Het HondenForum

Inge O schreef:
marye schreef:
Inge O schreef:
Caro. schreef: Is voor het rustig houden medicatie misschien een optie zodat ze ietsjes kalmer is?

ja, dat is het zeer zeker, ik hoor liefst zoveel mogelijk ervaringen met medicatie, wat het effect is van welke soort.

ik had gisteren al meteen een voorraad valeriaantabletten ingeslagen, maar ja, dat is heel erg mild natuurlijk, ik kan me zo voorstellen dat dit niet meteen heel erg veel effect zal hebben bij haar, tenzij met hoge dosissen.
Hier geen medicatie gebruikt, zeker gezien het feit dat Caja problemen met bepaalde medicatie heeft.
In het begin wel redelijk wat te knagen, maar dat viel ook niet al te best.
Dus uiteindelijk niets en moet zeggen dat Caja zich er uiteindelijk bij neerlegde, ze werd alleen wel soort van depressief.
Maar dan gewoon maar in het achterhoofd houden waarvoor je het doet
het verschil is dan natuurlijk nog dat caja niet constant haar vriendinnetjes/vriendjes rond zich zag tekeergaan - dát vind ik het ergste .

Maar is er geen aparte kamer waar je haar kan laten verblijven?

Snap dat het niet makkelijk is, maar er zit helaas niets anders op.

En je moet ook het aanpassingsvermogen van honden niet onderschatten

Inge O schreef:
Ri@ schreef:Dat is helemaal niet fijn zeg. Kan me voorstellen dat je er heel erg mee zit Inge. Moet dat echt, dat rust houden? Wat gebeurt er als je dat niet zou doen, is de operatie dan voor niets geweest?
ik denk eerlijk gezegd dat dat nog wel meevalt - ik beperk mijn honden zelden of nooit als er iets moet genezen en dat is eigenlijk altijd wel al goed gegaan.

maar na een operatie vind ik het toch weer anders, al is het zelfs eerder gevoelsmatig. ik ben het nu zat om haar te blijven beperken (want echt vol belasten in de zin van uren lopen en spelen kan natuurlijk nooit met een letsel) en ik wil er wel alles aan gedaan hebben om het te laten slagen. gezien er geen resultaten bekend zijn van resultaten na het niét aanhouden van rust wil ik het risico niet lopen .

maar ik besef ten zeerste dat het aanraden van die rust óók op niks gebaseerd is en het een soort van 'zich indekken' is van de (dieren-)artsen .

Ik had toen Dino geopereerd was aan patella luxatie zoiets van " hij zoekt het maar uit". Ik heb hem totaal niet beperkt, dat deed hij uit zichzelf al omdat hij natuurlijk niet zo fit was. Maar ik denk dat de operaties niet te vergelijken zijn natuurlijk. Zelf zou ik er erg veel moeite mee hebben om een hond te beperken. Vooral als niet bewezen is dat rust echt goed zou helpen. Maar ik kan me voorstellen dat je er alles aan gedaan wilt hebben en als rust er dan bij hoort dan heb je misschien geen keus.

Inge O schreef:
Ri@ schreef:Dat is helemaal niet fijn zeg. Kan me voorstellen dat je er heel erg mee zit Inge. Moet dat echt, dat rust houden? Wat gebeurt er als je dat niet zou doen, is de operatie dan voor niets geweest?
ik denk eerlijk gezegd dat dat nog wel meevalt - ik beperk mijn honden zelden of nooit als er iets moet genezen en dat is eigenlijk altijd wel al goed gegaan.

maar na een operatie vind ik het toch weer anders, al is het zelfs eerder gevoelsmatig. ik ben het nu zat om haar te blijven beperken (want echt vol belasten in de zin van uren lopen en spelen kan natuurlijk nooit met een letsel) en ik wil er wel alles aan gedaan hebben om het te laten slagen. gezien er geen resultaten bekend zijn van resultaten na het niét aanhouden van rust wil ik het risico niet lopen .

maar ik besef ten zeerste dat het aanraden van die rust óók op niks gebaseerd is en het een soort van 'zich indekken' is van de (dieren-)artsen .

