Het HondenForum

Ik lees in dit topic behoorlijk wat bijdrages van mensen die wéten dat hun hond naar mensen/kinderen zal happen in bepaalde omstandigheden.

Zúlke honden horen gewoon gemuilkorfd te worden zodra ze de openbare weg betreden..

Ik heb je verhaal nog eens gelezen, maar ik bang dat er niet zo heel veel van klopt. Niet dat jij iets fout verteld, maar het is iig al uit de derde hand. Jij hebt het via de dierenarts, die het weer heeft van die mensen die het weer gekleurd vertellen.

Zij zijn verdachte in dit verhaal en hebben zeker wel recht op bijstand. Dat is juist waar héél Nederland zich anders altijd zo druk om maakt, dat verdachten aan alle kanten in de watten worden gelegd terwijl de slachtoffers het maar moeten uitzoeken. Mss dat ze zelf wat meer moeite moeten gaan doen en één en ander eens moeten gaan vragen bij een buro voor rechtshulp. Die kan ze daar prima bij helpen.

Daarnaast trek jij je conclusie wel héél erg vroeg. De inbeslaggenomen hond zal (moeten) worden getest. En ook de eigenaren kunnen gerust contact opnemen met de officier van justitie, dat zijn geen monsters maar ook gewone mensen.
Daarnaast zal de rechter gefundeerd een uitspraak moeten doen, en die doet dat doorgaans niet op emotie. Ook daar valt door de bank genomen héél Nederland over......

Van alle mij bekende gevallen (dus echt bekend tot in de kleinste details) van honden die in beslag zijn genomen is er nog nooit één ingeslapen. En daar zaten toch echt hele nare bijtincidenten bij, ook met blijvend letsel. Wél zijn soms de honden in kwestie herplaatst, maar ook dikwijls terug gegeven aan de eigenaar.

Kortom het is waarschijnlijk allemaal niet zo kort door de bocht als het lijkt.
Ik zou die mensen sowieso aanraden contact op te nemen met de officier van justitie. Dat allereerst en zeker aandringen op goed onderzoek. En een goede uitgebreide verklaring. En mocht alles niet zo verlopen als hoort dan is daar nog de ombudsman.

Daarnaast kunnen ze sowieso in de rechtzaal hun verhaal doen, mochten ze geen gebruik kunnen maken van deskundigen, dan moeten ze zorgen dat ze voor die tijd een goed in elkaar getimmerd verhaal hebben wat ze in de rechtzaal kunnen doen, en daarvoor kunnen ze wel gebruik maken van deskundigen.

Ik maak me persoonlijk meer zorgen over mensen die zeggen dat hun hond nooit zal bijten ipv de mensen die hun hond kennen en weten dat hij bepaalde situatie´s moeilijk vind en wel zou kunnen bijten. Als je dat weet van je hond dan kun je je hond voor zo een situatie behoeden en ook je medemens beschermen.

Budkes schreef:Ik heb je verhaal nog eens gelezen, maar ik bang dat er niet zo heel veel van klopt. Niet dat jij iets fout verteld, maar het is iig al uit de derde hand. Jij hebt het via de dierenarts, die het weer heeft van die mensen die het weer gekleurd vertellen.

Zij zijn verdachte in dit verhaal en hebben zeker wel recht op bijstand. Dat is juist waar héél Nederland zich anders altijd zo druk om maakt, dat verdachten aan alle kanten in de watten worden gelegd terwijl de slachtoffers het maar moeten uitzoeken. Mss dat ze zelf wat meer moeite moeten gaan doen en één en ander eens moeten gaan vragen bij een buro voor rechtshulp. Die kan ze daar prima bij helpen.

Daarnaast trek jij je conclusie wel héél erg vroeg. De inbeslaggenomen hond zal (moeten) worden getest. En ook de eigenaren kunnen gerust contact opnemen met de officier van justitie, dat zijn geen monsters maar ook gewone mensen.
Daarnaast zal de rechter gefundeerd een uitspraak moeten doen, en die doet dat doorgaans niet op emotie. Ook daar valt door de bank genomen héél Nederland over......

Van alle mij bekende gevallen (dus echt bekend tot in de kleinste details) van honden die in beslag zijn genomen is er nog nooit één ingeslapen. En daar zaten toch echt hele nare bijtincidenten bij, ook met blijvend letsel. Wél zijn soms de honden in kwestie herplaatst, maar ook dikwijls terug gegeven aan de eigenaar.

Kortom het is waarschijnlijk allemaal niet zo kort door de bocht als het lijkt.
Ik zou die mensen sowieso aanraden contact op te nemen met de officier van justitie. Dat allereerst en zeker aandringen op goed onderzoek. En een goede uitgebreide verklaring. En mocht alles niet zo verlopen als hoort dan is daar nog de ombudsman.

Daarnaast kunnen ze sowieso in de rechtzaal hun verhaal doen, mochten ze geen gebruik kunnen maken van deskundigen, dan moeten ze zorgen dat ze voor die tijd een goed in elkaar getimmerd verhaal hebben wat ze in de rechtzaal kunnen doen, en daarvoor kunnen ze wel gebruik maken van deskundigen.

Volgens mij is de wet nu zo gewijzigd dat het ook via de burgemeester kan lopen en niet via de officier van justitie, dit om het gerechtshof te ontlasten en de verantwoording voor bijtincidenten bij de gemeentes neer te leggen. Als de burgemeester besluit tot euthenaseren is er geen mogelijkheid meer tot hoger beroep. Een test mag uitgevoerd worden maar hoeft niet.

Dit zegt de wet over agressieve honden
bron:http://www.minlnv.nl/portal/page?_pagei ... m_id=23914


Al naar aanleiding van de evaluatie van de RAD heb ik besloten deze regeling in te
trekken. Ik heb daarbij aangekondigd voornemens te zijn een nieuwe regeling op te
stellen die in de plaats van de RAD zou komen. Alles overwegende heb ik besloten geen
vervangingsregeling vast te stellen.
Als toelichting hierop zet ik hieronder op hoofdlijnen de verschillende stappen die in dit
dossier zijn gezet, nog eens op een rij.
Proces tot nu toe
In 1993 is de RAD tot stand gekomen naar aanleiding van diverse ernstige bijtincidenten
door, en agressief gedrag van honden van met name het type pitbull. De RAD is gebaseerd
op artikel 73 van de Gezondheids-en welzijnswet voor dieren (GWWD). Dit artikel bepaalt
dat dieren behorende tot door de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
aangewezen soorten of categorieën agressieve dieren niet mogen worden gehouden. Ook
mag met dergelijke dieren niet worden gefokt en gehandeld. De RAD bevat dus een
uitsterfregeling.
De RAD heeft niet het effect gehad dat ervan werd verwacht. Het aantal pitbulls is niet
afgenomen en er bleven bijtincidenten voorkomen. Het stuitte op toenemend onbegrip
dat op grond van de RAD ook honden in beslag genomen en daarop volgend gedood
konden worden die niet waren betrokken bij bijtincidenten (Kamerstukken II 2006/07, 28
286, nr. 42). Dit is aanleiding geweest tot het instellen van een Commissie van Wijzen. Het
advies van die commissie heb ik u bij brief van 9 juni 2008 aangeboden (kamerstukken II

