Het HondenForum

Inge O schreef:

alm@ schreef: Hoe grijp je eigenlijk in in dit soort situaties. Is er iets wat je in huis kunt halen en direct kan toedienen? Of is het gewoon razendsnel richting da?

Moon schreef:O, Inge :N: Ik lees het nu pas! Wat een geluk dat je er zo snel bij was... En het lijkt me heerlijk dat je zelf de expertise hebt om er direct wat aan te doen.. Zou het nou aan te raden zijn om die middelen die jij noemde (zijn dat dezelfde middelen als voor mensen?) in huis te hebben? Bracco's zijn ook gevoelig voor torsie.

ja, ik vind zeer zeker van wel . als het niet meer oraal te geven is ben je sowieso toch te laat voor medicatie en moet je in allerijl naar de da - kan de hond het wel nog gewoon slikken dan is er zeker nog geen volledige kanteling en kan je nog en kwartiertje op de werking van de medicijnen wachten.
dit mag je alleen maar proberen als je weet dat het echt nog niet lang bezig is (max. een kwartiertje of zo).
motilium en primperan (primperid) zijn gewoon in vloeibare vorm te krijgen - buscopan denk ik niet, dat maakt het ietsje moeilijker. ik heb dat in inspuitbare vorm in huis, in combinatie met een pijnstiller. is zeer aan te raden bij elke vorm van koliek (zware buikpijn), omdat je door die pijn in een viscieuze cirkel raakt. omgekeerd is (gelukkig) ook waar : zodra dropje wat minder in paniek was dioor de pijn en het zware ongemak kon de maag (ook door de motilium) weer een beetje normaal gaan werken, waardoor de lucht naar buiten kwam.

pfffft, dit moet je niet alle dagen meemaken .

he eerste wat gisteren in mijn hoofd kwam toen dropje zo akelig begon te doen in de auto was de gedachte 'nee, niet wéér hé ' : toen attackje (dochter van dropje) geboren is, is spook (moeder van dropje) een week later gestorven aan een darmtorsie . ik zag het al helemaal voor me dat sette toch een nestje zou hebben, maar dropje er ondertussen ook niet meer zou zijn..........

of sette nu wel of niet drachtig is had plots totaal geen prioriteit meer.

Aan de andere kant ik dacht ook weleens als ik in the middle of nowhere liep; 'stel dat Dante nu een maagtorsie oid zou krijgen' , dan ben je ook altijd te laat denk ik. Moeilijk hoor; een ongeluk zit in een klein hoekje...

ik denk dat ik deze drie medicijnen (voorlopig iig) standaard meeneem in de auto als dropje verder weg ergens mee naartoe gaat .

Inge O schreef:en wéér heeft het dus niks te maken met beweging na de maaltijd, en wéér is er eerst de dilatatie voor de kanteling. die ouwe theorieën mogen ze zo onderhand echt een keer gaan weggooien hoor.

Moon schreef:

Inge O schreef:

alm@ schreef: Hoe grijp je eigenlijk in in dit soort situaties. Is er iets wat je in huis kunt halen en direct kan toedienen? Of is het gewoon razendsnel richting da?

Moon schreef:O, Inge :N: Ik lees het nu pas! Wat een geluk dat je er zo snel bij was... En het lijkt me heerlijk dat je zelf de expertise hebt om er direct wat aan te doen.. Zou het nou aan te raden zijn om die middelen die jij noemde (zijn dat dezelfde middelen als voor mensen?) in huis te hebben? Bracco's zijn ook gevoelig voor torsie.

ja, ik vind zeer zeker van wel . als het niet meer oraal te geven is ben je sowieso toch te laat voor medicatie en moet je in allerijl naar de da - kan de hond het wel nog gewoon slikken dan is er zeker nog geen volledige kanteling en kan je nog en kwartiertje op de werking van de medicijnen wachten.
dit mag je alleen maar proberen als je weet dat het echt nog niet lang bezig is (max. een kwartiertje of zo).
motilium en primperan (primperid) zijn gewoon in vloeibare vorm te krijgen - buscopan denk ik niet, dat maakt het ietsje moeilijker. ik heb dat in inspuitbare vorm in huis, in combinatie met een pijnstiller. is zeer aan te raden bij elke vorm van koliek (zware buikpijn), omdat je door die pijn in een viscieuze cirkel raakt. omgekeerd is (gelukkig) ook waar : zodra dropje wat minder in paniek was dioor de pijn en het zware ongemak kon de maag (ook door de motilium) weer een beetje normaal gaan werken, waardoor de lucht naar buiten kwam.

