Het HondenForum

Ja maar bij mensen zijn we wel vóór. Zelfs voor abortus tot het 50ste levensjaar

malinois schreef: Ja hoor ik hoef er geen ander ras bij maar genoeg hondensporters hebben een totaal ander ras/type hond naast hun sporthonden. En ook die kunnen prima met hun ballen functioneren. Waarom? Omdat ze die op dezelfde manier opvoeden als hun sporthond. Nee is nee en gedragen doe je gewoon allemaal sporten of niet.

En ik heb ook nooit makkelijk trainbare of baasgerichte reuen gehad.

malinois schreef: Ja hoor ik hoef er geen ander ras bij maar genoeg hondensporters hebben een totaal ander ras/type hond naast hun sporthonden. En ook die kunnen prima met hun ballen functioneren. Waarom? Omdat ze die op dezelfde manier opvoeden als hun sporthond. Nee is nee en gedragen doe je gewoon allemaal sporten of niet.

Zal vast wel.
Geen van mijn reuen is gecastreerd, dat vooropgesteld.

Mijn reuen waren opgevoed en nee was nee.
Toch zat een van mijn reuen bij elke loopse teef snikkend bij de deur en at nauwelijks.
En mijn laatste reu ontdekte opeens waar zijn ballen voor dienden toen hij 11 jaar was en heeft het hele huis bij elkaar gekrijst toen Rana loops was 24 uur per dag gedurende een aantal dagen.......precies op het moment dat ze ontvankelijk was.
Ook al zaten er twee verdiepingen tussen en waren alle deuren dicht.
Het verschilt volgens mij per hond.

Misschien hangt het ook af van de passie waarmee ze werken bij de sporten/activiteiten waarvoor ze gefokt zijn of ze op dat moment met een loopse teef bezig zijn of met hun werk?
Goliath zou een punt kunnen hebben

Dat verklaart toch niet waarom ze met de niet werkhonden ook geen problemen hebben.
Misschien.ligt t er wel aan wat je als probleem ervaart?
Ze klappertanden maar een eind weg, ze lebberen maar rond maar wel 'in hun eigen tijd' dat wil zeggen dat als ik met ze loop en ze niet los heb dat ze dan gewoon door moeten lopen. Als ze los lopen dan.lopen ze maar en doen ze maar... zolang ze maar in de buurt blijven en komen als ik ze roep.
Xantos at ook een week niet als xena loops was.. dan niet. Ik bood t 2x per dag aan niet eten dan heb je ook geen honger morgen weer een dag.
Mijn huidige reuen eten altijd dus ook met haar loopsheid doen ze dat niet weet ik dat ze echt ziek zijn.
En ja tuurlijk zijn ze wat zeurderiger als ze loops is en wat pieperiger dat mag... slapen ze ook beter.

sirene schreef:

Goliat schreef: In mijn eigen topic over chemische castratie vroeg ik om ervaringen en de eerste reactie is van iemand die begint met "ik heb er geen ervaring mee...maar....". Dan denk ik reageer dan niet want een ervaring van een nichtje van een vriendin van de buurvrouw.....daar schiet niemand niets mee op!

In je eigen topic geef je helaas ook geen antwoorden op dingen waar andere mensen wee wat aan zouden kunnen hebben.

Ik had met alle liefde antwoorden gegeven in mijn eigen topic. Maar er zitten daar wat mensen in die waarschijnlijk altijd de boventoon voeren op dit forum en die zelf al alle conclusies hadden getrokken. Tsja en wie ben ik dan om dat feestje te verstoren

Heavy schreef:

Ja en je punt is???

Banjer werd in huis Apatisch van loopse Dol..at niet was compleet de weg kwijt maar zodra we gingen wandelen was dit weg zelfs al was Dol erbij.Vlo vreet gewoon door is irritant binnen en buiten blijft hij achter Dol aanlopen. Ik denk ook dat het per hond verschilt.

LongFields schreef:

Goliat schreef: In mijn eigen topic over chemische castratie vroeg ik om ervaringen en de eerste reactie is van iemand die begint met "ik heb er geen ervaring mee...maar....". Dan denk ik reageer dan niet want een ervaring van een nichtje van een vriendin van de buurvrouw.....daar schiet niemand niets mee op!

