Het HondenForum

Charly was bot-technisch één groot drama: HD-C, spondylose en ED aan beide voorpoten....

Toen hij een jaar of vijf was ben ik begonnen met gewone acupunctuur wat in het begin zeer zeker pijnverlichting gaf. Hij begon echt beter te lopen. Na een jaar ongeveer merkten we dat het effect minder werd en hebben we goudacpunctuur gedaan. Overigens niet zoals bij Laarakker gebeurt in het gewricht maar in het oor op de meridianen, een methode die in Duitsland vaker wordt toegepast maar hier eigenlijk nog niet. En ik zweer het je; hij heeft 's morgens het goud ingekregen en toen we na het da-bezoek gingen lopen liep hij als een kievit! Ik was zelf echt stom en stomverbaasd. Dat heeft ook ongeveer een jaar gewerkt maar we merkten wel dat de werking achteruit ging.. Of dat de artrose erger werd, dat kan natuurlijk ook, waardoor het lopen ook slechter ging.

Om antwoord te geven op je laatste vraag Caro: er zijn verschillende DA's geweest die tegen me gezegd hebben dat het manken niet een pijn-probleem hoeft te zijn maar kan ook simpelweg mechanisch; omdat er iets in de weg zit (artrose) kan het gewricht niet goed meer bewegen waardoor het lopen niet goed gaat. Maar zelf ga ik er wel van uit; als een hond mankt heeft ie in principe pijn..

Omdat het laatste jaar zijn spieren flink minder werden hebben we hydrotherapie gedaan in combinatie met fysio. Charly was erg moeilijk, je mocht niet in de buurt komen van zijn poten, maar dit ging eigenlijk toch altijd erg goed. Ik ben er altijd maar van uit gegaan dat hij het blijkbaar fijn vond en daarom alles toeliet.
Ik zal eerlijk zijn; de resultaten bij Charly waren niet zo goed als ik gehoopt had, maar ik heb ook stage gelopen bij het hydrotherapiecentrum en heb daar echt wonderbaarlijke resultaten gezien!
Achteraf denk ik dat Charly's lijf het afgelopen jaar al bezig was met het vechten tegen de kanker en dat zijn verslechtering in lopen daar mee te maken had. Bij de sectie is gebleken dat dat wat wij dachten wat artrose en ontstekingsvocht was bij zijn elleboog, uiteindelijk is uitgegroeid tot een tumor van 5 cm (!).

Al die tijd heb ik hem ondersteund met Glucobest, pijncompositum, in het begin Rimadyl later Previcox, teunisbloemolie en chinese kruiden. En hij kreeg natuurlijk Carnibest.

Succes met het nemen van de beslissingen... behalve dat het voor Kaya natuurlijk niet fijn is, kost het zo veel energie en zorgen.

ranetje schreef:

Caro. schreef:Ze staat nu een paar dagen op volle pijnstilling.
Kaya is wel wat vrolijker, speelser, maar ze loopt nog even slecht.

Zou de pijnstilling ook effect moeten hebben op de slechte manier van lopen of heeft dat er niets mee te maken?

Hangt dat niet af van het probleem op zich en wat dat voor de motoriek betekent?
Hoe goed is haar bespiering op dat gewricht?

Tja, dat is de vraag..... Kaya heeft op zich een uitstekende bespiering, maar doordat ze door de HD haar poot minder belast, neemt de bespiering links achter af t.o.v. rechts.
Dit is vastgesteld door de holistisch dierenarts. Die gaf het advies spiersupport van de Groene Os te geven zodat de bespiering die ze heeft (die niet beroerd was, maar dat was in maart jl.) zou behouden.

Ze heeft ook artrose in/om het gewricht heen. Ik heb dus geen idee of ze op pijnstilling niet alleen (hopelijk) minder pijn heeft, maar ook beter moet gaan lopen.
Vooralsnog kan ik dus alleen aan haar bui zien dat ze wat vrolijker is, maar niet aan haar manier van lopen dat het beter gaat op de dubbele dosis pijnstilling.

