Het HondenForum

Wat duurt het wachten altijd lang he...veels telang!
Sterkte met het wachten!

Jacqueline

Ik kwam ook even kijken of er al nieuws is.
Behoorlijk slopend, lijkt mij, dat wachten terwijl je ziet dat Moos echt last heeft.

Sterkte en voor Moosie!

Nog steeds wachten en ik lees dat Moosje problemen heeft met het parket. Ik hoop dat je nu heel snel wat weet, zo rot dat wachten terwijl jje ziet dat het slechter gaat met je hondje.

Anne

Rami schreef:Ik kwam ook even kijken of er al nieuws is.
Behoorlijk slopend, lijkt mij, dat wachten terwijl je ziet dat Moos echt last heeft.

Sterkte en voor Moosie!

Ik vind het onderhand inderdaad heel slopend worden. Ook omdat ik natuurlijk steeds meer kans krijg om na te denken over de optie "niet behandelbaar", of "alleen te remmen". Ik probeer daar niet teveel aan te denken, maar goed, soms kan je dat ook niet helpen natuurlijk, en ik word daar erg verdrietig van.
Ik vind ook echt dat ik hem nu lang genoeg rond rij, dat wagentje begin ik onderhand een lichte hekel aan te krijgen (voor hem), en ik wil nu gewoon echt heel, heel graag weten of de optie er is dat hij over een maand gewoon weer kan doen wat hij wil (en ook zelf elke dag wil).

Hij glijdt gelukkig niet constant over het parket heen hoor, dan was ik me wel heel veel zorgen gaan maken, maar bij vlagen. Net zoals hij bij vlagen buiten struikelt of zich verstapt. En van de week zakte hij voor het eerst (en ik hoop voor het laatst) door zijn ene achterpoot heen terwijl hij de andere opgetild had om te plassen.
Allemaal van die dingetjes dat je denkt "klopt niet".

Moos schreef:

Rami schreef:Ik kwam ook even kijken of er al nieuws is.
Behoorlijk slopend, lijkt mij, dat wachten terwijl je ziet dat Moos echt last heeft.

Sterkte en voor Moosie!

Ik vind het onderhand inderdaad heel slopend worden. Ook omdat ik natuurlijk steeds meer kans krijg om na te denken over de optie "niet behandelbaar", of "alleen te remmen". Ik probeer daar niet teveel aan te denken, maar goed, soms kan je dat ook niet helpen natuurlijk, en ik word daar erg verdrietig van.
Ik vind ook echt dat ik hem nu lang genoeg rond rij, dat wagentje begin ik onderhand een lichte hekel aan te krijgen (voor hem), en ik wil nu gewoon echt heel, heel graag weten of de optie er is dat hij over een maand gewoon weer kan doen wat hij wil (en ook zelf elke dag wil).

Hij glijdt gelukkig niet constant over het parket heen hoor, dan was ik me wel heel veel zorgen gaan maken, maar bij vlagen. Net zoals hij bij vlagen buiten struikelt of zich verstapt. En van de week zakte hij voor het eerst (en ik hoop voor het laatst) door zijn ene achterpoot heen terwijl hij de andere opgetild had om te plassen.
Allemaal van die dingetjes dat je denkt "klopt niet".

het mag raar klinken van mij , maar nemen ze je wel serieus genoeg
ik zou niet zo lang wachten voor hen een hond
maar voor jou ik weet niet hoeveel andere dieren artsen

boemerang schreef:

Moos schreef:

Rami schreef:Ik kwam ook even kijken of er al nieuws is.
Behoorlijk slopend, lijkt mij, dat wachten terwijl je ziet dat Moos echt last heeft.

Sterkte en voor Moosie!

Ik vind het onderhand inderdaad heel slopend worden. Ook omdat ik natuurlijk steeds meer kans krijg om na te denken over de optie "niet behandelbaar", of "alleen te remmen". Ik probeer daar niet teveel aan te denken, maar goed, soms kan je dat ook niet helpen natuurlijk, en ik word daar erg verdrietig van.
Ik vind ook echt dat ik hem nu lang genoeg rond rij, dat wagentje begin ik onderhand een lichte hekel aan te krijgen (voor hem), en ik wil nu gewoon echt heel, heel graag weten of de optie er is dat hij over een maand gewoon weer kan doen wat hij wil (en ook zelf elke dag wil).

