Het HondenForum

Lieske_1977 schreef:Sterkte voor jullie beiden. Het is nogal wat, drie honden verliezen in zo korte tijd.

Enne... Gun Gerard zijn eigen manier van verwerken (en daarmee bedoel ik niet dat hij de dierenarts een lul moet vinden ). Niets mis met huilen of filmpjes & foto's kijken, al is het niet jouw manier.

Hij mag van mij filmpjes kijken wat hij wilt, maar om drie uur s'nachts wil ik toch slapen. Hij had zonder het geluid aan kunnen kijken midden in de nacht.

Als hij overdags films zit te bekijken kijk ik mee als hij dat wilt, terwijl ik er zelf nog niet echt behoefte aan heb. Maar s'nachts zou ik toch wel graag willen slapen, zeker na de laatste nachten dat ik al amper geslapen heb.


Wij wonen gelijkvloers en mijn slaapkamer ligt naast de woonkamer dus ik hoor het geluid van de tv heel erg goed door het gipswandje.

Heel veel sterkte met het verlies van Nikkie.

Drie honden in een jaar moeten verliezen .....pfff. Heel veel sterkte voor jullie!

Wat verdrietig allemaal.
Heel veel sterkte gewenst.

Dank jullie voor jullie medeleven.

gonnie schreef:

Lieske_1977 schreef:Sterkte voor jullie beiden. Het is nogal wat, drie honden verliezen in zo korte tijd.

Enne... Gun Gerard zijn eigen manier van verwerken (en daarmee bedoel ik niet dat hij de dierenarts een lul moet vinden ). Niets mis met huilen of filmpjes & foto's kijken, al is het niet jouw manier.

Hij mag van mij filmpjes kijken wat hij wilt, maar om drie uur s'nachts wil ik toch slapen. Hij had zonder het geluid aan kunnen kijken midden in de nacht.

Als hij overdags films zit te bekijken kijk ik mee als hij dat wilt, terwijl ik er zelf nog niet echt behoefte aan heb. Maar s'nachts zou ik toch wel graag willen slapen, zeker na de laatste nachten dat ik al amper geslapen heb.


Wij wonen gelijkvloers en mijn slaapkamer ligt naast de woonkamer dus ik hoor het geluid van de tv heel erg goed door het gipswandje.

Misschien zeg ik iets geks maar misschien zou je eens iets moeten doen wat Gerard niet verwacht en uit je bed gaan bij hem gaan zitten hem vasthouden en samen die fimpjes gaan kijken. Samen je verdriet delen dat is echt zoveel fijner dan het beide afzonderlijk doen. Ik heb ongetwijfeld ook raar gedaan na het verlies van Rio en Jan ook en wij doen zoiets beide ook op een heel andere manier. Ik kijk ook veel foto's dan terwijl Jan daar wat langer de tijd voor nodig heeft om dat te kunnen. Maar dat gaf ook niet we hielden elkaar wel vast en deelde ons verdriet , ieder op zijn eigen manier. En dat is zoveel fijner, al is het zo verschillend , is mijn ervaring

Tineke schreef:

gonnie schreef:

Lieske_1977 schreef:Sterkte voor jullie beiden. Het is nogal wat, drie honden verliezen in zo korte tijd.

Enne... Gun Gerard zijn eigen manier van verwerken (en daarmee bedoel ik niet dat hij de dierenarts een lul moet vinden ). Niets mis met huilen of filmpjes & foto's kijken, al is het niet jouw manier.

Hij mag van mij filmpjes kijken wat hij wilt, maar om drie uur s'nachts wil ik toch slapen. Hij had zonder het geluid aan kunnen kijken midden in de nacht.

Als hij overdags films zit te bekijken kijk ik mee als hij dat wilt, terwijl ik er zelf nog niet echt behoefte aan heb. Maar s'nachts zou ik toch wel graag willen slapen, zeker na de laatste nachten dat ik al amper geslapen heb.


