Het HondenForum

Met Lady (13) was is ook enorm aan twijfelen vorig jaar, wanneer is genoeg genoeg?
Ze werd ziek in December, slecht eten/niet eten, braken, slap, viel heel snel af (4 kg in 8 dagen).
Doxidog, vitamines, niets hielp, ze lag op haar bed en leek nog content met de aandacht en knuffels die ze kreeg. 's Morgens moest ze mee wandelen, OK altijd zo blij als ik de riem pakte dat ik het hart niet had om nee te zeggen. Dat wandelen was 50 meter heen en 50 meter terug heel langzaam en af en toe viel ze om.
21 Januari hield ze echt op met eten, 's nachts heel onrustig, veel water drinken wat ze dan een beetje later weer uit kotste.
22 Januari heb ik haar laten gaan, eigenlijk nog een beetje twijfelend. Ik heb een foto van haar gemaakt een half uur voordat we naar de DA gingen, als ik nu die foto zie weet ik dat het absoluut de juiste tijd voor haar was, haar ogen waren dof, de Happy Lady was daar niet meer.
Maar pijn deed het wel

Dus ja ik geloof echt dat je merkt wanneer de tijd daar is.

zo overtuigd als ik was dat hij 1 april wel zou halen begin ik nu toch wel te twijfelen.. niks heftigs, maar kleine dingetjes, een kuchje hier, een zuchtje daar, moeilijker de bank op komen en ik ben ervan overtuigd dat zijn buik groeit.

vervolgens rent hij afgelopen weekend dan toch weer achter de bal aan natuurlijk.. de eikel

Nanna schreef:

M@scha schreef:hoe merkte je dat het allerlaatste naadje op was?

Als de pred ook niks meer doet en hij gaat afzakken. Dan is het aan jou om te bepalen hoe ver je hem af wilt laten zakken.

Precies zo was het bij Nozem inderdaad.

M@scha schreef:zo overtuigd als ik was dat hij 1 april wel zou halen begin ik nu toch wel te twijfelen.. niks heftigs, maar kleine dingetjes, een kuchje hier, een zuchtje daar, moeilijker de bank op komen en ik ben ervan overtuigd dat zijn buik groeit.

Heel herkenbaar. Zijn zijn lymfeklieren ook vergroot?

LongFields schreef:

Nanna schreef:

M@scha schreef:hoe merkte je dat het allerlaatste naadje op was?

Als de pred ook niks meer doet en hij gaat afzakken. Dan is het aan jou om te bepalen hoe ver je hem af wilt laten zakken.

Precies zo was het bij Nozem inderdaad.

dan denk ik dat we nu beginnen met afzakken.

LongFields schreef:

M@scha schreef:zo overtuigd als ik was dat hij 1 april wel zou halen begin ik nu toch wel te twijfelen.. niks heftigs, maar kleine dingetjes, een kuchje hier, een zuchtje daar, moeilijker de bank op komen en ik ben ervan overtuigd dat zijn buik groeit.

Heel herkenbaar. Zijn zijn lymfeklieren ook vergroot?

Weet ik niet. ik heb er nooit op gelet dus al zou dat nu zo zijn dan zegt dat niks over hoe het een maand geleden was..

M@scha schreef: dan denk ik dat we nu beginnen met afzakken.

Geniet zoveel mogelijk van hem.

Balen Mascha, misschien tegen beter weten in... maar ik duim voor nog een opleving de komende tijd.

Sterkte met Sam

Sterkte, geef hem nog maar extra knuffels

M@scha schreef:

LongFields schreef:

M@scha schreef:zo overtuigd als ik was dat hij 1 april wel zou halen begin ik nu toch wel te twijfelen.. niks heftigs, maar kleine dingetjes, een kuchje hier, een zuchtje daar, moeilijker de bank op komen en ik ben ervan overtuigd dat zijn buik groeit.

Heel herkenbaar. Zijn zijn lymfeklieren ook vergroot?

Weet ik niet. ik heb er nooit op gelet dus al zou dat nu zo zijn dan zegt dat niks over hoe het een maand geleden was..

Bij Nozem speelde er natuurlijk heel wat anders, maar bij haar voelde ik op diverse plekken eerst kleine bultjes, dat waren de lymfeklieren die wat opgezet waren. Op een gegeven moment waren ze zelfs gewoon met het blote oog te zien door mij. En op alle plaatsen waar lymfeklieren zitten, zoals in de hals, in de oksels en liezen en bij de schouders.
En bij haar werd ook haar buik steeds boller, dat zag ik pas echt goed op de foto's van de laatste fotoshoot, 2 dagen voor haar inslapen. Ze had altijd nog een opgetrokken buiklijn, maar op het laatst was daar niets meer van te zien.

Ik hoop dat dat moment bij Sam toch nog een poosje op zich laat wachten, maar ik weet zeker dat jullie het juiste moment om hem te laten gaan zullen herkennen.

zijn buik wordt echt dikker en ik dacht van de week ineens een nieuwe bult te zien halverwege zijn rug naast zijn ruggegraat maar die ging ook weer weg. zijn koppie wordt steeds smaller dus daardoor kan het ook lijken dat hij breder wordt maar ik denk dat het beide is. koppie smaller, lijf breder.