Web: http://www.minlnv.nl" onclick="window.open(this.href);return false;
De Voorzitter van de Tweede Kamer

Zoals in genoemde brief vermeld, heb ik op basis van het advies geoordeeld dat het niet
wenselijk zou zijn te volstaan met het intrekken van de RAD alleen. Uit het oogpunt van
het veiligheidsgevoel van de burger heb ik daarom toen het voornemen opgevat een
regeling inzake agressieve honden te behouden; dit als extra instrument om te kunnen
optreden bij agressiviteit door honden, naast mogelijkheden daartoe op basis van de
gemeentelijk APV’s en artikel 425 van het Wetboek van Strafrecht.
Dit voornemen kon in uw Kamer op instemming rekenen (Kamerstukken II, 28 286, 228).
Belangrijk daarbij was toen ook dat in samenspraak met de Minister van Justitie en het
OM een gewijzigd regime was ingevoerd ten aanzien van op dit moment in
beslaggenomen honden op grond van de RAD. Honden die uitsluitend op basis van
uiterlijke kenmerken in beslag waren genomen en die dus niet bij bijtincidenten waren
betrokken, worden terug gegeven aan de eigenaar. Honden die betrokken waren bij
bijtincidenten of waarvan gebleken is dat die afwijkend gedrag vertonen, worden getest
op hun agressiviteit en op basis van de resultaten van die test gedood of teruggegeven
(Kamerstukken II 28 286, 2007/08, nr. 229).
In het AO van 11 september j.l. heb ik met uw Kamer van gedachten gewisseld over de
nieuw voorgestelde regeling. Daarbij is de vraag aan de orde geweest wat de effectiviteit
en toegevoegde waarde van de nieuw voorgestelde regeling zou kunnen zijn. Daarbij is
door uw Kamer tevens naar voren gebracht dat het gedrag van honden in grote mate
wordt bepaald door dat van hun eigenaars.
Zoals ik in het AO heb aangegeven, ben ik hierover nader in overleg getreden met de VNG,
het OM en mijn ambtgenoot van Justitie.
Overleg VNG
De VNG heeft enkele kanttekeningen geplaatst bij de handhaafbaarheid van de
voorgenomen regeling, vooral voorzover het gaat om preventief te kunnen optreden
tegen agressieve honden. Voorts wijst de VNG erop dat in de loop der jaren in
voorkomende gevallen altijd zonder ophef door gemeenten kon worden opgetreden
tegen agressief gedrag met honden en tegen agressieve honden die niet tot het type
pitbull behoorden. De APV’s hebben de gemeenten daartoe de noodzakelijke handvatten
geboden.
APV’s kunnen zowel strafrechtelijk als bestuurlijk worden gehandhaafd. Bij strafrechtelijke
handhaving staat primair de houder van de hond centraal en in dat kader kan hij worden
vervolgd en bestraft. Daarnaast kan een bij een incident betrokken hond langs
strafrechtelijke weg in beslag genomen worden en in voorkomend geval worden gedood.
Bestuursrechtelijk heeft de gemeente op basis van de APV o.a. de mogelijkheid tot het
opleggen van een muilkorf-of aanlijngebod.De VNG heeft aangegeven te willen bezien of de bestaande model-APV nader kan of moet
worden aangescherpt ten aanzien van agressie door of met honden. Ik zal hierover verder
met de VNG in overleg treden en daarbij ook bezien of de voorlichting aan gemeenten
over de onderhavige problematiek gezamenlijk kan worden verstrekt.
Datum Kenmerk Paraaf: Vervolgblad
12 december 2008 TRCJZ/2008/3525 3
Wat betreft het bestuursrechtelijke traject kan voorts artikel 172 van de Gemeentewet de
burgemeester de mogelijkheid bieden op te treden bij agressiviteit door honden. Dit blijkt
bijvoorbeeld uit de praktijk van de gemeente Assen. Bedoeld artikel geeft in algemene zin
de burgemeester de bevoegdheid de noodzakelijke maatregelen te treffen ingeval
verstoring van de openbare orde of ernstige vrees daarvoor. Dit kan in dergelijke
omstandigheden een bruikbaar middel zijn om langs bestuurlijke weg tot inbeslagname
van agressieve honden over te gaan en daaropvolgend te beslissen wat met de hond dient
te gebeuren.Omdat er slechts beperkt ervaring met toepassing van dit artikel is opgedaan voor zover
het gaat om verstoring van de openbare orde, waarbij agressiviteit met honden speelt, zal
ik in genoemd nader overleg met de VNG ook bezien wat de mogelijkheden zijn aan de
bruikbaarheid van dit artikel ruimere bekendheid te geven.
Overleg OM en Justitie
Het OM en Justitie hebben vragen gesteld over de handhaafbaarheid van de nieuw
voorgestelde regeling. Dit hangt vooral samen met de bewijslast van verwijtbaarheid aan
de eigenaar dat zijn hond agressief gedrag toont of getoond heeft.
Artikel 425 van het Wetboek van Strafrecht biedt de mogelijkheid op te treden tegen
eigenaars van honden die hun dier ophitsen of onvoldoende terughouden. Hierbij is
weliswaar eerder de conclusie geweest dat de ten laste legging op grond van dit artikel
niet altijd eenvoudig is. Betwijfeld wordt echter ook of de voorgenomen regeling
voldoende oplossing hiervoor zou kunnen bieden. Overigens kan op grond van de
artikelen 285 en 302 van het Wetboek van Strafrecht eveneens opgetreden worden tegen
houders van honden. Genoemde artikelen betreffen achtereenvolgens bedreiging, waarbij
een hond is gebruikt, en zware mishandeling.
Conclusie en vervolgproces
Op basis hiervan stel ik vast dat hierboven genoemde mogelijkheden voldoende
toereikend zijn voor maatwerk bij het optreden bij agressie met en door honden. De
houders van de honden kunnen zowel op grond van de APV’s worden bestraft, als ook op
grond van artikel 425 van het Wetboek van Strafrecht. Langs zowel bestuursrechtelijke als
strafrechtelijke weg kunnen ook de gewenste maatregelen jegens honden worden
genomen.Op basis hiervan kom ik uiteindelijk tot de slotsom dat de meerwaarde van een nieuwe
regeling in dat licht vooral symbolisch zou zijn in plaats van een, in aanvulling op
bestaande mogelijkheden, praktisch toepasbaar extra instrument. Ik zal de RAD dan ook
intrekken met ingang van 1 januari as. en niet voorzien in een nieuwe regeling op grond
van de GWWD.
Dit betekent ook dat daarmee artikel 74 van de GWWD dat voorziet in een extra
mogelijkheid voor burgemeesters te kunnen op treden tegen agressieve honden,
voorzover die behoren tot soorten of categorieën die zijn aangewezen op grond van de
GWWD, buiten werking zal zijn gesteld.
Bij deze brief is in schema op hoofdlijnen aangegeven wat de mogelijkheden zijn om na 1
januari op te treden tegen agressieve honden of hun eigenaren.
Datum Kenmerk Paraaf: Vervolgblad
12 december 2008 TRCJZ/2008/3525 4
De gevolgen van dit voornemen tot intrekking van de RAD met ingang van 1 januari 2009
zijn de volgende.
In de eerste plaats zal terzake van honden die voor het tijdstip van intrekking van de RAD,
dus tot 1 januari 2009, nog op grond van de RAD in beslag zijn genomen, het huidige
beleid worden gecontinueerd.
Het uitvoeren van het risico-assessment bij de honden die in beslag genomen zijn als
gevolg van een bijtincident of die afwijkend gedrag vertonen, is nog gaande maar ligt op
schema. Doelstelling is om bij al deze honden begin volgend jaar het risico-assessment
afgenomen te hebben. Op basis van dit risico-assessment wordt besloten of de hond
teruggegeven wordt aan de eigenaar, zal worden herplaatst of zal worden
geëuthanaseerd.
Het proces van teruggave van honden waarvan geen eigenaar bekend is, de eigenaar
afstand gedaan heeft, of waarvan de eigenaar niet te traceren is, verloopt echter niet altijd
even voorspoedig. Een aantal van deze honden vertoont afwijkend gedrag, in dusdanige
mate dat het er naar uitziet dat besloten moet worden tot euthanasie. Voor de andere
honden binnen deze categorie is het moeizaam herplaatsing te realiseren. Dit heeft veel te
maken met de hoge eisen die ik stel aan de situatie waarin de hond herplaatst zal worden
met het oog op het garanderen van veiligheid en het welzijn van deze dieren na plaatsing.
Desalniettemin is het de verwachting dat begin volgend jaar ook voor deze groep honden
een passend thuis gevonden is.
In de tweede plaats zal in belangrijke mate de verantwoordelijkheid voor het optreden bij
agressiviteit met honden in handen liggen van het bestuur van gemeenten. Bij ernstige
incidenten kan ook het strafrecht worden aangewend.
In de derde plaats wil ik zowel ten behoeve van de strafrechtelijke vervolging als de
bestuurlijke handhaving, mijn inspanningen voortzetten om te komen tot een zo goed
mogelijke risico-assessment voor honden die agressief gedrag tonen. Dit risico-assessment
zal ik dus beschikbaar stellen aan gemeenten en het OM. Ook zal ik degenen die deze
assessments kunnen afnemen, vragen hun diensten aan gemeenten en het OM ter
beschikking te stellen. Ik zal het risico-assessment bij deze partijen onder de aandacht te
brengen. Op deze manier kunnen de gemeenten op vakkundige wijze een in beslag
genomen hond laten beoordelen, alvorens een besluit te nemen over hoe verder te
handelen. Landelijk gebruik van dit assessment zou tevens bij kunnen dragen aan
uniformiteit op dit gebied. Het blijft uiteraard aan de gemeenten en het OM om te
beslissen het assessment te gebruiken.Tenslotte zal ik de komende periode aandacht besteden aan voorlichting ten algemene,
mede in het licht van risico’s op agressief gedrag van honden. Dit in aanvulling op reeds in
gang gezette activiteiten op het gebied van voorlichting. Een en ander zal door het
Landelijk Informatie Centrum Gezelschapsdieren (LICG) worden gerealiseerd. Voor de
komende drie jaar zal het LICG hiertoe een groot project uitvoeren met als titel “preventie
van hondenbeten”. Ik stel hiervoor de benodigde middelen ter beschikking.
Datum Kenmerk Paraaf: Vervolgblad
12 december 2008 TRCJZ/2008/3525 5
Het gaat daarbij om voorlichting en educatie, zoals gedragscursussen voor honden en hun
houders en cursussen gericht op het omgaan met honden in relatie tot kinderen. Ook zal
aandacht worden besteed aan omgang met honden, gericht op niet-hondenbezitters en
kinderen, dit laatste bijvoorbeeld met lesmateriaal voor basisscholen.
DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN
VOEDSELKWALITEIT,
G. Verburg

