Het HondenForum

Marion. schreef:

tekkel schreef:Op die laatste foto zie ik pas goed hoe vreselijk dat pootje eruit ziet
En hoe ze daarna daar lag.....
Grote mooie lieve sterke hond was Saar, en nu in haar eigen tuin

Mocht niet langer zo. Was ze pas 9 geweest was hetanders. Nu is het goed zo.

O, absoluut!
Voordat honden laten merken dat ze ergens last van hebben, is het al heel erg
Wat zal je eraan moeten wennen, je hebt een heel ander huis nu, een heel ander leven.....

Zo rustig ging het toen bij Nika ook en dat was heel fijn.
Sterkte meis

tekkel schreef:

Marion. schreef:

tekkel schreef:Op die laatste foto zie ik pas goed hoe vreselijk dat pootje eruit ziet
En hoe ze daarna daar lag.....
Grote mooie lieve sterke hond was Saar, en nu in haar eigen tuin

Mocht niet langer zo. Was ze pas 9 geweest was hetanders. Nu is het goed zo.

O, absoluut!
Voordat honden laten merken dat ze ergens last van hebben, is het al heel erg
Wat zal je eraan moeten wennen, je hebt een heel ander huis nu, een heel ander leven.....

Het is leeg. En het regent. En Saar ligt nu in de regen. Vond ze nooit erg hoor Maar toch.

Il Silenzio.

Miep doet het prima, trouwens. Net heel kranig in haar eentje gelopen. Maar ik kan nog niet wennen.

Veel sterkte.
Dag Saar

Och Marion, dat went ook niet in een dag. Trek daar maar gerust meer tijd voor uit.
Ratio (je weet dat je de goede beslissing hebt genomen) en emotie (je wil haar bij je hebben en kroelen) botsen een tijd lang verschrikkelijk en meestal op momenten dat je er niet op verdacht bent. Het ene moment voel je je sterk en gaat het best, het volgende moment voel je je volledig onderuit geschopt.
Zo ging en gaat het bij mij na Rinne Roos.
het kost tijd, veel tijd en ook veel energie.

nogmaals:

heel veel sterkte met het verlies van je meisje Saar

Sterkte met het verlies van Saar.

Heel veel sterkte, wat een groot gemis!

ja dat uitlaten kan zo'n zichtbare leegte geven, wat is jullie roedel dan even van slag he? Sterkte, voor de komende periode. (hug)

Verdrietig , heel veel sterkte en een dikke knuf voor Miep.

Veel sterkte Marion en Pieter

Dag Saar, goede reis, meisje..je zal gemist worden..

De eerste tijd is het vreselijk raar, zo onwennig, dat had ik vooral heel erg na het inslapen van Tyson... ik was echt een soort van niet meer thuis in mijn huis, mijn huis was zijn ziel kwijt.. ik had heb bijna 16 jaar om me heen en toen was hij er plots niet meer, en al had ik nog 2 andere honden ik vond het zo confronterend.

Heel veel sterkte de komende dagen , fijn dat Miep haar goddelijke gang lijkt tegaan dat maakt het mss nog een klein beetje makkelijk dat het accepteren door de andere hond eigenlijk heel natuurlijk lijkt tegaan.

Ook al ken ik jullie niet persoonlijk wil ik jou je familie veel sterkte wensen. Lijk mij zo ongelofelijk veel pijn doen je hond te moeten laten gaan.

Heel veel sterkte

Toch... het enige juiste hè.....
Het is zo vreselijk moeilijk... maar op een bepaald punt kun je niets anders. En het kan niet wennen in een dag, daar gaat wel een tijdje overheen. Heel veel sterkte voor jullie.

Knuffel voor je andere wijffie, die zal het ook niet makkelijk hebben.

Sterkte marion

Sterkte marion

Marion. schreef:
Miep doet het prima, trouwens. Net heel kranig in haar eentje gelopen. Maar ik kan nog niet wennen.

Natuurlijk kun je nog niet wennen. Dat heeft tijd nodig en ratio en emotie blijven heel lang om de "eer" vechten.
Maar als je op die laatste foto dat pootje ziet denk ik: het is goed zo. En dat blije Saar-koppie.....