Hij glijdt gelukkig niet constant over het parket heen hoor, dan was ik me wel heel veel zorgen gaan maken, maar bij vlagen. Net zoals hij bij vlagen buiten struikelt of zich verstapt. En van de week zakte hij voor het eerst (en ik hoop voor het laatst) door zijn ene achterpoot heen terwijl hij de andere opgetild had om te plassen.
Allemaal van die dingetjes dat je denkt "klopt niet".

het mag raar klinken van mij , maar nemen ze je wel serieus genoeg
ik zou niet zo lang wachten voor hen een hond
maar voor jou ik weet niet hoeveel andere dieren artsen

Jawel hoor. Ik heb echt het volste vertrouwen in de neuroloog.
En voor mij niet ik weet niet hoeveel andere dierenartsen. Dat deze man uberhaupt vanaf dag 1 wist waar te zoeken vind ik bewonderenswaardig; voor een hond waarvan gedacht werd "zal wel epilepsie zijn, en verder kunnen we niks meer doen".

Moos schreef:

boemerang schreef:

Moos schreef:

Rami schreef:Ik kwam ook even kijken of er al nieuws is.
Behoorlijk slopend, lijkt mij, dat wachten terwijl je ziet dat Moos echt last heeft.

Sterkte en voor Moosie!

Ik vind het onderhand inderdaad heel slopend worden. Ook omdat ik natuurlijk steeds meer kans krijg om na te denken over de optie "niet behandelbaar", of "alleen te remmen". Ik probeer daar niet teveel aan te denken, maar goed, soms kan je dat ook niet helpen natuurlijk, en ik word daar erg verdrietig van.
Ik vind ook echt dat ik hem nu lang genoeg rond rij, dat wagentje begin ik onderhand een lichte hekel aan te krijgen (voor hem), en ik wil nu gewoon echt heel, heel graag weten of de optie er is dat hij over een maand gewoon weer kan doen wat hij wil (en ook zelf elke dag wil).

Hij glijdt gelukkig niet constant over het parket heen hoor, dan was ik me wel heel veel zorgen gaan maken, maar bij vlagen. Net zoals hij bij vlagen buiten struikelt of zich verstapt. En van de week zakte hij voor het eerst (en ik hoop voor het laatst) door zijn ene achterpoot heen terwijl hij de andere opgetild had om te plassen.
Allemaal van die dingetjes dat je denkt "klopt niet".

het mag raar klinken van mij , maar nemen ze je wel serieus genoeg
ik zou niet zo lang wachten voor hen een hond
maar voor jou ik weet niet hoeveel andere dieren artsen

Jawel hoor. Ik heb echt het volste vertrouwen in de neuroloog.
En voor mij niet ik weet niet hoeveel andere dierenartsen. Dat deze man uberhaupt vanaf dag 1 wist waar te zoeken vind ik bewonderenswaardig; voor een hond waarvan gedacht werd "zal wel epilepsie zijn, en verder kunnen we niks meer doen".

telkens kijk ik , en lees steeds meer onmacht en verdriet
en als ik je moos zie dan denk ik ,laat een foto afdrukken en geef dat aan de da
ik hoop dat ze nu toch echt heel snel jou een antwoord gaan geven waar je wat mee kan
zodat moos weer moos word , ik geloof dat ik ze al plat had gebeld
met zulke dingen , is mijn wacht tijd vaak erg kort :N:
bewondering voor jou

boemerang schreef: telkens kijk ik , en lees steeds meer onmacht en verdriet
en als ik je moos zie dan denk ik ,laat een foto afdrukken en geef dat aan de da
ik hoop dat ze nu toch echt heel snel jou een antwoord gaan geven waar je wat mee kan
zodat moos weer moos word , ik geloof dat ik ze al plat had gebeld
met zulke dingen , is mijn wacht tijd vaak erg kort :N:
bewondering voor jou

Het zit 'm steeds in het lab (verschillende labs), of die nou wat traag zijn of dat dingen heel lang op de kweek gezet moeten worden ofzo, geen idee
Ik kan wel blijven bellen, maar dat lab krijg ik toch niet te spreken
En hoe ongelooflijk vervelend en frustrerend het ook is voor mij dat lange wachten, en hoe een toch wel niet fijn leventje Moos nu heeft; Moos is geen spoedgeval. Dat zie ik zelf ook wel in.
Ik weet verder niet hoe dat in zo'n lab werkt, maar ik neem aan dat bloed en spierweefsel en urine van honden die zonder snelle diagnose wellicht binnen een paar dagen komen te overlijden voorrang hebben.