nana schreef: Volgens mij is de wet nu zo gewijzigd dat het ook via de burgemeester kan lopen en niet via de officier van justitie, dit om het gerechtshof te ontlasten en de verantwoording voor bijtincidenten bij de gemeentes neer te leggen. Als de burgemeester besluit tot euthenaseren is er geen mogelijkheid meer tot hoger beroep. Een test mag uitgevoerd worden maar hoeft niet.

Nee volgens mij niet, dat was juist vroeger zo, in de tijd van de RAD, en het werd alleen in Groningen gedaan.
Er is sowieso helemaal géén nieuwe wetgeving. Dat is namelijk allemaal niet doorgegaan. De RAD is verdwenen, maar er is helemaal niets voor teruggekomen. De hond is wss in beslag genomen op het aloude artikel 425 van het Wetboek van Strafrecht.
In dit geval wordt specifiek gesproken over een strafzaak en een officier van justitie, dus daar staat de gemeente buiten.

Ik kan me sowieso niet voorstellen dat de APV's wat dat betreft zo snel gewijzigd zijn, meestal malen die ambtelijke molens niet zo snel. Maar ken uiteraard niet alle APV'uit het hoofd.

Die 2e lap tekst heb ik gezien het tijdstip niet doorgeworsteld.
Maar ik denk niet dat ik er naast zit als ik zeg dat dat oud nieuws is.
Er is geen aanvullende wetgeving gekomen. Dat waren ze wel van plan maar dat is gelukkig niet gebeurd.
Na veel protest.

maar correct me if i'm wrong, het is al laat.

nana schreef:Ik maak me persoonlijk meer zorgen over mensen die zeggen dat hun hond nooit zal bijten ipv de mensen die hun hond kennen en weten dat hij bepaalde situatie´s moeilijk vind en wel zou kunnen bijten. Als je dat weet van je hond dan kun je je hond voor zo een situatie behoeden en ook je medemens beschermen.

Alsof je altijd alles perfect onder controle kunt hebben.

Ik vind dat de maatschappij niet hoeft te moeten vertrouwen op de capaciteiten in deze van eigenaars van honden die "moeite hebben met bepaalde situaties".

Wanneer is dit eigenlijk gebeurt? Ik bedoel als de rechter nu al uitspraak gaat doen is er al even wat tijd over heen gegaan en is het al een tijdje geleden dat dit voorgevallen is.

Wil de hond schreef:

nana schreef:Ik maak me persoonlijk meer zorgen over mensen die zeggen dat hun hond nooit zal bijten ipv de mensen die hun hond kennen en weten dat hij bepaalde situatie´s moeilijk vind en wel zou kunnen bijten. Als je dat weet van je hond dan kun je je hond voor zo een situatie behoeden en ook je medemens beschermen.

Alsof je altijd alles perfect onder controle kunt hebben.

Ik vind dat de maatschappij niet hoeft te moeten vertrouwen op de capaciteiten in deze van eigenaars van honden die "moeite hebben met bepaalde situaties".

ik weet niet wat mijn honden doen met kinderen, ik denk niet dat ze die geweldig zullen vinden, ze kennen het niet en vinden het maar rare dingen.
Maar ik ga toch echt mn honden niet muilkorven op straat... ik ontwijk mensen, en daar blijft het bij.
Mensen hebben van mijn honden af te blijven dus kinderen al helemaal, gelukkig heb ik ook niet zulke aaibare honden want de meesten lopen er met een grote bocht omheen.
Ik heb vroeger ook geleerd dat ik niet bij een vreemde hond mocht komen en toen ik daar nog te klein voor was, zorgde mn moeder er voor dat ik niet in de buurt KON komen.
Ik zal mn honden niet buiten vast zetten zonder toezicht, maar dat is meer ter bescherming van mijn eigen honden dan van iemand anders. Je moet ook niet in mn auto komen, als daar een kind een vinger door de tralies steekt is ie hem kwijt, moet ik daar mijn hond voor muilkorven? Denk het niet, blijf er maar weg is mijn auto.

