Het HondenForum

En om even over mijn eigen honden te praten en een zeer duidelijk voorbeeld te geven zal ik een probleem en oplossing beschrijven.
Als ik met Eva wilde ballen dan had ik een probleem met Cleo. Die gaat dan op Eva jagen en haar bijten. Dan reageert Eva weer met een stel beuken en evt een knauw. Zeer ongewenst gedrag dus. Echter, Cleo leert niet makkelijk en neemt niet snel iets aan. Zeker niet als ze vrij is en dat is ze nu eenmaal graag als ex-zwerfhond-huskiemiks. Zij haar de riem. Dus toen heb ik iets moeten bedenken. Eerst zei ik NEE! CLEO! KAPPEN! maar dat hielp geen reet. Toen heb ik Cleo eenmalig met de werparm een correctie gegeven als in een pets tegen haar bil en daarbij een NEE!. Gevolg was dat Cleo vermijdend gedrag ging vertonen en weg ging lopen als ik ging ballen. Ze vond mij stom. Dat duurde dan een week en daarna begon het weer van voor af aan. Werkte dus ook niet tenzij ik elke week mijn geduld verloor en haar een pets met de werparm zou geven. Heb ik dan wat ik wil? Nee, want dan is Cleo niet gelukkig en ik voel me schuldig dat zij niet mee mag doen.

Dus ik moest verder denken dan mijn neus en werparm lang waren. Uiteindelijk blijkt de oplossing simpeler dan simpel. Ik sta op het punt om te gooien, Cleo komt aanstormen om Eva in de staart te bijten en dan zeg ik NEE! en laat de bal vallen waardoor Eva niet gaat rennen en dus Cleo niet op Eva gaat jagen. Die is dan teleurgesteld en draait om om weer zelf iets te gaan doen. Nu weet Cleo dat als ze op Eva afstormt ik niet gooi. Klaar. Weg gedrag, weg bijten van Eva en weg correcties. Eva maakt het niet uit want die vindt het op de grond gooien van de bal net zo leuk als wegwerpen. Die merkt dat niet eens. Als ze maar op de bal mag kauwen. Dus als je een beetje creatief bent en een beetje verder kijkt dan je neus lang is dan kan je makkelijk voorkomen dat je je hond constant moet blijven corrigeren. En dan is het voor alle partijen leuker. En Cleo kan er niks aan doen dat een rennende Eva bij haar iets opwekt. Dat is puur instinct en puur gedrag wat ze in zich heeft door haar jachtdrift die aangeboren is. Daar heb ik dus ipv geen geduld mee begrip voor. En als je dan met dat begrip probeert iets op te lossen kom je er ook gewoon. Dat mis ik heel vaak bij mensen die vinden dat iets moet omdat zij het zeggen.

Neeltje schreef:

tineke schreef:Mensen die totaal geen interesse hebben in hondengedrag kijken denk ik niet naar CM, die kijken naar dansende sterren ,zoektochten naar boerinnen en nieuwe ''talenten '' als Wesley.
Je gaat toch niet naar een hondengedragsprogramma kijken als je je hond op zaterdag via mp in een schuur hebt gekocht,dan is er toch totaal geen interesse in het wel of wee van je hond.

Joh, ik was op een ander hondenforum en daar wisten ze ineens niet wie dat was......

Onzin, zodra iemand een probleem met de hond heeft roept heel de omgeving dat ze naar CM moeten kijken. Zelfs bij mij op de zwemclub weten de mensen zonder hond dat advies te geven als ik zeg dat ik een pittige herder heb. Oh, maar dan moet je eens op vrijdag naar NGC kijken. Dus dat mensen niet weten wie CM is is echt niet waar. Uiteraard weten sommige mensen dat niet. Maar dat is met alles. Ik kreeg in elk geval adviezen van mensen die nog nooit een hond gehad hebben op basis van wat ze van CM gezien hebben. Dus ze kijken er zelfs naar.

En als je een probleem met je hond hebt dan kijk je als dat probleem groot genoeg is altijd rond naar oplossingen. En dan kom je tegenwoordig wel heel erg snel op CM uit.

MARC_S schreef:

Neeltje schreef:

tineke schreef:Mensen die totaal geen interesse hebben in hondengedrag kijken denk ik niet naar CM, die kijken naar dansende sterren ,zoektochten naar boerinnen en nieuwe ''talenten '' als Wesley.
Je gaat toch niet naar een hondengedragsprogramma kijken als je je hond op zaterdag via mp in een schuur hebt gekocht,dan is er toch totaal geen interesse in het wel of wee van je hond.

Joh, ik was op een ander hondenforum en daar wisten ze ineens niet wie dat was......

Onzin, zodra iemand een probleem met de hond heeft roept heel de omgeving dat ze naar CM moeten kijken. Zelfs bij mij op de zwemclub weten de mensen zonder hond dat advies te geven als ik zeg dat ik een pittige herder heb. Oh, maar dan moet je eens op vrijdag naar NGC kijken. Dus dat mensen niet weten wie CM is is echt niet waar. Uiteraard weten sommige mensen dat niet. Maar dat is met alles. Ik kreeg in elk geval adviezen van mensen die nog nooit een hond gehad hebben op basis van wat ze van CM gezien hebben. Dus ze kijken er zelfs naar.

En als je een probleem met je hond hebt dan kijk je als dat probleem groot genoeg is altijd rond naar oplossingen. En dan kom je tegenwoordig wel heel erg snel op CM uit.

Dus ik zit uit mijn nek te kletsen??? Zit jij ook op dat forum dan??

Omdat bij jou in de omgeving Cesar Millan wordt geroepen als mensen problemen hebben met hun hond, hoeft dat bij mij toch niet zo te zijn?

Echt heus, er zijn ladingen hondeneigenaren die nog nooit van hem gehoord hebben en nog meer ladingen die nergens op een hondenforum op internet zitten.

Marc_s schreef

Ze vond mij stom.

HAhahah! Ik zie dat helemaal voor me.

Ik lees zojuist jouw duidelijke uitleg, en het spreekt mij wel aan.
Er zijn alleen zaken die wij moeten onderscheiden. Jij bespreekt positieve training met zo min mogelijk correctie. Dat werkt heel goed als je die hond tenminste zelf als pup hebt begeleid.
Dus zonder verborgen geschiedenis van fouten die in zijn leven zijn gemaakt.
Ik vertel jou niks nieuws als ik zeg dat een vlekje wegwerken veel moeilijker is dan spelenderwijs een hond bij te brengen dat hij dat voorwerp moet apporteren.