Het is wat lastig om zelf ervaring te hebben met chemische castratie als je eigen honden allemaal teven zijn natuurlijk. Dat wil niet zeggen dat ik er niets van af weet, toevallig heb ik zelf 5 nesten pups gefokt, en heb ik 24 jaar ervaring opgedaan met allerlei hondenzaken, door contacten met andere hondenmensen. Beetje kortzichtig om aan mijn eerste paar woorden direct een waarde-oordeel te hangen vind je ook niet?
Daarbij haal je er nu iets bij wat ik in die eerste post na jouw openingsbericht helemáál niet geschreven heb, om blijkbaar je punt te maken. Dit was namelijk mijn reactie:

LongFields schreef:Ik heb zelf geen ervaring met chemische castratie, maar zou er niet te veel van verwachten als ik jou was want het is verre van een wondermiddel, hoewel het vaak wel zo gezien wordt. Persoonlijk zou ik het eerder zoeken in toch een medisch probleem en dat eerst helemaal willen uitsluiten voordat ik chemische castratie zou overwegen.
Is er behalve het ontlastingsonderzoek al meer onderzocht?

Maar hier lees je toch zelf dat je schrijft "ik heb er zelf geen ervaring mee..." . Je zegt nu zelf dat je alleen teven hebt en het lastig is om zelf ervaring te hebben, maar dus blijkbaar van horen zeggen (contacten andere hondenmensen) je een bepaalde mening hebt gevormd over castratie.

Nouja nu inmiddels blijkt dat een chemische castratie dus heel erg goed kan werken tegen ernstige eetproblemen dus misschien toch af en toe een wondermiddel....

Goliat schreef: Maar hier lees je toch zelf dat je schrijft "ik heb er zelf geen ervaring mee..." . Je zegt nu zelf dat je alleen teven hebt en het lastig is om zelf ervaring te hebben, maar dus blijkbaar van horen zeggen (contacten andere hondenmensen) je een bepaalde mening hebt gevormd over castratie.

Nouja nu inmiddels blijkt dat een chemische castratie dus heel erg goed kan werken tegen ernstige eetproblemen dus misschien toch af en toe een wondermiddel....

Pfffffff, dus volgens jou mag je alleen reageren als je persoonlijk ervaring hebt. Prima joh, als je niet alles wat er staat wil lezen én blijkbaar moeite hebt met het begrijpen van teksten van anderen, dan is het niet anders...

Maar fijn dat de eetproblemen door die chemische rommel als sneeuw voor de zon verdwenen zijn.

LongFields schreef:

Goliat schreef: Maar hier lees je toch zelf dat je schrijft "ik heb er zelf geen ervaring mee..." . Je zegt nu zelf dat je alleen teven hebt en het lastig is om zelf ervaring te hebben, maar dus blijkbaar van horen zeggen (contacten andere hondenmensen) je een bepaalde mening hebt gevormd over castratie.

Nouja nu inmiddels blijkt dat een chemische castratie dus heel erg goed kan werken tegen ernstige eetproblemen dus misschien toch af en toe een wondermiddel....

Pfffffff, dus volgens jou mag je alleen reageren als je persoonlijk ervaring hebt. Prima joh, als je niet alles wat er staat wil lezen én blijkbaar moeite hebt met het begrijpen van teksten van anderen, dan is het niet anders...

Maar fijn dat de eetproblemen door die chemische rommel als sneeuw voor de zon verdwenen zijn.

dat geloof je toch zeker zelf niet
hondje was vast ook zonder chemische troep in zijn lijf wel gaan eten, uiteindelijk duurde het ook nu wel even voor ie zover was
misschien had baasje net zo nuchter moeten zijn toen het op eten aankwam als ie hier in dit topic is, van gemierk met voeren is nog nooit een hond beter gaan eten, eerder slechter.

maar gelukkig hebben we de (chemische) castratie als wondermiddel voor alle hondenproblemen, misschien helpt het bij baasjes ook wel tegen kortzichtigheid

Heavy schreef:

dagmar88 schreef:

malinois schreef: Ja hoor ik hoef er geen ander ras bij maar genoeg hondensporters hebben een totaal ander ras/type hond naast hun sporthonden. En ook die kunnen prima met hun ballen functioneren. Waarom? Omdat ze die op dezelfde manier opvoeden als hun sporthond. Nee is nee en gedragen doe je gewoon allemaal sporten of niet.

En ik heb ook nooit makkelijk trainbare of baasgerichte reuen gehad.

