Het HondenForum

Heavy schreef:

malinois schreef:Ja Renee en ik zijn zo dom dat we dat nou toch niet door hebben gehad... we hadden ze gewoon helemaal niet meer moeten voeren scheelt ook weer kosten.... wat een gelul zeg...

Ik zeg toch ik heb uitzonderingen alle gecastreerde honden hebben nog maar 10 brokjes nodig

Straks gaat iedereen zijn hond castreren lekker goedkoop in deze crisistijd

yep strak plan, ik ga bellen

Hanneke2 schreef: Dat is gewoon niet waar. Ik ken een gecastreerde ridgeback en die heeft bijna exact diezelfde kop.

Dat is dan echt gebaseerd op goed en juist kijken. Ik zeg niet dat gecastreerde RR een lelijke kop krijgen want ook de teven kunnen prachtige hoofden hebben. Maar bij een castraat vallen bepaalde wangspieren weg en dan gaan de ogen wat lodderen. Ook de nek van een castraat heeft de huid minder strak zitten. Dat is logisch want een reu heeft een reuenkop normaal gesproken en een reuenkop is 100% gebaseerd op mannelijke hormonen. Haal je die weg dan wordt een hengt een ruin en krijgt een reu met in de basis een bredere kop minder vulling in die kop. Dus zit alles net een tikje losser en minder hoog. Geloof me nou maar want ik ben een tekenaar en schilder. Ik zie nu net de details en ik weet dat veel mensen die zo op het eerste oog niet zien. Wil alleen niet zeggen dat ze er niet zijn.

Ik denk echt dat het van dier tot dier verschilt. Al onze katers zijn op enig moment gecastreerd, en ik heb ze gehad met smalle bekkies en ik heb ze gehad met van die echte brede katerkoppen.

Er bestaan geen lang gecastreerde katers met dikke katerwangen zonder dat ze vet zijn. Die wangen zijn er om de beten en krabben op te vangen. Die wangen onstaan door testosteron. Een castraat die meer dan 3 jaar gecastreerd is en die zo'n kop heeft bestaat domweg niet. Tenzij hij obese is en dus vet in zijn wangen heeft of het moet een extreem gefokte Britse korthaar zijn want dan lijkt het alsof hij deze wangen heeft maar dat is de rasbouw.

Mensen zouden zeggen dat deze kater een stel dikke wangen heeft en een echte kater is na zijn castratie. Maar dat is niet zo.



DIT is een echte kater. En een niet gecastreerde kater zal er met 5-6 jaar zo uit zien. Totaal anders dan zijn voorganger in mijn post:



Op het eerste oog allebei een kater met een brede kop. Maar als je goed kijkt een wereld van verschil. De weggever zijn altijd de ogen. Een echte kater heeft relatief kleine ogen. Dat omdat zijn kop groot is rondom zijn ogen en goed opgevuld. Dan zijn de ogen ook niet kwetsbaar in een gevecht. Een castraat kan wel een brede kop hebben maar mist de echte wangen en de opvulling in het gezicht. Dus die hebben met hun brede kop toch gewoon poezenogen. Dus grote ogen die duidelijk uit het kopje komen itt die van de kater die diep liggen en die beschermd zitten in het bespierde gezicht. Bij honden is dat net zo. Een duidelijker voorbeeld dan een bulldog is er niet. Een bulldog reu heeft kleine strakke oogjes en na castratie vaak hangende oogleden en wat grotere meer ronde ogen.



vs

En ook wat betreft dik worden, Jack is een tijdlang te zwaar geweest na zijn operatie, en bij Lilo kwam ik er wat laat achter dat ik domweg teveel voerde (ze heeft heel lang net zoveel gekregen als Jack, die 2 x zo groot en 2x zo zwaar is), en die heeft dus ook een tijdje gehad dat ze aan de mollige kant was, maar over de jaren heen en nu nog/weer heb ik twee gecastreerde honden die prima op gewicht zijn. Ze zijn dol op eten en krijgen flink wat lekkers tussendoor en bewegen aanzienlijk minder dan een paar jaar terug, maar ze zien er gewoon prima uit, je ziet ribben tijdens beweging en er zitten nog steeds spieren op. Ik wil graag geloven dat ze er met alles in tact nog beter uit zouden zien, maar als ik mijn bejaarde stel vergelijk met andere gecastreerde en ongecastreerde honden van dezelfde leeftijd, dan denk ik toch echt dat het allemaal meer te maken heeft met hoeveelheden vreten dan met die hormonen.

