Roelfien schreef:Terwijl er eigenlijk niet echt een binding is tussen dier en mens.
En daar vergis je je dan weer in, want onze slangen hebben -voor zover dat kan- wel degelijk een binding met ons en ook hun voorkeuren voor één van ons.
De grootste boa-vrouw is echt baasjes meisje, ze tolereert mij en daar is alles dan wel mee gezegd, terwijl ze zich door mijn vriend prima laat hanteren.
De grootste boa-man echter laat zich veel beter hanteren door mij.
Ze zijn ook best nieuwsgierig.
Toen ik hier voor het eerst kwam hebben ze beslist aan mij moeten wennen, ze kwamen ook een voor een naar het glas om eens goed te kijken wat er nou toch weer voor een nieuw persoon door de kamer liep.
Ze hebben ook weldegelijk allemaal hun eigen karakter, wat je bij de een kunt doen kan bij de ander niet en van wat de een leuk vindt raakt de ander gestresst.
Een van de halfwas mannenboa's mag, zoals ik al eerder schreef, vaak als ze gevoerd zijn om mijn nek. Dat vind hij heerlijk en dat merk ik omdat hij zich binnen een paar minuten totaal ontspant en gaat slapen.
Ondanks dat hij zn ogen niet sluit -dat doen ze nou eenmaal niet- voel ik aan hem dat ie slaapt, totaal relaxt en zwaar wordt ie dan.
Bij de andere halfwas boa man bijvoorbeeld hoef ik dat niet te doen, want die wil dat niet. Die ontspant niet en die gaat zeker niet slapen.
Zoiets kun je niet dwingen en dat doen we dan ook niet.
Marc heeft gelijk in wat ie zegt over slangen.
Als een slang niet gezond of gestresst is merk je dat meteen omdat ie a. niet goed vervelt en b. vaak niet meer wil eten.
Mijn speciale boa vriendje is hier gekomen omdat hij agressief zou zijn bij z'n vorige eigenaar en gebeten zou hebben.
Hij was zo mager dat je zn ruggegraat kon zien en al zn ribben kon tellen; echt een skeletje met een velletje was het. Vervellen was een ramp want dat lukte hem niet zelf en daar moest ie dus iedere keer bij geholpen worden.
Omdat alles bij slangen zo langzaam gaat heeft het best een hele tijd geduurd voordat hij zn stress kwijt was en gezonder werd. Nu glanst ie, is opgedikt, vervelt in 1 keer en eet bij elke voederbeurt.
En als ik dan zo naar hem kijk ben ik blij en voldaan, omdat ie zo verschrikkelijk goed opgeknapt is.
Agressief is hij hier geen enkele keer geweest......
Voortgeplant hebben onze slangen zich bij ons ook, vandaar de 5 'babies' die we hebben en die overigens inmiddels alle 5 verschillend van afmeting en karakter zijn....
Ik heb trouwens in een reptielenzaak wel slangen constant tegen het glas aan zien uitvallen: oorzaak stress door veel te veel onrust in de omgeving en mensen die tegen het glas aan gingen tikken
(vraag me altijd af of ze dan denken dat zo'n slang terug gaat zwaaien of zo)
Als dat maar lang genoeg doorgaat gaan ze vanzelf wel dood, stress is een van de grootste doodsoorzaken van slangen in gevangenschap vandaar dat het ook zo ontzettend belangrijk is dat ze zich kunnen verschuilen.
Wat de andere reptielen betreft denk ik inderdaad dat die zich sneller zullen vervelen en dat het ook moeilijker is om die tot hun tevredenheid te houden.
Vandaar dat ik nog steeds twijfel, ik vind ze geweldig maar weet niet 100% zeker of ik ze ook een goed leven kan bieden.
Onze slangen vind ik niet sneu en van mijn eventuele baardagaampje wil ik dat ook niet vinden, dus ik denk er nog maar een tijdje langer over....
