gyanty schreef:*Linda* schreef:lauraV schreef:Nanna schreef:
Iedereen mag erover denken zoals hij of zij dat wil.
Maar míjn honden zijn mijn kinderen niet, ze zijn mijn honden.
Laatst is Charles geopereerd en daarna was ie twee weken lang onzindelijk, liet zijn plas lopen. Geen háár op mijn hoofd die er dan over denkt om hem in te laten slapen, ik ruim het op en wacht op betere tijden.
Maar een hond van bijna 16? Kom op zeg. Ik vind dat dieronwaardig.
Als er met medicijnen nog wat aan te verhapstukken valt, tulijk. Altijd doen.
Maar als je tegen een toekomst aan zit te kijken met een stinkende hond die in zijn eigen plas ligt, nee, dan gun ik zo'n beest liever een waardig einde.
Die stakker zit niet te wachten op romantisch geneuzel zoals "je bent altijd trouw geweest en nou moet je op je hoogbejaarde dag nog geschoren worden en een luier om". :N:
Voor de hond van Lieke vind ik dat nog een ander verhaal, die is mishandeld en heeft nu eindelijk een fijn leven. Plus: het is nog een jonge hond.
Voor Lieke heb ik bewondering.
In alle andere gevallen vind ik het getuigen van zelfzuchtigheid. IK kan je niet missen dus je blijft maar leven, tot aan het gaatje.
voor mij zijn mn honden wel mn dierbaarste bezit , zeker omdat ik geen kinderen kan krijgen noem ik ze als het ware mn kinderen en zal als ze pijn lijden ook met een spuitje in laten slapen.
mn oma is ook incontinent en geef ik toch ook geen spuitje (ja ik weet het , het is toch geen hond!!! )
en als ik zeg dat mn honden als mn kinderen zijn , wil nog niet zeggen dat ze bij me in bed liggen (wat er overigens wel veel baasjes doen ) of mensen eten krijgen ?
@ nanna , wat zou je gedaan hebben als charles incontinent na de operatie was gebleven ?
mogen alleen honden die mishandeld zijn en/of een slecht leven achter de rug hebben gehad incontinent oud worden ?
ik snap eerlijk gezegd sommige reacties niet hoor
.....
we doen alles voor onze hond zodat ze zo gezond mogelijk eten en uren met ze sporten/wandelen....maar als ze incontinent worden.......
Mijn reactie was niet vanwege de incontinentie maar vanwege de reacties van haar baasje. Ohoh, het héle kleed ondergeplast
, het "er klaar mee zijn", "haar daarom steeds maar in de tuin doen", "mijn vader heeft er niets mee" enzovoort. Dát vind ik sneu voor een oude hond. Het gevoel dat er gemopperd wordt op haar, vanwege iets wat ze zelf heel erg vindt (ja, honden die altijd zindelijk waren, vinden dat erg). Maar goed, het is nu ineens blijkbaar heel anders, ze hoeft niet meer uit logeren, hoeft niet meer de hele dag naar buiten. Ik geloof het gewoon niet zo. Eerst een topic starten hierover, en dan bij commentaar wat je niet aanstaat alles weer zo draaien dat het toch niet zo was en vaders toch heel gek is op de hond. Het zal wel.
Waarschijnlijk denk jij tussen de regels door te moeten lezen. Ik ben misschien niet goed in mijn verhaal uitdrukken, maar je moet niet het verhaal uit zijn verband trekken.
Mijn ouders hebben laminaat en twee vloerkleden. Ze plast nogal vaak op die vloerkleden (ze zijn verder oud hoor en worden pas vervangen als Winnie er niet meer zou zijn). Nu had ze echt een hele grote plas al lopend over het vloerkleed gedaan. Het gaat dus niet om een gewoon kleedje waar ze op ligt die je zo even in de wasmachine doet (dat is natuurlijk geen probleem, die rotzooi is zo opgeruimd).
En ze waren er niet klaar mee! Die woorden heb ik niet gebruikt! Ik heb gezegd dat mijn vader het even niet meer zag zitten. Tja ben jij soms niet eens radeloos? Kan me goed voorstellen dat als je dingen probeert en het wil niet helemaal lukken dat je soms wel denkt waar het heen moet en dat je je haren wel eens uit je kop kan trekken en je afvraagt: 'wat doe ik in godsnaam verkeerd?'
De hond hoeft niet
steeds in de tuin. Mijn vader had haar na die grote plas over het vloerkleed in de tuin gelaten, maar wilde haar er niet in hebben toen ze vragend bij de schuifdeur bleef staan(dat zegt niet dat hij haar voor altijd buiten wil laten, maar dat is zijn manier van afkoelen, omdat hij eigenlijk nogal een opvliegend karakter (familietrekje
)heeft, tja een ander slaat zijn hond in elkaar, mijn vader heeft even een afkoelmomentje nodig waar de hond niet bij is). Mijn moeder vond dat zielig en vroeg of de hond even bij mij kon logeren, omdat mijn vader soms een beetje onredelijk kan zijn (gewoon in het algemeen). Toen mijn moeder de hond ging inladen was mijn vader hoogst verbaasd dat mijn moeder haar naar mij ging brengen. Normaal zit ze gewoon in huis en als het mooi weer is, staat de schuifdeur open en ligt ze lekker in het zonnetje in de tuin en kan ze naar binnen als ze dat zelf wil. Ze zit dus niet altijd buiten en dat gaat ook nooit gebeuren!
