Het HondenForum

heidi66 schreef:Wat leuk he dat je dan nog kan blijven volgen van die twee mannetjes. Ook geweldig dat je er zelf ook een hebt die je vanaf dag 1 heb mogen meemaken.
Liggen er nu 5 teckels onder het dekbed?

's Ochtends wel. Nu liggen ze onder een fleecedekentje op de bank en Sterre heeft zelfs een heuse teckelslaapzak voor zichzelf. Alleen Noa ligt altijd met haar hoofd boven de dekens.

Een teckelslaapzak? Geweldig! Hoe ziet dat er uit?

Monique Kok van teckelkennel Voortse Huys maakt ze: http://www.voortsehuys.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;

Heb rond gekeken daar maar zag geen slaapzak?

heidi66 schreef:Heb rond gekeken daar maar zag geen slaapzak?

Even een e-mail sturen. Ik heb die van mij ook van haar gekocht!

Ahaa op die manier. Nou eerst maar ooit een teckel en dan pas de slaapzak. Zijn t een soort smalle kleine slaapzakjes? Zie t wel voor me.

heidi66 schreef:Ahaa op die manier. Nou eerst maar ooit een teckel en dan pas de slaapzak. Zijn t een soort smalle kleine slaapzakjes? Zie t wel voor me.

Hahaha, ik zal binnenkort eens een foto maken

Ja leuk!

Over een klein uurtje komen er mensen Lola ophalen.

Lola was het enige teefje uit het nest van Sterre en Goof. Een veelbelovend nest en Lola was op de leeftijd van 6/7 weken ook enorm veelbelovend. Op de leeftijd van 11 weken schoot ze ineens de lucht en begonnen er ineens dingen op te vallen, maar ik weet het aan de leeftijd. Bijna alle pups krijgen nu eenmaal een leeftijd dat ze er minder of zelfs lelijk uitzien. Niet direct reden tot paniek. Echter bleef ik deze dingen zien en moest ik constateren dat ze niet uit ging groeien tot wat ik had gehoopt. Hoewel de toplijn ten opzichte van haar moeder is verbeterd, is ze hoogbeniger dan haar moeder, heeft ze net als Sterre een wat te korte opperarm en is ze ook wat stijl in haar achterhand, terwijl Sterre goed gehoekt is. Ze is een plaatje om te zien (mooi type en absoluut geen lelijk hondje) en ik hou enorm van dat meisje, maar als ik naar details ga kijken, is ze niet wat ik voort wil gaan zetten. Haar broertjes hebben deze dingen niet, dus op zich was het een geslaagde combinatie, maar ik wil niet steeds dezelfde dingen voort blijven zetten of zelfs inboeten op dingen zoals hoekingen en bodemafstand. Ik heb de knoop doorgehakt door haar te gaan plaatsen. Met veel pijn in mijn hart, want ik had haar in mijn hart gesloten. Ze is hier geboren, ik heb haar 6 maanden opgevoed en ik hou van haar, maar ik kan nu eenmaal niet alles aanhouden. Dat wil ik ook niet, want ik wil dat mijn hondjes bij mij op de bank liggen en bij mij onder het dekbed.

Twee maanden geleden werd ik gebeld door familie van de mensen die Ollie hebben gekocht uit dit nest. Ze wilden graag op de wachtlijst voor een pup van Bella of Sterre en waren bereid om te wachten. Ze waren zo gek met het hondje van haar zus, Ollie dus. Omdat het zo goed voelde en haar broertje ook regelmatig daar over de vloer komt, heb ik die mensen gebeld. We hebben heel veel contact gehad en straks nemen ze Lola mee...

Ik weet dat ze een geweldig huisje gaat krijgen, exclusieve aandacht, overladen zal worden met liefde en aandacht, maar...

...het is wel even slikken

Veel sterkte gewenst !!

Maar in het belang van je eigen ideaal als fokker is dit de beste keuze die je kunt maken. Ik heb dat in het verleden ook wel eens moeten doen en als je dan achteraf ziet dat je pup het goed heeft maakt dat veel goed. Als fokker moet je ook de fouten kunnen zien aan je honden en verstandige keuzes, al zijn ze erg moeilijk, moeten maken.

Succes !