En CM werkt alleen maar met honden waar het al heel erg fout gelopen is. Soms komt hij bij mensen die joekels van honden hebben. Vaak mensen aan wie ik nog geen witte muis zou toevertrouwen...
En dan gaat hij "corrigeren". Tsja, wat moet je anders doen? een uitzending duurt maar 20 minuten. In de echte wereld heb je alleen al aan observatie van de probleem-hond een aantal uren nodig, voordat je tot een gerichte en evenwichtige aanpak kan komen.
Wij krijgen dus eigenlijk een zeer vertekent beeld voorgeschoteld. Het is net een .jpeg plaatje
Die zijn zo gecomprimeerd omdat veel beeldinformatie is weggefilterd, terwijl er zo op het eerste gezicht geen kwaliteitsverlies is opgetreden.
Dat verlies zie je pas als je de foto vergroot. Datzelfde gebeurt met die wonderbaarlijke gedrag veranderingen die je binnen een half uur te zien krijgt.
Stel je bent een Jacky-Russel die altijd zijn zin heeft mogen doen, inclusief het bedreigen van de baas, die altijd zo leuk geschrokken terugdeinst. Dan komt er een ploeg ongeregeld volk binnen met lampen statieven kabels en camera's.
Een vreemde snuiter roept ksssst...en grijpt jouw in de flank en gooit je om 'in order to bring you in a calm submissive state'... Dan denk je als hondje al snel...Shit...heb ik dat?
en van schrik vertoon je even niet meer je vertrouwde wangedrag.
Intussen zijn de commercials vertoond, het geld is overgemaakt, en wij kunnen naar het volgende probleemgeval.
Had het behandelde probleemgeval een blijvende metamorfose ondergaan? Who gives a damn?

Kelev de oude schreef:Marc_s schreef

Ze vond mij stom.

HAhahah! Ik zie dat helemaal voor me.

Ik lees zojuist jouw duidelijke uitleg, en het spreekt mij wel aan.
Er zijn alleen zaken die wij moeten onderscheiden. Jij bespreekt positieve training met zo min mogelijk correctie. Dat werkt heel goed als je die hond tenminste zelf als pup hebt begeleid.
Dus zonder verborgen geschiedenis van fouten die in zijn leven zijn gemaakt.
Ik vertel jou niks nieuws als ik zeg dat een vlekje wegwerken veel moeilijker is dan spelenderwijs een hond bij te brengen dat hij dat voorwerp moet apporteren.

En CM werkt alleen maar met honden waar het al heel erg fout gelopen is. Soms komt hij bij mensen die joekels van honden hebben. Vaak mensen aan wie ik nog geen witte muis zou toevertrouwen...
En dan gaat hij "corrigeren". Tsja, wat moet je anders doen? een uitzending duurt maar 20 minuten. In de echte wereld heb je alleen al aan observatie van de probleem-hond een aantal uren nodig, voordat je tot een gerichte en evenwichtige aanpak kan komen.
Wij krijgen dus eigenlijk een zeer vertekent beeld voorgeschoteld. Het is net een .jpeg plaatje
Die zijn zo gecomprimeerd omdat veel beeldinformatie is weggefilterd, terwijl er zo op het eerste gezicht geen kwaliteitsverlies is opgetreden.
Dat verlies zie je pas als je de foto vergroot. Datzelfde gebeurt met die wonderbaarlijke gedrag veranderingen die je binnen een half uur te zien krijgt.
Stel je bent een Jacky-Russel die altijd zijn zin heeft mogen doen, inclusief het bedreigen van de baas, die altijd zo leuk geschrokken terugdeinst. Dan komt er een ploeg ongeregeld volk binnen met lampen statieven kabels en camera's.
Een vreemde snuiter roept ksssst...en grijpt jouw in de flank en gooit je om 'in order to bring you in a calm submissive state'... Dan denk je als hondje al snel...Shit...heb ik dat?
en van schrik vertoon je even niet meer je vertrouwde wangedrag.
Intussen zijn de commercials vertoond, het geld is overgemaakt, en wij kunnen naar het volgende probleemgeval.
Had het behandelde probleemgeval een blijvende metamorfose ondergaan? Who gives a damn?

De ene keer wel, de andere keer niet. Ligt zoals ook het probleem is ontstaan of de eigenaars hun eigen gedrag willen veranderen. Vaak zie je het ook aan de korte filmpjes aan het einde hoe het nu gaat met hun honden. Bij de een gaat het 'perfect' bij de ander zie je dat het eigenlijk niet veel heeft geholpen omdat ze zelf weer in hun oude patroon vervallen. Bij andere weer zie je wel al verbetering, maar heeft het meer tijd nodig, omdat 'wij' niet Cesar Millan zijn, maar met voldoende inzet het wel gaat lukken.

Maar als je de afleveringen goed bekijkt, staat er ook meestal vermeld hoeveel tijd er is verstreken tot aan het veranderde gedrag.

LongFields schreef:

S@ndr@ schreef: zijn er trappen in de Alpen dan ,

Ik kan alleen over de Oostenrijkse bergen oordelen, maar daar is het wel degelijk zo dat er trappen zijn. Heb er aardig wat onder de sloffen gehad de afgelopen jaren in ieder geval.

Deze bijvoorbeeld (echt heel leuk, ook nog nat en met veel lawaai)

malinois schreef:

Belle schreef:Hij zal ongetwijfeld ook goede dingen doen, maar dat wordt voor mij overschaduwd door de harde aanpak die ik ook bij hem zie.

En ik heb er gister dus weer eens naar gekeken maar wederom zie ik geen harde aanpak... al die maanden al niet...
Wel een duidelijke aanpak maar geen harde aanpak, ik ben nog steeds erg benieuwd wat mensen verstaan onder harde aanpak... schijnbaar is dit erg lastig uit te leggen aangezien ik dit ook al ergens helemaal in het begin gevraagd heb (of in een ander topic) maar daar komt dus maar een hele enkele reactie op... en vaak niet van de mensen die de 'harde aanpak' noemen.

Ik zie dat ook totaal niet wat sommige zien.
Ik begrijp niet waar die "harde aanpak" vandaan komt. Maar goed idd Duidelijke aanpak idd,. maar dan pak ik mijn honden denk ik ook duidelijk aan of zoals sommige zeggen hard.

