Het HondenForum

Job schreef:misschien toch pijnstillers
als de arts zeker weet dat er niks gebroken of verschoven is.

Hij krijgt pijnstillers. Moest ik van de arts vanmiddag en vanavond ook nog geven. Zijn zelfs nogal heftige; Cortaphen Forte. Maar Dante mag geen andere omdat hij Moderin gebruikt.

ranetje schreef:Er zijn toch wel meer honden die zich door uitglijden behoorlijk pijn kunnen doen en verkrampen.
Ik hoop dat je wel pijnstillers voor hem hebt?

Naar hoor dat hij nou weer pijn lijkt te hebben.
Voor mijn gevoel is dit geen toneelspel.
Maar jij kent hem beter dan ik

Over pijnstillers; zie vorige post.
Nee toneelspel is het zeker niet, maar de mogelijkheid bestaat dat hij 'over reageert' . Het zouden ook pijnscheutjes kunnen zijn die hem van slag maken . De heftigheid van de pijn is moeilijk in te schatten zo..

lastig hoor en reuze zielig voor Dante...
zelfs al zou er een stukje toneel bij zitten.
Beterahap Dante en hopen dat die rot sneeuw snel verdwijnt!

nou ja wat moet je daar nou mee? Vreselijk he als je niet echt weet of er serieuze acties ondernomen moeten worden. Ik herken het wel overigens, wij hebben hier wel meegemaakt dat Ameno zo van slag was dat ze zich gedroeg alsof ze ieder moment van ellende in kon storten.

Ik hoop dat je er snel achter bent wat Dante mankeert. Wellicht dat alleen rust toch voldoende is, eventueel aanvullen met wat Bach resque?

Sterkte ermee en ik hoop dat hij snel gewoon weer een sprintje trekt.

Ik ken dit probleem, Rhodi is ook zo hypergevoelig, waardoor het lastig is in te schatten hoe serieus het probleem is.

Misschien dat Dante, net als Rhodi, zich op vreemd terrein ''stoerder'' houd. Vandaar dus dat hij daar wel goed liep.
De exacte waarheid over de pijn die hij heeft ligt dus waarschijnlijk ergens in het midden. Ik zou hem wel ontzettend goed in de gaten blijven houden, een extra dierenartsbezoek kan nooit kwaad...

pooh schreef:nou ja wat moet je daar nou mee? Vreselijk he als je niet echt weet of er serieuze acties ondernomen moeten worden. Ik herken het wel overigens, wij hebben hier wel meegemaakt dat Ameno zo van slag was dat ze zich gedroeg alsof ze ieder moment van ellende in kon storten.

Ik hoop dat je er snel achter bent wat Dante mankeert. Wellicht dat alleen rust toch voldoende is, eventueel aanvullen met wat Bach resque?

Sterkte ermee en ik hoop dat hij snel gewoon weer een sprintje trekt.

Fijn dat iemand het iig herkent
Of het grote of kleine pijntjes zijn, hij is iig erg van slag
Ik probeer er niet al teveel aandacht aan te besteden en zo normaal mogelijk te doen, maar of ik daar in slaag met de antennetjes van zo'n gevoelige hond
Zonet moesten ze eten. Ik roep Dante, ferm want hij kwam niet direct. Stond hij te eten, ging tijdens het eten weer met een harde piep liggen en liet zijn etensbak voor wat het was . En het is een hongerlap eerste klas
Dus het zijn schijnbaar pijnscheuten, maar hoe serieus?

Nakisha schreef:Ik ken dit probleem, Rhodi is ook zo hypergevoelig, waardoor het lastig is in te schatten hoe serieus het probleem is.

Misschien dat Dante, net als Rhodi, zich op vreemd terrein ''stoerder'' houd. Vandaar dus dat hij daar wel goed liep.
De exacte waarheid over de pijn die hij heeft ligt dus waarschijnlijk ergens in het midden. Ik zou hem wel ontzettend goed in de gaten blijven houden, een extra dierenartsbezoek kan nooit kwaad...

Ik was van plan om morgen iig even te bellen met de DA.