Moet je eens in een dierentuin kijken hoe mensen staan toe te kijken als hun kinderen over het hekje heenstappen om nog dichterbij de dieren te kunnen komen. Hekje staat er mijn inziens niet voor niets

Vindt het een beetje van de belachelijke om de honden preventief te moeten muilkorven. Het is nou eenmaal een ras waar je nooit blindelings op moet of mag vertrouwen. Je moet altijd met alles rekening houden. Jij als eigenaar en jij als ouder. Als jij als eigenaar met een vals kreng zit moet je die muilkorven. Als jij als eigenaar met een hond zit waarvan je niet weet wat die bij kinderen doet moet je het niet gaan "uitproberen" en jij als ouder moet er gewoon voor zorgen dat je je kinderen geen honden laat aaien die je niet kent of waarvan je niet weet hoe ze zijn. Laat je kind alleen een hond aaien bij wie je weet dat het kan of waarvan de eigenaar tegen jou zegt dat ze die gerust kunnen aaien. Maar ja ook ouders zijn daar veel te laks in en dat moet je als eigenaar van een hond wel altijd ook in je achterhoofd houden.

Wil de hond schreef:

nana schreef:Ik maak me persoonlijk meer zorgen over mensen die zeggen dat hun hond nooit zal bijten ipv de mensen die hun hond kennen en weten dat hij bepaalde situatie´s moeilijk vind en wel zou kunnen bijten. Als je dat weet van je hond dan kun je je hond voor zo een situatie behoeden en ook je medemens beschermen.

Alsof je altijd alles perfect onder controle kunt hebben.

Ik vind dat de maatschappij niet hoeft te moeten vertrouwen op de capaciteiten in deze van eigenaars van honden die "moeite hebben met bepaalde situaties".

Waarom niet? je moet in de maatschappij ook vertrouwen hebben in de capaciteit van mensen die bijvoorbeeld autorijden daar ben je je er ook bewust van dat je niet alleen bent in de wereld en dat je een ongeluk kunt maken. Als mede gebruiker van de weg kijk je ook wanneer je oversteekt en pas je op je kinderen als ze te klein zijn om het zelf de kunnen.

Inderdaad we hebben het over levende wezens die kun je niet perfect onder controle hebben. Een hond die geen moeite lijkt te hebben met bepaalde situatie kan dit wel ineens hebben bv door pijn of doordat hij net is geschrokken. Het kan ook zijn dat mensen de hond niet goed lezen en denken dat hij er geen moeite mee heeft. Als je 100% zekerheid wilt hebben dan kun je in de maatschappij geen huisdieren meer houden of inderdaad alles muilkorfen.
De mensen die weten dat hun hond zou kunnen bijten zijn er op bedacht en letten beter op.

Jonge kinderen en honden = over het algemeen een heel slechte combinatie.

Hoe vaak ik niet zie dat kinderen mijn hond verkeerd aanraken (plotseling, van boven af, trekken) en de ouders zijn dan nergens te bekennen...

Mijn hond wordt nooit alleen met een kind gelaten of ik moet de kinderen kennen, als ze al wat ouder zijn.

Ik vind het echt heel erg debiel dat zo'n hond de dupe zou zijn. De ouders zouden een boete moeten hebben, of de honden eigenaar. Maar toch niet een hond in nood die zich verdedigt??????????

Pfffffffffffffff

Inderdaad mijn hond is een schat, maar als een kind plots over hem heen hangt of hij in een benarde situatie komt, bv omdat ie vast zit aan de riem en geklemt met een kind erbij dan bijt ie. En dan moet ie ook bijten want dat is zijn natuur.

Ik ben ook vredelievend, maar ik garandeer voor mezelf ook niet dat ik nooit iemand iets aan zal doen....ligt dus helemaal aan de situatie...

Nou ik ben wakker dus ben er even voor gaan zitten :

nana schreef:


-----------
---------
APV’s kunnen zowel strafrechtelijk als bestuurlijk worden gehandhaafd. Bij strafrechtelijke
handhaving staat primair de houder van de hond centraal en in dat kader kan hij worden
vervolgd en bestraft. Daarnaast kan een bij een incident betrokken hond langs
strafrechtelijke weg in beslag genomen worden en in voorkomend geval worden gedood.
Bestuursrechtelijk heeft de gemeente op basis van de APV o.a. de mogelijkheid tot het
opleggen van een muilkorf-of aanlijngebod.


Dit is de handhaving via de APV's, dus Burgemeester. Muilkorf- en aanlijngeboden worden idd opgelegd door de gemeenten.
Daar is verder ook niets aan veranderd. Zij nemen echter geen honden in beslag

-------

Wat betreft het bestuursrechtelijke traject kan voorts artikel 172 van de Gemeentewet de
burgemeester de mogelijkheid bieden op te treden bij agressiviteit door honden. Dit blijkt
bijvoorbeeld uit de praktijk van de gemeente Assen. Bedoeld artikel geeft in algemene zin
de burgemeester de bevoegdheid de noodzakelijke maatregelen te treffen ingeval
verstoring van de openbare orde of ernstige vrees daarvoor. Dit kan in dergelijke
omstandigheden een bruikbaar middel zijn om langs bestuurlijke weg tot inbeslagname
van agressieve honden over te gaan en daaropvolgend te beslissen wat met de hond dient
te gebeuren.

Artikel 172 van de gemeentewet is een soort kapstokkartikel waarin de burgemeester in het geval van ernstige verstoring van de openbare orde bevoegdheden heeft dit te doen ophouden. Dan moet je aan zoiets denken als een doorgedraaide hond die op dat moment links en rechts mensen aan het aanvallen is. Dan kan de BM dus zeggen tegen de politie: "Schiet die hond dood. " En dat soort zwaar uit de hand lopende situaties.
--------


Op basis hiervan stel ik vast dat hierboven genoemde mogelijkheden voldoende
toereikend zijn voor maatwerk bij het optreden bij agressie met en door honden. De
houders van de honden kunnen zowel op grond van de APV’s worden bestraft, als ook op
grond van artikel 425 van het Wetboek van Strafrecht. Langs zowel bestuursrechtelijke als
strafrechtelijke weg kunnen ook de gewenste maatregelen jegens honden worden
genomen.

Hiermee wordt bedoeld dat de maatregelen die de gemeente oplegt dus aanlijnen en muilkorfen kunnen worden bestraft bij het niet opvolgen hiervan. Dus een bekeuring.
Daarnaast kan een hond door Justitie in beslag worden genomen, als eigenaar/houder niet aan de maatregelen voldoet.
De hond is dan namelijk aangewezen als gevaarlijk dier en kan in beslag genomen worden op basis van artikel 425 van het Wetboek van Strafrecht al de eigenaar/houder de hond nit muilkorft of aanlijnt.

----------
De Minister:
Op basis hiervan kom ik uiteindelijk tot de slotsom dat de meerwaarde van een nieuwe
regeling in dat licht vooral symbolisch zou zijn in plaats van een, in aanvulling op
bestaande mogelijkheden, praktisch toepasbaar extra instrument. Ik zal de RAD dan ook
intrekken met ingang van 1 januari as. en niet voorzien in een nieuwe regeling op grond
van de GWWD.


