Het HondenForum

Wat een mooie toekomst gaat Perla tegemoet!
Heel veel succes en plezier met elkaar.

Vandaag van een van de hondeneigenaren die we wel eens tegenkomen gehoord dat hij vond dat ze zo vooruit was gegaan.
Doet je toch wel wat

ja leuk is dat he! ik kan ook altijd helemaal trots op mn hondjes worden als ik zoiets hoor.

Ik ging even wat melk warm maken, en toen ik terug kwam trof ik dit aan:

Zeg maar aaaaahhhhhh

Wat een lieve foto!

MaaikePerla schreef:Vandaag van een van de hondeneigenaren die we wel eens tegenkomen gehoord dat hij vond dat ze zo vooruit was gegaan.
Doet je toch wel wat

Dat ken ik. Als iemand dat tegen mij zei kon ik wel een gat in de lucht springen

Wat de foto betreft:

Jeetje, alweer een hele tijd terug dit topic!
Het gaat zo goed met Perla!
Ik weet zeker dat de mensen bij het asiel haar niet meer terug zullen kennen!
Ze is natuurlijk nogsteeds nerveuzer dan andere honden, maar niet meer zo extreem.

Van dit bange onzekere hondje:


Naar deze geweldige meid!:





Foto's zijn gemaakt in centerparcs afgelopen December.

Ze is nogsteeds wat nerveus en op haar hoede, maar de extreme angsten zoals in het begin zijn een heel stuk verdwenen.
Het is zo dankbaar. Ze is zooo lief!
Ben zo trots op mijn meisje!

fijn dat het zo goed gaat met perla ik ken haar nog van het asiel
want daar doe ik vrijwilligerswerk

oh heerlijk dat het zo goed met haar gaat....

Wat een verschil, zeg! En wat een mooie meid is het! Ze is in de hemel terecht gekomen bij jou! Fijn dat het zo goed gaat met Perla.

Geweldig dat jullie het zo met elkaar getroffen hebben En wat een mooi hondje is ze

Ja tis een knapperd.

En te bedenken dat ze in het begin niet eens langs een vuilniszak op de stoep durfde te lopen.
Veel dingen die ze eng vond ben ik gewoon met haar gaan doen.
Bijvoorbeeld naar de dierenwinkel:
In het begin vond ze dat echt verschrikkelijk.
Ik ging toen elke keer maar een minuutje met haar naar binnen, en weer weg. (moet er apart uit gezien hebben )
Een keer waren we in de winkel en toen schrok ze heel erg van iemand die een onverwachtse beweging maakte.
Ze wilde wegrennen, maar dan zou ze weglopen voor haar angsten en zou de drempel alleen maar hoger worden.
Ik ben op een stoeltje gaan zitten met haar naast me. Straalde zoveel mogelijk rust uit en heb gewoon even gewacht tot ze rustiger was. Toen ze kalmeerde heb ik haar ontzettend beloond en zijn we weer weg gegaan.
Inmiddels neemt ze koekjes aan van de eigenaar en heeft ze oog voor de andere dieren die er zijn (in het begin zag ze die niet eens van de angst).
Ze gaat bij de konijnen staan kwispelen .

De dierenarts heb ik hetzelfde gedaan.
Eerst naar binnen, en weer naar buiten.
Paar dagen later, 5 minuutjes in de wachtkamer zitten en weer naar buiten.
Daarna 5 minuutjes in de wachtkamer, een keertje wegen en weer naar buiten.
Zo doen we alles stap voor stap.

En ze hoeft geen held te worden, want ze zal altijd een bepaalde mate van angst hebben.
Maar zoals het nu gaat, niet meer extreem bang voor dingen waarbij het echt niet nodig is, scheelt een hoop stress!!

wat een mooi verhaal!

Wat een schitterende hond zeg!
En wat een mooi verhaal ook!

MaaikePerla schreef:Ja tis een knapperd.

Zo doen we alles stap voor stap.

En ze hoeft geen held te worden, want ze zal altijd een bepaalde mate van angst hebben.
Maar zoals het nu gaat, niet meer extreem bang voor dingen waarbij het echt niet nodig is, scheelt een hoop stress!!

Ja, zo gaan die dingen wanneer er rust van jou uit gaat. Stapje voor stapje keert het vertrouwen terug. Want kan ik jouw verhaal haarfijn herkennen, en jouw trots op dat hondje spat van mijn beeldscherm af.
Door haar te behoeden en te beschermen geef je haar weer vrede, en daarmee verdien je een plaats in de hondenhemel.

MaaikePerla schreef:Ze gaat bij de konijnen staan kwispelen .

.......de halve whippet

Mooi verhaal

Wat leuk zeg, Veel plezier met haar