Nanna schreef:

Belle schreef: Bij mijn eerste hondje wist ik van niks en ging gewoon een beetje op mijn gevoel af en aangezien ik toen een echte 'hippie' was met bijbehorende anti-autoritaire ideeën, betekende dat een soort van vrije opvoeding . Toch heb ik nooit enig probleem met dat hondje gehad en is hij 16 jaar mijn maatje geweest.

Mijn ouders wisten náks van hondenopvoeding. De teckel kreeg 's avonds ook een kopje koffie en sliep in bed
Toch was het een hartstikke leuk hondje die zich onder alle omstandigheden uitstekend kon gedragen. Omdat ie gewoon met gezond verstand werd opgevoed.

Tsja,zo ging dat toen

TwinkyElvis schreef:

malinois schreef:

Belle schreef:Hij zal ongetwijfeld ook goede dingen doen, maar dat wordt voor mij overschaduwd door de harde aanpak die ik ook bij hem zie.

En ik heb er gister dus weer eens naar gekeken maar wederom zie ik geen harde aanpak... al die maanden al niet...
Wel een duidelijke aanpak maar geen harde aanpak, ik ben nog steeds erg benieuwd wat mensen verstaan onder harde aanpak... schijnbaar is dit erg lastig uit te leggen aangezien ik dit ook al ergens helemaal in het begin gevraagd heb (of in een ander topic) maar daar komt dus maar een hele enkele reactie op... en vaak niet van de mensen die de 'harde aanpak' noemen.

Ik zie dat ook totaal niet wat sommige zien.
Ik begrijp niet waar die "harde aanpak" vandaan komt. Maar goed idd Duidelijke aanpak idd,. maar dan pak ik mijn honden denk ik ook duidelijk aan of zoals sommige zeggen hard.

Misschien zie ik de harde aanpak wel in de correctiemiddelen? Wat jij niet hard noemt vind ik blijkbaar wel hard. Ik vind het hard om een hond een stalen geval om de nek te doen met daarin meer dan 30 stalen punten die in de nek steken, daarbij een stropeffect en dan daaraan de hond met de poten van de grond tillen. Ben jij wel eens aan je nek opgetild met een stropje? Is bij jou wel eens de keel dichtgeknepen met een lus? Of erger, ben jij wel eens opgetild aan slechts 30 puntjes van nog geen 3-4 vierkante mm als enige plaats waar de druk op komt? Dus de 30 kilo hond wordt in zijn nek omhoog getild aan een oppervlak kleiner dan 2 vingers. De druk is dus 30 kilo op enkele vierkante mm. Soort krokodillenbek om je strot. Die honden worden dus door CM opgetild aan een spijkerbed in hun nek. Dat jij dat ziet als humaan maakt niet dat het dat is. Op mij komt het over als een of ander primitief martelwerktuig. Echt iets waarmee je in mijn ogen laat zien niet met je hond overweg te kunnen.

Ik vraag me serieus af wat jij voelt als het eens met jouw hondjes gedaan zou worden. Dat die even in de lucht lopen te gorgelen aan een prikkertje. Nu scheelt het al dat er bij jouw hondjes geen 30 of soms wel 50 kilo gewicht aan loopt te hangen en de druk op loopt te voeren. Gewoon even de voetjes van de vloer aan slechts 30 puntjes op hun strot. Natuurlijk helpt dat. Dat helpt altijd. Ik vind dat zeer hard. Als je zo met dieren omgaat moet je eens bij jezelf te raden gaan als je het mij vraagt. En als je het op televisie als wondermiddel gaat aanprijzen en gebruiken dan ben je mij dus kwijt. Een aussie die aan de prikker loopt is niks anders dan een totaal onbegrepen hond. Iemand anders had die hond kunnen leren op zijn achterpoten zonder te kijken een parcours agility te lopen. Dus hoe kan zo'n intelligente hond het ooit verdienen om aan een prikker opgetild te worden? En wat is daar niet hard aan? Mensen die niks voor hun hond willen doen verdienen geen oplossing. Het is als een kind niet leren lezen en dan op zijn achtste met een stok slaan bij elk verkeerd uitgesproken woord. Je mag je eigen fouten niet compenseren door de hond ervoor te straffen. En dat is mijn mening. En ja, dat vind ik grof en zeer hard. Ik zie het dus wel, en ik ben echt de enige niet. Lees de lijst organisaties eens door die tegen de methodes van CM zijn. Dat zijn geen nitwits met geitenwollen sokken hoor. Dat zijn hele grote organisaties die voor de belangen van honden opkomen. Organisaties die ook de rollkur bij paarden verboden hebben. Mensen met verstand dus.

MARC_S schreef: Misschien zie ik de harde aanpak wel in de correctiemiddelen? Wat jij niet hard noemt vind ik blijkbaar wel hard. Ik vind het hard om een hond een stalen geval om de nek te doen met daarin meer dan 30 stalen punten die in de nek steken, daarbij een stropeffect en dan daaraan de hond met de poten van de grond tillen. Ben jij wel eens aan je nek opgetild met een stropje? Is bij jou wel eens de keel dichtgeknepen met een lus? Of erger, ben jij wel eens opgetild aan slechts 30 puntjes van nog geen 3-4 vierkante mm als enige plaats waar de druk op komt? Die honden worden opgetild aan een spijkerbed in hun nek. Dat jij dat ziet als humaan maakt niet dat het dat is.

Ik vraag me serieus af wat jij voelt als het eens met jouw hondjes gedaan zou worden. Dat die even in de lucht lopen te gorgelen aan een prikkertje. Gewoon even de voetjes van de vloer aan slechts 30 puntjes op hun strot. Natuurlijk helpt dat. Dat helpt altijd. Ik vind dat zeer hard. Als je zo met dieren omgaat moet je eens bij jezelf te raden gaan als je het mij vraagt. En als je het op televisie als wondermiddel gaat aanprijzen en gebruiken dan ben je mij dus kwijt. Een aussie die aan de prikker loopt is niks anders dan een totaal onbegrepen hond. Iemand anders had die hond kunnen leren op zijn achterpoten zonder te kijken een parcours agility te lopen. Dus hoe kan zo'n intelligente hond het ooit verdienen om aan een prikker opgetild te worden? En wat is daar niet hard aan? Het is als een kind niet leren lezen en dan op zijn achtste met een stok slaan bij elk verkeerd uitgesproken woord. Je mag je eigen fouten niet compenseren door de hond ervoor te straffen. En dat is mijn mening. En ja, dat vind ik grof en zeer hard. Ik zie het dus wel, en ik ben echt de enige niet. Lees de lijst organisaties eens door die tegen de methodes van CM zijn. Dat zijn geen nitwits met geitenwollen sokken hoor. Dat zijn hele grote organisaties die voor de belangen van honden opkomen. Organisaties die ook de rollkur bij paarden verboden hebben. Mensen met verstand dus.

