Het HondenForum

laat ik het dan anders zeggen ,als ik dit lees en dat zijn qoutes uit je eigen posten uit dit topic:

Mojuan schreef:Wat is ze fel, en intelligent!

Zij en Anders... die twee samen dat wordt nog lastig, van de week vlogen ze elkaar al in de haren en moest ik ze echt uit elkaar halen.
Ze waren serieus gewoon aan het vechten... een pup van nog geen 9 weken

Ze is niet van plan om zich over te geven, en ze ziet Anders niet als hoger in rang


Gisteren met een ander pupje spelen.. nou spelen.. ik heb het af moeten kappen.
Ze pakte de lange haren in het gezicht van het andere pupje vast, en liet nu al niet meer los... oeps... klote Pitbull

Mojuan schreef:Tselfde werd aangevlogen door Anders, schrok zich de klere, en reageerde zeer fel terug. Logisch.
Beide dames wilden niet stoppen.

Ik pakte Anders er toen tussen uit, en het was meteen over, Tselfde liep weg met lage houding.
Als ik niet had ingegrepen, was het niet gestopt, het ging er erg fel aan toe.

En ja, ze is in een korte tijd, van rustig knuffelpupje, naar draak gegaan.

Mojuan schreef:
En ja ze is dominant, en ze kan érg fel uit de hoek komen. Vind ik prima, ik vind haar geweldig.

áls ik een pup van 9 weken wat nog een baby hondje is,hier zou krijgen die zulk gedrag nú al zou vertonen naar mijn volwassen honden,dan zou ik een ander huis/cq evt terug naar de fokker brengen,omdat ik dat nooit zou vertrouwen als deze hond volwassen zou worden...

leuk zo'n hondje als je of alleen een reu hebt of geen andere honden, maar met nog meer teven in huis erbij,nee,dat zou ik hier niet aandurven....

1 van de puppen die hier laatst geboren zijn was echt mijn favootje,ze was zo'n lief knuffelmeisje en had ook nog eens de aftekening van mijn overleden teefje,zij was echt degene die zou blijven,tót ze ouder werd en flink dominant gedrag vertoonde en met 8 weken oud aardig aan de knok ging met haar zusjes,naar de volwassen honden was ze overigens zéér onderdanig,maar alsnog was daar voor mij geen twijfel over,ze kon hier niet blijven...

de kans dat ze dat knok gedrag evt later als ze volwassen was ook tegen haar moeder zou gaan vertonen,of tegen de andere teef ( plus dat ik het kleinste teefje,mijn speciaaltje dan óók nog eens weg had moeten doen,omdat ze deze aanviel) was voor mij de reden dat ik haar verkocht heb..met heel veel verdriet hoor,want wat was zij lief...en wat was zij wat ik hoopte dat het nestje mij zou geven,maar het risico was mij veel te groot...

vandaar mijn eerdere reactie dat ik een 9 weken oude pup die wél zulk verdrag nu al vertoond naar een volwassen hond,echt nooit hier in mijn roedel zou houden.

Knap dat je weer terug bent, laat ik dat eerst zeggen. Ik vond je reacties ook naar en ik vond ook dat je erg zelfverzekerd reageerde. Ik denk dat dat compensatie is voor de onzekerheid die toeslaat. Dat geeft niet, snap ik wel. Want als je nu eens heel eerlijk bent, ben je niet geschrokken? Wordt je niet onzeker over hoe dit in de toekomst moet gaan? Ik snap ook heel goed dat je haar nooit weg gaat doen. Zou ik ook niet doen. Ik zou ook gaan voor mijn keuze en ook wel denken dat ik het recht kon trekken.

Nu ben ik inmiddels wat wijzer. Dat zegt overigens niks over of jij dit recht kunt trekken. Eva was een hond die als pup ook behoorlijk fel was. Ze beet gewoon. En niet eens zo zuinig en zeker niet uit speelsheid. We hadden dus een pup in huis die fiks pittig was. Kinderen kon ze niet verdragen, vreemde mensen ook niet. De felheid van jouw hondje had zij dus richting mensen. Daar ga je mee aan de gang en dat doe je eerst door te kijken of je mensen leuk kon maken. Had Eva geen interesse in. Leuke mensen had ze al, leuke honden idem. Ze vond 2 leuke mensen en 2 leuke honden wel genoeg.

