Het HondenForum

Hier allebei evenveel.
Ik wilde perse een hond, hij vond het prima.
Hij is er even gek mee en heeft zijn werk er op aangepast.
Hij traint er met één en ik de ander.
Helemaal naar mijn zin

Hij heeft zelf 5 honden en ik 2.
Voeren doen we samen en voor de rest bemoeien we ons niet met elkaars honden. Ik wandel en train enkel met mijn 2.

Marion. schreef:

Zoek stok! schreef:

Baïla schreef: Ik zou me ook geen leven kunnen voorstellen met iemand die totaal niet van honden zou houden daarvoor zijn ze een veel te belangrijk deel van mijn leven.

Het is maar net hoe je een relatie wilt hebben. Ook voor ik honden had, deden wij al veel apart. Ik ben veel op pad met de honden, zonder mijn vriend dus.

Nou, maar dat doen wij ook hoor. Het is zelfs juist eigenlijk andersom. Juist dóór de honden doen wij ook nog iets samen

Inderdaad hier net zo; manlief is internationaal chauffeur en dus veel van huis. Ik heb dus tijd zat om mijn eigen dingen te doen en ben blij dat we in het weekend samen van de honden kunnen genieten.

Ik ben een andere soort dierenmens dan mijn vriend denk ik. Ik ben er meer mee bezig op forums enzo, algemener.

Maar hij is helemaal gek op 'onze' dieren. Angel is in principe en officieel van mij, maar hij mag (en doet dat ook) haar ook beschouwen als zijn hond (wonen niet samen ). Ook voor onze gezinspoes is hij één van de vele baasjes die af en toe komt aanlopen.

Later (als we groot zijn ) als we samenwonen dan staat het ook in de planning dat we wel een kat en hond(en) nemen mits het past met de werkuren uiteraard. Daar gaat de eindverantwoordelijk (welk eten, wanneer da,...) ook bij mij liggen, maar hij zorgt er actief voor mee zeg maar.

Door mij zijn de honden er, als het aan Gert had gelegen was het zonder honden ook prima. Het zijn ook mijn honden en ik ben de hoofdverantwoordelijke en bepaal alles van hoe of wat. Het is niet zo streng als het misschien overkomt hoor Maarrrr, hij is wel heel erg gek met ze en vindt ze, nu ze er zijn, heel erg leuk en gezellig. Hij laat ze ook uit, hij geeft ze ook eten en we wandelen ook veel samen of hij gaat weleens mee met wandelingen. De cursussen zijn dan weer voor mijn rekening, dat vindt hij niets en dan nog, dat moet volgens mijn manier gaan

Op dit moment is hij op eigen inititatief zelfs met Fien lekker op pad.

mijn man is er net zo gek mee als ik

en gelukkig maar

ja hoor marco is net zo gek als mij op ze
door hem ben ik katten in huis leren kennen wand die kwamen nog eerder hier wonen voor hij hier kwam
en hier is hij met honden in huis leren wennen van huis uit hadden ze geen dieren
en nu zet hij zelfs ze wekker om met ze te kunnen lopen
hij neemt ruby wel eens apart mee naar zee en zo
gaat echt helemaal oke
zou bijna jaloers op ze woorden zoveel aandacht ze krijgen

mijn vriend vind honden wel heel erg leuk maar alles eromheen hoeft van hem niet
uitlaten, eten geven, wandelen, spelen... noem maar op.. dat is mijn apkkie an.... mijn hobby mijn pakkie an... ook goed
als ik ziek ben of erg moe en vroeg naar mijn bedje wil dan is hij wel zo dat hij ze uitlaat en eten geeft en hij wil dan ook wel 1x per dag een half uurtje wandelen...

Wij zijn beiden gek met dieren. Hij heeft wat meer met molossers en ik heb wat meer met jachthonden/gezelschapsfrutsels maar dieren algemeen zijn bij ons beiden geliefd.

Marjoleine schreef:

antheman schreef:Overigens zeur ik wel over de motor hoor
Want op een gegeven moment stonden er 3!! voor de deur, geen van allen rijdend.
( Hubbie heeft 2 linkerhanden, al deelt hij een hele andere mening )
Die werden dus niet gerepareerd, stonden weg te roesten. Ik kreeg er wat van.
Dus of de sloop regelen, of een reparateur, of als je dan zo nodig moet, koop onderdelen. Over dat soort zaken zeur ik wel. Maar ik zeur niet over t feit dat hij zo nodig op dat ding wil rijden Snap je het nog?