Mijn kleine spikkeltje zit in de auto op weg naar Limburg. Haar broertje is meegekomen om haar op te halen. Wat is hij anders! Maar hij is precies zoals ik had verwacht: de mannelijke versie van Bella. Bij hem klopt alles gewoon.

Ik heb nog een paar laatste foto's gemaakt met haar nieuwe baasje. Ze gaat in een gezin met kinderen wonen en zal alle aandacht krijgen die ze nodig heeft, haar broertje komt er geregeld over de vloer en ze gaat het gewoon geweldig hebben...ze wordt trouwens omgedoopt tot Pippa, aangezien er al meerdere Lola's in de buurt wonen.

Dag lieve kreunteckel...

Ach, wat een moeilijke beslissing Gelukkig weet je dat Lola een fijn huis krijgt. Een heel moeilijke kant van het fokken, lijkt mij

Flevo Bordertje schreef:Ach, wat een moeilijke beslissing Gelukkig weet je dat Lola een fijn huis krijgt. Een heel moeilijke kant van het fokken, lijkt mij

Ik vind het verschrikkelijk! Je pups afstaan is al niet makkelijk, maar daar stel je je op in. Ik zit hier te snotteren als een bruid die alleen bij het altaar is achtergelaten...

Ik kan me dat zo goed voorstellen Veel sterkte hoor, je kleine meid krijgt het vast heel goed.

Pemba schreef:Ik kan me dat zo goed voorstellen Veel sterkte hoor, je kleine meid krijgt het vast heel goed.

Absoluut, anders had ik haar echt niet laten gaan!

ach wat een moeilijke beslissing...begrijpbaar maar toch...
sterkte!!

oh sterkte wat zal dat moeilijk zijn.. ik ben elke keer verliefd op de teckel in je onderschrift.. wat een mooie is dat zeg...

Heel veel sterkte!!!

pffffffffff wat zal dat je enorm veel denkwerk hebben gekost. Wat jammer nou. Wel dapper van je.

mariabel schreef:oh sterkte wat zal dat moeilijk zijn.. ik ben elke keer verliefd op de teckel in je onderschrift.. wat een mooie is dat zeg...

Dat is Bella, de halfzus van Sterre. We hopen dat ze in november puppy's gaat krijgen

Het moeilijke van fokken is juist dat je soms niet vanuit gevoel moet redeneren maar vanuit verstand, en dat heb je nu gedaan.
Maakt de stap niet makkelijker maar op den duur wel de juiste.
Deze mensen heb je super blij gemaakt met Lola, dat verzacht de boel ook altijd weer!!

hoe ist nu?

heidi66 schreef:hoe ist nu?

Wat lief dat je dat vraagt.

Met Pippa (zo heet ze nu) gaat het hartstikke goed. Ik heb zondagmiddag voor het laatst contact met haar nieuwe baasjes gehad. De reis was zonder problemen verlopen. Toen ze wegreden, keek ze nog even naar me, alsof ze wou zeggen:"Ga jij niet mee?!" De eerste paar minuten heeft ze iets gepiept en daarna had ze lekker met haar broertje liggen slapen. Eenmaal thuisgekomen hebben ze, voordat Ollie naar zijn eigen huis ging, nog samen door de tuin geracet. 's Nachts heeft ze goed geslapen en overdag met de kinderen gespeeld. Ik heb na al dit goede nieuws gezegd dat ik ga proberen om afstand te nemen. Dat is voor hen en voor mij beter, hoe moeilijk ik het ook vind. Ik heb gevraagd of ze me op de hoogte willen houden van alle hoogtepunten in haar leven en dat ze oud en gelukkig moet worden. Ik wil niet zo'n fokker worden die aan de lopende band (hoe goedbedoeld ook) aan de telefoon hangt en haar puppykopers controleert. Natuurlijk zal ik zo nu en dan vragen hoe het met haar gaat (net zoals ik bij de andere puppykopers doe) en mogen ze ten allen tijde contact met mij opnemen.

Mijn vriend wilde niet bij het afscheid zijn. Hij ging nog wat klusjes in mijn trimsalon doen om er maar niet bij te zijn als ze weg ging. Daarna wilde hij nog even bij zijn vader op bezoek, maar daar is hij nooit aangekomen, omdat hij constant rondjes heeft gereden, omdat hij daar niet huilend aan wilde komen. Zaterdag en zondag heb ik nog een paar traantjes gelaten en als ik nu aan haar denk, dan krijg ik ook nog een brok in mijn keel, maar dat slik ik snel weg, omdat ik weet dat ze het hartstikke goed heeft en dat ze alle aandacht zal krijgen die ze nodig heeft en ook geregeld met haar broertje kan spelen...