Nou dat laatste wil ik nou niet direct zeggen, ze horen onderscheidt te maken en dat doen ze niet, wanneer wel en wanneer niet... ik laat me niet opknappen door een hond, door mijn eigen honden niet en zeker niet door vreemde honden. De hond die het wel wil proberen met me komt van een koude kermis thuis, hij zal zeker opgehangen worden en waaraan zal me een zorg zijn zolang het maar werkt.
Ik heb het overigens ook bij Xantos gedaan zoals al eerder gezegd en die heeft er echt niets aan overgehouden hoor. Hoe vaak lees je hier overigens wel niet dat mensen hun honden moeten ophangen omdat die anders misschien een andere hond bijt... dat zou dan toch hetzelfde zijn..? Niet doen dus? Want ook bij een bandje wordt de keel dichtgeknepen hoor...
Ik denk dat jij heel blij zou zijn als ik dit zou doen als onze honden een probleem hadden en dat kan simpelweg elke dag gebeuren... het blijven honden.
Ik zie hem echt niet dagelijks honden ophangen aan een prikker hoor, ik heb het nu 1 x gezien En ik kijk toch zo goed als elke dag.

Mensen spreken uit emotie over zulke dingen, dat doe jij dat doe ik... en welke emotie dat is weer per persoon verschillend... Ik gebruik wel correcties en beloningen natuurlijk, want nu lijkt het alsof ik alleen maar aan het corrigeren ben... maar dat is dus zeker niet het geval... jij zo goed als geen correcties, natuurlijk kijken we dan anders tegen bepaalde middelen en dingen aan, dat is dan toch ook logisch anders handelde jij niet zo en ik niet zo.
Maar ik denk werkelijk niet dat er hier maar iemand op het forum zit die dergelijke hulpmiddelen niet op een correcte manier gebruikt. Ja natuurlijk kan dat, dat kan altijd en al zijn ze verboden dan zijn ze er nog, dat blijkt wel uit de landen om ons heen, ik heb Oostenrijkse vrienden waar de prikker en TT al jaren verboden zijn en toch zie je ze daar dagelijks. Daarnaast zijn er van die fijne hele dunne waslijndraadjes die dus wel toegestaan zijn die dus vele malen pijnlijker en slechter zijn voor een hond dan een prikband...

Kelev de oude schreef: Had het behandelde probleemgeval een blijvende metamorfose ondergaan? Who gives a damn?

Ik denk dat er wel degelijk sprake is van nazorg, bij zeker een kwart van de filmpjes gaat hij een keer terug kijken hoe het nu is en de rest zie je een samenvatting wat Neeltje ook zegt, hoe het gaat...
Wat je niet ziet kan er wel zijn

Ik ben ven mening dat je een hond ook aan een brede leren band kan opvoeden en kan beletten dingen te doen die jij niet wil. De band omdoen is in mijn ogen al verkeerd. Dat is gewoon mijn mening en daar heb ik zo mijn redenen voor. Ik wordt nooit opgeknapt door mijn eigen honden. Alleen toen ik corrigeerde. Begrijp me niet verkeerd maar ik denk dat agressie van een hond naar zijn baas zo iets vreselijks onnatuurlijks is dat dat veroorzaakt wordt door correcties. Een vrouw in een rolstoel kan nog een mastif hebben. Een blinde wordt niet opgeknapt door zijn Duitse herder. Dus waarom moet jij als gezonde sterke vrouw ineens middelen gebruiken om te voorkomen dat je hond je grijpt? Ik wil er geen ruzie over maken maar mijn mening is dat je met agressie agressie opwekt. Ik ben 1 keer door Wuilus gebeten en dat was na een correctie met de slipketting. Mijn hond voelde dat ik met haar vocht. Dus zij vocht terug. Misschien wel uit noodweer. Want erg redelijk was ik toen niet uit onkunde. Een hond wil dan gewoon niet meer aangepakt worden. Dus die gaat in protest. Want zeg eens eerlijk, welke hond die niet gecorrigeerd wordt corrigeert zijn baas? Natuurlijk heb je probleemgevallen maar mij is opgevallen dat honden in de africhting met speciale banden en trainingen altijd de honden zijn die hun baasjes opknappen. Nu zal er wel gezegd worden dat dat speciale honden zijn maar daar ben ik het dus totaal niet mee eens. Die honden lopen ook hoog niveau behendigheid en trainen als speur en reddingshonden en knappen daar nooit hun baasjes op. Dat komt dus omdat de baasjes daar ook nooit hun hondjes opknappen. Daar zit het hem nl. Jij praat in een taal die de hond ook gaat praten. Logisch. Harde baasjes geven harde honden of deemoedige honden. Vrije baasjes die positief trainen geven positief ingestelde honden. Honden die agressie niet diep in hun systeem hebben zitten. Roedels die in vrede leven tonen ook geen onderlinge agressie. Dat is de taal van de roedel. Honden die in harde roedels leven zijn zelf ook hard en behandelen andere honden ook hard. Dat is wat zij kennen. Zo zijn ze opgevoed.

Dus ik ben van mening dat als jij de prikker en de TT laat liggen je honden ook veel vredelievender worden. Dat is de hele basis van samenleven en opvoeden. Leren hoe je te gedragen. Voorbeeld doet volgen. Ik weet dat. Eva komt ook terug maar is van zichzelf de meest volgzame hond die er is. Tot je laat weten dat er agressie komt. Dan wordt ze meteen agressief terug. Als ik gewoon duidelijk ben kent zij geen agressie. Wuilus idem. Als die met de slipketting liep was ze agressief, de dag dat ik die weggemikt heb verdween haar agressie. Dat is toch volkomen logisch. Dat heeft alles met de state of mind te maken. Hardheid bevestigd hardheid. Pijn maakt verweer en druk maakt tegendruk. In mijn ogen volkomen logisch.