Nee mijn vader heeft niet zo veel met deze hond. Tja dat kan toch? Het is ook echt de hond van mijn moeder. Mijn vader had meer met de hond die in januari op 15 jarige leeftijd is overleden. Zo had ieder een beetje zijn eigen hond. Bas (de overleden hond) trok meer naar mijn vader, winnie trekt meer naar mijn moeder. Die verdeling kan verder prima zijn. Ze zorgen er goed voor en doen een hond niet weg omdat 1 van beide niet die klik met de hond heeft.
En ik starte een topic, omdat mijn ouders gevraagd hadden of ik nog ideeen had hoe ze hier mee om konden gaan. Met vragen komen ze altijd bij mij. Dan zeg ik dat ik het 1 en ander even zal uitzoeken(via internet en de forums) en ik stelde luiers voor. Die ik ook meteen met mijn moeder ben gaan halen. Ik verander niet ineens het verhaal omdat de antwoorden me niet aanstaan, daarvoor ben ik al echt te lang op dit forum hoor. Ik weet hoe hier gereageerd wordt en weet dat er veel mensen onredelijk reageren, of het verhaal anders interpreteren. Dat is het moeilijke van een geschreven verhaal. Maar als mensen onredelijk dingen gaan invullen en mijn ouder onterecht beschuldigen, tja dan geef ik meer uitleg. Jij hebt toen je het verhaal las ergens anders de accenten opgelegd. Accenten die ik niet zo bedoeld heb. Dan ben ik onvolledig geweest in het formulieren, dat is dan mijn fout en ik probeer dan iets duidelijk te maken over hoe de zaken er echt voor staan. Het verhaal is nog steeds het zelfde alleen heb ik hier en daar meer uitleg gegeven.
En op je laatste zin. Mijn vader heeft niet die ultime klik met deze hond, maar houdt wel degelijk van deze hond! Het incontinentieprobleem is echt niet een probleem van deze week, maar speelt natuurlijk al een tijdje. Als hij deze hond niet zou mogen, dan zou hij haar niet uitlaten, niet steeds haar plas opruimen, haar niet voeren, niet aaien, niet met haar spelen.
Eigenlijk zou ik me niet door mensen zoals jij moeten laten opjutten. Je bent er verder helemaal niet bij en kan de situatie alleen maar beoordelen op wat ik schrijf. Ik kan een heleboel hebben hoor, maar niet als mensen mij (of mijn familie) onheus bejegenen. Ik heb alle tips en adviezen aangenomen. Denk je dat ik zat te wachten op antwoorden als: laat haar inslapen? Dat zijn geen leuke antwoorden op de horen. Toch heb ik (en mijn ouders) het er serieus over gehad. Alles bekeken en tot een besluit gekomen. De hond is buiten het incontinentieprobleem gezond. (zoals de dierenarts eind januari constateerde, toen het incontinentieprobleem ook al lang bestond hoor). Ja de hond is oud, heel erg oud. Maar dat zegt nog niet zoveel over de gezondheid van het dier. Collies die ik ken worden in het algemeen gewoon erg oud (14 tot 16 jaar is helemaal geen uitzondering). Tja bij mensen precies hetzelfde. De ene persoon is met 70 al echt oud, terwijl de ander met zijn 80e nog de marathon loopt! Ik denk dat je dus niet puur op de leeftijd kan zeggen dat het verstandig is om in te slapen. Winnie is zo'n hond, die als mens op haar 90! nog een marathon zou rennen....
En het slapen in haar urine nog even: Winnie is pas met 9 jaar bij ons gekomen. Ze is in beslag genomen omdat ze zwaar verwaarloosd was en in een hok met een andere hond liep was ze in hun eigen stront en plas zaten. Ik denk dat dat er nu gewoon nog mee te maken heeft. We hadden haar gelukkig toen snel zindelijk.
En oh ja: me ouders belden net. Het ging echt super met de luier om. De plas werd er in opgevangen. Ze wilden alleen even weten hoe ze het gat moesten knippen enzo (had ze voorbeeldluiers meegegeven, maar dat hadden ze dan nog niet helemaal goed bekeken dan.) Ze gingen nu even uurtje weg en wilden Winnie de luier weer omdoen. Ze heeft de luier dus alleen om 's nachts en als ze weg gaan. Ook mijn vader is heel blij met deze oplossing!
Je eerste verhaal deed het namelijk niet zo mooi overkomen als je verhaal van nu. Dan moet je mischien voortaan alleen dingen neerpennen waar je later ook achter blijft staan. En niet, zoals je nu doet, ineens vanuit een compleet andere invalshoek gaan beginnen. Ik vind dat je nu namelijk de bal bij mij neerlegt, door opmerkingen te plaatsen als "mensen als jij" en meer van dat soort steken. Jij hebt zélf hier iets geplaatst, waar je blijkbaar achteraf niet achter kon staan. Houd het dan even lekker bij jezelf, wil je?