Moniek B. schreef:Charly was bot-technisch één groot drama: HD-C, spondylose en ED aan beide voorpoten....

Toen hij een jaar of vijf was ben ik begonnen met gewone acupunctuur wat in het begin zeer zeker pijnverlichting gaf. Hij begon echt beter te lopen. Na een jaar ongeveer merkten we dat het effect minder werd en hebben we goudacpunctuur gedaan. Overigens niet zoals bij Laarakker gebeurt in het gewricht maar in het oor op de meridianen, een methode die in Duitsland vaker wordt toegepast maar hier eigenlijk nog niet. En ik zweer het je; hij heeft 's morgens het goud ingekregen en toen we na het da-bezoek gingen lopen liep hij als een kievit! Ik was zelf echt stom en stomverbaasd. Dat heeft ook ongeveer een jaar gewerkt maar we merkten wel dat de werking achteruit ging.. Of dat de artrose erger werd, dat kan natuurlijk ook, waardoor het lopen ook slechter ging.

Om antwoord te geven op je laatste vraag Caro: er zijn verschillende DA's geweest die tegen me gezegd hebben dat het manken niet een pijn-probleem hoeft te zijn maar kan ook simpelweg mechanisch; omdat er iets in de weg zit (artrose) kan het gewricht niet goed meer bewegen waardoor het lopen niet goed gaat. Maar zelf ga ik er wel van uit; als een hond mankt heeft ie in principe pijn..

Omdat het laatste jaar zijn spieren flink minder werden hebben we hydrotherapie gedaan in combinatie met fysio. Charly was erg moeilijk, je mocht niet in de buurt komen van zijn poten, maar dit ging eigenlijk toch altijd erg goed. Ik ben er altijd maar van uit gegaan dat hij het blijkbaar fijn vond en daarom alles toeliet.
Ik zal eerlijk zijn; de resultaten bij Charly waren niet zo goed als ik gehoopt had, maar ik heb ook stage gelopen bij het hydrotherapiecentrum en heb daar echt wonderbaarlijke resultaten gezien!
Achteraf denk ik dat Charly's lijf het afgelopen jaar al bezig was met het vechten tegen de kanker en dat zijn verslechtering in lopen daar mee te maken had. Bij de sectie is gebleken dat dat wat wij dachten wat artrose en ontstekingsvocht was bij zijn elleboog, uiteindelijk is uitgegroeid tot een tumor van 5 cm (!).

Al die tijd heb ik hem ondersteund met Glucobest, pijncompositum, in het begin Rimadyl later Previcox, teunisbloemolie en chinese kruiden. En hij kreeg natuurlijk Carnibest.

Succes met het nemen van de beslissingen... behalve dat het voor Kaya natuurlijk niet fijn is, kost het zo veel energie en zorgen.

Dank je Monique voor je informatie

Kaya zwemt bijna dagelijks van april t/m oktober (bespiering is ook duidelijk beter dan). Dus of hydrotherapie veel zin heeft?
Over goudacupunctuur heb ik de laatste dagen best wat gelezen en toch heel veel positieve verhalen, maar vooral inderdaad over Duitsland en nog niet zoveel over gebruik in NL alhoewel ik weet dat ze bij Laarakker dit ook toepassen.

Kaya krijgt dus Carnibest, daarnaast Glucosomine + spiersupport + teunisbloemolie van de Groene Os.
Rimadyl deed zij het niet zo goed op en zij krijgt dus ook Previcox. Het laatste half jaar een halve tablet en sinds zaterdag een hele om te kijken of ik verschil bemerk bij haar.