Bij de revalidatie van Frenk is ons toen gezegd dat we hem behoudens een eerste week van echte rust juist voorzichtig rechttoe-rechtaan moesten belasten. Want beweging zou de bloedsdoorstroming bevorderen en dat zou dan weer het herstel bevorderen.
Maar wel heel gecontroleerd en gedoseerd, zodat plotselinge bewegingen of overbelastingen het aangegroeide bot en kraakbeen niet zouden beschadigen.
Ik vond dat eigenlijk wel heel logisch klinken :N:

Inge O schreef:
Ri@ schreef:
Inge O schreef:
Ri@ schreef:Dat is helemaal niet fijn zeg. Kan me voorstellen dat je er heel erg mee zit Inge. Moet dat echt, dat rust houden? Wat gebeurt er als je dat niet zou doen, is de operatie dan voor niets geweest?
ik denk eerlijk gezegd dat dat nog wel meevalt - ik beperk mijn honden zelden of nooit als er iets moet genezen en dat is eigenlijk altijd wel al goed gegaan.

maar na een operatie vind ik het toch weer anders, al is het zelfs eerder gevoelsmatig. ik ben het nu zat om haar te blijven beperken (want echt vol belasten in de zin van uren lopen en spelen kan natuurlijk nooit met een letsel) en ik wil er wel alles aan gedaan hebben om het te laten slagen. gezien er geen resultaten bekend zijn van resultaten na het niét aanhouden van rust wil ik het risico niet lopen .

maar ik besef ten zeerste dat het aanraden van die rust óók op niks gebaseerd is en het een soort van 'zich indekken' is van de (dieren-)artsen .
Ik had toen Dino geopereerd was aan patella luxatie zoiets van " hij zoekt het maar uit". Ik heb hem totaal niet beperkt, dat deed hij uit zichzelf al omdat hij natuurlijk niet zo fit was. Maar ik denk dat de operaties niet te vergelijken zijn natuurlijk. Zelf zou ik er erg veel moeite mee hebben om een hond te beperken. Vooral als niet bewezen is dat rust echt goed zou helpen. Maar ik kan me voorstellen dat je er alles aan gedaan wilt hebben en als rust er dan bij hoort dan heb je misschien geen keus.
het probleem met crunch is dat ze als een dolle tekeer kan gaan, ze laat zich daarbij ook to-taal niet tegenhouden door pijn of wat dan ook, een snelheid van 30km/u halen op 3 poten is voor haar een makkie - zich vanaf een afstand van 3 meter ver op haar schouder op de grond storten bij het spel vind ze ook doodnormaal - ook als ze pijn heeft.

daarom vind ik het bij haar geen optie, het gaat er echt té woest en te te explosief aan toe, ik wil niet uittesten of een geopereerde schouder dat aankan.

zou het bij een ouwere tante hier zijn dan zou ik het ook veel makkelijker kunnen laten gaan hoor .

Dan kan ik me voorstellen dat het moeilijk wordt inderdaad als ze zich niet laat tegenhouden door de pijn.

Inge O schreef:
marye schreef: Maar is er geen aparte kamer waar je haar kan laten verblijven?

Snap dat het niet makkelijk is, maar er zit helaas niets anders op.
die is er wel maar dat vind ik persoonlijk nog erger, ik zal haar wel vaker meenemen met de auto en dat soort dingen, maar haar thuis wegsluiten van de rest wil ik niet. in de hondenkamer is ook een binnenren, ik ga ervan uit dat ze of daar, of bij mij binnen zal zitten.

Kan ze niet mee naar je werk, dan krijgt ze daar lekker veel aandacht of krijg je dan gerommel in de roedel onderling?

Inge O schreef:
marye schreef: Maar is er geen aparte kamer waar je haar kan laten verblijven?

Snap dat het niet makkelijk is, maar er zit helaas niets anders op.
die is er wel maar dat vind ik persoonlijk nog erger, ik zal haar wel vaker meenemen met de auto en dat soort dingen, maar haar thuis wegsluiten van de rest wil ik niet. in de hondenkamer is ook een binnenren, ik ga ervan uit dat ze of daar, of bij mij binnen zal zitten.

Kan ze vanuit huis de anderen ook zien?