Zoals ze al zegt, er is géén nieuwe regeling cq. wetgeving gemaakt, na intrekking van de RAD.

---------------------
De Minister:
Dit betekent ook dat daarmee artikel 74 van de GWWD dat voorziet in een extra
mogelijkheid voor burgemeesters te kunnen op treden tegen agressieve honden,
voorzover die behoren tot soorten of categorieën die zijn aangewezen op grond van de
GWWD, buiten werking zal zijn gesteld.

En het artikel op basis waarvan de BM een gevaarlijke hond in beslag kon nemen en direct in kon laten slapen is ingetrokken
-----------
In de tweede plaats zal in belangrijke mate de verantwoordelijkheid voor het optreden bij
agressiviteit met honden in handen liggen van het bestuur van gemeenten. Bij ernstige
incidenten kan ook het strafrecht worden aangewend.
In de derde plaats wil ik zowel ten behoeve van de strafrechtelijke vervolging als de
bestuurlijke handhaving, mijn inspanningen voortzetten om te komen tot een zo goed
mogelijke risico-assessment voor honden die agressief gedrag tonen. Dit risico-assessment
zal ik dus beschikbaar stellen aan gemeenten en het OM. Ook zal ik degenen die deze
assessments kunnen afnemen, vragen hun diensten aan gemeenten en het OM ter
beschikking te stellen. Ik zal het risico-assessment bij deze partijen onder de aandacht te
brengen. Op deze manier kunnen de gemeenten op vakkundige wijze een in beslag
genomen hond laten beoordelen, alvorens een besluit te nemen over hoe verder te
handelen. Landelijk gebruik van dit assessment zou tevens bij kunnen dragen aan
uniformiteit op dit gebied. Het blijft uiteraard aan de gemeenten en het OM om te
beslissen het assessment te gebruiken.

Dit laatste stukje is een herhaling van zetten en de belofte dat ze de vinger aan de pols zal houden


--------

In het kort komt hier op neer:
Gemeente legt aanlijn en muilkorfgebod op. Merkt daarmee de hond aan als gevaarlijke hond. Voldoet de eigenaar van de hond daar niet aan kán de hond inbeslag worden genomen door justitie (art. 425) , of hij/zij krijgt een bekeuring.

Daarnaast heeft de Burgemeester bij ernstige verstoring van de openbare orde, in de praktijk betekent dat dus echt paniek, bevoegdheden om te zorgen dat de verstoring ophoudt.

En het artikel waarop een BM een agressieve hond zomaar inbeslag kon nemen en in kon laten slapen voordat je met je ogen kon knipperen is ingetrokken, dus bestaat niet meer.

Wil de hond schreef:
Als jij van je hond weet dat de kans bestaat dat deze in mensen hapt, om wat voor reden dan ook, is het enige zinnige dat je kunt doen, en wat je in mijn ogen ook verplicht bent tegenover je medemens, er alles aan te doen om voorkomen dat het ooit kan gebeuren dat hij daadwerkelijk bijt. Muilkorven dus, zodra je je op de openbare weg bevindt.

Doe je dat niet en richt je hond schade aan dan vind ik het niet meer dan logisch je geen tweede kans krijgt, maw. dat je hond in beslag wordt genomen en afgemaakt.

Natuurlijk, het zou geweldig zijn als iedereen dusdanig met jouw hond om zou kunnen gaan dat hij nooit tot bijten zal komen, maar het is niet reëel om dat van de rest van Nederland te verwachten. En van kleine kinderen kun je al helemaal niks zinnigs verwachten, evenmin als je dat van veel ouders kunt.

Het is dus inderdaad aan jou als eigenaar om de rest van Nederland te beschermen tegen jouw hond, net zo goed als dat je je hond tegen zichzelf dient te beschermen door te voorkomen dat hij kán bijten. En dit laatste doe je dus alleen maar echt als je hem muilkorft, of er niet mee op de openbare weg komt.

Ik ben bang dat wat jij wil niet haalbaar is. Jij wilt de aard van de hond veranderen. Dat kan niet want honden zijn zoals ze zijn. Andere oplossing: honden uit de maatschappij weren en dan dus maar uitroeien.

Niet alle honden groeien op met kinderen, en niet alle honden zijn allemansvrienden, niet alle honden hebben voldoende zelfvertrouwen om benaderd te worden door mensen die ze niet kennen. Dat zijn de verschillen in karakters en dat heb je nu eenmaal met levende wezens.

Vertel eens, als iemand een ongeluk veroorzaakt met zijn auto, krijgt de auto dan ook de schuld? Moet de auto dan ook gestraft worden of ligt het aan degene die er in reed? De wet beschouwt de hond als een voorwerp, geen levend wezen met intrinsieke waarde. Maar vreemd genoeg kan dat voorwerp wel de schuld krijgen als er niet juist mee omgegaan wordt. Hier klopt toch geen reet van?

Wil de hond schreef:Ik lees in dit topic behoorlijk wat bijdrages van mensen die wéten dat hun hond naar mensen/kinderen zal happen in bepaalde omstandigheden.

Zúlke honden horen gewoon gemuilkorfd te worden zodra ze de openbare weg betreden..

Mijn hond hoeft niet gemuilkorfd te worden, dat is dikke bullshit! Ik ken haar: ze kiest altijd de weg van de minste weerstand: weglopen/ontwijken. Mijn hond heeft een gevoelig karakter en kan onzeker zijn.
Deze onzekerheid kan veroorzaken dat ze een kind in het gezicht zou kunnen happen als ze niet weg kan komen.
Ouders moeten hun kind leren weg te blijven bij mijn hond. Dan is er niets aan de hand. Mijn hond zoekt geen kinderen op, het is andersom: ze zoeken haar op.

Budkes schreef:Ik heb je verhaal nog eens gelezen, maar ik bang dat er niet zo heel veel van klopt. Niet dat jij iets fout verteld, maar het is iig al uit de derde hand. Jij hebt het via de dierenarts, die het weer heeft van die mensen die het weer gekleurd vertellen.

Zij zijn verdachte in dit verhaal en hebben zeker wel recht op bijstand. Dat is juist waar héél Nederland zich anders altijd zo druk om maakt, dat verdachten aan alle kanten in de watten worden gelegd terwijl de slachtoffers het maar moeten uitzoeken. Mss dat ze zelf wat meer moeite moeten gaan doen en één en ander eens moeten gaan vragen bij een buro voor rechtshulp. Die kan ze daar prima bij helpen.

Daarnaast trek jij je conclusie wel héél erg vroeg. De inbeslaggenomen hond zal (moeten) worden getest. En ook de eigenaren kunnen gerust contact opnemen met de officier van justitie, dat zijn geen monsters maar ook gewone mensen.
Daarnaast zal de rechter gefundeerd een uitspraak moeten doen, en die doet dat doorgaans niet op emotie. Ook daar valt door de bank genomen héél Nederland over......

Van alle mij bekende gevallen (dus echt bekend tot in de kleinste details) van honden die in beslag zijn genomen is er nog nooit één ingeslapen. En daar zaten toch echt hele nare bijtincidenten bij, ook met blijvend letsel. Wél zijn soms de honden in kwestie herplaatst, maar ook dikwijls terug gegeven aan de eigenaar.

