Het HondenForum

Roelfien schreef:Hoe is het nu met egel en Arie? Staat Arie nog steeds in de tuin met die egel? Hoe is je vinger? Waardeloos hoor, hier 1 keer dooie egels in de tuin door Yentie en sindsdien kijk ik eerst samen met haar de tuin na voordat ze rond mag rommelen.

Egeltje is opgerold als een balletje met de dierenambulance mee dus gisteren leefde hij nog. Hopelijk valt het mee

Rataplan schreef:Ik vouw de bovenlip om de kiezen en hoektanden van de bovenkaak heen. Dan moet je wel de ruimte hebben Op hun eigen lip bijten honden niet graag.

Nouhou dat deed ik, en hij ging plat liggen met de staart tussen de benen en hij had de lippen kapot van de egel en mij maar hij kneep alleen maar harder. Dat werkte echt averechts

Jeannettebo schreef:

nyckle schreef:Erg lastig als de kaken op slot gaan... Mijn eerste Airedale liet niet los. Zij was twee jaar toen ik haar kreeg. Met veel trainen op het commando los liet ze alles los.
Met onze latere pups was loslaten een van de eerste commando's. Toffel in de bek? apport-los.
Sommige honden hebben veel problemen met loslaten.....

kaken gaan niet op slot

hoe is het nu met je vinger Carmen?

Valt mee hoor qua kneuzing, beetje beurs, kwam wel groene troep uit vandaag maar open gemaakt en ook dat gaat beter

nyckle schreef:je kan het ook "niet aan gedacht bij de opvoeding, dat een hond op commando zijn bek open moet doen".

Een van mijn aandachtspunten bij de opvoeding is, dat mijn hond niet achter andere dieren aan gaat jakkeren. Laatstaan dood bijten.
Voor die genen die zeggen, dat dat de natuur is, die moeten dan hun tuintje ook maar niet meer wieden....

Er zijn ook mensen die een herplaatser in huis nemen die al door een ander verpest is

ranetje schreef: En daarmee wil ik niet zeggen dat het mij al in alle omstandigheden lukt

ik zeg ook niet dat je het zonder meer moet accepteren, ik zeg ook dat het redelijk ingetoomd kan worden, maar Nyckle doet het mij overkomen dat als een hond het niet (geheel) is afgeleerd je dan niet goed opgevoed hebt, "er niet aan gedacht hebt bij het opvoeden"
Vindt niet dat je dat zo makkelijk kan zeggen, tis een hond geen robot[/quote]
Het is ook niet gemakkelijk en ik weet niet of hij het zo bedoelt
Wat ik uit de opmerking haal, is dat je, als je een pup vanaf het begin kunt trainen, het loslaten over het algemeen heel goed te leren is onder alle omstandigheden.
Het najagen is nog iets minder simpel daar heb je beslist gelijk in.

Ik heb wel een klein beetje twijfel of honden van het type Arie dat loslaten ook zo gemakkelijk is aan te leren als je ze als pup al in huis hebt?
Dat kan beter uitgelegd worden door degenen die dat hebben getraind vanaf het begin met dit ras. [/quote]

Arie is de eerste hond die niet lost bij ons thuis en we hebben maar eentje vanaf pup gehad

ik zeg ook niet dat je het zonder meer moet accepteren, ik zeg ook dat het redelijk ingetoomd kan worden, maar Nyckle doet het mij overkomen dat als een hond het niet (geheel) is afgeleerd je dan niet goed opgevoed hebt, "er niet aan gedacht hebt bij het opvoeden"

Ik wist niet dat het om een herplaatser ging. Een vorige baas kan er heel goed voor zorgen, dat een dier vernield wordt. Aan jou de schone taak het dier weer op de rails te zetten. (ooit een herplaats Airedale gehad, waar geen bijtrem op zat. Totaal onopgevoed. Het arme dier leerde erg snel en is een prima huishond geworden.)
Met een hond blijf je opvoeden. Dat is ook de uitdaging.
Trek het je niet persoonlijk aan, als ik zeg dat er niet genoeg aandacht is geweest bij de opvoeding. Hier moet je je al op richten als het nog een puppie is. Vooral als bekend is dat je hond "vasthoudend"is

nyckle schreef: Ik wist niet dat het om een herplaatser ging. Een vorige baas kan er heel goed voor zorgen, dat een dier vernield wordt. Aan jou de schone taak het dier weer op de rails te zetten. (ooit een herplaats Airedale gehad, waar geen bijtrem op zat. Totaal onopgevoed. Het arme dier leerde erg snel en is een prima huishond geworden.)
Met een hond blijf je opvoeden. Dat is ook de uitdaging.
Trek het je niet persoonlijk aan, als ik zeg dat er niet genoeg aandacht is geweest bij de opvoeding. Hier moet je je al op richten als het nog een puppie is. Vooral als bekend is dat je hond "vasthoudend"is