Als je wil dat je pitbull goed vecht moet je hem ook niet met honden laten spelen. Als je wil dat je hond hard is moet je er hard mee omgaan. Als je wil dat je hond met plezier doet wat je hem vraagt moet je hem plezier geven. Zo simpel is het wat mij betreft. Pijn geeft geen hond die met plezier iets uitvoert. Pijn geeft een hond die pijn gaat geven of die pijn gaat vermijden. Redirectie en terugkomen op de baas is altijd het gevolg van onduidelijke hardheid. Nooit van plezier en samenwerking.

MARC_S schreef:Ik ben ven mening dat je een hond ook aan een brede leren band kan opvoeden en kan beletten dingen te doen die jij niet wil. De band omdoen is in mijn ogen al verkeerd. Dat is gewoon mijn mening en daar heb ik zo mijn redenen voor. Ik wordt nooit opgeknapt door mijn eigen honden. Alleen toen ik corrigeerde. Begrijp me niet verkeerd maar ik denk dat agressie van een hond naar zijn baas zo iets vreselijks onnatuurlijks is dat dat veroorzaakt wordt door correcties. Een vrouw in een rolstoel kan nog een mastif hebben. Een blinde wordt niet opgeknapt door zijn Duitse herder. Dus waarom moet jij als gezonde sterke vrouw ineens middelen gebruiken om te voorkomen dat je hond je grijpt? Ik wil er geen ruzie over maken maar mijn mening is dat je met agressie agressie opwekt. Ik ben 1 keer door Wuilus gebeten en dat was na een correctie met de slipketting. Mijn hond voelde dat ik met haar vocht. Dus zij vocht terug. Misschien wel uit noodweer. Want erg redelijk was ik toen niet uit onkunde. Een hond wil dan gewoon niet meer aangepakt worden. Dus die gaat in protest. Want zeg eens eerlijk, welke hond die niet gecorrigeerd wordt corrigeert zijn baas? Natuurlijk heb je probleemgevallen maar mij is opgevallen dat honden in de africhting met speciale banden en trainingen altijd de honden zijn die hun baasjes opknappen. Nu zal er wel gezegd worden dat dat speciale honden zijn maar daar ben ik het dus totaal niet mee eens. Die honden lopen ook hoog niveau behendigheid en trainen als speur en reddingshonden en knappen daar nooit hun baasjes op. Dat komt dus omdat de baasjes daar ook nooit hun hondjes opknappen. Daar zit het hem nl. Jij praat in een taal die de hond ook gaat praten. Logisch. Harde baasjes geven harde honden of deemoedige honden. Vrije baasjes die positief trainen geven positief ingestelde honden. Honden die agressie niet diep in hun systeem hebben zitten. Roedels die in vrede leven tonen ook geen onderlinge agressie. Dat is de taal van de roedel. Honden die in harde roedels leven zijn zelf ook hard en behandelen andere honden ook hard. Dat is wat zij kennen. Zo zijn ze opgevoed.

Dus ik ben van mening dat als jij de prikker en de TT laat liggen je honden ook veel vredelievender worden. Dat is de hele basis van samenleven en opvoeden. Leren hoe je te gedragen. Voorbeeld doet volgen. Ik weet dat. Eva komt ook terug maar is van zichzelf de meest volgzame hond die er is. Tot je laat weten dat er agressie komt. Dan wordt ze meteen agressief terug. Als ik gewoon duidelijk ben kent zij geen agressie. Wuilus idem. Als die met de slipketting liep was ze agressief, de dag dat ik die weggemikt heb verdween haar agressie. Dat is toch volkomen logisch. Dat heeft alles met de state of mind te maken. Hardheid bevestigd hardheid. Pijn maakt verweer en druk maakt tegendruk. In mijn ogen volkomen logisch.

Als je wil dat je pitbull goed vecht moet je hem ook niet met honden laten spelen. Als je wil dat je hond hard is moet je er hard mee omgaan. Als je wil dat je hond met plezier doet wat je hem vraagt moet je hem plezier geven. Zo simpel is het wat mij betreft. Pijn geeft geen hond die met plezier iets uitvoert. Pijn geeft een hond die pijn gaat geven of die pijn gaat vermijden. Redirectie en terugkomen op de baas is altijd het gevolg van onduidelijke hardheid. Nooit van plezier en samenwerking.

Mijn honden op xantos na zijn me.nog nooit tegemoet gekomen. Xantos ben ik pas op.zijn 4e mee gaan trainen en die deed t uit pure redirectie als hij het deed. 1 x gebeurd.
Ik weet dat een prikker niks oplost in hectische situaties die moet je ook voor.zijn overigens wil.die wel werken. Maar daarom gebruik ik hem.ook niet met trainem werk t averechts

MARC_S schreef:Ik ben ven mening dat je een hond ook aan een brede leren band kan opvoeden en kan beletten dingen te doen die jij niet wil. De band omdoen is in mijn ogen al verkeerd. Dat is gewoon mijn mening en daar heb ik zo mijn redenen voor. Ik wordt nooit opgeknapt door mijn eigen honden. Alleen toen ik corrigeerde. Begrijp me niet verkeerd maar ik denk dat agressie van een hond naar zijn baas zo iets vreselijks onnatuurlijks is dat dat veroorzaakt wordt door correcties. Een vrouw in een rolstoel kan nog een mastif hebben. Een blinde wordt niet opgeknapt door zijn Duitse herder. Dus waarom moet jij als gezonde sterke vrouw ineens middelen gebruiken om te voorkomen dat je hond je grijpt? Ik wil er geen ruzie over maken maar mijn mening is dat je met agressie agressie opwekt. Ik ben 1 keer door Wuilus gebeten en dat was na een correctie met de slipketting. Mijn hond voelde dat ik met haar vocht. Dus zij vocht terug. Misschien wel uit noodweer. Want erg redelijk was ik toen niet uit onkunde. Een hond wil dan gewoon niet meer aangepakt worden. Dus die gaat in protest. Want zeg eens eerlijk, welke hond die niet gecorrigeerd wordt corrigeert zijn baas? Natuurlijk heb je probleemgevallen maar mij is opgevallen dat honden in de africhting met speciale banden en trainingen altijd de honden zijn die hun baasjes opknappen. Nu zal er wel gezegd worden dat dat speciale honden zijn maar daar ben ik het dus totaal niet mee eens. Die honden lopen ook hoog niveau behendigheid en trainen als speur en reddingshonden en knappen daar nooit hun baasjes op. Dat komt dus omdat de baasjes daar ook nooit hun hondjes opknappen. Daar zit het hem nl. Jij praat in een taal die de hond ook gaat praten. Logisch. Harde baasjes geven harde honden of deemoedige honden. Vrije baasjes die positief trainen geven positief ingestelde honden. Honden die agressie niet diep in hun systeem hebben zitten. Roedels die in vrede leven tonen ook geen onderlinge agressie. Dat is de taal van de roedel. Honden die in harde roedels leven zijn zelf ook hard en behandelen andere honden ook hard. Dat is wat zij kennen. Zo zijn ze opgevoed.

