Hutsje schreef:waar denk je dan dat het aan ligt?
Ik heb geen idee. Maar zoals ik al schreef ken ik alleen maar honden in mijn directe omgeving die zich gewoon aan de kant zouden laten sturen.
Ik heb een kruising rottweiler/stabij, labrador, middenslag schnauzer, teckel en kruising herder/windhond in mijn directe familie en vriendenkring. En dat zijn stuk voor stuk honden die ik zonder problemen aan de kant kan sturen. De enige waarbij ik twijfel of ze mee zou gaan wandelen is de kruising rottweiler/stabij, maar ik denk het uiteindelijk wel. En Frenk zou met al deze 'baasjes' rustig aan de wandel gaan. En met de meesten zou hij ook luisteren naar 'echte' commando's als zit, af, dat soort dingen. Zelfs naar mijn schoonfamilie (die nog nooit een hond gehad hebben) zou hij luisteren.
Als wij een feestje geven, dan zijn er naast Frenk van de bovenstaande honden minstens twee ook aanwezig. Ook als ik dik 60 man over de vloer heb. En die honden stekkeren daar rustig tussendoor, zonder zich ook maar een seconde druk te maken. Iedereen kan ze benaderen en iedereen kan ze ook aan de kant sturen als ze in de weg staan of wegsturen als ze om aandacht (of een hapje) komen bedelen. En ik heb er nooit bij stil gestaan dat dat niet vanzelfsprekend zou zijn.
en ik ben nog steeds benieuwd naar wat jij doet als jijzelf zo'n hond hebt. die je als pupje hebt gekregen en geen commando's (meer) aanneemt van vreemden op een gegeven moment. jij accepteert dat niet, dat schreef je maar dat maakt hondlief dus geen bal uit. wat doe je dan? is het dan das pech hondje weg want zo'n hond oast niet in jouw leven
Ik heb geen idee wat ervoor zorgt dat een hond dit niet zou accepteren. Als het rasgebonden is, dan is de kans zeer klein dat zo'n hond bij mij terecht komt, want daar kies ik niet voor. En wat voor andere reden zou het verder kunnen hebben?
Als het bij Frenk ooit de kop op had gestoken, dan had ik vanaf het allereerste moment gereageerd met "ophouden en even lekker normaal doen". Geen gemopper en geen gedoe, het hoort er gewoon bij.
Misschien dat die vanzelfsprekendheid en het feit dat het al vanaf jongs af aan met grote regelmaat voorkomt dat andere mensen dan wij tweeën iets tegen Frenk zeggen ervoor zorgt dat hij het normaal vindt?
. Ik vind 't wel prima, het is onze hond en als we erbij zijn heeft hij te luisteren naar ons en hoeft dat niet naar andere mensen (hangt er dus wel vanaf wat, correctie is wel luisteren, commando niet persé), als we er niet bij zijn dan heeft de oppas de leiding. Hij is niet zo eenkennig dus dat werkt prima.
Hahaha je hebt gelijk 