Als jullie denken dat jullie elk ras zo goed kunnen later luisteren als een herder uit werklijnen dan overschatten jullie jezelf toch echt hoor, en niet zo'n klein beetje ook

Wat is hier nu de bedoeling van?

renee-uk schreef:

LongFields schreef:

Goliat schreef: Maar hier lees je toch zelf dat je schrijft "ik heb er zelf geen ervaring mee..." . Je zegt nu zelf dat je alleen teven hebt en het lastig is om zelf ervaring te hebben, maar dus blijkbaar van horen zeggen (contacten andere hondenmensen) je een bepaalde mening hebt gevormd over castratie.

Nouja nu inmiddels blijkt dat een chemische castratie dus heel erg goed kan werken tegen ernstige eetproblemen dus misschien toch af en toe een wondermiddel....

Pfffffff, dus volgens jou mag je alleen reageren als je persoonlijk ervaring hebt. Prima joh, als je niet alles wat er staat wil lezen én blijkbaar moeite hebt met het begrijpen van teksten van anderen, dan is het niet anders...

Maar fijn dat de eetproblemen door die chemische rommel als sneeuw voor de zon verdwenen zijn.

dat geloof je toch zeker zelf niet
hondje was vast ook zonder chemische troep in zijn lijf wel gaan eten, uiteindelijk duurde het ook nu wel even voor ie zover was
misschien had baasje net zo nuchter moeten zijn toen het op eten aankwam als ie hier in dit topic is, van gemierk met voeren is nog nooit een hond beter gaan eten, eerder slechter.

maar gelukkig hebben we de (chemische) castratie als wondermiddel voor alle hondenproblemen, misschien helpt het bij baasjes ook wel tegen kortzichtigheid

Gelukkig dan maar dat er mensen zijn zoals jij. Volgende keer ga ik niet meer naar de DA maar raadpleeg ik jou gelijk, zulk goed advies....ja daar kunnen mensen wat mee

dagmar88 schreef:

Heavy schreef:

dagmar88 schreef:

malinois schreef: Ja hoor ik hoef er geen ander ras bij maar genoeg hondensporters hebben een totaal ander ras/type hond naast hun sporthonden. En ook die kunnen prima met hun ballen functioneren. Waarom? Omdat ze die op dezelfde manier opvoeden als hun sporthond. Nee is nee en gedragen doe je gewoon allemaal sporten of niet.

En ik heb ook nooit makkelijk trainbare of baasgerichte reuen gehad.

Als jullie denken dat jullie elk ras zo goed kunnen later luisteren als een herder uit werklijnen dan overschatten jullie jezelf toch echt hoor, en niet zo'n klein beetje ook

Wat is hier nu de bedoeling van?

mijn middenslag poedel luisterde indertijd net zo goed als mijn kruising groenendaeler/dh en het mooiste daarvan was dat ik haar zelf weinig bij heb hoeven brengen, ze keek het af van mijn training met de herder.
mijn dalmaten luisterden ook prima trouwens en zelfs mijn mishandelde, bange en nooit erg zelfzeker geworden kruisinkje cocker/teckel deed precies wat ik wilde, al duurde het met haar wel wat langer voordat het zover was.
jan was geen werklijn, luca was een witte herder en ook geen werklijn en jouster was een acwh, ook geen werklijn en geen van drieën maakte de kachel met me aan als het om loopse teven ging.
niet dat ze dat niet wilden en het zat er ook niet vanaf hun geboorte al in, maar om ze aan hun verstand te peuteren hoe ik wil dat ze zich gedragen..... tja, daar is opvoeding en training voor.

dus wat is nou eigenlijk je punt heavy?
omdat het jou niet lukt, kan niemand het?
wat leuk gevonden


*typo

Goliat schreef:

renee-uk schreef:

LongFields schreef:

Goliat schreef: Maar hier lees je toch zelf dat je schrijft "ik heb er zelf geen ervaring mee..." . Je zegt nu zelf dat je alleen teven hebt en het lastig is om zelf ervaring te hebben, maar dus blijkbaar van horen zeggen (contacten andere hondenmensen) je een bepaalde mening hebt gevormd over castratie.

Nouja nu inmiddels blijkt dat een chemische castratie dus heel erg goed kan werken tegen ernstige eetproblemen dus misschien toch af en toe een wondermiddel....