Dus ik ben van mening dat als jij de prikker en de TT laat liggen je honden ook veel vredelievender worden. Dat is de hele basis van samenleven en opvoeden. Leren hoe je te gedragen. Voorbeeld doet volgen. Ik weet dat. Eva komt ook terug maar is van zichzelf de meest volgzame hond die er is. Tot je laat weten dat er agressie komt. Dan wordt ze meteen agressief terug. Als ik gewoon duidelijk ben kent zij geen agressie. Wuilus idem. Als die met de slipketting liep was ze agressief, de dag dat ik die weggemikt heb verdween haar agressie. Dat is toch volkomen logisch. Dat heeft alles met de state of mind te maken. Hardheid bevestigd hardheid. Pijn maakt verweer en druk maakt tegendruk. In mijn ogen volkomen logisch.

Als je wil dat je pitbull goed vecht moet je hem ook niet met honden laten spelen. Als je wil dat je hond hard is moet je er hard mee omgaan. Als je wil dat je hond met plezier doet wat je hem vraagt moet je hem plezier geven. Zo simpel is het wat mij betreft. Pijn geeft geen hond die met plezier iets uitvoert. Pijn geeft een hond die pijn gaat geven of die pijn gaat vermijden. Redirectie en terugkomen op de baas is altijd het gevolg van onduidelijke hardheid. Nooit van plezier en samenwerking.

Dit is precies hoe ik erover denk.

Belle schreef:

Dit is precies hoe ik erover denk.

Ik vraag mij af als ik dit lees hoe er gereageerd word als je met een hond (die van het neefje van je tante die je toevallig een keer uitlaat) aan de riem loopt, hij uit wil vallen naar een ander en jij een correctie geeft aan een gewone halsband en je hond reageerd de frustratie op jou af. Ga je dan plat op de grond liggen en tover je een koekje tevoorschijn en zegt heel zacht en kalm, rustig maar schatje (ondertussen de pijn verbijtend omdat zijn tanden in je staan), neem een koekje of ga je zorgen dat de hond onder controle staat en zijn tanden niet in je zet door hem aan de riem op afstand te houden?

chrico schreef:

Belle schreef:

Dit is precies hoe ik erover denk.

Ik vraag mij af als ik dit lees hoe er gereageerd word als je met een hond (die van het neefje van je tante die je toevallig een keer uitlaat) aan de riem loopt, hij uit wil vallen naar een ander en jij een correctie geeft aan een gewone halsband en je hond reageerd de frustratie op jou af. Ga je dan plat op de grond liggen en tover je een koekje tevoorschijn en zegt heel zacht en kalm, rustig maar schatje (ondertussen de pijn verbijtend omdat zijn tanden in je staan), neem een koekje of ga je zorgen dat de hond onder controle staat en zijn tanden niet in je zet door hem aan de riem op afstand te houden?

Je kunt ook niet op het uitvalmoment corrigeren maar het probleem op een andere manier aanpakken. Dus geen hengst aan die halsband. maar anticiperen voor het moment. Je kunt het wel in het belachelijke trekken dat mensen niet fysiek willen corrigeren, maar ik denk dat veel mensen zich er een stuk prettiger bij voelen en honden ook. Maar ja er blijven natuurlijk atijd mensen die minder creatief zijn en hun opvoeding uit correcties laten bestaan.

chrico schreef:

Belle schreef:

Dit is precies hoe ik erover denk.

Ik vraag mij af als ik dit lees hoe er gereageerd word als je met een hond (die van het neefje van je tante die je toevallig een keer uitlaat) aan de riem loopt, hij uit wil vallen naar een ander en jij een correctie geeft aan een gewone halsband en je hond reageerd de frustratie op jou af. Ga je dan plat op de grond liggen en tover je een koekje tevoorschijn en zegt heel zacht en kalm, rustig maar schatje (ondertussen de pijn verbijtend omdat zijn tanden in je staan), neem een koekje of ga je zorgen dat de hond onder controle staat en zijn tanden niet in je zet door hem aan de riem op afstand te houden?

Je gaat er hierbij al vanuit dat ik dan een lijncorrectie geef. Overigens geef je met dit voorbeeld impliciet al aan dat op een lijncorrectie met agressie gereageerd kan worden, precies dus de reden dat ik die correctie niet zal geven.

Ri@ schreef: Je kunt ook niet op het uitvalmoment corrigeren maar het probleem op een andere manier aanpakken. Dus geen hengst aan die halsband. maar anticiperen voor het moment. Je kunt het wel in het belachelijke trekken dat mensen niet fysiek willen corrigeren, maar ik denk dat veel mensen zich er een stuk prettiger bij voelen en honden ook. Maar ja er blijven natuurlijk atijd mensen die minder creatief zijn en hun opvoeding uit correcties laten bestaan.

Je heb te dealen met het moment. Je ken de hond niet goed dus anders aanpakken is op dat moment geen optie. Dat rukje aan zijn riem om hem bij je te houden is ook een correctie, hoe zacht dat ook is.
Ik trek het niet in het belachelijke, ik heb er alleen een ander beeld bij. Iemand die zegt nooit te corrigeren en alleen positief te trainen daar geloof ik gewoonweg niet in, tenminste niet bij alle honden omdat domweg niet alle honden hier gevoelig voor zijn. Het woord foei of nee is ook al een correctie.
Mijn voorbeeld wat ik gaf is niet buitensporig belachelijk, je eerste reactie is namelijk de hond van je lijf af houden. Lijkt mij ook het meest normale want niet iedereen laat zich bijten.
Je kan namelijk niet zeggen dat je altijd en eeuwig positief bent, ook mensen kunnen namelijk instinctief reageren.

Soms, afhankelijk van de hond kom je wel eens in een situatie waarin je door moet grijpen omdat de hond anders jouw overheerst in een situatie die verre van wenselijk is.