Het zijn zeker zorgen, want zoals ik het bericht al begon, vraag ik me hevig af hoe ver je (ik) moet gaan en wat wel en niet te doen.
Eigenlijk wil ik haar geen operatie aan doen, eventueel de pees (of zenuwen) doornsijden dan nog wel, maar de zwaardere operaties... pfff ik weet het niet. Echter, als ik voor die operatie kies, is daarna niks meer mogelijk, kan de heupkop er niet meer af. Dan is het echt afgelopen als ze dan nog weer pijn krijgt

Ik denk dat ik binnenkort, als de ergste warmte weg is, Kaya 'onder de arm pak' en richting dierenarts ga. Sowieso wil ik dat eindelijk een bult aangeprikt wordt, waarvan de dierenarts al twee keer heeft gezegd dat dit niet nodig is ( maar ik ben eigenwijs en wil het wel, want het kreng groeit inmiddels :N: ), ze heeft ook iets vreemds op d'r lip zitten en ik wil dat ze d'r nek op de foto zetten om te kijken of daar ook iets zichtbaar aan de hand is.
Verder moet hij even haar lopen beoordelen, alhoewel het vrij moeilijk is want Kaya denkt dan 'yeahhh we gaan naar huis', vergeet haar pijn en loopt als een kievit

Je kunt ook eventueel een naar andere dierenarts voor een second opinion, en dan wil ik graag die van mij aanraden. Het is geen wonderdokter maar wel heel kundige met problemen aan de gewrichten.

Tiny schreef:Je kunt ook eventueel een naar andere dierenarts voor een second opinion, en dan wil ik graag die van mij aanraden. Het is geen wonderdokter maar wel heel kundige met problemen aan de gewrichten.

Lief van je, maar op zich heb ik een second opinion van de orthopeed. De foto's zijn bekeken door hem en Kaya is daar uitgebreid bekeken.
Mocht het zo ver komen dat we kiezen voor de heupkopserectie, dan ga ik graag op je aanbod in om verder te informeren, alhoewel mijn dierenarts deze operatie ook verricht heb ik begrepen en ik heb op zich wel vertrouwen in mijn dierenarts. Weet alleen zijn ervaring hiermee niet (heb jij dezelfde arts als Brigitte? want daar verteld zij ook zulke goede verhalen over).

Inge O schreef:

Caro. schreef:Verder moet hij even haar lopen beoordelen, alhoewel het vrij moeilijk is want Kaya denkt dan 'yeahhh we gaan naar huis', vergeet haar pijn en loopt als een kievit

kan je haar kwakkele lopen niet beter ook op film zetten, caro? dat is vaak nog makkelijker te zien, kan je ook terugspoelen enz.
en filmbeeldjes zijn meestal niet zo enthousiast om naar huis te mogen .

Was het maar waar

Heb ik dus geprobeerd toen ik deze topic opende om haar lopen te laten zien, maar Kaya voelt het weer feilloos aan: baasje blijft achter om te filmen, dat is vreemd en hoppa enthousiast gedoe.

Ik kan trouwens wel proberen om haar gewoon los te laten lopen en achteloos wat te filmen bedenk ik nu je dit zo zegt

Caro. schreef:

Tiny schreef:Je kunt ook eventueel een naar andere dierenarts voor een second opinion, en dan wil ik graag die van mij aanraden. Het is geen wonderdokter maar wel heel kundige met problemen aan de gewrichten.

Lief van je, maar op zich heb ik een second opinion van de orthopeed. De foto's zijn bekeken door hem en Kaya is daar uitgebreid bekeken.
Mocht het zo ver komen dat we kiezen voor de heupkopserectie, dan ga ik graag op je aanbod in om verder te informeren, alhoewel mijn dierenarts deze operatie ook verricht heb ik begrepen en ik heb op zich wel vertrouwen in mijn dierenarts. Weet alleen zijn ervaring hiermee niet (heb jij dezelfde arts als Brigitte? want daar verteld zij ook zulke goede verhalen over).

Ja klopt, Bri en ik hebben dezelfde. En voor zover ik het begrepen heb doet hij deze operaties best wel vaak dus ervaring genoeg. En als je besluit om er een keer naartoe te gaan kan je bij mij thuis lekker even bijkomen voordat je naar huis gaat rijden, vanwege je nek. Mijn honden kunnen dan best even naar boven voor Kaya

Tiny schreef:

Caro. schreef:

Tiny schreef:Je kunt ook eventueel een naar andere dierenarts voor een second opinion, en dan wil ik graag die van mij aanraden. Het is geen wonderdokter maar wel heel kundige met problemen aan de gewrichten.