Dan ga je trainen op gehoorzaamheid en controle. Werkte prima. Wij konden alles met haar doen, ze luisterde als geen enkele andere hond die ik ooit gehad heb en ze kon alles wat je haar wilde leren. Wilde ik haar luid leren dan blafte ze binnen de dag op commando. Wilden wij haar pakwerk leren dan vloog ze met 11 weken op pakwerkers af. Toen we naar de Martin Gaus puppencursus gingen deed ze na 2 lessen al mee en zag je er eigenlijk niks aan. Ze wist wat ze moest, ze pakte alles direct op en leerde alsof ze hoog begaafd was. Ze was dus echt een superhond om mee te werken.

Maar weg ging dit gedrag dus niet. Ze bleef extreem waaks, extreem afwijzend naar vreemden en honden kon ze niet verdragen want die moesten uit haar buurt blijven. Toen ben ik gaan trainen bij een hele bekende reddingshondenclub. Dat ging prima. Ze kon na 10 minuten al over puin lopen, zocht de bal, nam de hindernissen en deed wat wij wilden. Helaas beet ze de trainster die haar naam zei in haar arm. Eva lieverd, hoe is het met je? HAP!

Even op rust gezet en door gegaan met leren gehoorzamen. Toen kreeg ik het gevoel dat het aan mij lag. Dus Martijn ging trainen en begon aan behendigheid. Dat ging super en ze werd in zeer korte tijd heel erg leuk wat behendigheid aan ging. Wedstrijdje nr 1 ging meteen helemaal niet verkeerd. Maar dat diep gewortelde eigen gedrag van haar bleef. Dus er kwam een dag dat er wat chaos ontstond bij behendigheid en wederom ging Eva bijten. Ze was te fel om bullshit te pikken en te diepgeworteld niet gedient van vreemde mensen om daarbij niet zelf in te grijpen. Stond ze onder druk, ontstond er een situatie waarin mensen dingen deden die ze niet begreep of kende dan viel ze aan.

Gestopt met behendigheid en nog wat getraind zo nu en dan op privebasis omdat ze zo dol was op hondensport.

Ondertussen kreeg ze meer en meer duidelijkheid en bleven situaties die ze niet begreep uit haar leven. Daar werd ze ook bij weg gehouden. Ze stond open om wat mensen te leren kennen en die kon ze ook echt accepteren. Maar ze bleef Eva. Dwz dat je nooit wist wat er kon gebeuren. Bij de ene persoon die ze ontmoette was ze aardig, bij een ander moest je uitkijken want daar had ze moeite mee.

