Geplaatst: 11 mei 2008 20:53
Jeetje, das zeker schrikken zeg..hoe is het nou met Kelly?
Sterkte met alles..Marion
Sterkte met alles..Marion
Ik ga even proberen wat duidelijker uit te leggen wat er precies aan de hand is:
Kelly heeft dus een aantal epileptische aanvallen gehad. Epilepsie kan primair oftewel idiopathisch zijn. Dat betekent dat er geen enkele reden gevonden kan worden waarom de aanvallen zich voordoen. In zo'n geval zeg je dus dat de hond epilepsie heeft. In het geval van Kelly is er wel een duidelijke aanwijzing: haar aanvallen zijn dus secundair, oftwewel het gevolg van iets anders.
In het geval van Kelly lijken de aanvallen veroorzaakt te zijn door te dik bloed: teveel rode bloedcellen dus. Dat noem je eritrositose. Dat is makkelijk te meten door een beetje bloed af te tappen, dat in een buisje te doen. dat buisje ga je centrifugeren waardoor de bloedcellen en de plasma gescheiden worden. Ongeveer 50% hoort dan plasma te zijn en 50% rode bloedcellen. In het geval van Kelly was op een gegeven moment 70% rode bloedcellen: een hematocrietwaarde van 0.7 of 70% dus. Dat is veel te veel.
Eritrositose kan relatief zijn, of absoluut. Bij relatieve eritrositose, is het aantal rode bloedcellen wel in orde, maar is er te weinig plasma, doordat de hond uitgedroogd is bijvoorbeeld. Als je zo'n hond aan het infuus legt lost dat zichzelf weer op. Maar toen wij Kelly aan het infuus gelegd hebben daalde de hematocrietwaarde amper. Er waren dus gewoon veel te veel rode bloedcellen: dus absolute eritrositose.
Dat kan dan weer het gevolg van iets anders zijn, dan noem je dat secundaire eritrositose. Dat heb je bijvoorbeeld bij een tumor in de nieren. Daar wordt het hormoon gemaakt dat tegen het beenmerg zegt dat er meer bloedcellen gemaakt moeten worden (Epo!). Ook kan er een tumor in het beenmerg zitten, waardoor het te hard gaat werken. Twee weken gelden hebben we een echo van de nieren laten maken, daar was niets op te zien. Bij de beenmergpunctie is ook geen tumor aangetroffen. Het lijkt er dus op dat het beenmerg gewoon geheel uit zichzelf te hard is gaan werken, waardoor het bloed te dik geworden is. Voorlopig gaan we dus uit van primaire eritrositose. Om dat 100% zeker te weten moeten we de waarde van de epo laten bepalen. Als die hoog is terwijl de hematocrietwaarde ook hoog is, dan zit het probleem in de nieren. Is die laag, terwijl er nog steeds teveel rode bloedcellen gemaakt worden, en er is geen sprake van een tumor in het beenmerg (dat laatste staat al vast), dan weten we 100% zeker dat het primaire eritrositose is.
De behandeling bestaat dan uit het aftappen van bloed steeds als de hematocrietwaarde aan de hoge kant is, of uit het kalmeren van het beenmerg.
Voorlopig, tot we de epo-waarde goed hebben kunnen bepalen, houden we de hematocrietwaarde in de gaten en als die aan de hoge kant komt, tappen we bloed af.
Dan het tweede probleem waar ze aan zou kunnen lijden is het White Shaker Dog Syndrome. Komt inderdaad veel voor bij Westies en dat zou de kleinere aanvallen erna kunnen verklaren. De definitieve test hiervoor is een biopsie van een zenuw, dus wellicht doen we dat één dezer dagen. Ikzelf vind het allemaal nog te toevallig dat beide problemen zich op hetzelfde moment voor zouden doen, maar goed dat is slechts een gevoel.
Andere oorzaken, zoals een hersentumor, zijn zo goed als uitgesloten. Ze is door de neuroloog uitgebreid getest en daar is niets uitgekomen dat daarop zou wijzen.
Dus..... voorlopig denk ik dat we goed nieuws hebben. het is even afwachten hoe alls de komende tijd verloopt maar ik denk dat ons witte monstertje nog wel een tijdje mee kan.
Kees