Wij wonen gelijkvloers en mijn slaapkamer ligt naast de woonkamer dus ik hoor het geluid van de tv heel erg goed door het gipswandje.

Misschien zeg ik iets geks maar misschien zou je eens iets moeten doen wat Gerard niet verwacht en uit je bed gaan bij hem gaan zitten hem vasthouden en samen die fimpjes gaan kijken. Samen je verdriet delen dat is echt zoveel fijner dan het beide afzonderlijk doen. Ik heb ongetwijfeld ook raar gedaan na het verlies van Rio en Jan ook en wij doen zoiets beide ook op een heel andere manier. Ik kijk ook veel foto's dan terwijl Jan daar wat langer de tijd voor nodig heeft om dat te kunnen. Maar dat gaf ook niet we hielden elkaar wel vast en deelde ons verdriet , ieder op zijn eigen manier. En dat is zoveel fijner, al is het zo verschillend , is mijn ervaring

Dat klinkt leuk, maar als je bij de dood van elke hond verrot gescholden wordt heb je niet echt veel behoefte meer om iemand anders op dat moment te omhelzen.

Maar kan het proberen.

Sas schreef:

Ach, ben het gewend. Gerard kan er heel erg slecht tegen als hij met dat soort dingen te maken krijgt.

En geeft iedereen er de schuld van. Ik denk dat hij toch spijt had.

Vandaag is hij zelfs mee geweest oppassen bij de kleinkinderen, en we moesten een uur eerder want de juf van een van onze kleindochters had mijn schoondochter gebeld dat Carice heel erge buikpijn had en opgehaald kon worden, toen zijn we ze gelijk gaan halen.

Mijn jongste kleindochter was helemaal in de gloria dat Opa er ook bij was.

Hij heeft er denk ik heus altijd wel spijt van, alleen kan hij dat nooit zeggen.

Hij heeft een keer ziin excuus aangeboden en dat was de enige keer dat hij mij echt heel erg kwaad had gemaakt met zijn gescheld, ik heb hem toen een rot zet gegeven hij vloog zowat door het raam heen, het was maar goed dat er een vensterbank zat.

Snap nog niet dat ik zo sterk was. Want ik had hem zeker anderhalve meter verplaatst. Hahaha.

Dat Nikkie er niet meer is heeft ook zijn voordelen. We zijn net samen naar de Albert Heijn geweest.

Was natuurlijk leuker geweest als Nikkie er nog was geweest. Maar dat is ze niet meer, dus dan er maar van genieten dat we weer dingen samen kunnen doen.

Jeetje.. wat is het snel gegaan
Sterkte

Cleva schreef:

gonnie schreef:Dat Nikkie er niet meer is heeft ook zijn voordelen. We zijn net samen naar de Albert Heijn geweest.

Was natuurlijk leuker geweest als Nikkie er nog was geweest. Maar dat is ze niet meer, dus dan er maar van genieten dat we weer dingen samen kunnen doen.

Goed zo. Ik ben precies hetzelfde.
Het is niet leuk als honden dood gaan maar het hoort bij het hebben van honden en het opent weer andere mogelijkheden.

Als er een hond was die 40 jaar meeging nam ik hem niet.

Precies, ik zou ook geen hond willen hebben die 40 jaar meeging.

Ik zou rustig een Ierse Wolfshond kopen, vind het machtige honden. Maar een kleinere hond is makkelijker mee te nemen.

Cleva schreef:

gonnie schreef:Dat Nikkie er niet meer is heeft ook zijn voordelen. We zijn net samen naar de Albert Heijn geweest.

Was natuurlijk leuker geweest als Nikkie er nog was geweest. Maar dat is ze niet meer, dus dan er maar van genieten dat we weer dingen samen kunnen doen.

Goed zo. Ik ben precies hetzelfde.
Het is niet leuk als honden dood gaan maar het hoort bij het hebben van honden en het opent weer andere mogelijkheden.

Als er een hond was die 40 jaar meeging nam ik hem niet.