pfffft, dit moet je niet alle dagen meemaken .

he eerste wat gisteren in mijn hoofd kwam toen dropje zo akelig begon te doen in de auto was de gedachte 'nee, niet wéér hé ' : toen attackje (dochter van dropje) geboren is, is spook (moeder van dropje) een week later gestorven aan een darmtorsie . ik zag het al helemaal voor me dat sette toch een nestje zou hebben, maar dropje er ondertussen ook niet meer zou zijn..........

of sette nu wel of niet drachtig is had plots totaal geen prioriteit meer.

Aan de andere kant ik dacht ook weleens als ik in the middle of nowhere liep; 'stel dat Dante nu een maagtorsie oid zou krijgen' , dan ben je ook altijd te laat denk ik. Moeilijk hoor; een ongeluk zit in een klein hoekje...

ik denk dat ik deze drie medicijnen (voorlopig iig) standaard meeneem in de auto als dropje verder weg ergens mee naartoe gaat .

O, ik kan me zo voorstellen dat alles wat daarvoor belangrijk was (nestje van Sette) ineens zeeeer onbelangrijk wordt....
Ik blijf iig. duimen voor Dropje dat het hierbij blijft!!

Dus Motilium en Primperan zou ook genoeg zijn om standaard bij je te hebben? (ik ken het alleen niet in vloeibare vorm, maar dat vraag ik wel bij de apotheek). Ik heb altijd al zware pijnstillers bij me voor Dante; dat raadde de orthopeed aan, in geval dat hij een acute beklemming of breuk krijgt aan die spondylose-plek. Dan gaan we dus gewoon als lopende apotheek op stap

Belle schreef:Mijn vorige hond is gestorven aan een maagtorsie terwijl er niemand thuis was (overigens ook uren na haar maaltijd).

Inge O schreef:

Rami schreef:Brrr... wat een horror-story, Inge. Blij dat het weer beter gaat met Dropje.
Ik snap goed dat die angst altijd aanwezig is... Heel naar. Is het geen idee om Dropje altijd iets van maag-medicijnen (maagzuurremmers?) te geven?

tot nu toe is er geen enkele indicatie dat de maagzuurproductie er voor iets zou tussen zitten. het lijkt er meer op dat de maag om de één of andere reden plots volledig 'atonisch', compleet slap en werkloos dus, wordt, waardoor het gas niet meer normaal afgevoerd wordt. vandaar dat de motilium ook zulke goede dienst kan bewijzen, in een heel vroeg (en niet te ernstig) geval .

Inge O schreef:

Rami schreef:Brrr... wat een horror-story, Inge. Blij dat het weer beter gaat met Dropje.
Ik snap goed dat die angst altijd aanwezig is... Heel naar. Is het geen idee om Dropje altijd iets van maag-medicijnen (maagzuurremmers?) te geven?

tot nu toe is er geen enkele indicatie dat de maagzuurproductie er voor iets zou tussen zitten. het lijkt er meer op dat de maag om de één of andere reden plots volledig 'atonisch', compleet slap en werkloos dus, wordt, waardoor het gas niet meer normaal afgevoerd wordt. vandaar dat de motilium ook zulke goede dienst kan bewijzen, in een heel vroeg (en niet te ernstig) geval .

Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?

Scooby schreef:

Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?

Men zegt dat honden die op vers staan, minder kans hebben op het krijgen van een maagtorsie.

Rami schreef:

Scooby schreef:

Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?

Men zegt dat honden die op vers staan, minder kans hebben op het krijgen van een maagtorsie.

Ja, dat heb ik idd ook gehoord/gelezen. Maar toch ken ik een aantal honden (ook via fora over barf/rauw voer) die een torsie kregen terwijl ze - soms al jaren lang - vers gevoerd zijn.

Inge O schreef:
er wordt bv. gezegd dat een diepe borstkas en een opgetrokken buik (ook kenmerken van de hovawart, hoewel niet extreem) er een rol zouden kunnen in spelen. zouden kunnen .