Met de jaren kwam echt wel het verstand, maar mijn punt is, je kan alles doen wat je wil, als iets diep in je hond zit krijg je het er nooit helemaal uit. Ik ben bang dat daarin een stukje overschatting aan jouw kant zit. Dat is geen aanval maar iets wat ik denk. Ik ben bang dat dit hondje altijd link zal blijven bij opwinding in de roedel. Hoe hard je er ook op gaat trainen. Wat je ook aan haar gaat leren. En ik hoop dat je dat wel in je achterhoofd kan houden. Want je zal op een dag moeten accepteren dat ze is wie ze is. En dat als je haar op een lijn kan laten lopen, ze op haar kop kan staan op commando, je nog steeds niet alles onder controle hebt op het moment dat er chaos ontstaat. Dat er een uitlaatservice op je af vliegt, dat er een labrador tegen haar op beukt van achter zonder dat je het zag aankomen. En als ze dan even geen muilkorf droeg dan loop je gewoon de kans dat ze als dit in haar zit die hond grijpt. Of stel dat Anders straks nog ouder is en in haar blindheid snapt. HAP! Hoe zal je felle jonge pitbull dan terug reageren? En hoe is ze nadat ze Anders een keer te grazen heeft genomen straks? Je kan de echte pitbull niet uit de hond trainen en iedereen met een roedel heeft daar wel eens wat spanningen in. Al ben je CM zelf. Ik heb ook afleveringen van hem gezien waarin zaken verkeerd ingeschat werden en waarin net pitbulls er een zooitje van maken en in zijn honden klappen. Of andersom. Zijn pitbulls klappen in honden die getraind moeten worden. Sommige dieren zijn domweg in de basis al niet geschikt om in een makkelijk roedel te leven. Ik hoop echt dat je je daarin niet overschat. Ik heb mezelf ook al eens overschat en we zijn echt heel erg ver gekomen, maar weg was het zeker nooit. Ook niet na 5 jaar met trainen, appel en leren omgaan met alle situaties. Het leek soms wel weg, de hond was lief en uitermate gehoorzaam maar dat betekende niet dat bezoek de sneeuw van de schoenen kon stampen op de mat bv. Hypothetisch overigens. Maar dat zou een trigger kunnen zijn geweest. Of aankijken en denken dat je Eva een commando moest geven of vast moest pakken bij de halsband of nek. Dat moest je gewoon niet doen. Al kwispelde ze tegen je. Dat soort intiem gedrag konden alleen haar echte vrienden. Die konden ook meteen alles met haar doen. Bij ons en haar vrienden deed ze dus niks, nooit, en was ze de perfecte hond. Maar diep in de basis was die perfecte hond altijd nog steeds die pup die niks moest weten van vreemden, die met 8 weken andere honden van zich af wist te knauwen en te knokken en die zo waaks was dat ze met 9 weken al krijsend en daadwerkelijk klaar om te bijten bij de voordeur stond. Dat terwijl Dapper en Cleo daar stonden te kwispelen en aardig tegen alles en iedereen waren die binnen wilde komen. Ook van hen nam ze dat open gedrag op geen enkele manier over. Eigenlijk was dat een van de duidelijkste tekenen dat het niet weg zou gaan. De roedel had meestal een hele andere emotie dan Eva maar daar leek ze ongevoelig voor. Dapper en Cleo waren nl uitermate sociaal naar vreemden maar Eva deed daar dus niks mee. Een pup zou zich moeten voegen naar de roedel. Een bange hond in je open roedel zetten levert vaak vrij snel een open hond op. Een trauma is een hond snel kwijt als je hem een maatje geeft die extreem relaxed in het leven staat. En zelfs verlatingsangst gaat vaak over met een andere hond erbij die alleen zijn doodnormaal vindt. Maar aangeboren of diep zittende emoties gaan daardoor niet weg. Een felle pitbull wordt niet zo zacht als boter als ze leeft met poedeltjes. Een hond als Eva werd niet sociaal met bezoek omdat Dapper en Cleo zo dol op iedereen waren. En dat train je er ook niet uit dus helaas.

Om een lang verhaal kort te maken, ik snap dat je schrok, ik snap dat je daarom raar reageerde op het forum, maar ik hoop daarbij dat je niet denkt dat jij door trucjes en training je hond zodanig krijgt dat ze een makke dame wordt die haar ware aard nooit zal laten zien. Ik zeg overigens ook niet dat vechten in haar aard zit. Maar dat kan wel en er zijn wel tekenen dat ze niet geselecteerd zou worden als de ideale blindegeleidehond zal ik maar zeggen En je moet echt weten dat sommige van dit soort honden niet in roedels kunnen leven. Nooit, wat je er ook aan en mee doet. Ik zat vroeger een beetje in het wereldje waarin veel mensen pitbulls hadden. Een heleboel van die mensen hadden kennels in de woonkamer, benches in de gang en sloten op alle deuren. De ene hond werd dan in de bench gedaan in de gang, de andere werd er aan de halsband langs gesleurd en in een andere bench gedaan. Dan kon hondje 1 weer uit de bench en aan de halsband naar de deur zodat die in de woonkamer liep en in de tuin kon en ondertussen zat de oude hond in de kennel in de woonkamer. Dan moesten ze weer terug om hondje 2 uit de bench in de gang te laten zodat zij in de gang kon lopen. De hele dag ging dat zo door en de honden kregen in mijn ogen dus gewoon nooit rust. De hele roedel stond elkaar naar het leven en dat was zo ontstaan na domweg hele normale interacties die uit de hand liepen en die nooit meer goed kwamen. Zodra sommige honden geknokt hadden konden ze elkaar niet meer zien of luchten. En waar er twee grommen of erger, knokken, slaat de vlam soms in de hele roedel. Honden die 5 jaar samen sliepen moesten dan de laatste 7 jaar kost wat kost gescheiden worden anders rukte ze elkaar domweg in stukken waar je bij stond. Dat is wat het risico is van dergelijke rassen. Die kunnen zo game zijn dat je niks doet tegen wat er in zit. Dat komt er uit en dan heb je ook echt meteen een enorm probleem. Daarom ook dat ik nooit zo'n hond neem als ik meerdere honden heb, nooit zou denken, leuk, een pitbull bij Bas. Persoonlijk vind ik dat je dan toch speelt met het leven van je andere dieren. En dat nam ik je ook kwalijk na aanschaf. Ik blijf erbij dat je met Julia en Anders mooi geluk hebt gehad maar dat je nu met deze pup echt niet kan weten waar je op af stevent. Ik hoop echt op niks maar ik heb teefjes gehad die ondanks dat ze dikke maatjes waren ook wel eens in haar elkaars nekken hingen en begonnen te schudden. Zomaar uit het niets na een jaar spelen. En met je pitbull ben je dan mooi klaar als de andere hond je oude poedel is. Oppakken, knijpen en schudden maar. Voor je het weet sta je met een zwaar gewond poedeltje te janken bij de dierenarts. Ik word daar ergens boos om. Daarom ook dat ik zo fel kan reageren. Ik vind het gemeen naar Anders en de rest om er een tijdbom bij te plaatsen. Kan goed gaan, kan ondanks al je inzet enorm verkeerd gaan. Dan zijn er 2 niet de dupe. Jij en je pitbull. De rest van je roedel loopt kans om er het leven bij te laten op een van de meest nare en pijnlijke en angstige manieren die je maar kan bedenken. Verscheurd worden in je eigen huis door je roedelgenoot die de kolder in de kop krijgt.