Lief van je, maar op zich heb ik een second opinion van de orthopeed. De foto's zijn bekeken door hem en Kaya is daar uitgebreid bekeken.
Mocht het zo ver komen dat we kiezen voor de heupkopserectie, dan ga ik graag op je aanbod in om verder te informeren, alhoewel mijn dierenarts deze operatie ook verricht heb ik begrepen en ik heb op zich wel vertrouwen in mijn dierenarts. Weet alleen zijn ervaring hiermee niet (heb jij dezelfde arts als Brigitte? want daar verteld zij ook zulke goede verhalen over).

Ja klopt, Bri en ik hebben dezelfde. En voor zover ik het begrepen heb doet hij deze operaties best wel vaak dus ervaring genoeg. En als je besluit om er een keer naartoe te gaan kan je bij mij thuis lekker even bijkomen voordat je naar huis gaat rijden, vanwege je nek. Mijn honden kunnen dan best even naar boven voor Kaya

Dank je wel
Van Brigitte hoorde ik ook al goede verhalen, dus dat zijn er dan al twee. Dat geeft wel vertrouwen!
Mocht het zo ver komen, dan klop ik graag bij je aan.

Inge O schreef:

Caro. schreef:
Ik kan trouwens wel proberen om haar gewoon los te laten lopen en achteloos wat te filmen bedenk ik nu je dit zo zegt

Soms he? Of het het blonde is of de warmte...... je vraagt het je af :N:

Inge O schreef:

Caro. schreef:

Inge O schreef:

Caro. schreef:
Ik kan trouwens wel proberen om haar gewoon los te laten lopen en achteloos wat te filmen bedenk ik nu je dit zo zegt

Soms he? Of het het blonde is of de warmte...... je vraagt het je af :N:

of nog erger : een warm blondje :N: .

Dat is wel heel erg :N:

Caro. schreef:Kaya zwemt bijna dagelijks van april t/m oktober (bespiering is ook duidelijk beter dan). Dus of hydrotherapie veel zin heeft?

Dat dacht ik ook over Charly om eerlijk te zijn... totdat ik hem in het zwembad zag zwemmen en op de loopband zag lopen... Hij bleek zijn achterhand lang niet optimaal te gebruiken (wat niet gek is want uit macht der gewoonte proberen ze toch te ontzien) in het bad en op de loopband zette hij zijn achterpoten niet goed onder zijn lijf. Dus ondanks dat hij veel 'gewoon' zwom was de hydrotherapie voor dat onderdeel zeker een aanvulling! Misschien dat Kaya haar achterhand wel goed gebruikt hoor, maar omdat ze eigenlijk altijd zwemmen in troebel water (neem ik aan) is dat lastig te zien..

Caro. schreef:Het zijn zeker zorgen, want zoals ik het bericht al begon, vraag ik me hevig af hoe ver je (ik) moet gaan en wat wel en niet te doen.
Eigenlijk wil ik haar geen operatie aan doen, eventueel de pees (of zenuwen) doornsijden dan nog wel, maar de zwaardere operaties... pfff ik weet het niet. Echter, als ik voor die operatie kies, is daarna niks meer mogelijk, kan de heupkop er niet meer af. Dan is het echt afgelopen als ze dan nog weer pijn krijgt

Ik zou zelf eerst alle andere dingen zoals acupunctuur etc proberen, mits de pijn enigszins onder controle te houden is. Een previcox per dag is toch nog niet het max of wel? Kan me herinneren dat Charly 1,5 kreeg geloof ik en hij woog 38 kilo. Kaya zal ook zoiets zijn (misschien iets minder?) Maar goed; dat is erg persoonlijk natuurlijk. Maar naar mijn idee kan een operatie altijd nog...

Caro. schreef:
Dank je wel
Van Brigitte hoorde ik ook al goede verhalen, dus dat zijn er dan al twee. Dat geeft wel vertrouwen!
Mocht het zo ver komen, dan klop ik graag bij je aan.