Niet dat je erg veel aan mijn bijdrage hebt
Maar ik volg al vanaf het begin je topic zonder echt te reageren.. Maar vind dat je je heel kranig houdt, Moos ook! Blijf net als de rest hier duimen dat je snel een uitslag krijgt en met een behandeling kunt beginnen

Moniek B. schreef:Niet dat je erg veel aan mijn bijdrage hebt
Maar ik volg al vanaf het begin je topic zonder echt te reageren.. Maar vind dat je je heel kranig houdt, Moos ook! Blijf net als de rest hier duimen dat je snel een uitslag krijgt en met een behandeling kunt beginnen

Tuurlijk heb ik wat aan jouw bijdrage; alle medeleven vind ik onzettend lief en doet me echt heel veel goed (en alle knuffels Moos ook )

Heb indertijd ook heel lang moeten wachten op de uitslag.........
Waarschijnlijk duurt het onderzoek naar stofwisselingsproblemen wat langer
Kan me je gevoel van machteloosheid zo goed voorstellen......
Sterkte en duim mee voor een uitslag waar je iets mee kunt........

Ik hoop toch dat je nu snel een bericht krijgt want daar zou je toch de zenuwen van krijgen zeg steeds dat wachten

He verdorie, vanmiddag toch weer bijna zo'n middag als de laatste keer dat het echt niet goed ging. We waren bij familie op bezoek, en i.p.v, zoals normaal, door het huis te stuiteren en bij iedereen op schoot te springen en af te lebberen uren lang, heeft hij veel bij mij op schoot liggen suffen. Als hij geluiden hoorde in de keuken was er ook heel lang geen reactie (normaal staan beide hondjes bij het eerste geluidje meteen klaar in de keuken, nu alleen Saar).
Nu werden mensen in eerste instantie wel nog begroet, maar naarmate de middag vorderde begroette hij niet meer als iemand na een tijdje de kamer weer in kwam, en ook toen ik na eventjes boven te zijn geweest weer beneden kwam was er amper een reactie terwijl hij normaal dan op zijn achterpoten staat te dansen en al likkend tegen me op stuitert.

Eigenlijik gedraagt hij zich dan als een zeer goed opgevoed hondje dat vrijwel geen aandacht vraagt als hij op visite is, en braaf bij de baas gaat liggen. Laat Moos nou net in zijn normale doen bij familie en hele goede bekenden een aandachtstrekker ten top zijn (omdat mensen dat ook leuk vinden hoor, anders rem ik hem. Maar nu viel er dus al niks te remmen..).
Toen we naar huis liepen struikelde hij ook nog met een enorme klap over een verkeersdrempel :N:

Wat nu heel vreemd is dat hij eenmaal thuis gekomen een paar minuten helemaal door lijkt te flippen. Mij enorm grommend en happend uitdagen; knuffels door de lucht gooien, en Saar willen berijden. Hij staat tussendoor dan ook midden in de kamer maar wat te staren, staart uit de krul.
Ik heb dat genegeerd en binnen 10 min is hij dan als een blok in slaap gevallen op de bank.
Wat dat dan weer is

Hij is niet lekker.
En duidelijk blij dat hij weer thuis is denk ik?

ik zit al een hele tijd het verhaal van moos te volgen en hoop dat je snel de uitslag hebt want volgens mij wordt je hier helemaal gek van.

ik wou nog wel even wat kwijt, is moos ook getest op de ziekte van lyme?
hier heb ik laatst een berner sennen meegemaakt, begon met mank lopen en er werd gedacht aan atrose maar de hond ging steeds verder achteruit en het leek wel dronken zoals hij liep alsof hij geen controle over zijn spieren meer had, toch gelukkig verder laten testen (titerbepaling)
het was dus de ziekte van lyme en met medicijnen is de hond gelukkig nu weer de oude,
verder nooit een rode kring (of teek)ofzo ontdekt.

sterkte met wachten ik had allang gillend gek geworden.

ranetje schreef:Hij is niet lekker.
En duidelijk blij dat hij weer thuis is denk ik?

Zou dat het zijn? Klinkt opzich wel als een logische verklaring...
Maar hij vindt het daar op visite normaliter toch echt wel heel erg leuk; ik had nu ook niet het idee dat hij het niet leuk vond, maar hij was natuurlijk wel wat sneu...

patricia schreef: ik wou nog wel even wat kwijt, is moos ook getest op de ziekte van lyme?
hier heb ik laatst een berner sennen meegemaakt, begon met mank lopen en er werd gedacht aan atrose maar de hond ging steeds verder achteruit en het leek wel dronken zoals hij liep alsof hij geen controle over zijn spieren meer had, toch gelukkig verder laten testen (titerbepaling)
het was dus de ziekte van lyme en met medicijnen is de hond gelukkig nu weer de oude,
verder nooit een rode kring (of teek)ofzo ontdekt.

