Ik vind dat allert blijven ook wel normaal eigenlijk.ranetje schreef:HmmmmmmmmmBiet schreef:Waar dan weer patronen en gewoontes uit ontstaan, wat weer maakt dat er in normale, dagelijkse dingen niet meer gestuurd hoeft te worden
De passie om te jagen is zodanig dat ik er op gespitst moet blijven anders kan je alleen aan de riemen om mijn nek zien dat er honden bij me horen
Op zich is ook dat alert blijven wel weer een gewoonte geworden.
Honden die echt geregeld mee gaan in de praktijk komen wel wat dichter in de buurt van bovenstaande quote, als het baas/hond contact deugt.
Denk ik................
(dus kleine wijziging in mijn eerdere opmerking)
Er zijn anderen die daar meer over kunnen vertellen.
Wat je door opvoeding, training, samenwerken bereikt i.m.o., is dat je de passie kan controleren.
En ook kan beslissen dat het nu niet is.
En als je de beslissende rol hier in hebt, betekent dat ook dat je de situaties altijd moet overzien, allert moet blijven.
En met de opmerking dat patronen en gewoontes in het dagelijkse maken dat er minder gestuurd hoefde had ik eerste instantie gewone dingen voor ogen, niet werkgerelateerd, al weet ik wel zeker dat het daar ook zo werkt, als het tenminste over echt werk gaat, waarbij het vooral over het resultaat gaat. Denk dat honden dat wel snappen.
) of met de boswachter (ongeoorloofd hetzen).
). Een hond die dus met veel kabaal onmiddellijk uit/aanvalt maar geen gaten maakt is voor mij alleen maar een angsthaas.
Maar in mijn boekje is dat niet scherp.