Pfffffff, dus volgens jou mag je alleen reageren als je persoonlijk ervaring hebt. Prima joh, als je niet alles wat er staat wil lezen én blijkbaar moeite hebt met het begrijpen van teksten van anderen, dan is het niet anders...

Maar fijn dat de eetproblemen door die chemische rommel als sneeuw voor de zon verdwenen zijn.

dat geloof je toch zeker zelf niet
hondje was vast ook zonder chemische troep in zijn lijf wel gaan eten, uiteindelijk duurde het ook nu wel even voor ie zover was
misschien had baasje net zo nuchter moeten zijn toen het op eten aankwam als ie hier in dit topic is, van gemierk met voeren is nog nooit een hond beter gaan eten, eerder slechter.

maar gelukkig hebben we de (chemische) castratie als wondermiddel voor alle hondenproblemen, misschien helpt het bij baasjes ook wel tegen kortzichtigheid

Gelukkig dan maar dat er mensen zijn zoals jij. Volgende keer ga ik niet meer naar de DA maar raadpleeg ik jou gelijk, zulk goed advies....ja daar kunnen mensen wat mee

dat was inderdaad goed advies wat ik je gaf en wat ook zo mooi was, het kwam uit eigen keuken zogezegd
mja daar had je zelf wat moeite voor moeten doen en zeg nou zelf, zo'n spuit in je hond jassen is een stuk makkelijker natuurlijk

ach ja jij was ook zo iemand die reageerde maar geen enkel ervaring hebt met chemisch castreren.....

En nu zit je weer in een topic over castratie

Goliat schreef: ach ja jij was ook zo iemand die reageerde maar geen enkel ervaring hebt met chemisch castreren.....

En nu zit je weer in een topic over castratie

Wat heerlijk toch weer, zo'n ongenuanceerde hokjespropper erbij... Echt een aanwinst!
*sarcasmemodus uit*

Jammer dat er zo stellig beweerd wordt dat een reu geen enkele last heeft van opgekropte hormonen, het kan wel degelijk schadelijk zijn voor sommige reuen.
Mijn eerste tibetaan kon ik op zijn twaalfde nog laten castreren omdat hij een enorme tumor kreeg in zijn staart.
Biopt is opgestuurd en daar bleek uit dat het door zijn hormonen kwam terwijl hij altijd maar op 1loopse teef in de buurt reageerde.
Dus de keus was ballen eraf of staart eraf. Maar als ik zijn ballen had laten zitten had hij weer andere tumoren kunnen krijgen.
Na de castratie was de tumor binnen vrij korte tijd geslonken.

Pemba schreef:Jammer dat er zo stellig beweerd wordt dat een reu geen enkele last heeft van opgekropte hormonen, het kan wel degelijk schadelijk zijn voor sommige reuen.
Mijn eerste tibetaan kon ik op zijn twaalfde nog laten castreren omdat hij een enorme tumor kreeg in zijn staart.
Biopt is opgestuurd en daar bleek uit dat het door zijn hormonen kwam terwijl hij altijd maar op 1loopse teef in de buurt reageerde.
Dus de keus was ballen eraf of staart eraf. Maar als ik zijn ballen had laten zitten had hij weer andere tumoren kunnen krijgen.
Na de castratie was de tumor binnen vrij korte tijd geslonken.

Zo gaat dat met sommige tumoren... die tieren welig bij aanwezigheid van hormonen

Goliat schreef: ach ja jij was ook zo iemand die reageerde maar geen enkel ervaring hebt met chemisch castreren.....

En nu zit je weer in een topic over castratie

klopt, maar ik heb wel ervaring met moeilijk etende hondjes en daar ging je topic in eerste instantie over, of het castratietopic was daar het gevolg van, dat weet ik niet eens precies meer
in elk geval heb ik dus wel ervaring met het probleem waarvoor het wondermiddel, te weten de voor alles inzetbare chemische castratie, gebruikt werd.
maar misschien is dat allemaal te moeilijk te volgen voor je, dat wil nog wel eens gebeuren met mensen die van de makkelijke oplossingen zijn, die kijken niet zoveel verder dan hun neus(je) lang is.

renee-uk schreef:

Goliat schreef: ach ja jij was ook zo iemand die reageerde maar geen enkel ervaring hebt met chemisch castreren.....