Ja, haar veel proberen mee te nemen is ook wel een optie.
Ik ging bijvoorbeeld ook stukken fietsen met Caja in de fietskar.
Kon ze een beetje om zich heen kijken en had wat afleiding.

Jeetje Inge, wat een rotnieuws voor je hondje.........
Ik hoop dat ze straks weer pijnvrij kan rauzen!!!
Maar ik kan het zeer waarderen dat je zo duidelijk bent om een streep te halen door je fokplannen met haar. Als fokkers allemaal zo verstandig zouden kunnen zijn, want het doet natuurlijke norm zeer om je mooie en lieve teefje uit te sluiten van de fok.

Inge O schreef:jaaaaa, maar laat dat nu niet het soort beweging zijn dat crunch voor ogen heeft :N: .
natuurlijk zal ze bewegen, maar het zal aangelijnd moeten, want anders is ze binnen de seconde een stipje aan de horizon .

Oh, maar dat herken ik hoor.

Frenk was 8/9 maandjes oud en een kleine stuiterbal. Die was het he-le-maal niet eens met het principe "rustig aan doen".
Helaas voor hem hebben we dat wel gedaan.
Maar ik begrijp heel goed dat dat een stuk gemakkelijker is met 1 hond. En dan ook nog een kleintje.
Frenk mocht bijvoorbeeld mee in een krat voorop de fiets, zodat hij mee kon naar de markt en dat soort zaken (wat ben ik een muts he :N:)

Arme Crunch, arm vrouwtje...

Ach wat balen nou. Ik snap heel goed dat je het risico van erfelijke OCD niet wil nemen, vooral als haar broertje het ook heeft. Kan OCD wel genezen na de operatie of is het iets waar ze altijd last van blijven houden?

getver wat een rot nieuws.
Kan mij voorstellen dat je hier verschrikkelijk van baalt, van de OCD, de operatie het rustig houden na de operatie en van het niet meer met haar kunnen fokken.....

Gelukkig hebben honden een groot aanpassingsvermogen dus wie weet valt het mee met het rustig houden maar ja, makkelijk zeggen, jij kent je honden het beste.
Sterkte met alles en een knuf voor Crunchje

Ach Inge, wat een rotnieuws. Wat een pech. Ik kan me levendig voorstellen dat je als een berg op ziet tegen de revalidatieperiode. Zou ik in jouw plaats ook doen. Mijn honden die wat mankeren, je kunt me niet chagrijniger krijgen

Aan de andere kant, het zijn 'slechts' 6 weken van een heel hondenleven.
Is Crunch broer ook geopereerd en hoe is dat afgelopen?

Het is gewoon klote, andere woorden heb ik er niet voor. Dat je Crunch 6 weken rustig moet houden en je plannen met haar in de toekomst. Zo zonde van alle capaciteiten die ze wel heeft en je zo graag ziet in een Hovawart.
Ik hoop toch nog op een heel klein wondertje tijdens de operatie en dat het er gewoon heel duidelijk uitziet als een trauma of iets wat niet op OCD lijkt. Hoop doet leven

23 maart is de dag?

Balen Inge, vooral het rustig houden van Crunch lijkt me een hele opgaaf.

Knuffels voor jullie

Groetjes Els

voor jou en crunch

Hey, beetje late reactie, maar wat een rotbericht! En had eerder al even op je site gekeken, (mijn vader is fan van Hovawarts, en terecht, dus heb ook wel een zwak voor deze honden

) maar wat zonde zeg van Crunch! Het lijkt me zo'n schat van een beest, zo'n aanwinst voor de Hovawarts in de toekomst... Naast het feit natuurlijk dat het klote is dat ze zo'n pijn heeft en daarvoor ook nog onder het mes moet, en dan ook nog die revalidatie!

Heel, héél veel succes gewenst voor jullie beiden! Zet hem op!

Groetjes Gaby

Ach jeetje, wat zonde dat je niet met haar kunt fokken. Ze lijkt me van wat je over haar schrijft een ontzettend leuk karaktertje te hebben.
Heel veel succes met de operatie, en ik hoop dat de 6 weken revalidatie voorbij vliegen. Dat ze daarna maar weer pijn vrij haar Crunchje dingen op je erf mag doen

He verdikkie Inge, wat een nare berichten.
Arme Crunch....arme jij.