Niet? Ik zou ervoor tekenen als Pebbles 40 mocht worden.

tbeast schreef:

Cleva schreef:

gonnie schreef:Dat Nikkie er niet meer is heeft ook zijn voordelen. We zijn net samen naar de Albert Heijn geweest.

Was natuurlijk leuker geweest als Nikkie er nog was geweest. Maar dat is ze niet meer, dus dan er maar van genieten dat we weer dingen samen kunnen doen.

Goed zo. Ik ben precies hetzelfde.
Het is niet leuk als honden dood gaan maar het hoort bij het hebben van honden en het opent weer andere mogelijkheden.

Als er een hond was die 40 jaar meeging nam ik hem niet.

Niet? Ik zou ervoor tekenen als Pebbles 40 mocht worden.

Ik ook hoor voor beide honden!

Nou, ik zou het toch niet leuk vinden als we nog 37 jaar overal apart heen moesten. Over 37 jaar ben ik honderd, ik denk dat een hond dan toch niks maar aan me heeft. Haha.

Ik mis de honden heel erg, maar vond het gisteren toch wel fijn dat we weer samen boodschappen konden doen.

En we aanstaand weekend samen naar mijn zoon kunnen.

Zoals ik al zei is Gerard gisteren mee geweest oppassen en mijn kleinkinderen vonden het erg leuk.

Dus ik kijk nu maar naar de voordelen dat maakt het allemaal wat minder erg.

Het is heel erg wennen, gisteravond waren we samen even naar Albert Heijn geweest en toen ik op de galerij liep was ik aan het luisteren of ik Nikkie al hoorde blaffen.

Het is raar om geen hond meer te hebben.

Maar zoals wel vaker gezegd ik kan tegen een stootje en neem alles gewoon zoals het komt.

Ik weet dat honden niet zo heel erg oud worden en kan daar mee omgaan.

Het is zoals het is. Kan er toch niks aan veranderen.

gonnie schreef:Nou, ik zou het toch niet leuk vinden als we nog 37 jaar overal apart heen moesten. Over 37 jaar ben ik honderd, ik denk dat een hond dan toch niks maar aan me heeft. Haha.

Ik mis de honden heel erg, maar vond het gisteren toch wel fijn dat we weer samen boodschappen konden doen.

En we aanstaand weekend samen naar mijn zoon kunnen.

Zoals ik al zei is Gerard gisteren mee geweest oppassen en mijn kleinkinderen vonden het erg leuk.

Dus ik kijk nu maar naar de voordelen dat maakt het allemaal wat minder erg.

Het is heel erg wennen, gisteravond waren we samen even naar Albert Heijn geweest en toen ik op de galerij liep was ik aan het luisteren of ik Nikkie al hoorde blaffen.

Het is raar om geen hond meer te hebben.

Maar zoals wel vaker gezegd ik kan tegen een stootje en neem alles gewoon zoals het komt.

Ik weet dat honden niet zo heel erg oud worden en kan daar mee omgaan.

Het is zoals het is. Kan er toch niks aan veranderen.

Ik denk dat dit ook wel aan de hond ligt en wat voor belemmering de hond(en) met zich mee brengt.
Ik heb nooit problemen gehad met de deur uit gaan, we kunnen prima samen weg. Ja ik moet wel de tijd in de gaten houden en een vakantie ganger ben ik sowieso niet.

Als je hele makkelijke honden heb ik het geen probleem maar ik zou ook niet 40 jaar met een moeilijke/lastige hond willen zitten. Dan zou ik serieus herplaatsen overwegen.

Vroeger konden ze ook alleen zijn totdat Gerard stopte met werken. Kort daarna begon Jarah te huilen of te blaffen en de andere gingen wel mee doen.

En in een flat hebben heel veel buren er last van. Al heeft er maar een geklaagd, die gingen via het balkon naar ze roepen en toen is het erger geworden vertelde ze.

Ik ga geen hond herplaatsen die er zelf niks aan kan doen.

gonnie schreef:Nou, ik zou het toch niet leuk vinden als we nog 37 jaar overal apart heen moesten. Over 37 jaar ben ik honderd, ik denk dat een hond dan toch niks maar aan me heeft. Haha.