Specifiek lyme weet ik niet. Zijn bloed is wel tig keren door de (gecompliceerde) molen gehaald. Ik heb zelf in het begin wel bij lyme gezocht naar de verschijnselen, maar herkende Moos daar eigenlijk niet in, afgezien dan van soms moeite met lopen.
Er is ondertussen via dat spierbiopt wel aangetoond dat hij zijn energie niet goed om kan zetten natuurlijk en dat zijn spieren ook niet goed zijn

Wat een gedoe allemaal. Ik hoop dat je snel uitslag krijgt. Geef Moos ook van mij een dikke knuffel en voor jou heel veel sterkte!

Ik heb laatst zelf ook een dikke twee weken moeten wachten op een uitslag over een moedervlek die weggehaald was, dus ik weet dat het soms gewoon wat langer duurt, hoe vervelend ook. Daar kan een arts ook weinig aan doen.

Ik vind het zo sneu Marloes, ik weet hoe Moos is en je verhaal klinkt helemaal niet zoals ik hem ken. Als ik op visite was zat hij altijd meteen op schoot, zijn knuffels in ontvangst te nemen. Zo is Moossie gewoon, dus ik snap dat dit je zwaar valt.

Misschien moet ik Femke nu niet als voorbeeld aanhalen, omdat daar uiteindelijk geen happy end kwam, maar ik herken wel dingen. Ook zij was het 'perfecte visite hondje' omdat ze gewoon ergens ging liggen en verder niets deed. Maar dat deed me helemaal geen plezier, omdat ik wist dat ze dan echt slecht in haar vel zat. En dat is gewoon heel naar.

Ik hoop en duim dat het uiteindelijk gewoon weer helemaal goed komt met moos. dat moet gewoon.

miekmiek schreef:Ik heb laatst zelf ook een dikke twee weken moeten wachten op een uitslag over een moedervlek die weggehaald was, dus ik weet dat het soms gewoon wat langer duurt, hoe vervelend ook. Daar kan een arts ook weinig aan doen.

Ik vind het zo sneu Marloes, ik weet hoe Moos is en je verhaal klinkt helemaal niet zoals ik hem ken. Als ik op visite was zat hij altijd meteen op schoot, zijn knuffels in ontvangst te nemen. Zo is Moossie gewoon, dus ik snap dat dit je zwaar valt.

Misschien moet ik Femke nu niet als voorbeeld aanhalen, omdat daar uiteindelijk geen happy end kwam, maar ik herken wel dingen. Ook zij was het 'perfecte visite hondje' omdat ze gewoon ergens ging liggen en verder niets deed. Maar dat deed me helemaal geen plezier, omdat ik wist dat ze dan echt slecht in haar vel zat. En dat is gewoon heel naar.

Ik hoop en duim dat het uiteindelijk gewoon weer helemaal goed komt met moos. dat moet gewoon.

De neuroloog kan er verder ook niks aan doen dat het zo relatief lang duurt inderdaad. Dat hij de vorige keer om 9 uur 's avonds nog belde met de uitslag vind ik ook al wel wat zeggen over hoe serieus hij de dingen neemt

Gelukkig is Moos nog heel veel wel gewoon zoals jij (en iedereen) hem kent. Zou dat niet zo zijn dan zou je me echt op kunnen vegen. Alhoewel hij zelfs op die dagen toch wel of snel moe is, of gefrusteerd omdat hij niet moe is en uit zijn wagentje wil
Maar hij heeft daarnaast ook middelmatige dagen en echt slechte dagen. En op die slechte dagen wordt hij dus steeds matter en matter. Gisteren zeiden mijn familie en ik nog tegen elkaar "Saar is meer aanwezig dan Moos". Jij kent Saar ook natuurlijk, en als "ik cijfer me altijd weg-Saartje" meer aanwezig is dan Moos dan zegt dat wel iets...
Vandaag bij mijn opa en oma geweest en daar was hij wel gewoon weer blije vrolijke "aai mij aai mij" Moos gelukkig. Alleen tijdens het wachten op de bus en de trein en de tram had hij het wat sneu, want als hij "lang" stil staat (dus zonder tussendoor even zijn poten te strekken) gaat hij trillen, en op een gegeven moment zwaait zijn achterkant dan zachtjes heen en weer. Is ook voor het eerst dat ik dat zie trouwens, maar hij staat in dagelijkse situaties natuurlijk nooit een minuut of 5 echt stil