Als ex-mede-eigenaar van een bedrijf in klassieke motorfietsen: ik snap het volledig

Hier allebei gek op honden,hem maakt het niet zoveel uit wat voor hond het is .....groot of klein
Ik daar integen heb liever een klein hondje (eerlijk gezegd alleen griffies en brabanders) maar een andere platneus ook welkom.
Dus door mij is Boris er nu maar vriendlief is er net zo gek mee!
Alles is goed als ik maar gelukkig ben

De katten hadden we al en de hond was een wens van ons beiden zodra het kon ivm werktijden. We zijn beiden even gek en knuffelig met hem, verder vullen we elkaar aan; ik doe de gehoorzaamheid en behendigheid, wandelen doen we om en om, soms samen. Mijn vriend is van het stoeien en spelen en ik weer meer van de opvoeding en planning. De paarden zijn weer mijn ding wat betreft training, verzorging helpt hij mee. Zijn vissen voer ik af en toe eens als hij weg is maar daar heb verder weinig mee........
Vroeger stonden de paarden zo centraal in mijn leven dat ik me geen vriend die niet van paarden hield voor kon stellen, inmiddels ben ik daar veel gematigder in maar het is absoluut fijn als je de zorg kunt delen en er beide veel plezier aan beleeft.

Het is helemaal mijn feestje, hij vind het leuk dat ik er zoveel aardigheid aan beleef en zal nooit maar dan ook nooit moeilijk doen over het feit dat ik weer op stap ga, de hele dag weg ben met de honden, de kosten, het ras, ongemak van het hebben van honden, dat ze mee moeten met vakantie en dergelijke.
Hij weet dat ik van ze hou en gunt me dat, net zoals ik het leuk voor hem vind dat hij elke zaterdagmiddag aan het voetballen is.

We wandelen wel eens samen met de honden maar dat is eigenlijk op jaarbasis op 1 hand te tellen.
Hij zou er niet wakker van liggen als ik ze vanavond nog te koop zou zetten op marktplaats maar dat is al zo'n 20 jaar zo en het is prima.

Het zou voor mij anders zijn als hij er niets mee zou hebben en erover zou zeuren....

De dieren zijn mijn idee, zonder mij had Remko ze niet gehad. Hij vind ze heel lief, maar verder wil hij er niks mee doen.
Dit is ook wat we van te voren hebben afgesproken, dat het volledig mijn verantwoording is. Hoewel het wel groeit, hij vind ze steeds leuker. Samen met mij wandelen doet hij ook wel en hij is goed in bankhangen met een schoot vol honden
Ook kan ik een van beide met gerust en vertrouwd gevoel bij hem achterlaten als ik maar een van beide honden kan meenemen.

Het zijn onze honden, dat zegt genoeg.

Mijn partner had al 4 honden voor ik haar leerde kennen. Ook had ze katten (6) Nu zijn er nog 2 katten en ik denk niet dat er nog katten komen. Ik vind ze leuk, ben er alleen allergisch voor En de honden die we hebben, die zijn van ons samen. (alhoewel er bewuste aparte keuzes worden gemaakt bij de aanschaf) Rufes en Draak bv van haar en Mitya en Nisa van mij (en zo denkt met name Mitya daar ook over en Nisa ook, maar die is er minder extreem in)

Mijn vriend koos tegelijk met mij ook voor mijn hond, 6 katten,konijn en vogels.
Had er toen niet veel mee, maar was er wel gek op.
Nu 12 jaar later doe ik bijna alles, hij wil soms nog wel een kattenbak doen of de hond uitlaten, maar liever niet.
Hij is ook niet iemand die er echt mee bezig is en kiest ook geen dieren uit.
Aan de ene kant zou het hem niet uitmaken als we geen dieren zouden hebben en aan de andere kant als er iets met ze is dan staat hij voor ze klaar en is hij net zo van slag als ik.

Eerlijk is eerlijk: zonder mijn vrouw zou ik nu geen honden kunnen hebben. Veel te druk met werk. Dus het is maar goed dat zij nog gekker van honden is dan ik (veel professioneler)
Ik ben wel sentimenteler in mijn omgang met de dieren.

En never nooit meer een partner die niet minstens net zo veel om honden en katten geeft als ik. Heb dat al eens meegemaakt en nee, dat was niet leuk.

Ex wist twee maanden na de scheiding ook niet meer hoe de hond heette, dat is toch wel knap lullig.
Het was eeuwig een bron van tweestrijd en spanning. De hond kostte geld, tijd, moeite, en o wee als het echt niet anders kon dat hij een keer ermee moest lopen, dat werd me lang nagedragen.
Nou ja, hij protesteerde ook als hij op de kinderen moest "passen" - ook toen ze allang de oppasleeftijd voorbij waren. Terwijl het, godbetere het, echt zijn/onze eigen kinderen waren.

Afijn, het heeft dan ook lang geduurd voor ik ging inzien dat hij gestoord was en niet ik. Met of zonder dierenliefde.
Ik was helaas niet zo snel en ferm in wegdoen van de verkeerde.