Wat een rotnieuws Inge!
Heel veel sterkte, en beterschap voor Crunch!

Oh wat vervelend Inge, een

voor Crunch

Inge O schreef: ben jij even optimistisch . ik schat die kans zo ongeveer op 0,1%, maar goed, het is niet onmogelijk

Optimistisch is my middle name

Ook al is de kans heel groot toch is het pas een feit als het onomstotelijk bewezen is. Tot die tijd blijf ik hoop houden, ook al houd ik mezelf daarmee voor de gek

De grootste frustratie lijkt mij dat als het wel ocd blijkt te zijn je dus niet te weten komt of het erfelijk is of door een trauma - die ongelooflijke klap die het dametje heeft gemaakt wat je nota bene zelf hebt zien gebeuren

Inge O schreef:
Caro. schreef: Is voor het rustig houden medicatie misschien een optie zodat ze ietsjes kalmer is?

ja, dat is het zeer zeker, ik hoor liefst zoveel mogelijk ervaringen met medicatie, wat het effect is van welke soort.

ik had gisteren al meteen een voorraad valeriaantabletten ingeslagen, maar ja, dat is heel erg mild natuurlijk, ik kan me zo voorstellen dat dit niet meteen heel erg veel effect zal hebben bij haar, tenzij met hoge dosissen.

Ja oei, ik weet het echt niet meer wat Kaya heeft gekregen. Misschien dat Annemieke het nog weet, ik ga het navragen

Vond het iig bij Kaya prima werken, ze werd niet enorm suf, maar gewoon rustiger. Net de bedoeling.

Verder hadden we voor Kaya een soort 'kippenren' gemaakt. Een bench vonden we echt te klein voor zo'n lange tijd, maar los kon ze niet, want ze was behoorlijk druk en sprong overal bovenop.
Die 'kippenren' werkte eigenlijk prima, ik zou dat zelf weer opnieuw op deze manier doen.

wat een naar nieuws, in alle opzichten

. is er niet een ander teefje uit het nest waarmee je wel zou kunnen/willen fokken of wil je ze allemaal uitsluiten? heel veel sterkte iig.

jeetje Inge, daar zijn jullie klaar mee. Kan me helemaal voorstellen dat je ontzettend tegen de revalidatie opziet zoals crunch is. Vrees dat ik het met sien ook niet kan ontlopen.

Balen ook van de streep door je fokplannen.

Sterkte er mee

ach jee, wat een vervelend nieuws! Heel veel sterkte voor Crunch, en jij natuurlijk ook met het rustig houden van crunch!!

mooi klote, zowel de operatie als ook het toekomst perspectief voor je fokplannen

voor het rustig houden, hier natuurlijk een teefje van net 2 jr 9 wk rustig moeten houden na haar breuk vd achterpoot....had alleen geen andere honden in huis, die zitten buiten
ze heeft toen 6 wk veel benchrust gehad en schikte zich best aardig (had anders verwacht) en de laatste 3 wk heeft ze in de kennel in de schuur (zonder nachthok, want daar sprong ze op) gezeten zodat ze wat meer bewegingsruimte had als ze niet bij me zat....

Oh, da's echt tamelijk klote allemaal. Die revalidatieperiode is al op je tandvlees lopen als je 1 hond hebt, voor jou is het nog veel lastiger.

Sterkte, en alvast beterschap voor Crunch!

sterkte met de revalidatie.
Dat zal niet gemakkelijk worden, en jammer van alle kwaliteiten de je zo graag ziet in crunch en het dwarsbomen van je plannen met haar.
Pff, niet niks hoor...

Boutje schreef:Wat een rotnieuws!
Ik ken OCD enkel bij paarden, mijn arabiertje had het en het is helemaal goed gekomen.
Ik wist niet dat het erfelijk was???
Bij paarden zegt men dat het vooral door te snel groeien ontstaat.

In de paardenwereld is men er ook van overtuigd dat er een samenhang is met erfelijke factoren hoor.

Het HondenForum

crunchje onder het mes :-((