Nou, daar heb ik dus helemaal niets meer aan toe te voegen.

Tara schreef:Wat moet het heerlijk zijn, als je het zo met jezelf hebt getroffen.

Dat vinden er wel meer hier van zichzelf, hoor

Fafo schreef:

Tara schreef:Wat moet het heerlijk zijn, als je het zo met jezelf hebt getroffen.

Dat vinden er wel meer hier van zichzelf, hoor

Wolfsblut schreef:

Hey weer van het strafbankie af

Fafo schreef:

Tara schreef:Wat moet het heerlijk zijn, als je het zo met jezelf hebt getroffen.

Dat vinden er wel meer hier van zichzelf, hoor

Nou, kolere zeg Er lopen er meer dan genoeg bij wie het donkere gaatje inmiddels al veel te klein is vanwege mega verentooien die zich aldaar bevinden

Roompie schreef:Nou, daar heb ik dus helemaal niets meer aan toe te voegen.

ik ook niet . niet alles is maakbaar.

Sterke tekst, Laeken.

Hutsje schreef:

Roompie schreef:Nou, daar heb ik dus helemaal niets meer aan toe te voegen.

ik ook niet . niet alles is maakbaar.

Je intenties kunnen nog zo goed zijn, je training zo consequent. Maar net wat je zegt.. niet alles is maakbaar.

Roompie schreef:

Hutsje schreef:

Roompie schreef:Nou, daar heb ik dus helemaal niets meer aan toe te voegen.

ik ook niet . niet alles is maakbaar.

Je intenties kunnen nog zo goed zijn, je training zo consequent. Maar net wat je zegt.. niet alles is maakbaar.

Dat is precies wat ik ervaren heb met Eva. Ze was de meest fantastische hond die er was door alle inzet maar wie ze echt was, was niet weg te trainen, niet te bedekken met liefde en niet gebonden aan lokatie of eigenaar. Want zelfs na 3 rigoureuze verhuizingen, andere samenstelling van de roedel, van 2 naar 1 baas en van pakwerk naar behendigheid, diep in de hond zat wie de hond was en dat maakte dat je nooit 100% kon vertrouwen op haar reacties naar vreemden. Deels ook omdat mensen nooit precies doen wat jij wil dat ze doen. Dat is nu eenmaal het leven natuurlijk.