Ach Sam, wat komt het eng dichtbij zo.
Ik heb zoveel mooie verhalen over jullie gelezen, over wat jullie overwonnen hebben en nu deze rotziekte
Ook ik hoop dat hij nog een opleving krijgt. Wellicht tegen beter weten in.. sterkte Mascha.

heel veel sterkte, wat een moeilijke tijd...

Nanna schreef:Hoe hij eruit ziet is van minder belang. Hoe vóelt hij zich?

's ochtends vind ik hem wat sullig. hij staat natuurlijk wel tegen de baas aan die brood aan het smeren is want daar komt een worstje (met pil) vandaan.

vanochtend viel hij toen hij moest niezen. dat was te plotseling dus dan heeft hij geen tijd om zijn lijf te corrigeren.

's middags en 's avonds heeft hij goede zin en hij eet nog steeds als een bootwerker.

het weekend waren zijn brokken op dus ik heb gisteren gewoon weer 14 kilo gehaald oh en illegaal snoepgoed: dentasticks. wat kan het schelen toch? evt. allergie dingen onderdrukt de prednison wel

Nanna schreef:Hoe hij eruit ziet is van minder belang. Hoe vóelt hij zich?

dat dus inderdaad.

bij Pippi hebben we heel snel gekozen voor het einde en uiteindelijk maar goed ook
onze keuze was om te stoppen omdat we het idee hadden dat de prednison bij haar niks meer deed
wat ze had is nog steeds onduidelijk, alle bloedwaarden, röntgenfoto's (muv verdenking op ED maar dat kon niet de oorzaak van de rest zijn), echo's en klinisch onderzoek was goed behalve dan dat zeer duidelijk zichtbaar werd dat zij spiermassa verloor en pijn had. Ook DM is achteraf uitgesloten. Achteraf omdat we bloed opgestuurd hebben maar niet de uitslag afgewacht hebben.

Ze was nog actief, aanwezig, ja toonde pijn die niet meer te maskeren was, maar niet extreem veel pijn, kende je haar niet zou je de pijn niet zien.
Uiteindelijk de juiste keuze op het juiste moment gemaakt. Na (tijdens) het inslapen kwam er ruim een liter vocht uit haar longen. Hadden we haar langer laten lopen was ze dus uiteindelijk gestikt

Om nu direct aan te geven waarom we die keuze maakten, nee dat kan ik niet, gevoel, je hond kennen
Heb dan ook alle vertrouwen dat jullie ook de juiste keuze maken op het juiste moment

sterkte

Het is en blijft een heel bijzondere hond!!!

M@scha schreef:

Nanna schreef:Hoe hij eruit ziet is van minder belang. Hoe vóelt hij zich?

's ochtends vind ik hem wat sullig. hij staat natuurlijk wel tegen de baas aan die brood aan het smeren is want daar komt een worstje (met pil) vandaan.

vanochtend viel hij toen hij moest niezen. dat was te plotseling dus dan heeft hij geen tijd om zijn lijf te corrigeren.

's middags en 's avonds heeft hij goede zin en hij eet nog steeds als een bootwerker.

het weekend waren zijn brokken op dus ik heb gisteren gewoon weer 14 kilo gehaald oh en illegaal snoepgoed: dentasticks. wat kan het schelen toch? evt. allergie dingen onderdrukt de prednison wel

Dat heb ik met Bonnie ook gedaan. ( een half jaar lang.. )
Een hele zending blikjes gehaald... " Jij gaat niet dood voor die op zijn, anders blijf ik er mee zitten! " Op een gegeven moment kregen we van de halve familie af en toe een paar blikken; " zolang er dichte blikjes in de kast staan, mag ze niet dood gaan!"
Ze heeft zich er prima aan gehouden.. een uur voor de DA kwam heeft ze nog wat van het een na laatste blik gegeten...

knuffel voor Sam!

het is heel stil...hopelijk gaat het nog een beetje met Sam?

vandaag is sam weer sam. als vanouds.. ik trek dat slecht hoor. gewoon normaal doen of doodgaan, maar dit wipwappen vind ik lastig. klinkt niet lief, maar zo is het wel. natuurlijk wil ik dat ij 20 wordt, maar dan niet zoals nu een beetje lopen dreigen met "ik ga dood hoor!" en mij de keer erna dat ik thuis of beneden kom begroeten alsof je een puber van 6 maanden bent!!!



tot zover

Loopt 'ie niet gewoon op zonne-energie?

Wat een hond is het toch. Lekker van genieten zolang het kan.

