Het HondenForum

kitty2 schreef:Jaap zal wel komen omdat wij nog een stuk dichter bij de Hunnen staan

Onderontwikkeld en uit achtergebleven gebied bedoel je?

Prachtige foto serie en ik zou ook voor die collie kruising gaan, wat een mooie hond is dat.

Jaap* schreef:

kitty2 schreef:Jaap zal wel komen omdat wij nog een stuk dichter bij de Hunnen staan

Onderontwikkeld en uit achtergebleven gebied bedoel je?

Of al wat ouder
Ik heb zoiets nooit vreemd gevonden.
Ik kan zo'n foto van een kind met konijn heel goed zien
Vind het zelfs leuk om te zien dat er ook gewoon nog kinderen zijn die of mee zijn geweest op jacht (deze denk ik niet, gezien de kleur van hun kleding) of die geïnteresseerd en misschien zelfs trots op de hond de buit laten zien.

Kinderen die mee gaan op jacht halen samen met pa of ma (of beiden) het lekkerste stukje echt scharrelvlees uit de natuur wat je je maar kunt voorstellen

En als ik denk aan de jagers die gewoon hun gebied beheren, zorgen dat alles daar goed kan gedijen en die vervolgens in het jachtseizoen hun stukje vlees daar vandaan halen als er voldoende wild zit ...................
Dan ben ik best een beetje jaloers

Wat een prachtige serie foto's van die honden.
Heel bijzonder

Jaap* schreef:

kitty2 schreef:Jaap zal wel komen omdat wij nog een stuk dichter bij de Hunnen staan

Onderontwikkeld en uit achtergebleven gebied bedoel je?

nee dat dan weer niet :N:

Ingrid48 schreef:En natuurlijk hebben koeien, varkens, kippen etc etc ook recht op een, weliswaar kort, maar toch redelijk leven. Daarom pleit ik erg voor biologisch vlees

Erg veel biologischer dan dit kun je je vlees niet krijgen denk ik eerlijk gezegd. En waarom heb je wel respect voor dieren als je "gewoon" al dan niet biologisch vlees eet en niet als je het zelf gevangen hebt?

Ik geniet ook niet van de aanblik van een dood dier en zie mezelf ook niet gauw jagen, maar ik zie het niet als iets abnormaals. Als kind keek ik ook wel naar dierendocu's waarin om maar wat te noemen leeuwen een prooi verschalkten, daarmee leer je juist het dubbele aan het leven: hoe mooi het levende dier is, hoe jammer zijn dood maar ook de onherroepelijke noodzaak ervan. Het is allemaal niet zo zwart-wit.

Dubbele moraal:
Dubbele moraal verwijst naar het feit dat veel mensen, bewust of onbewust, met twee maten meten, wat zich soms uit in selectieve verontwaardiging. Het meten met twee maten kan soms algemeen aanvaard zijn in een groep mensen, bijvoorbeeld in een bedrijf of een heel land.

Toch snap ik het ongemakkelijke van een kind met zojuist gedood wild wel een beetje.
Bij mij is het 't vooral het triomfantelijke wat me tegen staat. Zo'n ouder die een dode haas of konijn (bijna net zo groot als het kind zelf) bij zijn/haar kind in de handen duwt. Het hele jacht-trofee idee, nee dat vind ik - persoonlijk - niks.
En dat heeft niets te maken met het ver afstaan van (dode) dieren. Kinderen confronteren met dode dieren (ook als het gedode dieren zijn) daar heb ik niets op tegen. Laat zo'n kind een geschoten haas/konijn bekijken en laat het wat mij betreft ook bij het villen/slachten zijn Maar dat poseren voor een foto... nee.

Rami schreef:Bij mij is het 't vooral het triomfantelijke wat me tegen staat.

Ik denk wel dat je uit moet kijken met het zelf invullen van wat je denkt te zien, wij weten helemaal niet hoe en wat immers
Maar afijn, triomfantelijk met de tennistrofee mag wél natuurlijk

Jaap* schreef:

Rami schreef:Bij mij is het 't vooral het triomfantelijke wat me tegen staat.

Ik denk wel dat je uit moet kijken met het zelf invullen van wat je denkt te zien, wij weten helemaal niet hoe en wat immers

Da's waar, maar is moeilijk uit te schakelen. Ik kan niet objectief kijken naar beelden/foto's. Ik neem altijd mee wat ik in mijn eigen hoofd aan ideeën en gedachten heb.