En persoonlijk denk ik dat dit ook op zal gaan voor een pitbull. Je kan keihard trainen, je kan de hond leren dat ze elke hond negeert, je kan elke vorm van agressie verbieden en je kan bij wijze van spreken bovenop de hond gaan zitten, er kan een moment komen dat je 2 jaar geen spoor van agressie ziet waarna 1 verkeerde beweging of een schrikmoment, een zieke roedelgenoot, een moment van zwakte in de baas etc etc kan zorgen dat de hond in 3 seconden een poedel molt. En ik geloof niet in het wegmaken van een basiskarakter. Ik geloof ook niet in het wegtrainen van het ras zelf. Verder geloof ik zeker niet in het 100% allert zijn, 100% consequent zijn en 100% alles goed doen van een mens die de baas van de hond is. Je maakt altijd fouten en je zal altijd een keer op je bek gaan. Bij bepaalde honden met grote gevolgen. Als ik met Eva op mijn bek ging of iets verkeerd in had geschat dan hapte ze of trok een broek kapot. In het ergste geval dreigde ze, vloog ze op iemand af en kon ze een fikse knauw geven. Bij een pitbull slaan een keer de stoppen door en dan bungelt je 14 jaar oude knoken-dwergpoedel in die bek en dan is het echt al heel snel veel te laat bij een krachtige hond als de pitbull. Even schudden en je poedel is niet meer te redden. Zeker met Ambull erdoor. Dan zijn ze domweg nog koppiger, nog vasthoudender en nog krachtiger in hun lichaam.

Dit is dus de reden dat dergelijke keuzes mij ergens boos maken. Ik vind het zielig voor de poedels. Die hebben maar te dealen met de keuzes die een baas maakt en de inschattingen die een baas maakt. Verder hebben ze te leven met alle consequenties die dat kan hebben. En een mens die zichzelf zo hoog in schat dat ze alle raseigenschappen denkt weg te trainen vertrouw ik niet meer. Zeker omdat ik zelf ook zoiets geprobeerd heb en vast met 100 fouten maar toch geloof ik er niet meer in. Ik begin voortaan aan een hond en leer meteen leven met wie die hond is. Dat veranderen is in mijn ogen een utopie. Alles leefbaar maken, het handelbaar maken en ermee omgaan, daar geloof ik wel in. Maar denken dat je van een pitbull een golden retriever maakt of een betrouwbare roedelgenoot voor een fel poedeltje van hetzelfde geslacht? Nee, sorry, ik geloof daar echt niet in.

smoekie schreef:

Wolfsblut schreef:

Hey weer van het strafbankie af

Haha, ja zeg ik mag weer, althans gedeeltelijk meedoen. Artikel 7 van de grondwet, het in alle vrijheid uiten van iemands mening is op mij niet van toepassing. Artikel 7 is overruled door het moderator team. Anderen mogen dat natuurlijk wel. Ik lees wel mee vanaf de kantlijn, want om ieder woord af te wegen op een goudweegschaaltje heb ik geen zin in. Het gaat gelukkig maar om een forum. Ik moet er niet aan denken dat je in het gewone leven door een stel autocraten geregeerd zou worden. Nee, die vrijheid hebben we in Nederland gelukkig nog.

Prima stuk Marc

Vandaag is echt een superdag.

Heel de ochtend in de tuin gewerkt, druk met caviahokken en konijnenhokken schoonmaken.
De hondjes hebben heerlijk relaxed rondgehangen in de tuin, allemaal, dus ook pupje (dat helemaal niet zo fel is als mijn stukje deed vermoeden).
Ze is gewoon een pup, en een pup moet leren en is speels, pups happen, bijten, trekken, dat hoort erbij. We hebben heel bewust het rustigste hondje uitgekozen uit het nestje, en dat is zij.

Maar goed. Over vandaag.
Ze heeft zich perfect gedragen, serieus geen enkel ding waar ik iets op aan te merken heb gehad.
Hooguit twee keer dat ze wilde spelen met Anders, die daar geen zin in had. En dat begint ze nu goed te begrijpen.
Ik zeg even 'eeh, nee niet doen Tselfde' en ze kijkt me aan en stopt en gaat iets anders doen.

Vanmorgen bij de eerste uitlaatronde kwam ik een langharig hondje tegen, ze liepen heel kalm naar elkaar toe, snuffelden even en klaar.
Vanmiddag bij de tweede ronde kwam ik het drukke langhaarpupje weer tegen, en toen was goed zichtbaar dat het harde werken van deze week (samen met mijn zusje overigens, die haar ook samen met Diva alles leert) loont.
Ze hebben gespeeld, en ze heeft niet aan de vacht getrokken. Ze speelt nog wel wat met haar bek, maar nu zacht.
Twee keer was er een moment dat de andere pup op de grond lag, en zij er iets te dominant op ging naar mijn zin, en toen heb ik haar rustig weggehaald, en mochten ze daarna weer verder spelen.
Het ging werkelijk waar supergoed. De buurvrouw van een blok verderop (eigenaresse van dat pupje) was er ook zeer over te spreken wat een verschil dit al was.