Misschien moet jij je eerst eens wat verdiepen in de mensen en hun honden hier op het forum voordat je met je mening vooraan staat

Klein vraagje; hoe reageerden de meeste honden hier op de allereerste ontmoeting met een egel? En hoe reageerde jijzelf? En hoe reageer je NU als je een egel tegenkomt?

Ik heb de honden altijd gewoon doldriest op egels af laten stormen; ze prikken dan vaak even lelijk de snuit.
Bij beide heren heb ik het zo gedaan; zie ik een egel? Lijn vieren, toe dan maar, ervaar maar. Egels hebben daar gelukkig goede prikkers voor.

Nu zijn ze allebei dolblij egeltjes te zien, maar blijft het bij snuffelen en wat gekwispel. Gelukkig rennen egels niet weg, dus het jachtinstinct word niet getriggerd.

Ik KAN me indenken dat niet elke hond aan deze les genoeg heeft....

(Anderzijds zou ik ze ook GRAAG willen afleren om rennende katten na te jagen... dat is even lastiger... met z'n tweetjes katten opjagen en klieren is té leuk, en je bent standaard te laat... grrr...)

renee-uk schreef:

nyckle schreef: Ik wist niet dat het om een herplaatser ging. Een vorige baas kan er heel goed voor zorgen, dat een dier vernield wordt. Aan jou de schone taak het dier weer op de rails te zetten. (ooit een herplaats Airedale gehad, waar geen bijtrem op zat. Totaal onopgevoed. Het arme dier leerde erg snel en is een prima huishond geworden.)
Met een hond blijf je opvoeden. Dat is ook de uitdaging.
Trek het je niet persoonlijk aan, als ik zeg dat er niet genoeg aandacht is geweest bij de opvoeding. Hier moet je je al op richten als het nog een puppie is. Vooral als bekend is dat je hond "vasthoudend"is

Misschien moet jij je eerst eens wat verdiepen in de mensen en hun honden hier op het forum voordat je met je mening vooraan staat

nou idd

Ik heb Bo ook wel eens laten kijken bij een egel, hij staat er een beetje wantrouwend naar te kijken omdat het vreemd is blaft er een beetje half tegen. af en toe voorzichtig snuffelen.
Bij Bo maakt het erg veel verschil of iets wegrent of niet, ik verwacht dan ook niet dat hij daadwerkelijk iets zal pakken, en zeker niet dat hij het vasthoud.
@Nyckle Ik heb mijn honden van pup af aan, ik had dat geschreven en niet ts.
Maar idd lees een beetje rond hier op het forum dan krijg je een beetje de indruk wat voor hondeneigenaren hier zitten.
Mijn honden zijn zeker opgevoed en lossen doen ze zeker, alleen een konijn najagen blijft een leuk spelletje. Maakt dat dat ik het ergens fout heb gedaan? lijkt me niet dat is een ding waar ik heel zeker over ben, en ik wil best nog wel eens aan mezelf twijfelen.

Nakisha schreef:Klein vraagje; hoe reageerden de meeste honden hier op de allereerste ontmoeting met een egel? En hoe reageerde jijzelf? En hoe reageer je NU als je een egel tegenkomt?

Ik heb de honden altijd gewoon doldriest op egels af laten stormen; ze prikken dan vaak even lelijk de snuit.
Bij beide heren heb ik het zo gedaan; zie ik een egel? Lijn vieren, toe dan maar, ervaar maar. Egels hebben daar gelukkig goede prikkers voor.

Nu zijn ze allebei dolblij egeltjes te zien, maar blijft het bij snuffelen en wat gekwispel. Gelukkig rennen egels niet weg, dus het jachtinstinct word niet getriggerd.

Ik KAN me indenken dat niet elke hond aan deze les genoeg heeft....