Kortom het is waarschijnlijk allemaal niet zo kort door de bocht als het lijkt.
Ik zou die mensen sowieso aanraden contact op te nemen met de officier van justitie. Dat allereerst en zeker aandringen op goed onderzoek. En een goede uitgebreide verklaring. En mocht alles niet zo verlopen als hoort dan is daar nog de ombudsman.

Daarnaast kunnen ze sowieso in de rechtzaal hun verhaal doen, mochten ze geen gebruik kunnen maken van deskundigen, dan moeten ze zorgen dat ze voor die tijd een goed in elkaar getimmerd verhaal hebben wat ze in de rechtzaal kunnen doen, en daarvoor kunnen ze wel gebruik maken van deskundigen.

Ik heb de mensen zelf inmiddels aan de lijn gehad. De zaak is al voorgekomen, alleen de uitspraak moet nog komen. Het kind had de hond omarmd en liet hem niet gaan toen de eigenaresse "kom voor" riep. Hij gaf daarop een correctie vanuit hondenoogpunt. Pakte alleen veel harder uit dan de bedoeling was. Hond zal zich bedreigd hebben gevoeld, doch als hij vals was geweest, was het niet bij die ene hap gebleven, en zou hij vast hebben gehouden.

Deze mensen weten niets af van een test. Ik weet inmiddels dat dit mogelijk is, en ik weet dat er goede testen zijn en testen die niet deugen. Ken jij veel gevallen dan van in beslag genomen honden? Ik hoop natuurlijk heel erg dat je gelijk hebt. Ik ben alleen heel erg bang dat honden niet begrepen worden en vermenselijkt worden, in die zin: ze worden beoordeeld vanuit menselijk oogpunt en er wordt totaal voorbijgegaan aan de aard van honden en hoe ze kunnen reageren op omstandigheden.

nana schreef:Ik maak me persoonlijk meer zorgen over mensen die zeggen dat hun hond nooit zal bijten ipv de mensen die hun hond kennen en weten dat hij bepaalde situatie´s moeilijk vind en wel zou kunnen bijten. Als je dat weet van je hond dan kun je je hond voor zo een situatie behoeden en ook je medemens beschermen.

en weet je hoeveel mensen dat zijn? Hoeveel mensen kennen hun EIGEN hond NIET, al denken ze van wel? Wat zal het percentage zijn onder de hondenbezitters? Is dat de schuld van de honden of van die mensen? Ik denk dat jij het antwoord wel weet. Maar goed, daar schuilt nu juist het probleem en honden zijn daar de dupe van.

Wil de hond schreef:

nana schreef:Ik maak me persoonlijk meer zorgen over mensen die zeggen dat hun hond nooit zal bijten ipv de mensen die hun hond kennen en weten dat hij bepaalde situatie´s moeilijk vind en wel zou kunnen bijten. Als je dat weet van je hond dan kun je je hond voor zo een situatie behoeden en ook je medemens beschermen.

Alsof je altijd alles perfect onder controle kunt hebben.

Ik vind dat de maatschappij niet hoeft te moeten vertrouwen op de capaciteiten in deze van eigenaars van honden die "moeite hebben met bepaalde situaties".

Maar moeten ze wel vertrouwen op de honden dan? Wie weten nu beter, mensen of honden?????

smoekie schreef:Wanneer is dit eigenlijk gebeurt? Ik bedoel als de rechter nu al uitspraak gaat doen is er al even wat tijd over heen gegaan en is het al een tijdje geleden dat dit voorgevallen is.

De hond is 6 weken geleden in beslag genomen hoorde ik van de eigenaresse gisteren aan de telefoon. Ik weet alleen niet wanneer die zaak is voorgekomen. Ik vind het ook heel spijtig dat ik dit niet eerder wist, en dat ik niet eerder info heb kunnen opzoeken zodat ik ze op tijd op de hoogte heb kunnen stellen van hun mogelijkheden. Want deze mensen zijn niet op de hoogte van http://www.inbeslaggenomenhonden.nl" onclick="window.open(this.href);return false; en http://www.sophia-vereeniging.nl/" onclick="window.open(this.href);return false; want deze hadden hun adequaat kunnen helpen.

Laatst greep een hond hier voor de TWEEDE keer een klein wit hondje, beide liepen los. Hondjes zijn overleden na de aanval. Eigenaar brengt de hond de grens over en daarmee basta. Onvoorstelbaar, ik begrijp niet dat bij zo'n voorval, de tweede keer, weer hond los, de eigenaar geen dikke boete krijgt of in de cel gezet wordt totdat de hond aangeleverd wordt.
Dat is weer de andere kant van het verhaal.

Hond en kind: ook dom om ze samen te laten en niet op te letten maar in 99% van de gevallen heeft het kind de hond bang gemaakt, getreiterd of wat ook.

AnneMarie schreef:Laatst greep een hond hier voor de TWEEDE keer een klein wit hondje, beide liepen los. Hondjes zijn overleden na de aanval. Eigenaar brengt de hond de grens over en daarmee basta. Onvoorstelbaar, ik begrijp niet dat bij zo'n voorval, de tweede keer, weer hond los, de eigenaar geen dikke boete krijgt of in de cel gezet wordt totdat de hond aangeleverd wordt.
Dat is weer de andere kant van het verhaal.

Hond en kind: ook dom om ze samen te laten en niet op te letten maar in 99% van de gevallen heeft het kind de hond bang gemaakt, getreiterd of wat ook.

Dit is de andere kant, inderdaad door dit soort eigenaren krijgen we zulke wetgeving. Gewoon persoonlijk die man aansprakelijk stellen en het liefst in geld. Als je bij dit soort mensen de honden in beslag neemt dan nemen ze gewoon nieuwe honden. Dus houdt verbod.

@Iones

Ik ken best veel zaken waarbij honden inbeslag zijn genomen.
Het is natuurlijk onderdeel van mijn werk om met bijtincidenten om te gaan.

Maar goed het contact opnemen met Officier van Justitie etc. is dus helaas voor die mensen een gepasseerd station.
Maar wat ze natuurlijk altijd nog wel kunnen doen is in hoger beroep gaan als de uitspraak volgens hun niet terecht is.
En dan kunnen ze natuurlijk wel te rade gaan bij de links die jij van Nana hebt gekregen en ook een bureau voor rechtshulp zou hen nog steeds vooruit kunnen helpen.

Moet zeggen dat één en ander wel met stoom en kokend water is afgehandeld. Dat is op zich voo de hond alleen maar mooi, des te korter zal hij in het asiel zitten, maar doet ook vermoeden dat het letsel wel fors zal zijn geweest, en dat kun je natuurlijk ook niet zo maar weg poetsen.