M@scha schreef:vandaag is sam weer sam. als vanouds.. ik trek dat slecht hoor. gewoon normaal doen of doodgaan, maar dit wipwappen vind ik lastig. klinkt niet lief, maar zo is het wel. natuurlijk wil ik dat ij 20 wordt, maar dan niet zoals nu een beetje lopen dreigen met "ik ga dood hoor!" en mij de keer erna dat ik thuis of beneden kom begroeten alsof je een puber van 6 maanden bent!!!



tot zover

Hier moet ik stiekem om grinniken... lijkt me ook wel moeilijk.
Hopelijk blijft hij het zonder al te veel dips nog een tijdje goed doen

Anja schreef:

M@scha schreef:vandaag is sam weer sam. als vanouds.. ik trek dat slecht hoor. gewoon normaal doen of doodgaan, maar dit wipwappen vind ik lastig. klinkt niet lief, maar zo is het wel. natuurlijk wil ik dat ij 20 wordt, maar dan niet zoals nu een beetje lopen dreigen met "ik ga dood hoor!" en mij de keer erna dat ik thuis of beneden kom begroeten alsof je een puber van 6 maanden bent!!!



tot zover

Hier moet ik stiekem om grinniken... lijkt me ook wel moeilijk.
Hopelijk blijft hij het zonder al te veel dips nog een tijdje goed doen

ik grinnik er al 9 jaar om dat hij zo veerkrachtig is. op een gegeven moment boeit een dipje niet meer want het is sam, die wordt 100...

nu weten we dat dat niet gaat gebeuren, we weten dat als we een half pilletje prednison minder geven hij instort en nóg flappert hij op en neer! maar nu denk ik steeds: ja, dat was het dan. hij gaat dood. hoop ik soms stiekem dat hij 's ochtends overleden is lekker in zijn slaap ondanks dat ik hem zo niet wil vinden natuurlijk, maar het zal wel een dramaqueen einde worden.... ik word er een beetje zwartgallig van volgens mij

M@scha schreef:

Anja schreef:

M@scha schreef:vandaag is sam weer sam. als vanouds.. ik trek dat slecht hoor. gewoon normaal doen of doodgaan, maar dit wipwappen vind ik lastig. klinkt niet lief, maar zo is het wel. natuurlijk wil ik dat ij 20 wordt, maar dan niet zoals nu een beetje lopen dreigen met "ik ga dood hoor!" en mij de keer erna dat ik thuis of beneden kom begroeten alsof je een puber van 6 maanden bent!!!



tot zover

Hier moet ik stiekem om grinniken... lijkt me ook wel moeilijk.
Hopelijk blijft hij het zonder al te veel dips nog een tijdje goed doen

ik grinnik er al 9 jaar om dat hij zo veerkrachtig is. op een gegeven moment boeit een dipje niet meer want het is sam, die wordt 100...

nu weten we dat dat niet gaat gebeuren, we weten dat als we een half pilletje prednison minder geven hij instort en nóg flappert hij op en neer! maar nu denk ik steeds: ja, dat was het dan. hij gaat dood. hoop ik soms stiekem dat hij 's ochtends overleden is lekker in zijn slaap ondanks dat ik hem zo niet wil vinden natuurlijk, maar het zal wel een dramaqueen einde worden.... ik word er een beetje zwartgallig van volgens mij

Voor jou is dat de manier om voor zover mogelijk met het onvermijdelijke om te gaan.
Ik heb dat met Sarah ook.
Toen ze nog helemaal verlamd was dacht ik werkelijk dat het over en uit was.
En eerlijk gezegd hoop ik ook dat ze er (na nog een paar jaren) op haar Simoniaans tussenuit piept.

M@scha schreef:vandaag is sam weer sam. als vanouds.. ik trek dat slecht hoor. gewoon normaal doen of doodgaan, maar dit wipwappen vind ik lastig. klinkt niet lief, maar zo is het wel. natuurlijk wil ik dat hij 20 wordt, maar dan niet zoals nu een beetje lopen dreigen met "ik ga dood hoor!" en mij de keer erna dat ik thuis of beneden kom begroeten alsof je een puber van 6 maanden bent!!!

Ik kan me daar wel wat bij voorstellen. Je stelt je toch in op het einde, je zet je denk ik ook een beetje schrap (omdat je eigenlijk helemaal niet wil dat het eindigt), plus dat je toch continu aan het observeren en afwegen bent (gaat het nog goed, of is dit het moment om hem in te laten slapen). Dat geeft spanning. Hopelijk houdt Sammie zich een beetje gedeisd op het dipjesvlak, voor in ieder geval twee weken .

Hoe is het nu met Sam?

Geen nieuws goed nieuws?

Hoe is het nu met Sam??

kweet niet

het gaat duidelijk slechter. maar hij gaat graag een klein stukje wandelen (als het licht is. in het donker wil hij niet), hij speelt regelmatig een keer met zijn balletje en snoept graag van verboden snoepjes die hij nu volop krijgt (munchy-staafjes, mergpijpjes etc) en heeft geen pijn zover wij dat kunnen merken

dus geen idee behalve dat heel duidelijk is dat hij achteruit gaat.

voorlopig krijgen we een enorm warm weekend en wordt de oude baas 13 a.s. vrijdag. dus dat pakken we sowieso mee!

Lastig hé? Maak er maar een spetterende verjaardag van