(Anderzijds zou ik ze ook GRAAG willen afleren om rennende katten na te jagen... dat is even lastiger... met z'n tweetjes katten opjagen en klieren is té leuk, en je bent standaard te laat... grrr...)

Volgens mij doen de stekels van een egel niet heel erg pijn, ik voel iig niets als ik er één oppak. Bij Mikey's (mechelaar) eerste ontmoeting met een egel (althans waar ik bij was, hij was 3 toen ik hem kreeg) werd de egel in één keer door midden gebeten, ik schrok me binnenstebuiten, had dit nog nooit meegemaakt.
Al mijn andere honden weten ze altijd op te sporen, maar doen ze niets.

Budkes schreef:

Nakisha schreef:Klein vraagje; hoe reageerden de meeste honden hier op de allereerste ontmoeting met een egel? En hoe reageerde jijzelf? En hoe reageer je NU als je een egel tegenkomt?

Ik heb de honden altijd gewoon doldriest op egels af laten stormen; ze prikken dan vaak even lelijk de snuit.
Bij beide heren heb ik het zo gedaan; zie ik een egel? Lijn vieren, toe dan maar, ervaar maar. Egels hebben daar gelukkig goede prikkers voor.

Nu zijn ze allebei dolblij egeltjes te zien, maar blijft het bij snuffelen en wat gekwispel. Gelukkig rennen egels niet weg, dus het jachtinstinct word niet getriggerd.

Ik KAN me indenken dat niet elke hond aan deze les genoeg heeft....

(Anderzijds zou ik ze ook GRAAG willen afleren om rennende katten na te jagen... dat is even lastiger... met z'n tweetjes katten opjagen en klieren is té leuk, en je bent standaard te laat... grrr...)

Volgens mij doen de stekels van een egel niet heel erg pijn, ik voel iig niets als ik er één oppak. Bij Mikey's (mechelaar) eerste ontmoeting met een egel (althans waar ik bij was, hij was 3 toen ik hem kreeg) werd de egel in één keer door midden gebeten, ik schrok me binnenstebuiten, had dit nog nooit meegemaakt.
Al mijn andere honden weten ze altijd op te sporen, maar doen ze niets.

WOW, heftig..!! :N:
Rhodi vond het erg onprettig om zijn snufferd aan die stekels te stoten, de eerste keer. Daarom benaderde hij hem daarop toch voorzichtiger.

Branco was lomp als altijd, sprong er bovenop en voelde direct dat dat toch niet zo leuk was als gehoopt...

huts interesseerde het hoegenaamd niets. die had altijd haar hele bek vol met bloed zitten (en dat was niet van de egel), soms nog met stekels en al.

Hutsje schreef:huts interesseerde het hoegenaamd niets. die had altijd haar hele bek vol met bloed zitten (en dat was niet van de egel), soms nog met stekels en al.

ik zou denken dat ze dan een zere bek zouden hebben maar nee dus.

Nakisha schreef:Klein vraagje; hoe reageerden de meeste honden hier op de allereerste ontmoeting met een egel? En hoe reageerde jijzelf? En hoe reageer je NU als je een egel tegenkomt?

Ik heb de honden altijd gewoon doldriest op egels af laten stormen; ze prikken dan vaak even lelijk de snuit.
Bij beide heren heb ik het zo gedaan; zie ik een egel? Lijn vieren, toe dan maar, ervaar maar. Egels hebben daar gelukkig goede prikkers voor.

Nu zijn ze allebei dolblij egeltjes te zien, maar blijft het bij snuffelen en wat gekwispel. Gelukkig rennen egels niet weg, dus het jachtinstinct word niet getriggerd.

Ik KAN me indenken dat niet elke hond aan deze les genoeg heeft....