Inge O schreef:

Rami schreef: Misschien dat ook aanleg (en wellicht erfelijkheid?) meespeelt.

ja, dat speelt zeker (heb ik hoger in het topic iets meer over gezegd), maar het blijft een feit dat zo goed als alle grotere rassen er in meerdere of mindere mate gevoelig aan zijn, dus erfelijkheid alleen kan het zeker niet zijn. het moet ook iets met anatomie enz. te maken hebben, bijna zeker .

er wordt bv. gezegd dat een diepe borstkas en een opgetrokken buik (ook kenmerken van de hovawart, hoewel niet extreem) er een rol zouden kunnen in spelen. zouden kunnen .

Inge O schreef:ze heeft zonet weer wat slijm gebraakt. niet zwaar verontrustend, maar ook niet reuze-bemoedigend natuurlijk .

Rami schreef:

Scooby schreef:

Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?

Men zegt dat honden die op vers staan, minder kans hebben op het krijgen van een maagtorsie.

Ja, dat heb ik idd ook gehoord/gelezen. Maar toch ken ik een aantal honden (ook via fora over barf/rauw voer) die een torsie kregen terwijl ze - soms al jaren lang - vers gevoerd zijn.
Misschien dat ook aanleg (en wellicht erfelijkheid?) meespeelt.

Inge O schreef:ze heeft zonet weer wat slijm gebraakt. niet zwaar verontrustend, maar ook niet reuze-bemoedigend natuurlijk .

Belle schreef:In een artikel dat ik heb gelezen (weet niet meer van wie), werd een onderzoek beschreven naar de factoren die een rol spelen bij maagtorsies, de enige factor die uit dit artikel naar voren kwam was de afmeting van het voer. Voer dat bestond uit stukken groter dan 3 centimeter zou de kans op maagtorsies verkleinen. Het lijkt dus dat niet perse het feit dat het voer vers is een rol speelt, maar vers voer bestaat vaak wel uit grote stukken. KVV zou dan weer niet helpen, want dat is (meestal) gemalen.

Belle schreef:In dit onderzoek kwam volgens mij ook naar voren dat een hoge voerstandaard juist eerder maagtorsies in de hand zou werken, dan gewoon voeren op de grond.

Inge O schreef:
ja, ze slaapt (weer) bij mij op de kamer . tot ik het weer wat vertrouw (alleen, wanneer is dat ? ik moet morgenochtend toch ook wel naar school .

Inge O schreef:

yuki schreef:zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............

dat is op zich ook meestal wel het beste hoor .
alleen wilde ik liever eerst nog even afwachten (met medicijnen), omdat ze anders toch meestal gelijk geopereerd worden, en dat kwartiertje respijt wilde ik toch nog juist proberen om daaraan te ontsnappen.

dat durfde ik ook alleen maar omdat ze nog iets naar binnen kon krijgen - zou dat niet zo geweest zijn dan was het meteen alarmfase 100 :N: .

yuki schreef: Maagtorsie is een van de ultieme nachtmerries voor mij. Ik heb dan ook niet dat in huis wat jij hebt, en de ervaring die jij hebt..............
zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............

yuki schreef:Tja wat is wijsheid? Zo doortastend in situaties als jij (mij lijkt te zijn) en ervaren ben ik dus niet...........
de spoedkliniek in A'dam is evengoed nog zo'n 30 minuten rijden.......

Inge O schreef: weet je, die motilium vind ik vooral aan te raden in situaties die 'torsie-gevaarlijk' zijn zonder de allerhoogste nood. als hier een hond begint te slikken en te smakken, constant achter elkaar door, en de gekste dingen wil eten om van een duidelijk zwaar vervelend gevoel af te raken dan krijgen ze hier meteen motilium en is het na 10 minuutjes over.
dat zou ik niet doen met niet-risicohonden, maar (jammer genoeg) wel met die van mij .

Scooby schreef:

yuki schreef: Maagtorsie is een van de ultieme nachtmerries voor mij. Ik heb dan ook niet dat in huis wat jij hebt, en de ervaring die jij hebt..............
zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............

Dat is meestal ook wel de beste optie als je er geen ervaring mee hebt!

Inge O schreef:

marian* schreef:

Scooby schreef:

yuki schreef: Maagtorsie is een van de ultieme nachtmerries voor mij. Ik heb dan ook niet dat in huis wat jij hebt, en de ervaring die jij hebt..............
zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............

Dat is meestal ook wel de beste optie als je er geen ervaring mee hebt!

Moet je niet je dierenarts bellen en vervolgens te horen krijgen dat je over een uur tijdens het spreekuur terecht kunt zoals ik het eens had met een almaar ronder wordende Max

:N: en, hoe ging het daarna??