Nee, kan me voorstellen dat je nog niet helemaal opgelucht bent...
Dat is mijn gevoel ook wel na t lezen van je stukjes, hij voelt pijn, daar reageert hij op.
Lastig zeg dat je de vinger er niet op kunt leggen.
( en nu zal t toch wel eens afgelopen zijn in huize Dante&Mirto )
Sterkte hoor!!!!!

oei nou ik hoop dat je erachter komt. Je staat gewoon machteloos op z'n moment!
En wat zonde dat hij zo snel van slag is... lijkt me echt verschrikkelijk om elke keer te zien

Ach, arme Dante
Ook al is hij hypergevoelig, zulke reacties moeten (lijkt me) toch betekenen dat het echt zeer doet.
Beterschap.

Wat dat hypergevoelige betreft:
Heb je al eens geprobeerd daar met een Bachremedie verbetering in te krijgen?

Renee1966 schreef:Ach, arme Dante
Ook al is hij hypergevoelig, zulke reacties moeten (lijkt me) toch betekenen dat het echt zeer doet.
Beterschap.

Wat dat hypergevoelige betreft:
Heb je al eens geprobeerd daar met een Bachremedie verbetering in te krijgen?

In ieder geval ervaart hij het zo, en dat vind ik idd sneu!

Ik heb een paar maal Bach remedies (voor andere dingen) geprobeerd en totaal geen verandering gezien, dus ik geloof er niet zo in

Och wat vervelend dat het toch niet echt over is zeg! Goed dat je morgen de da belt, beterschap voor hem!

Oh wat moeilijk joh. Bij zo'n hond die wat extreem op pijn kan reageren kan je zo lastig inschatten hoe erg het is.

Ik duim dat het allemaal meevalt!

Het lijkt in elk geval niets ernstigs te zijn, gelukkig maar! Je hebt met je hondjes al genoeg gedoe gehad

Maar met een naam als Dante loopt je natuurlijk wel het risico op een divina commedia

tekkel schreef:Het lijkt in elk geval niets ernstigs te zijn, gelukkig maar! Je hebt met je hondjes al genoeg gedoe gehad

Maar met een naam als Dante loopt je natuurlijk wel het risico op een divina commedia

Ik geloof niet dat het echt 'acteren' is. Jack is wellicht nog erger dan Dante, die gaat al gillen als de DA in z'n oren wil kijken, en gedraagt zich alsof het eind van de wereld in zicht is als hij een doorntje in zijn voet heeft, maar het is maar voor een heel klein deel 'als ik gil houden ze op' en een fors deel angst dat het dalijk nog veel meer pijn gaat doen. Ik zou er niet van opkijken als de meeste 'aanstellers' een geschiedenis hebben van veel en erge pijn. Dante heeft ook aardig wat voor z'n kiezen gehad, en schrikt waarschijnlijk ook veel heftiger van een pijnscheut dan een hond die nooit iets heeft gemankeerd.

Hanneke2 schreef:

tekkel schreef:Het lijkt in elk geval niets ernstigs te zijn, gelukkig maar! Je hebt met je hondjes al genoeg gedoe gehad

Maar met een naam als Dante loopt je natuurlijk wel het risico op een divina commedia

Ik geloof niet dat het echt 'acteren' is. Jack is wellicht nog erger dan Dante, die gaat al gillen als de DA in z'n oren wil kijken, en gedraagt zich alsof het eind van de wereld in zicht is als hij een doorntje in zijn voet heeft, maar het is maar voor een heel klein deel 'als ik gil houden ze op' en een fors deel angst dat het dalijk nog veel meer pijn gaat doen. Ik zou er niet van opkijken als de meeste 'aanstellers' een geschiedenis hebben van veel en erge pijn. Dante heeft ook aardig wat voor z'n kiezen gehad, en schrikt waarschijnlijk ook veel heftiger van een pijnscheut dan een hond die nooit iets heeft gemankeerd.

Ja, ik denk ook wel dat het in Dantes geval echt om pijn ging, en daarna een heftige reactie misschien uit angst geboren.