Natuurlijk heeft de hoeveelheid vet op een dier te maken met hoeveel hij eet. Maar hou je er ook rekening mee dat je windhonden aan het vergelijken bent met honden uit je buurt? Want een Spaanse podenco is niet echt vergelijkingsmateriaal voor de gemiddelde huishond omdat een podenco in aanvang al 2 x zo slank hoort te zijn. Dus als jouw honden dik ogen dan zijn ze waarschijnlijk al heel wat kilo's te zwaar als je ze naast stabij's en labjes zet. Jouw honden horen geen gram vet te hebben en in Spanje zien ze er zo uit.

Deze hond is perfect op gewicht. Dit soort honden vergelijken met andere honden en dan zeggen dat ze mooi mager bleven na castratie is natuurlijk een beetje zot. Ze horen vel over spier te zijn dus je vergelijkt dan wel appels met peren.

Heavy schreef:

malinois schreef:Ja Renee en ik zijn zo dom dat we dat nou toch niet door hebben gehad... we hadden ze gewoon helemaal niet meer moeten voeren scheelt ook weer kosten.... wat een gelul zeg...

Ik zeg toch ik heb uitzonderingen alle gecastreerde honden hebben nog maar 10 brokjes nodig

Straks gaat iedereen zijn hond castreren lekker goedkoop in deze crisistijd

Ik denk helemaal niet dat t uitzonderingen zijn maar dat die er geen last van hebben juist uitzonderingen zijn. Hormonen zitten er niet voor jan lul.

Voor Tessa zou het echt een enorme uitkomst zijn als ze ineens zwaarder zou worden na castratie. Alleen durf ik het niet aan ivm haar angstagressie. Nu wil ik reuen sowieso niet castreren zonder medische oorzaak, teven twijfel ik nog over.

Ik vraag me ook af of Otto er nu 'makkelijker' van zou worden, volgens mij is het gewoon zijn karakter

Ik heb hier niks dan ellende ondervonden van castreren. Reina is vroeg gecastreerd (waarschijnlijk voor haar 1e loopsheid) daardoor groeiden haar botten door waardoor op haar 5e beide kruisbanden achter elkaar scheurden (dat is inmiddels wetenschappelijk wel bewezen). Door beide revalidaties is door overbelasting artrose in ellebogen en schouders ontstaan. Kortom haar hele bewegingsapparaat is onnodig verkloot. Dan heb ik het nog niet eens over haar onderontwikkeld vulvaatje, lichte incontinentie, de gruwelijke castratenonderwol en het al dik worden van het kijken naar een blaadje sla.
Rock moest op zijn 7e gecastreerd worden vanwege steeds terugkerende prostaatontstekingen (helaas bestond dat implantaat nog niet). Hij was duidelijk een half jaar van slag door de ontmanning, werd een paar keer bestegen door reuen wat fikse knokpartijen werden, verloor zijn mooie figuur en moest ook de rest van zijn leven op dieet. Raffie en Biko zijn gelukkig intact en dat blijft zo.

laeken schreef:Er bestaan geen lang gecastreerde katers met dikke katerwangen zonder dat ze vet zijn. Die wangen zijn er om de beten en krabben op te vangen. Die wangen onstaan door testosteron. Een castraat die meer dan 3 jaar gecastreerd is en die zo'n kop heeft bestaat domweg niet.

Die wangen waren hier na 7 jaar op twee maanden helemaal veranderd Het was dat het moest omdat mensen hier hun katten ongecastreerd rond laten lopen en hij letterlijk ziek werd van het gegil en gepis onder onze voordeur door.
Verschil tussen Pito en z'n zoontje is ook een mooi voorbeeld. Poezeke is rond een jaar gecastreerd. De kop is op het eerste gezicht misschien het grootste verschil, maar de bouw is dat eigenlijk nog meer.
Tot een jaar leken ze zo veel op elkaar; het is dat ik weet wie wie is, maar als ik de foto niet kende, zou ik het niet zien.
Poezeke staat heel hoog op z'n poten, heeft relatief meer vet rond z'n buik (is niet te dik) en z'n buik hangt. Pito was één gedrongen bonk spier met korte stevige pootjes waar geen grammetje vet op zat.
Hij is niet meer gaan wegen, maar heeft minder spieren, meer vet en ook die hangbuik gekregen. Die wangen waren ook vooral spieren.