En nu zit je weer in een topic over castratie

klopt, maar ik heb wel ervaring met moeilijk etende hondjes en daar ging je topic in eerste instantie over, of het castratietopic was daar het gevolg van, dat weet ik niet eens precies meer
in elk geval heb ik dus wel ervaring met het probleem waarvoor het wondermiddel, te weten de voor alles inzetbare chemische castratie, gebruikt werd.
maar misschien is dat allemaal te moeilijk te volgen voor je, dat wil nog wel eens gebeuren met mensen die van de makkelijke oplossingen zijn, die kijken niet zoveel verder dan hun neus(je) lang is.

Maar of je ook ervaring hebt met moeilijk etende honden veroorzaakt door hormonen dat denk ik dan weer niet..... Mijn hond is redelijk extreem in zijn gedrag met niet eten. Sommige reuen eten een paar dagen of een week niet en dan weer wel, mijne at al meerdere maanden alleen het hoognodige. De meeste reuen gaan na verloop van tijd weer gewoon eten als bijv. de teef in de buurt niet meer loops is.

Vreemd dat 2 weken na de chemische castratie (wat normaal is, want deze gaat pas na 4 tot 6 weken volledig werken) hij ineens van de een op de andere dag gaat eten van vrijwel niets naar anderhalve kilo per dag sinds maanden. Dit probleem had nooit opgelost kunnen worden zonder iets aan de hormonen te doen. Maar goed je mag het een makkelijke oplossing vinden dat interesseert me niet, het belangrijkste is dat mijn hond weer eet en weer rustig aan bij kan komen en niet als een skelet rondloopt .

Goliat schreef:het belangrijkste is dat mijn hond weer eet en weer rustig aan bij kan komen en niet als een skelet rondloopt .

Natuurlijk.
Maar waar dat door komt zullen we nooit weten. Want bewijzen daarvoor zijn er namelijk niet.

Badu schreef:

Pemba schreef:Jammer dat er zo stellig beweerd wordt dat een reu geen enkele last heeft van opgekropte hormonen, het kan wel degelijk schadelijk zijn voor sommige reuen.
Mijn eerste tibetaan kon ik op zijn twaalfde nog laten castreren omdat hij een enorme tumor kreeg in zijn staart.
Biopt is opgestuurd en daar bleek uit dat het door zijn hormonen kwam terwijl hij altijd maar op 1loopse teef in de buurt reageerde.
Dus de keus was ballen eraf of staart eraf. Maar als ik zijn ballen had laten zitten had hij weer andere tumoren kunnen krijgen.
Na de castratie was de tumor binnen vrij korte tijd geslonken.

Zo gaat dat met sommige tumoren... die tieren welig bij aanwezigheid van hormonen

Dat welig tieren is natuurlijk overdreven, maar er is wel een verband tussen tumoren in de perianaalklieren en mannelijke hormonen.
En ik vermoed dat iets dergelijks aan de hand was bij die Tibetaan van Pemba ?

ranetje schreef:

Badu schreef:

Pemba schreef:Jammer dat er zo stellig beweerd wordt dat een reu geen enkele last heeft van opgekropte hormonen, het kan wel degelijk schadelijk zijn voor sommige reuen.
Mijn eerste tibetaan kon ik op zijn twaalfde nog laten castreren omdat hij een enorme tumor kreeg in zijn staart.
Biopt is opgestuurd en daar bleek uit dat het door zijn hormonen kwam terwijl hij altijd maar op 1loopse teef in de buurt reageerde.
Dus de keus was ballen eraf of staart eraf. Maar als ik zijn ballen had laten zitten had hij weer andere tumoren kunnen krijgen.
Na de castratie was de tumor binnen vrij korte tijd geslonken.

Zo gaat dat met sommige tumoren... die tieren welig bij aanwezigheid van hormonen

Dat welig tieren is natuurlijk overdreven, maar er is wel een verband tussen tumoren in de perianaalklieren en mannelijke hormonen.
En ik vermoed dat iets dergelijks aan de hand was bij die Tibetaan van Pemba ?

Dat heeft toch alsnog niets met "opgekropte hormonen" te maken?

Goliat schreef: Maar of je ook ervaring hebt met moeilijk etende honden veroorzaakt door hormonen dat denk ik dan weer niet..... Mijn hond is redelijk extreem in zijn gedrag met niet eten. Sommige reuen eten een paar dagen of een week niet en dan weer wel, mijne at al meerdere maanden alleen het hoognodige. De meeste reuen gaan na verloop van tijd weer gewoon eten als bijv. de teef in de buurt niet meer loops is.