Mijn nicht had jaaaaren geleden een tekkeltje, dat toen hij nog klein was onder een auto was gekomen. Verbrijzeld bekken. Tegen alle adviezen in heeft ze hem toch een kans gegeven met een operatie, veel rust en therapie, en het is zowaar helemaal goed gekomen. Maar als hij vond dat hij te weinig aandacht kreeg, ging hij met z'n achterhand slepen alsof hij verlamd was. En dan keek hij je verwachtingsvol aan: "hé, weet je nog, m'n ongeluk?"

tekkel schreef:

Hanneke2 schreef:

tekkel schreef:Het lijkt in elk geval niets ernstigs te zijn, gelukkig maar! Je hebt met je hondjes al genoeg gedoe gehad

Maar met een naam als Dante loopt je natuurlijk wel het risico op een divina commedia

Ik geloof niet dat het echt 'acteren' is. Jack is wellicht nog erger dan Dante, die gaat al gillen als de DA in z'n oren wil kijken, en gedraagt zich alsof het eind van de wereld in zicht is als hij een doorntje in zijn voet heeft, maar het is maar voor een heel klein deel 'als ik gil houden ze op' en een fors deel angst dat het dalijk nog veel meer pijn gaat doen. Ik zou er niet van opkijken als de meeste 'aanstellers' een geschiedenis hebben van veel en erge pijn. Dante heeft ook aardig wat voor z'n kiezen gehad, en schrikt waarschijnlijk ook veel heftiger van een pijnscheut dan een hond die nooit iets heeft gemankeerd.

Ja, ik denk ook wel dat het in Dantes geval echt om pijn ging, en daarna een heftige reactie misschien uit angst geboren.

Mijn nicht had jaaaaren geleden een tekkeltje, dat toen hij nog klein was onder een auto was gekomen. Verbrijzeld bekken. Tegen alle adviezen in heeft ze hem toch een kans gegeven met een operatie, veel rust en therapie, en het is zowaar helemaal goed gekomen. Maar als hij vond dat hij te weinig aandacht kreeg, ging hij met z'n achterhand slepen alsof hij verlamd was. En dan keek hij je verwachtingsvol aan: "hé, weet je nog, m'n ongeluk?"

Ik zou dol-en dolgraag willen dat het bij Dante om ook zoiets ging. Van mij mag hij alle comedie uithalen die die wil. Maar ik vrees dat dat niet het geval is hier. Hij wil nog steeds niet opstaan uit zichzelf, ik moet hem krachtig toespreken op zo'n moment (en dan doet ie het omdat het zo'n gehoorzaam hondje is ). Dus ik denk dat hij bij de DA alle adrenaline heeft verzameld die hij had om naar buiten toe te gaan (en hij moest toen ook heel nodig poepen, dat deed hij buiten de kliniek direct). Toen de dierenambulance ons thuis bracht is hij ook uit zichzelf naar huis gelopen en in zijn mand gaan liggen. Maar daarna is hij niet meer uit zichzelf opgestaan (behalve toen die vrienden van mij langskwamen maar toen ging hij piepend weer liggen). Zo jammer dat de DA gisteren niets speciaals heeft kunnen vinden.. Als hij niet snel opknapt zie ik er van komen dat we toch weer naar de orthopeed moeten (en dr.Crama is er niet meer ). De kliniek schijnt wel nog steeds te draaien met een andere orthopeed, heeft iemand daar ervaring mee?
Ik duim toch dat hij uit zichzelf opknapt maar vanmorgen ziet dat er nog niet naar uit.

Ja dat bij de DA, inderdaad Adrenaline doet een heleboel en dan krijg je niet echt lekker een diagnose, , ik blijf voor je hopen dat het spieren werk is, dat kan heel erg zeer doen, maar geneest tenminste uit zichzelf
sterkte, met je mannetje

Kun je niet vragen of de dierenarts op huisbezoek wil komen? Misschien dat hij dan een beter beeld krijgt?
Wat een ellende allemaal zeg. Ik duim voor jullie hoor.

Moon schreef:

Renee1966 schreef:Ach, arme Dante
Ook al is hij hypergevoelig, zulke reacties moeten (lijkt me) toch betekenen dat het echt zeer doet.
Beterschap.

