Miezemuis schreef:
En ik zou werkelijk doodschamen als mijn hond andere ,mensen achterna rent, ik als een gek sta te roepen en de hond nog minder dan niet op mij reageert. De enige reactie die dan volgens mij gepast is, is sorry. Als ik dan ook nog ipv excuses te maken vind dat het de schuld van de jogger is omdat die eigenlijk niet mag rennen in een losloop gebied, of niet snel genoeg stopte of te dicht langsloopt dan zou dat echt zorgen voor het schaamrood op de kaken. Maar anderzijds zou ik dan zo'n andere normen en waarden hebben dan dat ik nu heb, dat me dat dan waarschijnlijk weer niets kan schelen.
Je hebt geen overlast te geven. Heel simpel. En dat geldt ook voor joggers. En als ik tweehonderd meter achter jou aan moet rennen om mijn hond bij jouw been vandaan te halen, terwijl ik je dan al meerdere keren gevraagd heb om even te stoppen, dan vind ik dat inderdaad
onbeschoft. Ik heb namelijk dan tegen die tijd mijn best gedaan om alleen nog daar te lopen en op die tijden waar ik jou met je gejog nog geen eens één keer in de drie weken tegen kom, van elke dag dagelijks op die plekken met hem lopen. En van die één keer in de drie weken heb ik hem dan verreweg de meeste keren ook nog eens op tijd vast. Maar voor die één keer in de drie weken dat ik je tegenkom, en dat het me dan daarbij ook nog eens niet op tijd lukt hem aan te lijnen, omdat jij net een bocht om komt, moet ik hem volgens jouw logica, omdat het zo verschrikkelijk
te veel moeite is om even die
nog geen halve minuut stil te staan die ik nodig heb om hem vast te pakken, dan zeker alle dagen, dag in dag uit, continu aan de lijn houden.
Dat er tegenover die halve minuut 'overlast' die jij dan ervaart, voor hem vele uren staan aan toch blij rondrennen en zijn energie kwijtraken, uren waarbij hij dan nul komma nul aan overlast veroorzaakt, daar heb jij dan geen boodschap aan. En ik ben dan egocentrisch? En je kunt proberen om daar begrip voor te kweken, maar het soort dat nog niet eens die halve minuut even stil willen staan zodat je je hond vast kan lijnen is dan allang doorgerend. Want 'ik loop hier voor mezelf' en 'geen boodschap aan'.
Nou het spijt me wel maar ik baal soms van die mentaliteit van 'op het moment dat ik mijn sportschoenen aandoe, verandert de hele wereld in een sportveld'. Ook in die paar postzegeltjes aan losloopgebied waar ik hem dan toch nog wel eens los liet. En ik werd daar wel eens
dwars van. So sue me.