Ik raad niet snel een dierenarts aan, heb dat 2 keer eerder gedaan, bij Tiny dus en bij dat vrouwtje die hier op het forum zat waarbij ze met hun hond ook naar mijn DA zijn gegaan voor een recectie. Ik weet niet meer hoe hij heet , was nog een heel gedoe met die stichting en later stond de hond voor herplaatsing.

Shit, hoe heet hij nou

Edit: Meeko heette die hond mijn zoekfunctie doet het niet maar die topic staat ook nog op het forum.

En Hydrotherapie met de band kan je echt niet vergelijken met gewoon zwemmen Ik heb voor Alano ook gekozen voor de band ipv een zwembad waar iemand met de hond in ligt, dat kunnen we zelf namelijk ook wel

De allereerste keren was Alano kapot als hij uit de bak kwam, en naarmate we vaker gingen des te meer zag je zijn billen groeien

Brigitte schreef:

Caro. schreef:
Dank je wel
Van Brigitte hoorde ik ook al goede verhalen, dus dat zijn er dan al twee. Dat geeft wel vertrouwen!
Mocht het zo ver komen, dan klop ik graag bij je aan.

Ik raad niet snel een dierenarts aan, heb dat 2 keer eerder gedaan, bij Tiny dus en bij dat vrouwtje die hier op het forum zat waarbij ze met hun hond ook naar mijn DA zijn gegaan voor een recectie. Ik weet niet meer hoe hij heet , was nog een heel gedoe met die stichting en later stond de hond voor herplaatsing.

Shit, hoe heet hij nou

Edit: Meeko heette die hond mijn zoekfunctie doet het niet maar die topic staat ook nog op het forum.

Ja Meeko, dat verhaal kan ik me nog goed herinneren.

Geen idee of we hiervoor kiezen..... ik vind het nogal wat (en behoorlijk eng), ook met haar twee slechte voorpoten.
Ben eigenlijk op dit moment eerder geneigd de spier of zenuwen door te laten snijden als niets anders meer helpt, maar ik lees best hele goede verhalen over de heupkopserectie.
Moeilijk, heel moeilijk..... Ik ga het binnenkort ook met mijn dierenarts allemaal bespreken.

Brigitte schreef:En Hydrotherapie met de band kan je echt niet vergelijken met gewoon zwemmen Ik heb voor Alano ook gekozen voor de band ipv een zwembad waar iemand met de hond in ligt, dat kunnen we zelf namelijk ook wel

De allereerste keren was Alano kapot als hij uit de bak kwam, en naarmate we vaker gingen des te meer zag je zijn billen groeien

Jeetje, wat ziet dat er uit Geweldig zeg!

Er zit dus een loopband in het water begrijp ik?
Kaya loopt ook wel veel door het water. Als we in de polder lopen, loopt zij in het water mee.
De vrouw van de dierenarts doet dus fysio- en hydrotherapie met de honden, dus ook dit is dan nog een optie.

Caro. schreef:
Geen idee of we hiervoor kiezen..... ik vind het nogal wat (en behoorlijk eng), ook met haar twee slechte voorpoten.
Ben eigenlijk op dit moment eerder geneigd de spier of zenuwen door te laten snijden als niets anders meer helpt, maar ik lees best hele goede verhalen over de heupkopserectie.
Moeilijk, heel moeilijk..... Ik ga het binnenkort ook met mijn dierenarts allemaal bespreken.

Wel leuk om te lezen hoe mensen anders kunnen reageren toen mijn arts over de operatie vertelde was ik gelijk enthousiast ik wilde niets anders meer, heupkantelingen heb ik slechte ervaringen van mee gemaakt, die doet hij trouwens niet eens meer omdat hij zelf dat ook had. Toen is hij verder gaan kijken en in de USA wezen kijken bij heupkoprecectie's en zodoende is hij zich erin gaan specialiseren. Mocht ik ooit weer (wat ik niet hoop maar ben wel zo gelukkig ) een hond met HD treffen laat ik wederom weer de heupkop(pen) eraf halen. Als mijn hond slechte voorpoten heeft dan zou ik het nog doen, zeker na mijn ervaring met Alano ook al had die niets aan zijn voorpoten laat ik het zeker doen, alleen al vanwege het feit hoe snel de hond weer mobiel is en alles mag doen wat hij wil en kan itt de andere operatie's.

