Ik gebruik (af en toe) een prikband bij Biène, maar dat maakt nog niet dat ik onterecht corrigeer of te hard. Ik gebruik het als hulpmiddel voor een negatieve prikkel, net zoals ik andere hulpmiddelen gebruik voor een positieve prikkel (stem, voer, aaien/braafkloppen, clicker).
Marc zei ergens dat hij nog nooit had meegemaakt dat het over honden ging bij een groep africhters

, gelukkig worden er bij ons heel wat discussies gevoerd over honden en manieren van trainen. Wij zijn met enkele "jongere" leden die op een andere manier trainen als een groep "oude rotten" doet/deed. Wat ik merk (zowel binnen de club als daarbuiten) is dat veel mensen juist van mening zijn dat in de huidige maatschappij het africhten zoals van oudsher gedaan werd niet meer kan. Men wil dat graag veranderen al weet men nog niet altijd hoe dat dan moet.
Bij ons zitten we vaak tot laat op de avond te praten over dingen die men tegenkomt in de africhting en hoe dat eventueel aangepakt zou kunnen komen. Afhankelijk van het type hond kan het advies anders zijn. Wij hebben honden die zo snel in drift raken dat eeen koekje of balletje niet meer helpt en er soms gegrepen moet worden naar andere (hardere) methodes maar dat is nooit de manier waarop vanaf het begin met een hond getraind wordt.
Het boek van Dick Staal over het africhten van pup af aan (
http://www.dickstaal.nl" onclick="window.open(this.href);return false; ) circuleert nu binnen onze vereniging. Ook mensen die normaal niet zo lezerig zijn willen dit boek lezen, denken erover na, kijken in welke vorm zij bepaalde methodes die hij beschrijft zouden kunnen gebruiken bij hun hond etc.
Ik ben zelf met een ander lid van de club naar een seminar geweest waar ook Dick Staal een lezing en een demonstratie gaf, dingen die wij daar gezien en gehoord hebben komen regelmatig terug in gesprekken die wij hebben na de training. En men wordt geprikkeld.
Er is dus zeker een positievere tendens, maar tegelijkertijd moet niet uit het oog verloren worden dat de africhting op onze club in principe voor de praktijk is. Honden worden na de certificering doorgaans verkocht in de praktijk, moeten dus ook dreiging en fysieke "pijn" aankunnen. Een hond die dat niet aan kan is simpelweg niet geschikt in de praktijk.
Biène wordt niet getraind voor de praktijk, is daar mijns insziens ook niet geschikt voor. Ik zie Biène vooral als een hond waarvan en waarmee ik enorm veel leer. Juist bij haar moet ik heel creatief zijn, moet ik een goede balans vinden in hoe ik haar iets duidelijk probeer te maken.
Bij de ene oefening is dat met een clicker, in een andere oefening moet ik wat meer met correcties werken omdat ze daar zelf meer de grenzen op gaat zoeken in wat wel en niet mag door de drift die daar bij komt (met name dus bijtwerk, oefeningen waarbij een helper betrokken is).
Ik ben best fanatiek, maar niet ten koste van alles. Voor mij staat het plezier voorop, zowel van mijn hond als van mij.