Ik mis de honden heel erg, maar vond het gisteren toch wel fijn dat we weer samen boodschappen konden doen.

En we aanstaand weekend samen naar mijn zoon kunnen.

Zoals ik al zei is Gerard gisteren mee geweest oppassen en mijn kleinkinderen vonden het erg leuk.

Dus ik kijk nu maar naar de voordelen dat maakt het allemaal wat minder erg.

Het is heel erg wennen, gisteravond waren we samen even naar Albert Heijn geweest en toen ik op de galerij liep was ik aan het luisteren of ik Nikkie al hoorde blaffen.

Het is raar om geen hond meer te hebben.

Maar zoals wel vaker gezegd ik kan tegen een stootje en neem alles gewoon zoals het komt.

Ik weet dat honden niet zo heel erg oud worden en kan daar mee omgaan.

Het is zoals het is. Kan er toch niks aan veranderen.

Ja dat snap ik maar ik kan gewoon weg hoor en als t te lang duurt gaan ze mee en blijven ze in de auto.

gonnie schreef:Vroeger konden ze ook alleen zijn totdat Gerard stopte met werken. Kort daarna begon Jarah te huilen of te blaffen en de andere gingen wel mee doen.

En in een flat hebben heel veel buren er last van. Al heeft er maar een geklaagd, die gingen via het balkon naar ze roepen en toen is het erger geworden vertelde ze.

Ik ga geen hond herplaatsen die er zelf niks aan kan doen.

Hier leren ze gelijk dat ik nooit altijd thuis ben. Al ben ik dat tijdelijk wel (vakanties etc) dan nog ga ik weg zonder ze zodat dit de normaalste zaak van de wereld wordt. Net zo normaal als eten en slapen. Als je nog een hond neemt zou ik daar wel rekening mee houden

Heel veel sterkte Gonnie!

Ik hou er rekening mee. Vroeger konden ze ook gewoon alleen zijn.

Maar voorlopig duurt het even voordat we weer een hond hebben.

Misschien is Gerard er tegen die tijd aan gewend om geen hond te hebben.

Al zou ik het wel verschrikkelijk saai vinden om geen hond meer te hebben. Vind het nu al saai.

Ben vanochtend op de fiets naar het bos geweest een klein rondje met mijn hondentrainster gelopen, toen nog wat door het bos heen gefietst en toen ik iemand tegen kwam die ik ken ben ik nog een stukje met haar meegelopen. Daarna weer een stukje gefietst.

Wil niet binnen blijven zitten, dan wordt ik helemaal moddervet.

Zal blij zijn als het s'ochtends weer licht is, dan neem ik mijn fototoestel mee en ga fotograferen, zonder hond is dat wat makkelijker.
Moest toch altijd opletten of er geen hond aan kwam die te opdringerig tegen haar was, honden die haar negeerden werden gewoon door haar genegeerd, maar o wee als er een te lang aan haar achterste rook of nog erger tegen haar opsprong.

TessaThomas schreef:Heel veel sterkte Gonnie!

Dank je.

Het gaat goed met me hoor. Heb me er al bij neergelegd. Al zijn er momenten dat ik dingen doe die ik deed toen zij er nog was, zoals mijn bord met eten achter op het aanrecht zetten. En verwachten dat er geblaft wordt als ik thuis kom.

Wel nog slecht geslapen, maar dat komt vast ook goed.

Gewoon lekker bijkomen nu samen. Allebei wennen aan het stille huis en de rust. En dan uiteindelijk op je gemak gaan kijken naar een hondje. Misschien ook verdiepen in andere rassen en wie weet wordt Gerard dan ook wel verliefd op een ander soort hondje.