Maar je moet uiteraard doen waar je je zelf goed bij voelt, ik wil ook niet zeggen dat je het moet doen hoor maar wil wel graag mijn ervaring delen omdat het nog altijd een beetje achtergesteld kindje van de operatie's is en dat is ten onrechte.

Jeetje, wat ziet dat er uit Geweldig zeg!

Er zit dus een loopband in het water begrijp ik?
Kaya loopt ook wel veel door het water. Als we in de polder lopen, loopt zij in het water mee.
De vrouw van de dierenarts doet dus fysio- en hydrotherapie met de honden, dus ook dit is dan nog een optie.

Op die foto in het bad kan je zien itt zijn voorhand hoe smal kontje hij altijd had, hij kreeg echt billen van die bak, en daarbij doet deze fysio (die nu trouwens Elektra behandeld) ook gewone massage enz, ook terwijl Alano liep masseerde ze zijn rug en op een bepaald moment was het zelfs dat als je hem aaide zijn rug tot de helft koud was en de achterste helft was warm, heel apart. Hij loopt idd op een band, die evt ook nog in hoogte verstelbaar is geloof ik. Ook heeft hij een tijdje met gewichtjes aan zijn achterpoten gelopen. En hoe lager het water hoe zwaarder het voor de hond is, de laatste keren dat ik met Alano ging was het water tot net onder zijn hak.

Hey Caroline, wat klote dat het zo slecht gaat met Kaya!

Ghaya had natuurlijk ook zeer zware HD. Wij hebben daar ook nooit iets aan gedaan. Wij hadden zoeits van, als he tniet meer gaat dan houdt het op en heeft ze het goed gehad.
Je verhaal is precies zoals het bij Ghaya ook ging. Ze had enorme spieren waardoor ze gewoon alles deed een geen centje pijn had. Op den duur kreeg ze toch alst van haar poten en begonnen we met pijnstilling. Vaak konden we het ook wel weer afbouwen. Het laatste jaar is erg snel gegaan bij haar, haar spieren namen in razend tempo af waardoor ze ook minder ging bewegen en dat kwam haar spieren natuurlijk nog minder ten goede.
Ze wilde ook wel maar ze kon gewoon niet meer, ze 2 a 3x nog mee rennen met de anderen achter de bal aan maar daarna bleef ze staan. Ook ging ze erg veel liggen onder het wandelen.

Uiteindelijk werd ze doodziek en hebben wij haar op 5 jaar laten gaan.

Doe gewoon wat jij denkt dat het beste is voor Kaya.
Sterkte.

Hallo,

Wij hebben bij onze westie de heupkop laten verwijderen ik moet zeggen dat ik echt in het begin mijn twijfels had hier over, maar nu 2 maanden na de operatie vind ik het geweldig hoe onze Lotje loopt en speelt en rent.
Ik heb er nu echt geen spijt van en ik ga de volgende operatie (de andere heupkop moet ook) vol vertrouwen tegemoet.
Misschien heb je hier iets aan.

Groetjes Janet

Woensdagmiddag gaan we naar de dierenarts met Kaya voor een uitgebreid gesprek.

Op de hele pijnstilling ging het weer fout, net zoals op Rimadyl. Ze draait door. Of het moet steeds heel veel toeval zijn dat het net gebeurt op volle dosis pijnstilling.

Daarna is de pijnstilling weer gehalveerd, maar ze redt het er niet op. Ze kon 's avonds niet meer overeind komen.
Op dit moment krijgt ze 3/4, lijkt het goed te gaan, maar ik hou m'n hart vast.

Mijn bedoeling is om Kaya volledig door de molen te halen. Te kijken of er niet nog meer aan de hand is dan haar HD (denkend aan haar nek waar ze flinke problemen mee had en toch weer eventueel die hersentumor die me niet los laat).
Mocht ze verder gezond blijken, dan gaan we kijken wat we aan haar HD kunnen doen.