(Anderzijds zou ik ze ook GRAAG willen afleren om rennende katten na te jagen... dat is even lastiger... met z'n tweetjes katten opjagen en klieren is té leuk, en je bent standaard te laat... grrr...)

hier ook zo iets ja storm heet zichzelf heel snel afgeleerd om op sommige dingen te jagen..

egeltje: hij pakte hem in zijn bek en spuugede hem weer uit.. en heeft de heleavond zijn bek lopen slikken AUWIE

een kat.. die ging er vandoor mij hij dreef hem in een hoekje en kreeg een flinke kras over zijn snuit hij vind ze nog wel interessant maar gaat er niet direct achter aan..

een konijn leuk achterna zitten in het wijland lullig dat hij wel onder het prikkeldraad kan en storm er niet doorheen..
gevolg de snuit vol krassen van het het prikkeldraad maar die konijnen laat ie tegenwoordig lopen hihi

Langhaar schreef:

Hutsje schreef:huts interesseerde het hoegenaamd niets. die had altijd haar hele bek vol met bloed zitten (en dat was niet van de egel), soms nog met stekels en al.

ik zou denken dat ze dan een zere bek zouden hebben maar nee dus.

Rana gebruikte opgerolde egels net zoals haar tennisbal:
een gat graven,
de egel er in leggen,
het gat nog dieper graven om de egel heen,
de egel er weer uit tillen enz.
Ze heeft nooit een schrammetje.
En de egel blijft ook heel.

Ik sta dat niet toe, begrijp me goed.
Maar ik kon haar niet altijd vinden als ze met een egel bezig was.
Nu ze een bel om heeft krijgt ze de kans niet meer

Carmen schreef:

ranetje schreef: Ik heb wel een klein beetje twijfel of honden van het type Arie dat loslaten ook zo gemakkelijk is aan te leren als je ze als pup al in huis hebt?
Dat kan beter uitgelegd worden door degenen die dat hebben getraind vanaf het begin met dit ras.

Arie is de eerste hond die niet lost bij ons thuis en we hebben maar eentje vanaf pup gehad

Dan zal het je bij Arie vast ook wel lukken uiteindelijk

buster vindt egels altijn interessant

gaat even kijken en snuffen en dat loopt hij weer door

t stikt hier van de egels dus ben ik blij

tineke schreef:

ranetje schreef:Ik heb wel een klein beetje twijfel of honden van het type Arie dat loslaten ook zo gemakkelijk is aan te leren als je ze als pup al in huis hebt?
Dat kan beter uitgelegd worden door degenen die dat hebben getraind vanaf het begin met dit ras.

Geen Arie maar wel een ras wier naam, Fila, vasthoudend betekent
En dat is inderdaad vanaf pup aangeleerd en gaat prima.
Orson was er heel makkelijk in en Rio wat moeilijker maar beide hebben het middels ruilen geleerd en weten/wisten de betekenis van het het commando los.
Maar toen Rio een keer een al dood konijn vond terwijl hij met Jan aan de wandel was vertikte hij het om het commando op te volgen.
En dus liep Jan half zandvoort door met Rio met dood konijn in de bek.
Jan is er toen ook direct op gaan trainen en nu gaat het stukken beter maar toch lost Rio nog steeds moeilijker bij Jan dan bij mij.
Het is overigens wel een van de weinge commando's van de in principe luisterende Rio waar hij het meeste moeite mee heeft,hij vind lopen met iets in zijn bek heerlijk om de een of andere reden.
Als hij een dood konijn vind moet ik ook vaak op mijn strepen staan en zeer streng LOS zeggen eer hij het doet.Zeker in een bepaald seizoen als de beruchte konijnenziekte heerst liggen er nog weleens wat kadavers die hij overigens wel altijd moet achter laten
Een bal kan hij ook uren mee sjouwen terwijl er achter aan hollen na enkele keren al niet meer aan hem besteed is.
We laten hem ook regelmatig met dingen sjouwen ,geen dode dieren uiteraard en dat vind hij dan ook echt fijn.
Egels heeft gelukkig geen interesse voor want het lijkt me echt een naar probleem wat zeker bij een volwassen hond niet zo een twee drie af te leren is.

Geweldig
Ik zie het helemaal voor me.

Daisy keek er nooit naar om.
Kelly weet ik eigenlijk niet, nog nooit een egel tegen gekomen met haar. Leon denk ik genoeg s'nachts. Maar hoor nooit over gekke dingen.

En ik denk dat Spike zich een keer heeft bezeerd aan een egel. Als hij ze nu ziet gaat hij hard staan grommen ernaar

Boomer gaat in spelbuiging om de egel uit te dagen te spelen...
Als die egel niet reageert, wordt er geblaft (Boomer blaft heel zelden) en nog fanatieker gebogen en gekwispeld..