Zoals ik al vaker zeg, het gros van onze training is positief, omkopen met worst werkt 9 van de 10 keer om ze af te leiden. Maar ik heb ook een keer gehad dat ik door moest grijpen omdat ik anders mijn bed niet in kon. Nadat ik positief met mijn neus tegen de muur liep en het bijna escaleerde pakte ik hem bij kop en kon en smeet hem van het bed af. Tuurlijk had ik dat ook heel traag kunnen doen maar dan had ik hem de gelegenheid gegeven om met mij in lijfelijk gevecht te gaan.
Dit was eenmalig en nu als ik mijn bed in ga schuift hij op of stapt van bed af tot ik lig. Bang is hij absoluut niet voor mij maar het is hem wel duidelijk dat hij niet hoeft te bepalen of ik in bed lig of op de bank.

Belle schreef:

Je gaat er hierbij al vanuit dat ik dan een lijncorrectie geef. Overigens geef je met dit voorbeeld impliciet al aan dat op een lijncorrectie met agressie gereageerd kan worden, precies dus de reden dat ik die correctie niet zal geven.

Maar wat doe je wel dan? Ik vraag mij dat echt af. Je zal de hond dus niet via de lijn terug in het gareel roepen. Je hond hangt in de riem uit te halen naar een ander?
Ik meen het dat ik echt benieuwd ben als ik dan wil weten wat je wel doet.

Ik heb nergens beweerd dat ik nooit corrigeer. Alleen is het niet mijn uitgangspunt en probeer ik het te voorkomen.

Met een hond waarvan ik weet dat die uit kan vallen zal ik zorgen dat de afstand tot andere honden zodanig is dat hij niet uitvalt. Net wat Ri@ zegt, anticiperen. Als het om mijn eigen hond zou gaan, zou ik dus gaan trainen in het verkleinen van die afstand (en daar hulp bij zoeken).

En ja, als de nood aan de man is, laat ik me natuurlijk niet doodleuk door een hond bijten. Maar in een van de filmpjes die Marc hier neerzette zag je dat de hond zich op CM richtte nadat hij van hem een schop had gekregen.

Eens met Marc. Izzie kon zich ook op mij afreageren. Zo vaak gehoord 'ga fysiek corrigeren'. Nooit gedaan. Rust rust rust, haar niet over de grens laten gaan, en duidelijk maken wat ik wel van haar wil. Ze had heel makkelijk een probleemhond kunnen worden die steeds harder aangepakt moest worden, maar dat is ze totaal niet. Ik moest in het begin erg zoeken naar de juiste omgang met haar, maar nu snap ik het

Ik denk dat het uitgangspunt van niemand hier op het forum corrigeren is, daar zijn de meeste te gek voor op hun hond. Maar soms ontkom je er niet aan en dat zal bij de ene hond eerder zijn en bij de ander later. Daarbij ga ik ook uit van een stemcorrectie want ook dat is een correctie.
Als het om mijn eigen honden zou gaan weet ik van te voren al wat te doen en met een ander hond zal ik hem tegenhouden en voorkomen dat hij uithaald door hem aan de riem terug naar mij te halen zodat mensen gewoon voorbij kunnen als ik te laat ben geweest met reageren voordat hij uithaalde.
Om de hond in het filmpje moesten wij lachen. Waarom, omdat dit zo bekend gedrag is dat niet elke hond zich zomaar even door iemand laat corrigeren. Maar deze hond, en daar ben ik van overtuigt, had zich ook omgedraaid en de aanval ingezet op het moment dat hij alleen maar tegengehouden zou worden door de riem. Die weet drommelsgoed dat het het lijntje is wat hem tegenhoud naar de ander te gaan. Daar hoefde het tikje (want een schop is het niet in mijn ogen) niet eens voor gegeven te worden.

chrico schreef:

Ri@ schreef: Je kunt ook niet op het uitvalmoment corrigeren maar het probleem op een andere manier aanpakken. Dus geen hengst aan die halsband. maar anticiperen voor het moment. Je kunt het wel in het belachelijke trekken dat mensen niet fysiek willen corrigeren, maar ik denk dat veel mensen zich er een stuk prettiger bij voelen en honden ook. Maar ja er blijven natuurlijk atijd mensen die minder creatief zijn en hun opvoeding uit correcties laten bestaan.

Je heb te dealen met het moment. Je ken de hond niet goed dus anders aanpakken is op dat moment geen optie. Dat rukje aan zijn riem om hem bij je te houden is ook een correctie, hoe zacht dat ook is.
Ik trek het niet in het belachelijke, ik heb er alleen een ander beeld bij. Iemand die zegt nooit te corrigeren en alleen positief te trainen daar geloof ik gewoonweg niet in, tenminste niet bij alle honden omdat domweg niet alle honden hier gevoelig voor zijn. Het woord foei of nee is ook al een correctie.
Mijn voorbeeld wat ik gaf is niet buitensporig belachelijk, je eerste reactie is namelijk de hond van je lijf af houden. Lijkt mij ook het meest normale want niet iedereen laat zich bijten.
Je kan namelijk niet zeggen dat je altijd en eeuwig positief bent, ook mensen kunnen namelijk instinctief reageren.

Soms, afhankelijk van de hond kom je wel eens in een situatie waarin je door moet grijpen omdat de hond anders jouw overheerst in een situatie die verre van wenselijk is.

Zoals ik al vaker zeg, het gros van onze training is positief, omkopen met worst werkt 9 van de 10 keer om ze af te leiden. Maar ik heb ook een keer gehad dat ik door moest grijpen omdat ik anders mijn bed niet in kon. Nadat ik positief met mijn neus tegen de muur liep en het bijna escaleerde pakte ik hem bij kop en kon en smeet hem van het bed af. Tuurlijk had ik dat ook heel traag kunnen doen maar dan had ik hem de gelegenheid gegeven om met mij in lijfelijk gevecht te gaan.
Dit was eenmalig en nu als ik mijn bed in ga schuift hij op of stapt van bed af tot ik lig. Bang is hij absoluut niet voor mij maar het is hem wel duidelijk dat hij niet hoeft te bepalen of ik in bed lig of op de bank.