Op deze manier gaat het totaal niet goed met haar
We kunnen haar niet zo laten lopen en haar laten gaan daar is ze te goed voor en de incidenten niet ernstig genoeg. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen zonder nadere onderzoeken en veel meer geprobeerd te hebben.
Ik hoop dat het eerlijk is tegenover haar en dat mijn al langer durend gevoel van naderend onheil onterecht blijkt.

Caro. schreef: Op deze manier gaat het totaal niet goed met haar
We kunnen haar niet zo laten lopen en haar laten gaan daar is ze te goed voor en de incidenten niet ernstig genoeg. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen zonder nadere onderzoeken en veel meer geprobeerd te hebben.
Ik hoop dat het eerlijk is tegenover haar en dat mijn al langer durend gevoel van naderend onheil onterecht blijkt.

heel veel sterkte woensdag

Nanna schreef:Het spierverlies en de knokerigheid die je ziet moet je niet helemaal op haar slechte poten gooien hoor.
Dat is nu eenmaal iets dat je ziet bij een ouder wordende hond, en bij de één eerder dan bij de ander. Ik zeg altijd dat ze geen billen meer in hun broek hebben

Maar Kaya is toch nog niet zo oud, dat je al met spierverlies en knokigheid te maken krijgt?
Billy hier is bijna tien en die krijgt idd van die knokige heupbeenderen. Je ziet het niet (lang haar) maar je voelt het wel. De eerste keer da ik het heel duidelijk voelde (bij het borstelen) schrok ik me een ongeluk. Wat is dat nou voor grote bult!

Nanna schreef:

Rami schreef:

Nanna schreef:Het spierverlies en de knokerigheid die je ziet moet je niet helemaal op haar slechte poten gooien hoor.
Dat is nu eenmaal iets dat je ziet bij een ouder wordende hond, en bij de één eerder dan bij de ander. Ik zeg altijd dat ze geen billen meer in hun broek hebben

Maar Kaya is toch nog niet zo oud, dat je al met spierverlies en knokigheid te maken krijgt?

Ik zie het al bij Charles, en die is 4.

Oh echt waar? Maar hoe komt dat dan? Is dat per ras verschillend of per individu?

Ik hoop dat je goed nieuws krijgt overmorgen, je meisje met pijn zien is natuurlijk ook niet lekker

Oh en Caro, heel veel sterkte voor 't komende dierenartsbezoek. Ik kan me je zorgen en twijfels heel goed voorstellen.
(Het lijkt net alsof ik hierboven over jouw laatste reactie heenwals - omdat ik alleen op Nanna inga - maar ik heb natuurlijk al elders gereageerd ).

Succes Woensdag, ik zal hard aan jullie denken

Rami schreef:

Nanna schreef:

Rami schreef:

Nanna schreef:Het spierverlies en de knokerigheid die je ziet moet je niet helemaal op haar slechte poten gooien hoor.
Dat is nu eenmaal iets dat je ziet bij een ouder wordende hond, en bij de één eerder dan bij de ander. Ik zeg altijd dat ze geen billen meer in hun broek hebben

Maar Kaya is toch nog niet zo oud, dat je al met spierverlies en knokigheid te maken krijgt?

Ik zie het al bij Charles, en die is 4.

Oh echt waar? Maar hoe komt dat dan? Is dat per ras verschillend of per individu?

denk dat dat ook wel per ras scheelt idd....als ik hier kijk naar Ace die toch al 7 wordt in september zie ik dat qua bespiering nog helemaal niet....
kijk bv naar deze foto


overigens niet mijn favo, want ik zie hier zijn (spier, gelukkig) blessure links achter....maar dat is omdat ik het weet....en ja, een spiertje verrekken is altijd zo gebeurd...

Nanna schreef:Het spierverlies en de knokerigheid die je ziet moet je niet helemaal op haar slechte poten gooien hoor.
Dat is nu eenmaal iets dat je ziet bij een ouder wordende hond, en bij de één eerder dan bij de ander. Ik zeg altijd dat ze geen billen meer in hun broek hebben
Ik lees dat ze zelf ook al aardig probleemoplossend aan het werk is door allerlei handige trucs en als jij aan de andere kant zorgt voor voldoende pijnstilling zie ik geen hond waar ik nou es het hele medische circus mee af zou reizen.