Inge O schreef:

Budkes schreef: Volgens mij doen de stekels van een egel niet heel erg pijn, ik voel iig niets als ik er één oppak.

nee :N: ? ik vrees dan toch dat belgische egels venijniger zijn want ik kan er echt geen oppakken met de blote handen :N: .

ik ook niet hoor

Rico was al 3 toen ik hem kreeg, dus ik weet niet wat zijn eerste ontmoeting met ene egel was.
De ontmoeting bij mij was tijdens snuffelen in de bosjes en er dan gewoon met een egel uitkomen en zijn weg vervolgen. ik merkte niets aan hem. Tot ik ineens zag dat hij iets in zijn bek had. Op mijn commando los liet hij hem keurig los en konden wij onze weg, zonder egel, vervolgen. Geen jachtgedrag, gewoon alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, dat je een een egel meeneemt.

nyckle schreef:

ik zeg ook niet dat je het zonder meer moet accepteren, ik zeg ook dat het redelijk ingetoomd kan worden, maar Nyckle doet het mij overkomen dat als een hond het niet (geheel) is afgeleerd je dan niet goed opgevoed hebt, "er niet aan gedacht hebt bij het opvoeden"

Ik wist niet dat het om een herplaatser ging. Een vorige baas kan er heel goed voor zorgen, dat een dier vernield wordt. Aan jou de schone taak het dier weer op de rails te zetten. (ooit een herplaats Airedale gehad, waar geen bijtrem op zat. Totaal onopgevoed. Het arme dier leerde erg snel en is een prima huishond geworden.)
Met een hond blijf je opvoeden. Dat is ook de uitdaging.
Trek het je niet persoonlijk aan, als ik zeg dat er niet genoeg aandacht is geweest bij de opvoeding. Hier moet je je al op richten als het nog een puppie is. Vooral als bekend is dat je hond "vasthoudend"is

Je hebt hier absoluut een punt als het pups betreft. Maar met herplaatsers, ongeacht het ras, is het een ander verhaal. Ik had hier in het begin ook een Whooper met behoorlijk baknijd, die in het veld kadavers najaagde en niet wilde lossen...nooit niet....ik heb me daar de takke op getraind en sinds een tijdje heeft hij geleerd 'netjes' te negeren of af te geven. Maar dat doet hij dus niet bij elke buit. Dan brengt hij voor en loop ik met een hond aan mijn zijde die zijn prooi niet wil lossen. Kan daar bakstenen op gooien, maar dat maakt geen enkele indruk. Rustig blijven en goed timen om toch op dat juiste moment maar weer in die hersenpan door te dringen, is dan het enige wat ik kan doen. Met levende beesten heeft hij gelukkig totaal niets.

Het is bij herplaatser idd maar hoe het kwartje gaat vallen. Mijn eerste hond heeft in elkgeval het lossen geleerd. (leren jas aan repen. 'k was er echt niet blij mee)
Voor vuurwerk was zij als de dood. Ik heb er niks aan kunnen doen.
Vuurwerk was voor mijn wetterhoun een feest!!
Ik had me dan ook voorgenomen, om de pup aan knallen te wennen. Met mijn "nieuwe Airedale"train ik ook dagelijks met knallen en onverwachte harde geluiden. Lobke slaapt rustig door met onweer. Pff gelukkig. Lossen doet ze onder alle omstandigheden.
Jakkeren achter wild of katten mag niet. Voorstaan wel! En dat doet ze.

Vergeef me als ik het fout heb, maar ik denk dat er een grote verantwoordelijkheid ligt bij de eigenaar van een hond. Je ziet al snel, waar je op moet trainen als je een pup hebt.

Sommige eigenschappen liggen diep verankerd in een ras. Zoals het drijven van een boardercolly. Hier verdwijnt regelmatig zo'n colly, die het nodig vindt achter een reiger te drijven. Of een trimmer. Gevolg: beestje kan nooit los lopen.

Keuze van een ras.
Het is blijkbaar erg stoer om een waak-verdedigingshond te nemen voor sommige mensen. Geef je deze dieren niet de juiste opvoeding, dan heb je een ongeleid-dodelijk- projectiel in huis. Of beter gezegd buiten huis.

Ik ken genoeg baasjes die boerboel, herder, bullterrier, rothweiler, dobermann een schop geven als ze in de fout gaan. Hun snuit in de urine wrijven, als ze een ongelukje gemaakt hebben als pup.