Je denk misschien dat hij amper pijn voelt, dat dacht ik hier met Frenk ook. Totdat ik zag wat een verschil pijnstilling maakte en tot ik hoorde dat het kromme botje een cm terugschoot (zoveel spanning erop) :N: :N: :N:Whitefang87 schreef:Het is echt pech nieuws ja, zeker voor zo'n jong dingvind het zo zielig voor hem, hij voelt amper pijn, hij wil en kan alles gewoon doen en dan is het zo sneu hem aangelijnd te houden en niet meer lekker naar het bos en strand. Ben echt bang dat het ten koste zal gaan van zijn socialisatie
En je denkt dat ze gewoon alles kunnen, maar ondertussen lidjen ze pijn en zijn ze keihard voor zichzelf. Die realisatie vond ik best wel erg.
Z'n socialisatie was ik ook bang voor, maar daar is wel wat op te bedenken. Er zijn hele mooie hondenkarretjes (heeft Moos verstand van
Ook heb ik zo'n Nina Ottonson spel gekocht. Dat is een "denkspel" voor hondjes wat je samen met je hond moet spelen. Daarmee heb ik Frenk de eerste dagen na de operatie binnen bezig gehouden.
Wij hebben een opstelling gemaakt met grote kleden, zodat hij niet met z'n herstellende poot kon uitglijden op de gladde vloer.
Verder hangt het natuurlijk af van hoe snel je hondje weer naar buiten mag. Frenk kon na een dag of wat alweer mee naar een terrasje of cafe. Na een week konden we al voorzichtig weer een blokje door de straat. Na vier weken zijn we zover dat hij weer mag rausen. Het kan dus heel snel gaan.