Wat dat hypergevoelige betreft:
Heb je al eens geprobeerd daar met een Bachremedie verbetering in te krijgen?

In ieder geval ervaart hij het zo, en dat vind ik idd sneu!

Ik heb een paar maal Bach remedies (voor andere dingen) geprobeerd en totaal geen verandering gezien, dus ik geloof er niet zo in

Oh, dat is jammer (zoals je weet heb ik zelf wel een goede ervaring met Bach).

Lees in je volgende posts, dat het nog niet goed gaat met Dante, sterkte hoor.

Moon schreef:[Ik zou dol-en dolgraag willen dat het bij Dante om ook zoiets ging. Van mij mag hij alle comedie uithalen die die wil. Maar ik vrees dat dat niet het geval is hier. Hij wil nog steeds niet opstaan uit zichzelf, ik moet hem krachtig toespreken op zo'n moment (en dan doet ie het omdat het zo'n gehoorzaam hondje is ). Dus ik denk dat hij bij de DA alle adrenaline heeft verzameld die hij had om naar buiten toe te gaan (en hij moest toen ook heel nodig poepen, dat deed hij buiten de kliniek direct). Toen de dierenambulance ons thuis bracht is hij ook uit zichzelf naar huis gelopen en in zijn mand gaan liggen. Maar daarna is hij niet meer uit zichzelf opgestaan (behalve toen die vrienden van mij langskwamen maar toen ging hij piepend weer liggen). Zo jammer dat de DA gisteren niets speciaals heeft kunnen vinden.. Als hij niet snel opknapt zie ik er van komen dat we toch weer naar de orthopeed moeten (en dr.Crama is er niet meer ). De kliniek schijnt wel nog steeds te draaien met een andere orthopeed, heeft iemand daar ervaring mee?
Ik duim toch dat hij uit zichzelf opknapt maar vanmorgen ziet dat er nog niet naar uit.

Ik vertelde het verhaaltje over het tekkeltje alleen maar omdat het een leuk verhaaltje was, niet omdat ik denk dat Dante zich aanstelt. Deed hij dat maar: ik kan me voorstellen dat je je grote zorgen maakt. Ik hoop dat gauw gevonden wordt wat er nou precies a/d hand is. Dit moet vreselijk zijn om aan te zien, arme hond

Wij hebben iets dergelijks afgelopen zomer met Nell meegemaakt. Ik had het vermoeden dat ze zich op de 1 of andere manier verrekt had en ben met haar naar de DA gegaan, maar die kon niks vinden. Die kon overal aanzitten zonder dat ze een krimp gaf. Ook toen we weggingen liep ze "normaal" ik denk idd door de adrenaline van het bij de DA zijn. Want al raakte we haar niet eens aan, als we al voorbij liepen begon ze soms al te janken. Als ik haar wilde oppakken omdat ze er toch echt ff uit moest idem dito nog voor ik haar aangeraakt had. Dus helaas was het nog niet over en kreeg ik uiteindelijk pijnstillers en antibiotica voorgeschreven omdat we kort daarop op vakantie zouden gaan en ik al zoiets had van als het niet beter gaat blijven we thuis.

Doordat dat goed leek aan te slaan hebben we toen afgesproken dat mocht het na de vakantie na het afbouwen van de pijnstilling nog niet goed gaan ze foto's zouden nemen. Toen we terug waren was ze na2 dgn van de metacam af en tot nog toe geen problemen meer gehad. Wel was in het begin wat "angstig" in mijn omgang met haar, en wat het nu geweest is Joost mag het weten, maar wel was het zo dat ze na pakweg 2 wkn weer geheel de oude was.

Hoop dat dat bij jullie ook het geval mag zijn meid.

Arme Dante, Dante sterkte maar jij ook!
Lijkt me vreselijk om te zien dat je hond pijn heeft en je niet weet wat het is en wat je eraan kunt doen.
Inderdaad een goed idee om te vragen of de DA langs komt.

Moon schreef: Als hij niet snel opknapt zie ik er van komen dat we toch weer naar de orthopeed moeten (en dr.Crama is er niet meer ). De kliniek schijnt wel nog steeds te draaien met een andere orthopeed, heeft iemand daar ervaring mee?