Het letsel is in die zin onherstelbaar dat er een litteken zal blijven. Dat is heel erg.
Ik geloof niet dat de buren aanvankelijk van plan waren die mensen aan te klagen. De eigenaars van de hond waren vreselijk geschrokken en verslagen van het gebeuren. Dit gaf dus de aanleiding om hun dierenarts te bellen en het voor te leggen. Deze besliste dat door de omstandigheden de hond gebeten had uit bedreigd gevoel, en niet uit aggressie. Verder zijn er dus geen stappen meer ondernomen en ik heb de indruk dat ze ook niet verwachtten dat de buren (ouders van kind) verder stappen zouden ondernemen. Mijn dierenarts waarschuwde echter: de hond moest weg daar uit de buurt. Mogelijk zijn de ouders opgestookt uit mensen uit de buurt die ook kinderen hebben, je weet het niet. In ieder geval wilden ze de hond toch houden en na een week stond plotseling de politie voor de deur, zonder aankondiging om de hond in beslag te nemen. Dit viel dus koud op hun dak; ze hadden dit niet zien aankomen.
Maar nu wil ik je toch even vragen of mijn angst terecht is of niet: dat honden niet begrepen worden en vermenselijkt worden, in die zin: ze worden beoordeeld vanuit menselijk oogpunt en er wordt totaal voorbijgegaan aan de aard van honden en hoe ze kunnen reageren op omstandigheden.
De officier van Justitie die hen aanklaagt maakt heel duidelijk deze fout, die eist dat de hond geeuthanaseerd wordt. Maar de rechter, zal die hierin meegaan? Heb jij hier ervaring in?

AnneMarie schreef:Laatst greep een hond hier voor de TWEEDE keer een klein wit hondje, beide liepen los. Hondjes zijn overleden na de aanval. Eigenaar brengt de hond de grens over en daarmee basta. Onvoorstelbaar, ik begrijp niet dat bij zo'n voorval, de tweede keer, weer hond los, de eigenaar geen dikke boete krijgt of in de cel gezet wordt totdat de hond aangeleverd wordt.
Dat is weer de andere kant van het verhaal.

Hond en kind: ook dom om ze samen te laten en niet op te letten maar in 99% van de gevallen heeft het kind de hond bang gemaakt, getreiterd of wat ook.

Waarom totdat de hond aangeleverd wordt? Moet de andere hond dan ook dood, zo van oog om oog tand om tand? Dat vind ik echt een idiote gedachte. De eigenaar moet gestraft worden die is verantwoordelijk, niet de hond.

iones schreef:Het letsel is in die zin onherstelbaar dat er een litteken zal blijven. Dat is heel erg.
Ik geloof niet dat de buren aanvankelijk van plan waren die mensen aan te klagen. De eigenaars van de hond waren vreselijk geschrokken en verslagen van het gebeuren. Dit gaf dus de aanleiding om hun dierenarts te bellen en het voor te leggen. Deze besliste dat door de omstandigheden de hond gebeten had uit bedreigd gevoel, en niet uit aggressie. Verder zijn er dus geen stappen meer ondernomen en ik heb de indruk dat ze ook niet verwachtten dat de buren (ouders van kind) verder stappen zouden ondernemen. Mijn dierenarts waarschuwde echter: de hond moest weg daar uit de buurt. Mogelijk zijn de ouders opgestookt uit mensen uit de buurt die ook kinderen hebben, je weet het niet. In ieder geval wilden ze de hond toch houden en na een week stond plotseling de politie voor de deur, zonder aankondiging om de hond in beslag te nemen. Dit viel dus koud op hun dak; ze hadden dit niet zien aankomen.
Maar nu wil ik je toch even vragen of mijn angst terecht is of niet: dat honden niet begrepen worden en vermenselijkt worden, in die zin: ze worden beoordeeld vanuit menselijk oogpunt en er wordt totaal voorbijgegaan aan de aard van honden en hoe ze kunnen reageren op omstandigheden.
De officier van Justitie die hen aanklaagt maakt heel duidelijk deze fout, die eist dat de hond geeuthanaseerd wordt. Maar de rechter, zal die hierin meegaan? Heb jij hier ervaring in?

Ik persoonlijk vind de test niet eerlijk ten opzichte van honden. Precies om de redenen die ook bij de hulp bij inbeslaggenomenhonden.nl staat.

Het risico-assessment heeft minister Verburg in 2008 laten ontwikkelen door een aantal wetenschappers van universiteiten toen besloten werd de Regeling Agressieve Dieren af te schaffen. Het duurt nog een aantal jaren voordat dit risico-assessment gevalideerd is. En het is ook nog maar de vraag of het wel mogelijk is dit risico-assessment goed te valideren omdat de honden die niet positief uit de risico-inschatting komen worden doodgemaakt.

Minister Verburg biedt deze test vrijblijvend aan alle gemeenten in Nederland aan. De gemeenten kunnen zelf beslissen of ze er gebruik van willen maken of niet. Het is niet alleen een test waar het bijtrisico in het risico-assessment mee wordt ingeschat. Ook het bijtincident zelf (de ernst, oorzaak en omstandigheden), de mening en de ervaringen van de opslaghouder, de gezondheid van de hond, de leefomgeving en de eigenaar van de hond worden bij de risico-inschatting betrokken.

Dit klinkt redelijk, maar de praktijk leert echter dat de soms zeer vooringenomen mening van de opslaghouder zwaar meeweegt, en de eigenaar er vaak niet eens aan te pas komt. Bovendien wordt er geen rekening gehouden met het feit dat de isolatie in de opslag honden kan traumatiseren en het testresultaat danig kan beïnvloeden. Gedragen deze honden zich angstig en/of agressief en zijn zij daardoor niet benaderbaar voor de tester, dan worden ze hier op afgerekend met een euthanasieadvies. Ook wordt getracht deze honden die duidelijk kenbaar maken dat ze angstig en agressief zijn toch te testen door bijvoorbeeld een pop aan een stok in de kennel te duwen.

De test zelf is veel zwaarder dan de bekende MAG-test. Honden worden in de test geconfronteerd met allerlei voor hen beangstigende situaties. Als de baas er bij is mag hij zijn hond niet onder appèl zetten.

In de test wordt de hond o.a. geconfronteerd met andere honden (of een nephond), wordt er een rubberpop (moet een kind voorstellen) aan een stok opdringerig tegen de hond aangeduwd, gaat een kunststof hand aan een stok de hond aaien en aan de voederbak zitten terwijl de hond zit te eten, komen er mensen op de hond afrennen, wordt de hond door mensen ingesloten en aangestaard, worden er dreigende slagbewegingen gemaakt richting hond en gaan mensen vlak voor de hond vechten. Is de baas erbij dan wordt deze ook nog eens uitgejouwd en bedreigd.
Al die tijd kan de hond niet wegvluchten en mag hij niet agressief reageren. Voor veel honden zijn dit bedreigende situaties en ligt het in hun natuurlijke aard om wanneer ze niet weg kunnen vluchten defensief te reageren.

Het kwalijke van de test is dat de honden niet kunnen vluchten en dat hun lichaamstaal op geen enkele manier wordt gehonoreerd. De integriteit van hun lichaam wordt daardoor grenzeloos aangetast. In feite worden ze gewoon gepest en getreiterd. Bovendien maken veel honden zulke gebeurtenissen (vrijwel) hun hele leven nooit mee. En als ze die al meemaken dan is het een onderdeel, niet een veelvoud ervan. Ook houdt die situatie vrijwel nooit zo lang aan.