Ik ben trots op mijn hondjes, op allemaal evenveel! Ze doen het met z'n allen zo enorm goed.
Het contact tussen Anders en Tselfde wordt steeds leuker, en nadat ik vandaag twee keer aan Tselfde duidelijk moest maken dat Anders geen zin had om te spelen, hoefde ik dat de derde keer niet meer te doen.
Ik zag dat Anders haar dit keer netjes corrigeerde, en ja hoor, Tselfde snapte het en liep weg en ging uit zichzelf met een speeltje spelen.

Dus ook Anders begint te leren, ze heeft duidelijk nog nooit geleerd om met pups om te gaan, en ik vind dat ze het zeer goed doet en alles snel oppakt.

Ik heb vandaag enorm genoten van mijn viertal
En ik trek me niets van de negativiteit aan, ik zie zeer positieve ontwikkelingen en ben overtuigd dat dit pupje een goede keuze is geweest voor ons.

En om toch nog even te reageren op een opmerking:

Nee, het valt me niet tegen, en nee, ik heb geen spijt van mijn keuze.
Ik ben dolblij met mijn hondjes, stuk voor stuk, en vind het prachtig om te zien hoe ze allemaal van elkaar en van de situaties leren.
Zelf leer ik er ook elke dag weer iets bij, en ook dat vind ik heerlijk.

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

maar het stuk was goed. Ik heb hier ook een hondje wat nooit betrouwbaar zal zijn met vreemden. Het gaat beter en beter, omdat de gehoorzaamheid beter wordt, maar betrouwbaar, nooit.

Mojuan schreef:Vandaag is echt een superdag.

Heel de ochtend in de tuin gewerkt, druk met caviahokken en konijnenhokken schoonmaken.
De hondjes hebben heerlijk relaxed rondgehangen in de tuin, allemaal, dus ook pupje (dat helemaal niet zo fel is als mijn stukje deed vermoeden).
Ze is gewoon een pup, en een pup moet leren en is speels, pups happen, bijten, trekken, dat hoort erbij. We hebben heel bewust het rustigste hondje uitgekozen uit het nestje, en dat is zij.

Maar goed. Over vandaag.
Ze heeft zich perfect gedragen, serieus geen enkel ding waar ik iets op aan te merken heb gehad.
Hooguit twee keer dat ze wilde spelen met Anders, die daar geen zin in had. En dat begint ze nu goed te begrijpen.
Ik zeg even 'eeh, nee niet doen Tselfde' en ze kijkt me aan en stopt en gaat iets anders doen.

Vanmorgen bij de eerste uitlaatronde kwam ik een langharig hondje tegen, ze liepen heel kalm naar elkaar toe, snuffelden even en klaar.
Vanmiddag bij de tweede ronde kwam ik het drukke langhaarpupje weer tegen, en toen was goed zichtbaar dat het harde werken van deze week (samen met mijn zusje overigens, die haar ook samen met Diva alles leert) loont.
Ze hebben gespeeld, en ze heeft niet aan de vacht getrokken. Ze speelt nog wel wat met haar bek, maar nu zacht.
Twee keer was er een moment dat de andere pup op de grond lag, en zij er iets te dominant op ging naar mijn zin, en toen heb ik haar rustig weggehaald, en mochten ze daarna weer verder spelen.
Het ging werkelijk waar supergoed. De buurvrouw van een blok verderop (eigenaresse van dat pupje) was er ook zeer over te spreken wat een verschil dit al was.

Ik ben trots op mijn hondjes, op allemaal evenveel! Ze doen het met z'n allen zo enorm goed.
Het contact tussen Anders en Tselfde wordt steeds leuker, en nadat ik vandaag twee keer aan Tselfde duidelijk moest maken dat Anders geen zin had om te spelen, hoefde ik dat de derde keer niet meer te doen.
Ik zag dat Anders haar dit keer netjes corrigeerde, en ja hoor, Tselfde snapte het en liep weg en ging uit zichzelf met een speeltje spelen.