Een hond die ik niet goed ken zou ik nooit fysiek corrigeren. Ik ben z'n baas niet dus waarom zou hij dit van mij pikken. Ik let dan heel duidelijk op lichaamstaal zodat ik gewoon niet in die situatie kom. ALs een hond je niet in je eigen bed laat dan denk ik dat er ook al eerder signalen zijn die ik dan al eerder aanpak. Dus dan kom je niet in zulke situaties. Mocht dat toch een keer wel zo zijn ga ik de strijd niet aan op dat moment maar ik negeer zijn poging en roep hem op de een of andere manier daar wel weg. Daarna ga ik me eens bedenken waar het mis is gegaan en op momenten die niet inhouden dat ik de strijd aan moet gaan eens wat puntjes op de i zetten. Soms is een correctie op het moment supreme inderdaad het beste, maar bij dingen die een teken zijn dat het gewoon al helemaal niet goed zit, dat zijn in mijn ogen niet de correctie momenten. En bij mij is een correctie gewoon "nee". Een zwaardere correctie is een strenger nee en dat is bijna nooit nodig. Ik koop ze ook niet om met koekjes (frolicjes in mijn geval ) maar ik beloon goed gedrag met frolicjes of een prijzende stem.

Cesar Millan is ook wel eens gebeten na het geven van een correctie. Ondanks dat de aflevering eerder wel online stond, is de video van deze aflevering helaas verwijderd: http://channel.nationalgeographic.com/s ... 2/Overview" onclick="window.open(this.href);return false;
Weet iemand of dit fragment elders nog terug te vinden is?
Het betreft het fragment over Shadow, de Husky/Malamute kruising.

chrico schreef:

Belle schreef:

Dit is precies hoe ik erover denk.

Ik vraag mij af als ik dit lees hoe er gereageerd word als je met een hond (die van het neefje van je tante die je toevallig een keer uitlaat) aan de riem loopt, hij uit wil vallen naar een ander en jij een correctie geeft aan een gewone halsband en je hond reageerd de frustratie op jou af. Ga je dan plat op de grond liggen en tover je een koekje tevoorschijn en zegt heel zacht en kalm, rustig maar schatje (ondertussen de pijn verbijtend omdat zijn tanden in je staan), neem een koekje of ga je zorgen dat de hond onder controle staat en zijn tanden niet in je zet door hem aan de riem op afstand te houden?

Misschien het uitval moment voor zijn................. De hond laat (met een beetje geluk) met zijn lichaamstaal al zien hoe zijn reactie op die andere hond zou kunnen worden............

MARC_S schreef:Redirectie en terugkomen op de baas is altijd het gevolg van onduidelijke hardheid. Nooit van plezier en samenwerking.

Hier ben ik het deels mee eens, maar niet helemaal. Van onduidelijkheid denk ik wel.

Wij trainen onze honden wel met o.a. prikband (alleen niet om ze ermee op te hangen in de lucht, wist niet dat dat "moest" ) en in bepaalde situaties op bepaalde momenten met TT, maar ik moet het hier nog zien gebeuren dat er bij onze honden sprake zou zijn van terugkomen op de baas o.i.d. Ik denk dus niet zoals jij dat enkel door het gedoseerd en weloverwogen toepassen van zulke middelen de hond agressie naar de baas en naar honden gaat tonen. Als ik kijk hoe wij met onze honden omgaan en vice versa, dan zie ik echt niet terug wat jij schetst. En juist met een hond die van nature fysiek hard is zoals onze reu, werkt dat "even goed fysiek aanpakken" helemaal niet. Je moet je hond juist laten nadenken en hem mogelijkheden bieden om datgene te kunnen doen wat hij wil, maar wel op jouw voorwaarden. In het dagelijks leven is dat eerlijk gezegd heel erg gemakkelijk en gaat dat eigenlijk geruisloos goed. Onderling kunnen ze uren stoeien en is de enige soort agressie als meneer mevrouw serieus probeert te bestijgen, en dat is kortstondig en voornamelijk met een heel smerig gezicht en bijbehorend fel geluid, waarna meneer de correctie ontspannen accepteert. In een training waarin de sterke driften van de hond worden aangesproken, ligt dat anders en komt er altijd een moment dat, ondanks dat je de basis goed aanleert in lagere drift, geen enkele beloning opkan, op dat moment, tegen zijn instinct. En op dat punt grijp je dan kortstondig in zodat je het kunt doorbreken, waarbij je de hond de kans geeft om onmiddelijk daarop op een andere manier zijn natuurlijke drift te bevredigen. De frustratie komt als je alleen doorbreekt, maar geen bevredigend alternatief geeft. Als de hond het snapt, zie je geen frustratie maar een zekere hond. Als de hond het niet snapt omdat je het zelf niet goed duidelijk hebt gemaakt, krijg je wel wat jij schetst, denk ik (dat zie ik ook wel eens, helaas). Het is niet gemakkelijk om dat goed te doen, het kost veel denkwerk en constante reflectie over wat je ziet, wat je zelf doet, en hoe je hond zou kunnen reageren op x en y,etc. Dus ik begrijp ook wel dat Truus doorsnee daar beter niet aan kan beginnen, maar hoe jij het stelt is mij te zwart.

Hier nog een leuke facebook group, waarin enorm veel leesmateriaal en voorbeelden waar het anders en beter had gekund.
Het lijkt wel of ze het in de VS allemaal nog veel erger vinden dan wij hier, wellicht dat ie daarom naar de lage landen is uitgeweken.

http://www.facebook.com/group.php?gid=2 ... 822&v=info" onclick="window.open(this.href);return false;

Ah kijk ik heb het filmpje gevonden.
Cesar wordt er inderdaad gebeten, let wel, de eigenaren van Shadow zijn naar Cesar toe gegaan omdat de hond zich al zo gedroeg. Dit is echter wel typisch gedrag dat kan ontstaan wanneer mensen Cesar thuis na gaan doen. Het redirectie gedrag dat deze hond vertoont lijkt door z'n baasjes aangeleerd!
Persoonlijk zou ik er voor kiezen om de vertrouwensband te herstellen, ipv de hond dusdanig te corrigeren dat hij het opgeeft.

" onclick="window.open(this.href);return false;

Dog Basic schreef:

Misschien het uitval moment voor zijn................. De hond laat (met een beetje geluk) met zijn lichaamstaal al zien hoe zijn reactie op die andere hond zou kunnen worden............

Klopt, met een beetje mazzel zie je het, maar er zijn honden die geleerd hebben (of het van nature hebben) om die signalen te minimaliseren.

bennie schreef:Ah kijk ik heb het filmpje gevonden.
Cesar wordt er inderdaad gebeten..

Jeempie,

Is Cesar wel eens gebeten en heb jij daar een filmpje van kunnen vinden?

Wat geweldig joh!