Het probleem is dus dat ik niet voor voldoende pijnstilling kan zorgen, omdat ze 'gek' wordt van de volle dosis pijnstilling.
Tenminste, dit had ze bij Rimadyl. Nu kreeg ze 1.5 week volle dosis Previcox en weer problemen.

Daarnaast vermoed ik eigenlijk meer problemen. Ze trekt enorm weg met d'r nek als ik haar daar aai en ze gaat af en toe weer zo vreemd staan met d'r nek en schreeftrekken.

D'r knokkigheid zou met d'r leeftijd te maken kunnen hebben, maar ze is heel snel 'oud' geworden. Vorig jaar was ze nog een stevige bespierde hond en nu heeft ze praktisch geen billen meer.
Ze is 6,5 jaar. Een Rottweiler wordt gemiddeld zo'n 9 á 10 jaar.

De dierenarts had al een paar maanden geleden vastgesteld dat ze een behoorlijk spierverlies linksachter t.o.v. rechtsachter heeft.
Dit heeft dus direct met de HD te maken (éénzijdig links).

Begint dan wel erg jong hé....

Daisy is nu 9 en ze gaat wat tobben. Maar daar kan ik dan nog wel vrede mee hebben, mooie leeftijd. Maar 6,5 is veel te jong voor dit soort dingen.

En vooral dat soort dingen als bij Kaya zijn erg moeilijk. In haar koppie is ze nog maar 2 hé...

Daisy@ schreef:Begint dan wel erg jong hé....

Daisy is nu 9 en ze gaat wat tobben. Maar daar kan ik dan nog wel vrede mee hebben, mooie leeftijd. Maar 6,5 is veel te jong voor dit soort dingen.

En vooral dat soort dingen als bij Kaya zijn erg moeilijk. In haar koppie is ze nog maar 2 hé...

Ja, in haar koppie is ze super enthousiast. En ze doet het nog ook allemaal hoor, want ze gaat door totdat ze er letterlijk bij neervalt (of 's avonds niet meer overeind kan komen).
Zodra ze iets leuks ziet, dan zie je haar niet meer trekken met d'r poot, maar neemt ze een volle sprint / duik / sprong. Af en toe heb ik een hartverzakking van schrik en denk 'nu gaan d'r poten er echt aan'.

Maar zodra de kalmte weerkeert, dan kan ze niet meer. Dan zie ik haar doffe ogen, haar narrigheid van de pijn.

Triest, heel triest
Ze wordt nu dus echt ingeperkt met wat ze mag en niet mag. Dit moet maar even totdat we exact weten hoe of wat, maar het is geen verder leven zo voor Kaya. Dat is geen hond om ernstige beperkingen op te leggen, haar leven bestaat uit spelen en enthousiasme.
En haar koppie wil dat ook, dus op deze manier moet ze ongelukkig zijn.

Ik zou kijken of een anabolen injectie helpt, bij Osa hielp het tegen de knokigheid en voor de spiermassa, maar niet in de manier van lopen, daar zijn we dus toen mee gestopt.

En als pijnstilling, misschien is Paradiene aan te raadden? Het is geen super zware pijnstilling, maar ik merk zeker verschil bij Osa Het voordeel is dat er in zoverre ik weet geen bijwerkingen van bestaan.

Sterkte ermee, geniet gewoon lekker van dr, en ik zou haar niet compleet al de leuke dingen gaan verbieden, een beetje lol is ook belangrijk, maar dan wel zorgen dat je voor de volgende dag extra pijnstilling kan geven.

Kan het niet zijn dat ze op hoge dosis pijnstillers zich zo lekker voelt en dan dingen durft te doen die ze normaal niet kon doen? Dat ze gewoon geen pijn meer heeft en daardoor een grotere mond durft te geven?

Hopelijk wordt ze snel weer de oude