Vreemd dat 2 weken na de chemische castratie (wat normaal is, want deze gaat pas na 4 tot 6 weken volledig werken) hij ineens van de een op de andere dag gaat eten van vrijwel niets naar anderhalve kilo per dag sinds maanden. Dit probleem had nooit opgelost kunnen worden zonder iets aan de hormonen te doen. Maar goed je mag het een makkelijke oplossing vinden dat interesseert me niet, het belangrijkste is dat mijn hond weer eet en weer rustig aan bij kan komen en niet als een skelet rondloopt .

dat wist jij ook helemaal niet of dat zo was
je geeft notabene zelf aan dat hij en ik citeer:

Goliat schreef:Ja Karma het zouden ook zomaar toch de hormonen kunnen zijn ondanks hij niet echt overkomt alsof hij daar erg mee bezig is.....

nou neem van mij aan dat een reu die last heeft van zijn hormonen wel meer doet dan alleen zijn bak niet leegeten.
en ja dat weet ik uit eigen ervaring, ik heb drie volle reuen gehad.

maar omdat iemand je op het idee bracht om te castreren ging je het maar uitproberen.
geen tussendoortjes en andere adviezen om je hond aan het eten te krijgen waren te moeilijk voor je of te veel werk dat kan ook nog

en nee, natuurlijk zei je da geen nee tegen een chemische castratie, vooral niet omdat ie er ook nog eens duur hertenvlees bij kon verkopen vanwege een door een ontlastingonderzoek vastgestelde eiwitintolerantie en/of allergie
die da dacht 'kassa' en geef hem eens ongelijk, uiteindelijk moet hij ook eten (pun intended)!

Marjoleine schreef:

Goliat schreef:het belangrijkste is dat mijn hond weer eet en weer rustig aan bij kan komen en niet als een skelet rondloopt .

Natuurlijk.
Maar waar dat door komt zullen we nooit weten. Want bewijzen daarvoor zijn er namelijk niet.

nou als hondjelief na 2 weken weer eet als een dijker en die chemische castratie, zoals goliat zegt, pas na 4 tot 6 weken optimaal gaat werken, heb ik toch mijn twijfels over dit wondermiddel bij slechtetende honden.
het lijkt me meer dat hondje eieren voor zijn geld gekozen heeft en die hongerbuik eigenlijk toch niet zo prettig vond.
oh en baasje zal vast een stuk relaxter geweest zijn, ook niet onbelangrijk in dit geval lijkt me

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:

Badu schreef:

Pemba schreef:Jammer dat er zo stellig beweerd wordt dat een reu geen enkele last heeft van opgekropte hormonen, het kan wel degelijk schadelijk zijn voor sommige reuen.
Mijn eerste tibetaan kon ik op zijn twaalfde nog laten castreren omdat hij een enorme tumor kreeg in zijn staart.
Biopt is opgestuurd en daar bleek uit dat het door zijn hormonen kwam terwijl hij altijd maar op 1loopse teef in de buurt reageerde.
Dus de keus was ballen eraf of staart eraf. Maar als ik zijn ballen had laten zitten had hij weer andere tumoren kunnen krijgen.
Na de castratie was de tumor binnen vrij korte tijd geslonken.

Zo gaat dat met sommige tumoren... die tieren welig bij aanwezigheid van hormonen

Dat welig tieren is natuurlijk overdreven, maar er is wel een verband tussen tumoren in de perianaalklieren en mannelijke hormonen.
En ik vermoed dat iets dergelijks aan de hand was bij die Tibetaan van Pemba ?

Dat heeft toch alsnog niets met "opgekropte hormonen" te maken?

Jouw opmerking ook niet

En ik reageerde op jouw opmerking

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:

Badu schreef:

Pemba schreef:Jammer dat er zo stellig beweerd wordt dat een reu geen enkele last heeft van opgekropte hormonen, het kan wel degelijk schadelijk zijn voor sommige reuen.
Mijn eerste tibetaan kon ik op zijn twaalfde nog laten castreren omdat hij een enorme tumor kreeg in zijn staart.
Biopt is opgestuurd en daar bleek uit dat het door zijn hormonen kwam terwijl hij altijd maar op 1loopse teef in de buurt reageerde.
Dus de keus was ballen eraf of staart eraf. Maar als ik zijn ballen had laten zitten had hij weer andere tumoren kunnen krijgen.
Na de castratie was de tumor binnen vrij korte tijd geslonken.