Je bent wel erg gek bezig als je een verstijvende en grommende hond - al dan niet bij zijn voederbak - blijft aaien. Er zullen ook weinig mensen zijn die een hond gaan bedreigen, niet voor niets mijden inbrekers een huis met een hond erin en lopen mensen liever even om voor een (opgefokte) hond, zeker als hij naar hun uitvalt. Daarbij komt dat er aan veel gedrag wat te doen valt en dat dat ook helemaal niet zo problematisch hoeft te zijn als de eigenaar er rekening mee houdt en het uit de weg gaat. Zo kun je als je een hond met baknijd hebt hem makkelijk in een aparte kamer laten eten of dit probleem aan gaan pakken. Ook houdt niet iedere hond van kinderen of soortgenoten van zijn eigen sekse. Zolang de eigenaar de hond aanlijnt en muilkorft en dus rekening hiermee houdt is daar niets mee aan de hand.

Het is vreemd dat de honden zonder eigenaar getest worden, terwijl het vaak juist zo afhankelijk van de eigenaar is of een hond ontspoort of niet. Alles staat of valt met het verantwoordelijkheidsgevoel, de mogelijkheden en de vaardigheden van de eigenaar. Als een hond onder appèl of door middel van een geliefde activiteit met zijn eigenaar niet achter een jogger aangaat, daar zelfs niet naar taalt, waarom moet hij dan in z’n eentje getest worden of hij het dan wel doet. Dat is dan toch een heel andere situatie en een op dat moment heel ander soort gemotiveerde hond.

En dan is er nu nog de aanscherping bij gekomen dat alle honden die met een hoog-risco uit de test komen geeuthanaseert moeten worden. Zelfs wanneer het advies van de tester is om de hond onder voorwaarden naar huis te laten gaan omdat hij met muilkorf- en aanlijngebod en training geen gevaar meer vormt! Het lijkt er op dat men alleen nog perfecte honden wil in onze samenleving.

Een risico-assessment geeft een oneerlijk beeld vanuit een inbeslagname en zonder dat de baas erbij is. Een hond kan door de inbeslagname getraumatiseerd raken en eenkennige honden maken geen schijn van kans zonder hun baas. Het is bovendien de baas die dient op te treden naar zijn hond toe bij agressief gedrag.

Een risico-assessment zou daarom alleen afgenomen moeten worden vanuit de thuissituatie met de baas erbij. Gemeentes zouden honden in de tussentijd een aanlijn- en muilkorfgebod kunnen opleggen in afwachting van het afnemen van een risico-assessment. En het risico-assessment zou er op de eerste plaats op gericht moeten zijn of en hoe het foutieve gedrag van baas of hond ten goede veranderd kan worden door middel van een opvoedcursus of gedragstherapie inplaats van euthanasie of niet. Bij een ongeschikte baas zou de hond herplaatst dienen te worden.

Ik heb het bericht verwijderd.

Inge O schreef:prima geformuleerd, lydia .

was niet mijn tekst hoor maar ben het er compleet mee eens (staat bij de sophiavereniging op de site)

iones schreef:Laat alles maar zitten, reageer maar niet meer, het heeft geen zin.
Uit een email van Sandra van de Werd die ook samenwerkt met hulpgroep inbeslaggenomen honden blijkt dat ze niet eens contact op hebben genomen.... Het houdt op.

Ik vind het echt heel veel vervelend voor je, jammer dat de hond niet een eigenaar heeft die meer op jou lijkt. Je hebt hartstikke je best gedaan en meer kun je niet doen. Het is soms niet eerlijk.

veel liefs

Bericht verwijderd.

Even duidelijk op een rijtje: Als je vervolgt wordt door het Openbaar Ministerie( OM) heb je dus inderdaad een strafklacht aan je broek.
Het OM kan echter een strafzaak aanspannen zonder dat er een aanklacht van een slachtoffer is: het is voldoende dat iemand het door heeft gegeven aan de politie of dat de politie de overtreding of het misdrijf geconstateerd heeft. Dat kunnen in dit geval de ouders zijn die het doorgegeven hebben, maar ook de arts die het kind behandeld heeft of zo.
Bij een strafzaak heb je altijd recht op hulp van een advocaat, maar dat moet je dan wel zelf gaan regelen op het moment dat het gaat om overtredingen en wat minder zware misdrijven.DE meeste rechtsbijstandverzekeringen betreffen civielrechtelijke procedures, dus als de ouders van het kind via de rechter schadevergoeding voor het aangedane leed waren gaan vragen. Strafrechtzaken zitten volgens mij niet in een rechtsbijstandverzekering.
Als je het niet met de uitspraak van de rechte eens bent kan je binnen een bepaalde termijn in Hoger Beroep.
De zaak is inmiddels al voor de rechter geweest (zijn ze wel bij de zitting geweest??)
Ze kunnen nu alleen nog maar afwachten wat de Rechter vonnist. Hooguit kunnen ze daartegen beroep aantekenen

Enne...
Als de politie bij je aan de deur komt om je hond in beslag te nemen na een bijtincident zijn ze echt niet zo slordig om geen bevel tot in beslagname mee te nemen (of hoe zo'n papier dan juridisch mag heten). Of ze nemen een Hulpofficier van Justitie mee. Die heeft de bevoegdheid om ter plekke over een in beslagname te beslissen.....

Ik vind het geheel een heel bizar verhaal, temeer daar de bazen van de hond welhaast niet lijken te bestaan....

In ieder geval maakt een dierenarts en " Iones" zich er drukker om dan de bazen van de hond. die schijnt het dus echt niets uit te maken, want die steken geen vinger uit. Gun je zulke mensen een hond??

iones schreef:Ze deed het aan de telefoon toch voor komen alsof ze echt voor die hond wilde gaan. Als dat zo was, dan had ze vanochtend onmiddellijk aan de telefoon gehangen bij die lui. En dat geef je dan prioriteit. Dan ga je desnoods later naar je werk, maar dit hoort dan toch voor te gaan, want ze hebben niet veel tijd meer. Maar kennelijk vinden ze het niet zo belangrijk.

Arme hond. Een eigenaar die niet voor hem opkomt.

We weten natuurlijk ook niet hoe groot de druk is op de eigenaar...in buurten kunnen hele hetzes ontstaan, kan zijn dat de eigenaar toch eieren voor zijn geld kiest. Vaak wordt de hond na een bijtincident gelijk door de eigenaar ingeslapen en dan wordt de eigenaar er niet meer persoonlijk op aan gekeken. En helemaal als er een kindje bij betrokken is kan er grote druk vanuit de buurt of gemeente komen.

Ook dit bericht weer verwijderd. om de volgende reden:

Ik heb vandaag Sandra de Werd - van de Sophia vereniging die nauw samenwerkt met hulpgroep in beslaggenomen honden - aan de lijn gehad om te kijken of ik niet toch iets voor die hond kon doen. MAar dat ging niet. Net op het moment dat ik ging proberen hen alsnog contact met Sandra op te laten nemen, nam de eigenaresse ZELF contact op met haar.

Sandra heeft haar nu gesproken en op het hart gedrukt toch een advocaat in de arm te nemen en gezegd dat de hond onderworpen zal worden aan een gedragstest die hij hoogstwaarschijnlijk niet zal doorstaan. Daar tegen kan ze dan in hoger beroep gaan en de hond in training laten gaan bij Martin Gaus waardoor de hond later waarschijnlijk dezelfde test wel met succes zal doorstaan. Dit kost geld. Maar waarschijnlijk doet ze daar wel het beste aan. Nu maar hopen dat ze haar advies aanneemt.

Wederom bericht verwijderd.