De teek is eruit.
En voor de zekerheid laten we hem opsturen voor onderzoek op de verschillende ziektes.
Als de teek niets draagt, hoeven we ons iig helemaal geen zorgen meer te maken.
Zowel, dan zegt dit nog steeds niets, maar dan weten we waar we eventueel op moeten letten.
Met Romeo gaat het verder erg goed.
Hij lijkt al bijna weer de oude, wil alles alweer doen en begint zelfs al interesse te krijgen in het opeten van andere honden.
Ik had nooit verwacht dat ik dáár nog eens blij van zou worden
Af en toe kwijlt hij nog wat als hij een beetje misselijk wordt door spanning, zoals net in de auto naar de da.
En hij ziet er natuurlijk niet uit, helemaal ingevallen en bijna geen bespiering meer.
Maar oh wat is hij sterk en dapper.
De da vond dat hij een heel sterke hond is.
Ze stond echt versteld hoe hij al is opgeknapt na twee heftige operaties.
Hoe alles nu precies in elkaar zit mbt de darmen en milt is niet duidelijk.
Ook de da's weten niet wat oorzaak en wat gevolg is en op welke manier.
Het maakt ook niet veel meer uit, belangrijk is dat hij zichtbaar opknapt, en hopelijk nog wat jaartjes mee mag en gelukkig is.
Ik kan zelf nauwelijks bevatten wat er allemaal is gebeurd de afgelopen dagen.
Als ik hem nu weer zo zie zitten lijkt het wel of er nooit iets is gebeurd.
Hij is alert, heeft overal weer interesse in en gedraagt zich of er niets aan het handje is.
Wat ben ik trots op hem, zo enorm trots.
Onze gekke oude man.
Hopelijk mag je nog vele jaren 'zin hebben om honden op te eten'