Zo gaat dat met sommige tumoren... die tieren welig bij aanwezigheid van hormonen

Dat welig tieren is natuurlijk overdreven, maar er is wel een verband tussen tumoren in de perianaalklieren en mannelijke hormonen.
En ik vermoed dat iets dergelijks aan de hand was bij die Tibetaan van Pemba ?

Dat heeft toch alsnog niets met "opgekropte hormonen" te maken?

Volgens mijn da wel.

Goliat schreef:het belangrijkste is dat mijn hond weer eet en weer rustig aan bij kan komen en niet als een skelet rondloopt .

Tuurlijk.... testosteron pleite.... vreten ipv hoeren & snoeren

Heavy schreef:

renee-uk schreef:dus wat is nou eigenlijk je punt heavy?
omdat het jou niet lukt, kan niemand het?
wat leuk gevonden

Dus jij wil beweren dat het altijd aan de baas ligt of een hond last heeft van zijn hormonen en zich daar naar gedraagt? En jij bent zo'n geweldig baasje die alle honden dat afgeleerd krijgt laat me niet lachen zeg.

Misschien heb jij wel toevallig nooit een hond gehad die erg veel last had van zijn hormonen?
Want je hebt last en erg veel last namelijk zit nogal verschil in .
Ik heb al heel wat reuen gehad van verschillende rassen en ook een vorige schapendoesreu en inderdaad die hadden ook geen last van hun hormonen en ik dus ook niet ook nooit laten castreren

Maar deze reu had er gewoon méér last van maarja dat kan niet he .
Ik geloof best dat het niet vaak voorkomt en dat je met opvoeding een heel eind komt maar deze rakker luisterde prima met chip en zodra die was uitgewerkt ging hij de hort op en werd bijna aangereden en ja dat was voor mij de druppel.

Wie precies heeft hier last van hormonen...

dagmar88 schreef:

ranetje schreef:

Badu schreef:

Pemba schreef:Jammer dat er zo stellig beweerd wordt dat een reu geen enkele last heeft van opgekropte hormonen, het kan wel degelijk schadelijk zijn voor sommige reuen.
Mijn eerste tibetaan kon ik op zijn twaalfde nog laten castreren omdat hij een enorme tumor kreeg in zijn staart.
Biopt is opgestuurd en daar bleek uit dat het door zijn hormonen kwam terwijl hij altijd maar op 1loopse teef in de buurt reageerde.
Dus de keus was ballen eraf of staart eraf. Maar als ik zijn ballen had laten zitten had hij weer andere tumoren kunnen krijgen.
Na de castratie was de tumor binnen vrij korte tijd geslonken.

Zo gaat dat met sommige tumoren... die tieren welig bij aanwezigheid van hormonen

Dat welig tieren is natuurlijk overdreven, maar er is wel een verband tussen tumoren in de perianaalklieren en mannelijke hormonen.
En ik vermoed dat iets dergelijks aan de hand was bij die Tibetaan van Pemba ?

Maar dan is het medisch noodzakelijk (en dan nu vanwege tumoren) en daar is niemand tegen hier volgens mij. Als ik moest kiezen tussen staart er af, maar kans op andere tumoren of ballen er af, dan zeker het laatste.

Heavy schreef: Maar deze reu had er gewoon méér last van maarja dat kan niet he .
Ik geloof best dat het niet vaak voorkomt en dat je met opvoeding een heel eind komt maar deze rakker luisterde prima met chip en zodra die was uitgewerkt ging hij de hort op en werd bijna aangereden en ja dat was voor mij de druppel.

Dat er reuen zijn die echt extreem last van hun hormonen hebben, geloof ik meteen. En dat je die laat castreren na chemische castratie, als hij zo opknapt, snap ik. Ik ken ze niet, wel mensen die het dachten, maar waar de hond net zo strontvervelend bleef na castratie. En dat waren toevallig allemaal huishonden, maar dat ze niet luisterden lag niet aan de hond of het feit dat het een huishond was. Daar ging mijn werkhonden / standaard huishonden verhaal over. En ik reken de honden hier op het forum niet onder die standaard huishond.