Pito met een jaar



Poezeke met een jaar



Hier begon hij te veranderen



Pito volwassen





Poezeke volwassen





Toon is nog niet uitgezwaard en toch al vrij klein en fijntjes voor een kater, maar heeft wel een beginnende katerkop en bijbehorende additude

laeken schreef:

Hanneke2 schreef: Dat is gewoon niet waar. Ik ken een gecastreerde ridgeback en die heeft bijna exact diezelfde kop.

Dat is dan echt gebaseerd op goed en juist kijken.

Nu heeft Charlie helemaal geen contact meer met honden buiten de roedel, maar voorheen moest ik 100% zeker weten dat een reu niet gecastreerd was wilde dat met passeren goed gaan.
En heel gek, op hele harige gevallen na is dat vrijwel altijd al van veraf duidelijk. En als ik het een keer niet zag, dan zij wel.

Heavy schreef:Ik ken ook honden die niet gecastreerd zijn en die veel te dik zijn en weinig spieren hebben.
Of is het nu ineens zo dat als je je hond maar niet castreert hij of zij vanzelf mooi slank en gespierd blijven?

Wat heb jij een rare en vervelende manier van discussiëren.

mmartinn schreef: De een zal van niets een ballonmodel worden, de ander zal gewoon teveel krijgen, en te weinig bewegen.
Onze gecastreerde teef ( middenslagschnauzer) was nooit te dik.

Ons castraatje van weleer was ook niet te dik, hij was niet zo dol op eten.... maar mijn hemel, wat was die gast traag, chagrijnig & ongeïnteresseerd geworden.

Nanna schreef:Alles bij elkaar nemende kunnen we dus wel concluderen dat iedere reu anders op een castratie reageert.
De ene wordt dik en sloom, de volgende verandert niet zoveel.
Dus thank God dat webtegenwoordig suprelorin chips hebben waarmee we van tevoren kunnen bekijken hoe het effect zal zijn, en daarop gebaseerd een weloverwogen beslissing kunnen nemen.

Dat lijkt mij niet. Effecten van castratie treden natuurlijk niet na een halfjaar al zo duidelijk op. Het sluipt... zoals alle defecten aan de hormoonhuishouding. Iemand met een traag werkende schildklier is ook niet van de één op de andere dag zonder energie

Badu schreef:

Nanna schreef:Alles bij elkaar nemende kunnen we dus wel concluderen dat iedere reu anders op een castratie reageert.
De ene wordt dik en sloom, de volgende verandert niet zoveel.
Dus thank God dat webtegenwoordig suprelorin chips hebben waarmee we van tevoren kunnen bekijken hoe het effect zal zijn, en daarop gebaseerd een weloverwogen beslissing kunnen nemen.

Dat lijkt mij niet. Effecten van castratie treden natuurlijk niet na een halfjaar al zo duidelijk op. Het sluipt... zoals alle defecten aan de hormoonhuishouding. Iemand met een traag werkende schildklier is ook niet van de één op de andere dag zonder energie

Welk termijn moet je er dan, in jou ogen, voor uittrekken?

Machie schreef:

Badu schreef:

Nanna schreef:Alles bij elkaar nemende kunnen we dus wel concluderen dat iedere reu anders op een castratie reageert.
De ene wordt dik en sloom, de volgende verandert niet zoveel.
Dus thank God dat webtegenwoordig suprelorin chips hebben waarmee we van tevoren kunnen bekijken hoe het effect zal zijn, en daarop gebaseerd een weloverwogen beslissing kunnen nemen.

Dat lijkt mij niet. Effecten van castratie treden natuurlijk niet na een halfjaar al zo duidelijk op. Het sluipt... zoals alle defecten aan de hormoonhuishouding. Iemand met een traag werkende schildklier is ook niet van de één op de andere dag zonder energie

Welk termijn moet je er dan, in jou ogen, voor uittrekken?