Geen uitslag nog, wel de rekening

Moniek B. schreef:Niet dat je erg veel aan mijn bijdrage hebt
Maar ik volg al vanaf het begin je topic zonder echt te reageren.. Maar vind dat je je heel kranig houdt, Moos ook! Blijf net als de rest hier duimen dat je snel een uitslag krijgt en met een behandeling kunt beginnen

Hetzelfde geldt voor mij...Ook ik volg het wel een wee van Moos en jou in dit topic, maar heel veel meer dan je sterkte met alles te wensen en hopen dat je heel snel een uitslag krijgt, kan ik ook niet voor mijn gevoel...

jeetje wat rekt dat wachten lang ik hoop dat je gauw duidelijkheid hebt, een hele dikke knuf voor moos en ook een voor jou

Moos schreef:

Geen uitslag nog, wel de rekening

Sinds wanneer komt een rekening eerder bij jou aan dan de uitslag bij een DA?

ranetje schreef:

Moos schreef:

Geen uitslag nog, wel de rekening

Sinds wanneer komt een rekening eerder bij jou aan dan de uitslag bij een DA?

De rekening is niet van het lab, maar van die kliniek zelf. Ik heb tot nog toe elke keer betaalt als we daar waren, dus dat was helemaal ver voordat de uitslag uberhaupt was. Is dus wel logisch hoor, volgens mij gaat dat altijd zo
Alleen nu een tikkeltje cru

Edit: vanochtend wilde hij weer zo graag spelen dus ik heb hem even laten gaan. Ik heb nu wel in de gaten gehouden dat de 45 min grens niet overschreden werd; dus tussendoor in zijn wagentje (waar hij na 2 min rusten alweer uit wilde, ondanks het feit dat hij lopende alleen maar achter mijn enkels aanhobbelde, maar toch maar even onder dwang wat langer erin gehouden), en vrij snel weer naar huis.
Ik hoop dat hij zo dan op deze manier toch even lekker kort kan rennen zonder later vandaag weer een aanval te krijgen.

Moos begint nu echt af te vallen...

Hij heeft wel een klein speklaagje over de ribben, maar in gewicht valt hij af. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om zijn voer te minderen omdat hij dus al wat ingevallen toont, en daarbij nog meer scheurt van de honger dan normaal. Dat speklaagje moet dan maar even nu; een flinke laag is het niet want dan had ik toch maar wel voer iets geminderd.
Vandaag weer twee mensen die voorzichtig vroegen of hij nou zo'n scharminkeltje was geworden, dus hij toont ook niet als tonnetje rond op de ribben.
Hij is nu in 1 week dik 200 gram afgevallen zag ik toen ik hem gisterenavond woog (op een gewicht van nu 6.8 kilo). Dat kreeg ik er niet eens af in een week toen ik hem zwaar op dieet had staan een tijd geleden
Nu eet hij dus nog evenveel als eerst, wandelt veel minder, en valt toch nu opeens, voor zijn doen, veel af in 1 week.

Dat maakt je zorgen weer groter hé?
Ook weer iets om te melden aan de DA.
Maar het wordt steeds vervelender om zo lang te moeten wachten op de uitslag

Een deel zal beslist wat spierverlies zijn, maar het blijft zorgelijk omdat hij net zoveel eet als normaal. Maakt je zorgen enkel maar groter, ik leef vanaf afstand met je mee en hoop heel erg dat dan eindelijk deze week je wat naders hoort.

Anne

Het wordt hoog tijd voor een uitslag!

Dit sleept veel te lang al

Sterkte Marloes

Dit was Moos begin dit jaar (zijn vacht is hier wel iets langer hoor, maar echt veel scheelt het niet, cm of 3 denk ik). Ik heb geen foto's dat hij goed in beeld staat met de vacht precies even lang...



Dit is Moos nu (hij staat er wat slomer bij, hij wilde niet poseren )



Die uitslag mag inderdaad echt weleens komen volgende week; voordat hij helemaal een krielkippie is geworden graag!

dit is echt een andere moos , hopelijk krijg je snel bericht
zodat moos weer de moos word
voor jou en je moos