Nogmaals heel veel sterkte meis

Heel veel sterkte voor jullie in de komende tijd jullie hebben een goed maar vooral erg dapper besluit genomen. Onbaatzuchtig niet in je eigen belang maar in dat van jullie trouwe Saar. O wat is dat toch altijd een kl.te beslissing.

Ik lees het nu pas. Wat verdrietig, wat moet het zwaar voor jullie zijn. Heel erg veel sterkte.....

hoe gaat het vandaag met jullie ?

Ach Saar.... Ik schiet helemaal vol, bij het zien van de foto's die voorbij komen.
Het werd al gezegd, maar de hemel heeft er een sterretje bij.
Wat zal ze enorm gemist worden.
Heel veel sterkte voor jullie

johanna68 schreef:hoe gaat het vandaag met jullie ?

Ben net pas klaar met mijn werk, dus ik had afleiding. Gelijk het eerste pakje dat ik weg moest brengen liep een 8-jarige Rottweiler met een tennisbal tumor aan zijn poot. Maar gewoon aan de zijkant, dus die liep er prima op.

Raar om net alleen begroet te worden door Mieppie. Nu is er geen hond meer die mijn autosleutels in haar bek wil, dus die raak ik niet meer kwijt denk ik. Maar we hebben er wel vrede mee.

heel veel sterkte ermee.
lees het ook nu pas.
en inderdaad, wat ben je sterk.

Ach Marion wat is dat nog snel gegaan zeg Veel sterkte

Marion. schreef:

johanna68 schreef:hoe gaat het vandaag met jullie ?

Ben net pas klaar met mijn werk, dus ik had afleiding. Gelijk het eerste pakje dat ik weg moest brengen liep een 8-jarige Rottweiler met een tennisbal tumor aan zijn poot. Maar gewoon aan de zijkant, dus die liep er prima op.

Raar om net alleen begroet te worden door Mieppie. Nu is er geen hond meer die mijn autosleutels in haar bek wil, dus die raak ik niet meer kwijt denk ik. Maar we hebben er wel vrede mee.

Fijn dat je wat afleiding had. Maar ook fijn dat je er nog steeds vrede mee hebt. Zag de foto en pootje en idd was geen ander optie natuurlijk maar wel een moedig besluit. Alles zal nu even raar zijn..Zoals je weet 15 dagen geleden moest wanda ons verlaten en het is hier nog steeds raar. De kleine dingen..zoals je dus schrijft betreft autosleutels...enz. Laat nog steeds de deuren open betrapte ik me gisteren op ..als ik mn zoon uitlaat voor school..Wanda kwam ook altijd achter ons aan..Zijn die kleine vertrouwde dingetjes die de dag anders maken nu. Ben nog maar kort hier op de forum maar kan aan reactie.s zien van vele die Saar kenden dat ze speciaal was. Hoop dat je snel denkt met een glimlach aan de speciale momenten..

ook hier even: sterkte met het gemis!

ben wel blij voor je dat je er vrede mee hebt, dat gaat uiteindelijk wel helpen in het verwerkingsproces.

dag Saar, goede reis

Ach jee....wat is het ineens nog snel gegaan. Heb het gisteren helemaal niet gezien.
Heel veel sterkte met het gemis

Marion. schreef: Maar we hebben er wel vrede mee.

Ik had hetzelfde toen Miesje was ingeslapen: 14 en op.
Ik had één dag tranen met tuiten, en daarna de acceptatie dat het mooi was geweest, een fijn hondenleventje en een mooie dood. Denk nog geregeld aan haar, met veel plezier, ook na al die jaren.
Had trouwens na 15 dagen een andere hond

tekkel schreef:

Marion. schreef: Maar we hebben er wel vrede mee.

Ik had hetzelfde toen Miesje was ingeslapen: 14 en op.
Ik had één dag tranen met tuiten, en daarna de acceptatie dat het mooi was geweest, een fijn hondenleventje en een mooie dood. Denk nog geregeld aan haar, met veel plezier, ook na al die jaren.
Had trouwens na 15 dagen een andere hond

Maar jij had niet nog een andere hond thuis lopen. Het ligt er helemaal aan hoe Miep zich houdt. Maar ik denk dat die net zo lief het alleenrecht op de aandacht heeft. En anders moet er een nieuwe oppermutter naast, maar heel zeker geen pup.