Dat is niet zo lastig te bedenken toch? Als je een hond met 1 jaar laat castreren is hij met 12 jaar een schim van wat hij ooit was, laat je deze met 10 jaar castreren dan zal je veel minder effecten waarnemen...

Afhankelijk van de hond is het verschil tussen 1 jaar en 12 jaar sowieso wel te zien.
De een een schaduw van zichzelf en de ander nog in volle glorie.

Natuurlijk zitten die hormonen er niet voor niets, je zal mij niet iets anders horen beweren.
Maar overdrijven is ook een vak

Maupie is met 12 ofzo gecastreerd (bmo) , die werd alleen maar magerder, maar goed,d ie was ook superdik toen wij haar adopteerden, en tegen die tijd begon ze ook weer wat spieren in te leveren, dus uiteindelijk geen idee welke effecten het bejaard worden waren en welke van de castratie kwamen. Verder alleen maar ellende gehad na die castratie, continu blaasontsteking e.d., uiteindelijk ook incontinentie.

Pom hou ik als het kan gewoon zoals ze is. Ik denk dat als zij gecastreerd wordt, ze helemaal in een luie aardappel verandert. Ze wordt nu al makkelijk dik (zal het ras ook wel zijn), dat wordt daarna natuurlijk niet beter.

Tyra was een jonge godin voor haar castratie. Erna zag je duidelijk haar bespiering weggaan en werd ze dit. En ja ze kreeg minder voeding. Daarnaast vielen honden haar ineens steeds aan, ging ze zelf met haar poot omhoog pissen en constant markeren. Ze veranderde in een halve kerel. In haar geval overigens gunstig want ze was erg onzeker en kreeg geen angstaanvallen meer.
Het was best een verschil.

Nou lekker dan! Mijn knappe Charlie moet gecastreerd omdat hij via een stichting bij mij is gekomen. Maar als ik dit lees is het beter van niet. Hij is nu bijna elf maanden en zo rond de zomer moet hij er aan geloven. Zijn er tips?

christina schreef:Nou lekker dan! Mijn knappe Charlie moet gecastreerd omdat hij via een stichting bij mij is gekomen. Maar als ik dit lees is het beter van niet. Hij is nu bijna elf maanden en zo rond de zomer moet hij er aan geloven. Zijn er tips?

Willen ze zijn ballen als bewijs hebben? Gewoon doen wat jou het beste lijkt.

christina schreef:Nou lekker dan! Mijn knappe Charlie moet gecastreerd omdat hij via een stichting bij mij is gekomen. Maar als ik dit lees is het beter van niet. Hij is nu bijna elf maanden en zo rond de zomer moet hij er aan geloven. Zijn er tips?

Afspreken om te steriliseren? Dan kan hij geen teven meer bevruchten, maar blijft helemaal reu en kan gewoon geestelijk en lichamelijk volwassen worden.

christina schreef:Nou lekker dan! Mijn knappe Charlie moet gecastreerd omdat hij via een stichting bij mij is gekomen. Maar als ik dit lees is het beter van niet. Hij is nu bijna elf maanden en zo rond de zomer moet hij er aan geloven. Zijn er tips?

ga eens in conclaaf met de stichting over sterilisatie.
stichtingen willen die castratie om voortplanting te voorkomen en dat doe je met sterilisatie ook; de hele hormonenhandel blijft dan wel gewoon werken alleen is hij dan onvruchtbaar.

geen idee of ze er mee akkoord gaan, maar niet geschoten is altijd mis.

christina schreef:Nou lekker dan! Mijn knappe Charlie moet gecastreerd omdat hij via een stichting bij mij is gekomen. Maar als ik dit lees is het beter van niet. Hij is nu bijna elf maanden en zo rond de zomer moet hij er aan geloven. Zijn er tips?

Steriliseren

Wij hebben onze reu toen ook laten steriliseren. Dan worden alleen de zaadleiders doorgesneden en dan zijn er hormonaal geen veranderingen. Als jij nu blij met je hond bent dan zou ik hem zelf nooit castreren. Waarom rommelen aan een goede match?