Jaap* schreef:Maar afijn, triomfantelijk met de tennistrofee mag wél natuurlijk

Nouuuuu... ik heb ook zo mijn ideeën en gedachten over topsport dus ik denk dat het - voor mij - zo'n beetje op hetzelfde neerkomt.

Nanna schreef:Ik denk dat er een verschil zit tussen triomfantelijk met een dood dier op de foto staan (zoals een prijsschieter met een dooie beer of olifant) of trots op de geleverde prestatie van de hond met zijn prooi op de foto staan.

Ja, dat verschil zie ik ook wel. Ik zou zeggen: fotografeer dan de hond + buit en laat dat kind maar weg.

Nanna schreef:

Rami schreef:

Nanna schreef:Ik denk dat er een verschil zit tussen triomfantelijk met een dood dier op de foto staan (zoals een prijsschieter met een dooie beer of olifant) of trots op de geleverde prestatie van de hond met zijn prooi op de foto staan.

Ja, dat verschil zie ik ook wel. Ik zou zeggen: fotografeer dan de hond + buit en laat dat kind maar weg.

Ja maar, ja maar...als die hond van dat kind is? En dat kind gewoon trots op haar beest is en niet gillend wegrent bij d' aanblik van een gesneefd konijn? Ik vind het altijd zo voor anderen invullen hoe zij het moeten doen.

Maar jij vult toch net zo goed in? Jij denk dat de peuter met roze jasje de trotse eigenaar is van de hond.
Ik denk dat de peuter het dochtertje is van de jager. En dat de jager er trots op is dat hij (of zij) samen met zijn (of haar) hond een dier hebben gedood/gevangen dat net zo groot is als de peuter. En heeft daar een foto van gemaakt.
Maakt mij verder niet, men doet maar. Maar ik kan me wel voorstellen dat zo'n foto voor de ene kijker (Annemiek bijv.) een andere 'gevoel' oproept dan bij een andere kijker. Juist omdat iedereen op zijn of haar eigen manier naar een foto kijkt.

Rami schreef:

Nanna schreef:

Rami schreef:

Nanna schreef:Ik denk dat er een verschil zit tussen triomfantelijk met een dood dier op de foto staan (zoals een prijsschieter met een dooie beer of olifant) of trots op de geleverde prestatie van de hond met zijn prooi op de foto staan.

Ja, dat verschil zie ik ook wel. Ik zou zeggen: fotografeer dan de hond + buit en laat dat kind maar weg.

Ja maar, ja maar...als die hond van dat kind is? En dat kind gewoon trots op haar beest is en niet gillend wegrent bij d' aanblik van een gesneefd konijn? Ik vind het altijd zo voor anderen invullen hoe zij het moeten doen.

Maar jij vult toch net zo goed in? Jij denk dat de peuter met roze jasje de trotse eigenaar is van de hond.
Ik denk dat de peuter het dochtertje is van de jager. En dat de jager er trots op is dat hij (of zij) samen met zijn (of haar) hond een dier hebben gedood/gevangen dat net zo groot is als de peuter. En heeft daar een foto van gemaakt.
Maakt mij verder niet, men doet maar. Maar ik kan me wel voorstellen dat zo'n foto voor de ene kijker (Annemiek bijv.) een andere 'gevoel' oproept dan bij een andere kijker. Juist omdat iedereen op zijn of haar eigen manier naar een foto kijkt.

Ik denk dat de jager op het kind heeft gemikt en het kind dolblij is dat de haas (die schuin achter haar stond)is geraakt


groetjes, Ingrid

Nanna schreef:Ja, iedereen beziet het natuurlijk op zijn/haar eigen manier.
Maar dan nóg vind ik dat degene die deze foto gemaakt heeft dat recht heeft en zich niet hoeft te verantwoorden, zeker niet als het meisje op de foto totaal geen bezwaar heeft (leid ik tenminste van haar gezichtsuitdrukking af).
Ik heb een hekel aan hondjes met strikjes, maar als een kind daarmee poseert zal ik ook niet roepen dat ik dat liever niet zie. Moeten ze zelf weten.
Zolang míjn honden maar geen strikjes in hoeven

Nee hoor, verantwoorden hoeft van mij - in dit geval - ook niet. Maar op zich vind ik het wel interessant om te lezen wat iemand voelt/denkt bij het zien van zo'n foto, wat het oproept.
(En hier ook geen strikjes, maar ook geen jacht-trofeeën. )