Ja ik en helaas geen goede.

Ik was door mijn dierenarts doorverwezen. Romy had een ontsteking aan haar nagel die maar niet over wilde gaan. Dus mijn eigen DA zou operatief haar nagel verwijderen. Bij de rontgenfoto die hij altijd vantevoren maakt (om kanker of breuk nog even uit te sluiten) zag hij diverse splintertjes rondom het laatste kootje. Omdat hij vermoedde dat dit de oorzaak van het niet over willen gaan is, heeft hij me gebeld en geadviseerd dit door een chirurg te laten verwijderen. Hij durfde dat zelf niet aan.

Dus wij naar Ommoord, omdat ik met Crama echt fantastische ervaringen had en ik hoopte dat zijn opvolger ook zo goed zou zijn. Ondanks de verwijsbrief die ik bij me had van de DA hebben ze alleen de nagel eruit getrokken. Zelfs toen ik navroeg van: hebben jullie de splinters bij dat kootje verwijderd (ik had gezien dat er niet in haar pootje gesneden was) werd er ja gezegd. Eerstvolgende controle bij mijn eigen DA bleek dat ze dat dus niet hadden gedaan: er was geen mogelijkheid om bij die splinters te komen anders dan een incisie in de poot te maken.

Kostte me dus ruim 300 euro (en dan kreeg ik nog een 'klein prijsje', ze zei dat als ze me de operatieminuten moest rekenen ik ruim 600 euro kwijt zou zijn geweest) en een hele dag. Voor niks, dus ik ga daar echt niet meer heen!

Heel veel sterkte met Dante, ik hoop dat ze hem ergens anders wel kunnen helpen!

Hé, wat ontzettend vervelend. Ik hoop dat je snel weet wat het is. Vooral de onzekerheid is het moeilijkst om mee om te gaan!
Beterschap!!

he verdorie, ik had gehoopt dat na een nacht slapen het toch beter zou gaan met Dante.
DA thuis laten komen, is dat een optie?

Hoe gaat het nu met hem?

Ach Marijke, het is dus toch nog niet over... Arme Dante.

Ik ken de orthopeed in Crama's praktijk niet maar ik kan je wel Kris aanraden (de orthopeed die Bill behandeld heeft en destijds de collega van Crama was). Werkt nu in Utrecht. Als je de gegevens wilt, moet je me maar even een pb-tje sturen.

Nou, tjonge, nog even een 'akkefietje' tussendoor . Mijn moeder bleek gisterenavond en vanmorgen de telefoon niet op te nemen (88jr en van alles aan de hand). Dus ik ben samen met schoonzus in allerijl naar haar toegesneld, eigenlijk zeker wetend dat het 'foute boel' was... Bleek haar telefoon het niet te doen. Ik liep leeg als een ballon, pffff..
Gelukkig niets aan de hand dus!

Wb Dante in overleg met de DA heb ik de orthopeed gebeld (toch de opvolger van dr. Crama, qua vervoer voor mij het enigst haalbare ). Ik kreeg hem zelf aan de lijn; Cortaphen moet ik verhogen (dubbele hoeveelheid) en Moderin ook; nu dagelijks ipv om de dag. A.s zondagmiddag moet ik terugbellen. Indien toestand verslechterd kan ik hem altijd bellen. Er is nu toch wel een last van me afgevallen; het voelt of ik 'de last nu samen met iemand draag'. Ook heel fijn dat ik altijd kan bellen!
En verder is de toestand nog hetzelfde. Daarnet even buiten gelaten, hij wilde door de knieën om te plassen, gaf een gil en heeft half liggend doorgeplast, arm ding..
Verder ligt hij rustig op zijn kussen en ben ik vooral druk om 'zijn irritante neefje' bij hem vandaan te houden

Fijn dat je al overleg hebt gehad.
Heeft de orthopeed nog aangegeven in welke richting hij denkt, verrekking, beknelling of iets anders?

Gelukkig is met moeders alles oke, dat scheelt iets in de stress.