Hier beide net zo gek

Hier is het meer mijn hond dan die van hem. Hij is niet zo gecharmeerd van honden zeg maar. Tis dat ik hem uiteindelijk heb weten over te halen, en dat hij haar wel leuk en lief vind, maar tis echt meer mijn hond dan die van hem

Hij laat het niet zo vaak zien, maar ik weet dat hij gek op haar is en niet wil dat haar wat overkomt of wat dan ook. Dat bleek laatst wel toen ze ziek was en we niet wisten wat ze had. Hij heeft toen meerdere malen aangegeven dat het niet uitmaakt wat het kost als ze maar beter of geopereerd zou worden als dat nodig zou zijn oftewel grote mond maar klein hartje.

het zijn mijn honden
ik laat ze uit
ik geef ze eten
erik heeft de lusten, maar niet de lasten
samen gaan we in het weekend altijd een leuk nieuw bos zoeken om te wandelen
en dan zijn we daar ook uren
en de vakanties zijn ingesteld op de honden
hij is er gek mee, veel meer als ie vaak laat blijken
dat was wel te zien na het ongeluk van bob

Mijn partner is net zo gek op de honden als ik, ook al is hij niet zo hondminded als ik ben. Hij zal ook niet met ze trainen, maar loopt wel dagelijks met ze. Geeft ze eten op dagen dat ik er niet ben, zal medicijnen/zalfjes geven etc. als het nodig is, chauffeurt bij het inkopen van het eten, gewoon omdat hij dat leuk vindt. Hij zal ook absoluut nooit op vakantie of weekendjes weg gaan zonder de honden. Ik vind dat een prima instelling.

Hij wil wel de lusten, maar niet de lasten.
Loopt af en toe te mopperen als Shib er om 11 uur nog uit moet, want dan wil hij me liever ook niet alleen laten lopen.
Gister was mijn moeder op bezoek en hebben we samen vertederd gekeken hoe Shib en Henry bezig waren met kroelen en knuffelen toen hij terug kwam van zijn werk.

Ik doe wel het meeste voor onze hond. Komt omdat mijn partner bij Defensie zit en nu 4,5 ergens anders is. Hij is redelijk vaak van huis.
Maar als hij thuis is, steekt hij veel tijd en energie in onze hond.

Ik heb een lat-relatie maar mijn vriend is ook gek met mijn honden (dieren)
Maar het zijn wel echt mijn honden ik verzorg ze ga er mee op cursus etc
Als er iets met ze is is hij net zo bezorgt als ik

Kelly is natuurlijk meer Leon z'n hond, omdat hij er mee werkt.
Maar overdag, als hij slaapt, laat ik haar net zo goed uit en geef haar eten. Ga met haar naar de da als het nodig is en hij kan niet.
Met Spike doe ik meer omdat ik veel meer vrij ben dan Leon.
Maar als ik werk is hij er net zo goed voor Spike. Is ook helemaal gek van hem. Is net als mij behoorlijk van slag als er een hond gaat hemelen.
Als we de tijd hebben om samen te gaan wandelen doen we dat ook. Heerlijk in het weekend weg, hondjes mee, lopen en ergens wat drinken. Dan genieten we met ons 'gezinnetje'.

Voor Leon zou er de 'volgende ronde' niet persé een hond meer in huis hoeven te wonen. (Kel zit buiten en de volgende gaat ook naar buiten)
Maar ik wil wel graag een hond binnen blijven houden. En hij vind het prima.
Ik denk trouwens eigenlijk dat hij het ook heel saai zou vinden als er binnen niets meer zou lopen.

Ik zou er ook niet aan moeten denken om een man te hebben die niet van dieren houdt.
Klinkt misschien gek, maar het voelt zoals ik schreef, gewoon als ons 'gezinnetje' en dat is van samen.

De kippen en vissen ben ik van de schoonmaak. Maar die geeft hij wel eten en raapt eieren als ik er niet ben.

Met Knoeppie is hij gek al hoeven lange wandelingen niet van hem.

Met de kippen heeft hij niets en als ze morgen dood of weg gaan zal hij eerder juichen dan er mee zitten

heb het allemaal mee gemaakt, 2 relaties geleden iemand die door mij de honden (en de hondensport) ook heel erg leuk is gaan vinden, uiteindelijk hadden we alle honden (toen 7) dus samen, alleen de fok was mijn ding...

mn vorige relatie was met een autist (asperger) die nogal op netheid, theorie, regeltjes etc ingesteld was (veel herkenning is technisch het wel weten en in de praktijk gaat het anders bij de topics van Rezza daardoor) en niets met de beesten (toen honden en katten) had, maar ze wel gedoogde....

inmiddels al weer ruim een halfjaar samen met iemand die net zo gestoord is als ondergetekende, nu hebben we roofdiertjes, honden, roofvogels, uilen, het fokken (de zorg etc) doen we samen, HEERLIJK, zou niet anders meer willen....nu alleen nog samne sporten, want we kunnen beiden niet met elkaars club overweg.....maar ook dat gaan we oplossen....

We zijn allebei wel dierenliefhebbers, maar als ik op mezelf zou wonen zou ik meer dieren hebben dan nu. Ook in andere samenstelling. Ik hoef niet zonodig weer een kat, ga liever verder 'in de honden'. Zulke dingen. En ik ben ook hoofdverziorger der dieren.

Ik ben van de honden en hij heeft z'n katten Het zijn in princiepe mijn honden maar hij is er ook gek mee. Wel op een heel andere manier dan ik, ik doe het trainen en de lange wandelingen. Hij is meer van de rondjes wandelen in de wijk, ook speelt hij het meest met ze. Ik vind het prima geregeld zo en de hondjes krijgen zo aandacht genoeg.