Dus ook Anders begint te leren, ze heeft duidelijk nog nooit geleerd om met pups om te gaan, en ik vind dat ze het zeer goed doet en alles snel oppakt.

Ik heb vandaag enorm genoten van mijn viertal
En ik trek me niets van de negativiteit aan, ik zie zeer positieve ontwikkelingen en ben overtuigd dat dit pupje een goede keuze is geweest voor ons.

Bij jouw honden is gedragsverandering altijd een kwestie van dagen. Hoe doe je dat toch?

Best knap, morgen is er weer een mindere dag en of ze verzwijgt het of ze gaat weer rellen....net hoe dr pet staat.....
En die negativiteit? Die creeer je gewoon zelf....

EstherK schreef:
Bij jouw honden is gedragsverandering altijd een kwestie van dagen. Hoe doe je dat toch?

Kan je het niet hebben?

En zoals te verwachten viel, was niet de gehele dag zo vlekkeloos (is ook normaal he).
Vanavond is ze nog even aan het uittesten geweest. Anders was nog niet klaar met eten, en ze zat netjes op een afstandje te wachten.
Ik hield haar in de gaten, en toen zag ik dat ze er toch naartoe wilde, dus op tijd gecorrigeerd.
Ze reageert al snel op het woordje 'nee' en ook op 'eeh'. Ik vind dat ze het erg goed doet.

En ze is en blijft een pup, en Anders is en blijft een hondje dat pups zal moeten leren begrijpen.

Vanavond met het rondje kwam ik de langhaarpup weer tegen, en toen was Tselfde iets baldadiger, en heb ik het spelen direct afgekapt.
Dus natuurlijk is het niet ineens allemaal perfect, dat zou wel grote onzin zijn.

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Voor mij veel te lang om te lezen, ik was het na de eerste alinea al zat.
Die lange verhalen pfff, echt geen behoefte aan. Dus als het korter kan, graag.

Mojuan schreef:

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Voor mij veel te lang om te lezen, ik was het na de eerste alinea al zat.
Die lange verhalen pfff, echt geen behoefte aan. Dus als het korter kan, graag.

Ik denk dat het verstandig is om het toch maar te lezen, kan je altijd wat van leren. Hij heeft er wel de moeite voor gedaan dit hele verhaal voor je op te lepelen.

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Dat dacht ik ook

Mojuan schreef:

EstherK schreef:
Bij jouw honden is gedragsverandering altijd een kwestie van dagen. Hoe doe je dat toch?

Kan je het niet hebben?

Ik kan het niet serieus nemen.

Superknap, hoe je gemuts tussen honden beschrijft.... vooral, dat je er zin in hebt het te beschrijven

Mojuan schreef:

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Voor mij veel te lang om te lezen, ik was het na de eerste alinea al zat.
Die lange verhalen pfff, echt geen behoefte aan. Dus als het korter kan, graag.

Dat tekent je bereidheid om de pup zo goed mogelijk op te voeden.....

Mojuan schreef:

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Voor mij veel te lang om te lezen, ik was het na de eerste alinea al zat.
Die lange verhalen pfff, echt geen behoefte aan. Dus als het korter kan, graag.

Wat een arrogant kwalletje ben jij zeg. Ik zou die reactie toch maar lezen als ik jou was. Kan je nog wat van leren en dat heb je zo te lezen wel nodig.

Mojuan schreef:

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Voor mij veel te lang om te lezen, ik was het na de eerste alinea al zat.
Die lange verhalen pfff, echt geen behoefte aan. Dus als het korter kan, graag.

nee, gelukkig ben jij wél kort van stof....

Mojuan schreef:Vandaag is echt een superdag.

Heel de ochtend in de tuin gewerkt, druk met caviahokken en konijnenhokken schoonmaken.
De hondjes hebben heerlijk relaxed rondgehangen in de tuin, allemaal, dus ook pupje (dat helemaal niet zo fel is als mijn stukje deed vermoeden).
Ze is gewoon een pup, en een pup moet leren en is speels, pups happen, bijten, trekken, dat hoort erbij. We hebben heel bewust het rustigste hondje uitgekozen uit het nestje, en dat is zij.