Wat moeilijk zeg! Die kleine ukkies laten gaan... Maar als je hoort dat het goed met ze gaat, en dat ze het zo goed doen bij hun nieuwe baasjes, dan moet dat ook een geweldig gevoel geef, niet?
Sterkte!

hercujess schreef:

heidi66 schreef:hoe ist nu?

Wat lief dat je dat vraagt.

Met Pippa (zo heet ze nu) gaat het hartstikke goed. Ik heb zondagmiddag voor het laatst contact met haar nieuwe baasjes gehad. De reis was zonder problemen verlopen. Toen ze wegreden, keek ze nog even naar me, alsof ze wou zeggen:"Ga jij niet mee?!" De eerste paar minuten heeft ze iets gepiept en daarna had ze lekker met haar broertje liggen slapen. Eenmaal thuisgekomen hebben ze, voordat Ollie naar zijn eigen huis ging, nog samen door de tuin geracet. 's Nachts heeft ze goed geslapen en overdag met de kinderen gespeeld. Ik heb na al dit goede nieuws gezegd dat ik ga proberen om afstand te nemen. Dat is voor hen en voor mij beter, hoe moeilijk ik het ook vind. Ik heb gevraagd of ze me op de hoogte willen houden van alle hoogtepunten in haar leven en dat ze oud en gelukkig moet worden. Ik wil niet zo'n fokker worden die aan de lopende band (hoe goedbedoeld ook) aan de telefoon hangt en haar puppykopers controleert. Natuurlijk zal ik zo nu en dan vragen hoe het met haar gaat (net zoals ik bij de andere puppykopers doe) en mogen ze ten allen tijde contact met mij opnemen.

Mijn vriend wilde niet bij het afscheid zijn. Hij ging nog wat klusjes in mijn trimsalon doen om er maar niet bij te zijn als ze weg ging. Daarna wilde hij nog even bij zijn vader op bezoek, maar daar is hij nooit aangekomen, omdat hij constant rondjes heeft gereden, omdat hij daar niet huilend aan wilde komen. Zaterdag en zondag heb ik nog een paar traantjes gelaten en als ik nu aan haar denk, dan krijg ik ook nog een brok in mijn keel, maar dat slik ik snel weg, omdat ik weet dat ze het hartstikke goed heeft en dat ze alle aandacht zal krijgen die ze nodig heeft en ook geregeld met haar broertje kan spelen...

Als ik lees dat ze nu pippa heet denk ik al : oei! Dat lijkt me al vreselijk dat ze "jouw hond"zomaar anders noemen. Lijkt me enorm lastig dat loslaten. Ach gosje en je vriend....
Hoe voelt het fokken nu, ben je er nog enthousiast van of valt het nu toch tegen na al deze emoties?

heidi66 schreef:Als ik lees dat ze nu pippa heet denk ik al : oei! Dat lijkt me al vreselijk dat ze "jouw hond"zomaar anders noemen. Lijkt me enorm lastig dat loslaten. Ach gosje en je vriend....

Hoe voelt het fokken nu, ben je er nog enthousiast van of valt het nu toch tegen na al deze emoties?

ik wist waar ik aan begon toen ik besloot om te gaan fokken, dus ik was gewaarschuwd, maar toch valt dit aspect me zwaar. Puppy's afgeven vind ik makkelijker, daar neem je bewust afstand van. Ik ben nog steeds enthousiast en kijk uit naar puppy's van Noa en Bella later dit jaar...

Das wel erg fijn voor de liefhebber.

pff ik lees het nu pas maar petje af hoor.

ik zou dat dus echt niet kunnen, daarom fokken is niks voor mij.

heel veel sterkte
en ohh wat sneu voor je vriend.


Maar zo te lezen hebben ze allemaal een mooi huisje gekregen.

Aanstaande vrijdag worden ze al weer een jaar: Pippa (zo heet Lola nu), Ollie en Lilo en ik ga bij ze op bezoek in Limburg. Ik ben zo benieuwd hoe ze er nu uitzien.