Ach, wat lijkt het me verschrikkelijk om zoveel honden in zo'n korte tijd te moeten wegbrengen (en het verdriet dan ook nog eens niet samen te kunnen delen) . Fijn dat je ondanks de stilte van een hondloos huis toch ook de positieve kanten ervaren kan en ook heel fijn dat Gerard nu meegaat met oppassen en wandelen. Sterkte Gonnie .

tobi__ schreef:Gewoon lekker bijkomen nu samen. Allebei wennen aan het stille huis en de rust. En dan uiteindelijk op je gemak gaan kijken naar een hondje. Misschien ook verdiepen in andere rassen en wie weet wordt Gerard dan ook wel verliefd op een ander soort hondje.

Gerard wilt perse een Pinscher. Maar we zien wel.

Zamunda schreef:Ach, wat lijkt het me verschrikkelijk om zoveel honden in zo'n korte tijd te moeten wegbrengen (en het verdriet dan ook nog eens niet samen te kunnen delen) . Fijn dat je ondanks de stilte van een hondloos huis toch ook de positieve kanten ervaren kan en ook heel fijn dat Gerard nu meegaat met oppassen en wandelen. Sterkte Gonnie .

Bedankt voor jullie medeleven.

Nou, eigenlijk hoop ik wel dat hij niet elke keer meegaat met oppassen. Haha, af en toe eens zonder hem is ook wel lekker.

Ja, dat duurt nog wel even.

Gerard had het net al over een ander ras. We hebben de tijd dus ik zie wel wat er gebeurt.

Ik zou de feestdagen laten passeren en volop genieten, gezellig bij familie en kennissen op visite, een avondje gezellig samen uit enz
Om dan daarna rustig verschillende hondjes bekijken, je zou een lijstje kunnen maken wat jullie zoeken in een hond, ga mensen bezoeken die honden hebben die jullie eventueel aanspreken.
Geef het een beetje tijd dan kunnen ook de Pinchers een beetje "bezakken"

mosquito1980 schreef:Ik zou de feestdagen laten passeren en volop genieten, gezellig bij familie en kennissen op visite, een avondje gezellig samen uit enz
Om dan daarna rustig verschillende hondjes bekijken, je zou een lijstje kunnen maken wat jullie zoeken in een hond, ga mensen bezoeken die honden hebben die jullie eventueel aanspreken.
Geef het een beetje tijd dan kunnen ook de Pinchers een beetje "bezakken"

Er komt gewoon een Pinscher. Maar voorlopig nog niet. Er zijn toch nog geen pups. Maar wie weet koop ik er ook wel een ander ras bij.

Ik heb geen haast.

Ach, ik lees het nu pas. Heel veel sterkte Gonnie

Ook met Gerard

gonnie schreef:Nou, ik zou het toch niet leuk vinden als we nog 37 jaar overal apart heen moesten. Over 37 jaar ben ik honderd, ik denk dat een hond dan toch niks maar aan me heeft. Haha.

Ik mis de honden heel erg, maar vond het gisteren toch wel fijn dat we weer samen boodschappen konden doen.

En we aanstaand weekend samen naar mijn zoon kunnen.

Zoals ik al zei is Gerard gisteren mee geweest oppassen en mijn kleinkinderen vonden het erg leuk.

Dus ik kijk nu maar naar de voordelen dat maakt het allemaal wat minder erg.

Het is heel erg wennen, gisteravond waren we samen even naar Albert Heijn geweest en toen ik op de galerij liep was ik aan het luisteren of ik Nikkie al hoorde blaffen.

Het is raar om geen hond meer te hebben.

Maar zoals wel vaker gezegd ik kan tegen een stootje en neem alles gewoon zoals het komt.

Ik weet dat honden niet zo heel erg oud worden en kan daar mee omgaan.

Het is zoals het is. Kan er toch niks aan veranderen.

Sterkte.
Het is wel erg snel achter elkaar gegaan en iedere keer heb je de stress en het verdriet van je man er nog bovenop.

Wij zijn veel thuis, maar ik zou ze alle zeven doodkijken als ze me in die mate hinderden.
Heb ze niet voor m'n verdriet en voor je relatie/sociale contacten zal het niet bevorderlijk zijn geweest.