feit dat de hond aangelijnd was en de eigenaar de riem heeft aangehaald om een confrontatie te voorkomen, blijkt dat het uiteindelijke gevecht juist voortvloeide uit de onberekenbaarheid van het gedrag van de hond. Ook met het verweer van de hondeneigenaar dat de aansprakelijkheid niet meer kan bedragen dan de ‘dagwaarde’ van de kat, maakt de rechter korte metten. Hij stelt: ‘Algemeen bekend mag worden verondersteld dat huisdieren als honden en katten deel plegen uit te maken van een huishouding/gezin, waarbinnen zij een zekere affectieve/emotionele rol vervullen. Gelet op die functie kan niet iedere andere kat als gelijkwaardig worden beschouwd en is het dan ook alleszins te billijken dat de eigenaar van de kat haar kat niet aan haar lot overliet, doch onmiddellijk na de verwonding onder diergeneeskundige hulp liet stellen. Dat redelijkerwijs was te voorzien dat de kosten daarvan de dagwaarde van een kat zouden overstijgen, wat verder ook van zo’n stelling zij, maakt zo’n onder behandelingstelling en de daarmee redelijkerwijs gemoeide kosten niet minder verantwoord.’ De rechter stelt de eigenaar van de hond aansprakelijk en deze dient daarom de dierenartskosten te vergoeden.
Tenslotte
Bij bijtincidenten kan de schade aanzienlijk zijn. Agressief gedrag moet daarom zoveel mogelijk worden voorkomen. Eigenaren van grote, krachtige en sterke honden hebben hierin een extra verantwoordelijkheid. Maar zoals blijkt uit de eerste zaak, moeten ook eigenaren van kleinere honden er op toezien dat hun hond niet onaangelijnd op een grote en als agressief bekend staande hond afstapt.
(Dit artikel is ook verschenen in het blad ‘Hond’, uitgegeven door de Hondenbescherming, voor meer informatie over de Hondenbescherming zie:
http://www.hondenbescherming.nl" onclick="window.open(this.href);return false;).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Artikel 6:179 BW: ‘De bezitter van een dier is aansprakelijk voor de door het dier aangerichte schade, tenzij aansprakelijkheid op grond van de vorige afdeling (onrechtmatige daad, algemene bepalingen, red.) zou hebben ontbroken indien hij de gedraging van het dier waardoor de schade werd toegebracht, in zijn macht zou hebben gehad’.
--------------------------------------------------------------------------------
nieuwslijst
Wat we niet begrijpen..vrezen we...wat we vrezen zullen we vernietigen.
lydia
.