Maar goed. Over vandaag.
Ze heeft zich perfect gedragen, serieus geen enkel ding waar ik iets op aan te merken heb gehad.
Hooguit twee keer dat ze wilde spelen met Anders, die daar geen zin in had. En dat begint ze nu goed te begrijpen.
Ik zeg even 'eeh, nee niet doen Tselfde' en ze kijkt me aan en stopt en gaat iets anders doen.

Vanmorgen bij de eerste uitlaatronde kwam ik een langharig hondje tegen, ze liepen heel kalm naar elkaar toe, snuffelden even en klaar.
Vanmiddag bij de tweede ronde kwam ik het drukke langhaarpupje weer tegen, en toen was goed zichtbaar dat het harde werken van deze week (samen met mijn zusje overigens, die haar ook samen met Diva alles leert) loont.
Ze hebben gespeeld, en ze heeft niet aan de vacht getrokken. Ze speelt nog wel wat met haar bek, maar nu zacht.
Twee keer was er een moment dat de andere pup op de grond lag, en zij er iets te dominant op ging naar mijn zin, en toen heb ik haar rustig weggehaald, en mochten ze daarna weer verder spelen.
Het ging werkelijk waar supergoed. De buurvrouw van een blok verderop (eigenaresse van dat pupje) was er ook zeer over te spreken wat een verschil dit al was.

Ik ben trots op mijn hondjes, op allemaal evenveel! Ze doen het met z'n allen zo enorm goed.
Het contact tussen Anders en Tselfde wordt steeds leuker, en nadat ik vandaag twee keer aan Tselfde duidelijk moest maken dat Anders geen zin had om te spelen, hoefde ik dat de derde keer niet meer te doen.
Ik zag dat Anders haar dit keer netjes corrigeerde, en ja hoor, Tselfde snapte het en liep weg en ging uit zichzelf met een speeltje spelen.

Dus ook Anders begint te leren, ze heeft duidelijk nog nooit geleerd om met pups om te gaan, en ik vind dat ze het zeer goed doet en alles snel oppakt.

Ik heb vandaag enorm genoten van mijn viertal
En ik trek me niets van de negativiteit aan, ik zie zeer positieve ontwikkelingen en ben overtuigd dat dit pupje een goede keuze is geweest voor ons.

je kúnt je ook niets van een ander aantrekken als je zo'n enórme plaat voor je harses hebt.

Mellow schreef:

laeken schreef:

Roompie schreef:

Hutsje schreef:
ik ook niet . niet alles is maakbaar.

Je intenties kunnen nog zo goed zijn, je training zo consequent. Maar net wat je zegt.. niet alles is maakbaar.

Quote verkort

. Maar denken dat je van een pitbull een golden retriever maakt of een betrouwbare roedelgenoot voor een fel poedeltje van hetzelfde geslacht? Nee, sorry, ik geloof daar echt niet in.

Tja, met Julia en Anders samen ging het ook prima na wat kleinigheidjes en sturing.
Dus ja, ik geloof wel dat mijn honden maatjes gaan worden.
En ik ben niet de enige die kleine hondjes en een Pitbull samen houdt. Daarbij, Tselfde is veel kalmer dan Julia als pup was.
Kom eerst maar eens hier kijken voor iedereen een oordeel heeft.
De mensen die gisteren op visite zijn geweest, begrijpen niets van alle ophef hier, en hebben mijn roedel met eigen ogen mogen aanschouwen, en hun gedrag.
Ze vonden Tselfde zo heerlijk rustig voor een pup, en ook dat ze al zo goed luistert en zo goed begrijpt wat ik bedoel.

Maar goed, als mensen op een forum het beter denken te weten, prima

Jacky schreef:

Mojuan schreef:

Sanchis schreef:

laeken schreef: Om een lang verhaal kort te maken

Nou nee, dat is mislukt

Voor mij veel te lang om te lezen, ik was het na de eerste alinea al zat.
Die lange verhalen pfff, echt geen behoefte aan. Dus als het korter kan, graag.

Ik denk dat het verstandig is om het toch maar te lezen, kan je altijd wat van leren. Hij heeft er wel de moeite voor gedaan dit hele verhaal voor je op te lepelen.

Ga ik straks even doen, ik had daar gisteren even de energie niet voor na het schoonmaken van de hokken en mijn visite.
Ik had mensen voor een jonge cavia, en nog iemand voor een ratje (inmiddels een vriendin dus was gezellig).