Nogmaals ik denk dat jij juist een uitzondering hebt en niet andersom....
Niet voor niets blijft 99% intact in de africhting.

malinois schreef:Nogmaals ik denk dat jij juist een uitzondering hebt en niet andersom....
Niet voor niets blijft 99% intact in de africhting.

Niet uit flauwigheid, maar is dat ook niet omdat die honden eerder worden ingezet om mee te fokken?
Of omdat men in ieder geval die mogelijkheid wil open houden?

Heavy schreef: Was ten eerste niet tegen jou en ten tweede wordt ik wel een beetje moe van dat overdreven gedoe.

Ik wist niet dat ik rechtstreeks aangesproken moest worden voor ik wat mag zeggen.
Dat overdreven gedoe zijn de ervaringen van anderen; die daarom niet meteen zo raar weggezet hoeven worden door met allerlei dingen te gooien die niet worden gezegd.
Daar word ik dan weer moe van, en niet een beetje.

viewtopic.php?f=29&t=218013&hilit=dikker+worden

Toch wel interessant

ranetje schreef:

malinois schreef:Nogmaals ik denk dat jij juist een uitzondering hebt en niet andersom....
Niet voor niets blijft 99% intact in de africhting.

Niet uit flauwigheid, maar is dat ook niet omdat die honden eerder worden ingezet om mee te fokken?
Of omdat men in ieder geval die mogelijkheid wil open houden?

Nee dat denk ik niet...

Heavy schreef:

ranetje schreef:

malinois schreef:Nogmaals ik denk dat jij juist een uitzondering hebt en niet andersom....
Niet voor niets blijft 99% intact in de africhting.

Niet uit flauwigheid, maar is dat ook niet omdat die honden eerder worden ingezet om mee te fokken?
Of omdat men in ieder geval die mogelijkheid wil open houden?

Ofdat je met gecastreerde honden niet mee mag doen aan wedstrijden?

Dat geldt alleen voor cacit's en wk's in de ipo. Daar mag je met een boomloze hond sowieso al niet aan meedoen en die zijn er ook genoeg. Daarnaast is er maar een heel klein deel die zover komt dus de rest zou al lang kunnen castreren na een paar jaar als t niks zou uitmaken.

dagmar88 schreef:

Heavy schreef: Was ten eerste niet tegen jou en ten tweede wordt ik wel een beetje moe van dat overdreven gedoe.

Ik wist niet dat ik rechtstreeks aangesproken moest worden voor ik wat mag zeggen.
Dat overdreven gedoe zijn de ervaringen van anderen; die daarom niet meteen zo raar weggezet hoeven worden door met allerlei dingen te gooien die niet worden gezegd.
Daar word ik dan weer moe van, en niet een beetje.

Ben je niet de enige....

malinois schreef:

ranetje schreef:

malinois schreef:Nogmaals ik denk dat jij juist een uitzondering hebt en niet andersom....
Niet voor niets blijft 99% intact in de africhting.

Niet uit flauwigheid, maar is dat ook niet omdat die honden eerder worden ingezet om mee te fokken?
Of omdat men in ieder geval die mogelijkheid wil open houden?

Nee dat denk ik niet...

nee denk ik ook niet.
dat je africhting doet wil niet zeggen dat je een topper bent, een tophond hebt of fokaspiraties
niet alle mensen die een jachtcursus doen willen fokken lijkt mij, is een beetje hetzelfde

Heavy schreef:

malinois schreef:

dagmar88 schreef:

Heavy schreef: Was ten eerste niet tegen jou en ten tweede wordt ik wel een beetje moe van dat overdreven gedoe.

Ik wist niet dat ik rechtstreeks aangesproken moest worden voor ik wat mag zeggen.
Dat overdreven gedoe zijn de ervaringen van anderen; die daarom niet meteen zo raar weggezet hoeven worden door met allerlei dingen te gooien die niet worden gezegd.
Daar word ik dan weer moe van, en niet een beetje.

Ben je niet de enige....

als jullie moe worden van tegenspraak zegt dat meer over jullie denk ik maar ik ben al weg hoor het is schitterend weer ik ga mijn honden laten zwemmen

nou nee, het zegt meer over de tegenspraak, die mankt een beetje

Bedankt voor de sterilisatie tips! Lijkt mij geen probleem voor de stichting. Ik ga het met mijn dierenarts overleggen.