Het HondenForum

Wat een ellende! Weet niets zinnigers te zeggen dan sterkte.

thom schreef:Gebed zonder eind zeg.
Sterkte en beterschap voor je meisje..

Dank je. Mijn man is alweer in alle staten.
Vanochtend had ze weer 40 graden koorts, alleen eet en drinkt ze nu wel. Maar naar buiten wilt ze niet. Moet haar dan echt dwingen. Vanochtend moest ik weer de dierenarts bellen van mijn man maar de dierenarts zei dat het gewoon een kwestie is van uitzitten en zij verder ook niks meer kan doen. De medicijnen moeten de tijd krijgen om te gaan werken.

Vind het ook erg lang duren voordat ze genezen is, maar volgens de assistente gisteren is dat normaal na deze operatie.

Mijn man zat vanochtend te zeuren dat we naar een andere dierenarts moeten gaan. Maar als ik hem daar zijn zin in ga geven heb ik straks elke dierenarts in Nederland gezien.

Ik denk dat ze zich gewoon gestoten heeft of de hechtingen moeten er gewoon uit en is al dat vocht in die nek nu een reactie op de hechtingen, weet niet of dat echt zo is maar dinsdag gaan ze eruit en hoop dat het daarna voorbij is.
We zullen het wel zien.

Het wordt tijd dat het weer lente word volgens mij is mijn man gewoon erg depressief op het moment, hij maakt zich werkelijk overal druk over, hij is constant zijn zus en broer aan het bellen over de crisis en al dat gezeur, hij krijgt straks minder pensioen en maakt zich er vreselijk druk over.

Nou, van zo'n situatie zoals jij jullie zou je ook nerveus en moedeloos worden, want er is bijna dagelijks wat.................. Ik hoop daarom heel erg, dat op een bepaald moment je kunt praten over 'weet je nog.........' en dat het dus verleden tijd is. Dat mag wel een keer............

Hilly45 schreef:Nou, van zo'n situatie zoals jij jullie zou je ook nerveus en moedeloos worden, want er is bijna dagelijks wat.................. Ik hoop daarom heel erg, dat op een bepaald moment je kunt praten over 'weet je nog.........' en dat het dus verleden tijd is. Dat mag wel een keer............

Zeker, wilde maar dat het weekend maar alvast voorbij was zodat we in ieder geval weer naar onze eigen dierenarts kunnen als er geen verbetering komt, al is het wel wat beter dan gisteren, tenminste nu wil ze nog wel eten. Hoop dat dat zo blijft anders krijg ik er de medicijnen niet in.

Koorts heeft ze nog wel want ze ligt wel een beetje zwaar te ademen, maar goed zolang er nog leven inzit is er hoop.
Vraag me toch af of mijn man niet heel veel invloed heeft op hoe Tama zich gedraagt, want zodra mijn man niet thuis is wordt ze wat levendiger. Ze ligt nu tenminste op haar poot te kauwen en te likken, als mijn man thuis is ligt ze voor pampus.
Misschien vind ze de aandacht wel leuk die hij haar geeft. Nou, ik niet. Als ik Tama verzorg door haar water te geven komt hij gelijk achter me staan en vraagt wat is er aan de hand? Krijg daar gewoon de zenuwen van, heb hem net een grote bek gegeven dat hij zich nu maar eens als een volwassen kerel moet gedragen en niet zo moet janken. De dierenartsen kunnen nu toch niet meer doen dan wachten tot de medicijnen gaan werken. Ze kunnen er moeilijk nog meer antibiotica in gaan propppen als er al in zit.

Hoop wel dat het binnenkort eens beter gaat. Wordt er langzamerhand schijtziek van.

gonnie schreef:

Hilly45 schreef:Nou, van zo'n situatie zoals jij jullie zou je ook nerveus en moedeloos worden, want er is bijna dagelijks wat.................. Ik hoop daarom heel erg, dat op een bepaald moment je kunt praten over 'weet je nog.........' en dat het dus verleden tijd is. Dat mag wel een keer............

Zeker, wilde maar dat het weekend maar alvast voorbij was zodat we in ieder geval weer naar onze eigen dierenarts kunnen als er geen verbetering komt, al is het wel wat beter dan gisteren, tenminste nu wil ze nog wel eten. Hoop dat dat zo blijft anders krijg ik er de medicijnen niet in.

Koorts heeft ze nog wel want ze ligt wel een beetje zwaar te ademen, maar goed zolang er nog leven inzit is er hoop.
Vraag me toch af of mijn man niet heel veel invloed heeft op hoe Tama zich gedraagt, want zodra mijn man niet thuis is wordt ze wat levendiger. Ze ligt nu tenminste op haar poot te kauwen en te likken, als mijn man thuis is ligt ze voor pampus.
Misschien vind ze de aandacht wel leuk die hij haar geeft. Nou, ik niet. Als ik Tama verzorg door haar water te geven komt hij gelijk achter me staan en vraagt wat is er aan de hand? Krijg daar gewoon de zenuwen van, heb hem net een grote bek gegeven dat hij zich nu maar eens als een volwassen kerel moet gedragen en niet zo moet janken. De dierenartsen kunnen nu toch niet meer doen dan wachten tot de medicijnen gaan werken. Ze kunnen er moeilijk nog meer antibiotica in gaan propppen als er al in zit.

Hoop wel dat het binnenkort eens beter gaat. Wordt er langzamerhand schijtziek van.

Ja, het zal zeker wel invloed hebben als je man zo nerveus en gespannen is enz. Een hond voelt dat toch aan. Maar goed, het zal ook heel moeilijk voor je man zijn, om opgelegd 'niet nerveus en gespannen' te zijn in zo'n situatie. Het is gewoon heel moeilijk, je hebt nu eenmaal niet altijd je gevoelens onder controle en jij en je man zijn daarin best uitersten. Of jij bent misschien flinker/nuchterder, omdat je je niet kunt veroorloven, om ook nog eens zo in de paniek te schieten, want dan is het einde zoek............... Want onderhuids heb jij natuurlijk ook jouw spanning en emotie.

Ik vind het echt heel naar voor jullie en voor Tama.

Inderdaad maak ik me ook best wel zorgen, alleen het helpt niet om helemaal in de stress te schieten.

Ik zou minder last van spanningen en zenuwen hebben als ik geen last van mijn man had, mijn man kan gewoon er gewoon heel erg slecht tegen als er iets niet goed gaat, maar ja in het leven zit het nu eenmaal weleens tegen daar helpt in de zenuwen zitten ook niet bij. Ik krijg gewoon de zenuwen van hem, van mezelf maak ik me niet zo heel snel druk.

De koorts is een ietsje gezakt, maar dat was gistermiddag ook, maar goed hij is nu iets lager dan gistermiddag, gisteren was het 39.8 en nu 39.7. Er zit dus wel lichte vooruitgang in. Daarnet ging ze ook de andere meiden begroeten toen mijn man met de meiden thuis kwam. Hij was even met ze naar het bos geweest, maar hij vond er niks aan hij heeft ze de hele tijd vastgehouden want toen hij ze losliet liepen ze terug. Nadat hij ze weer had heeft hij ze aan de lijn gehouden. Hij moet ook gewoon doorlopen als ze er vandoor gaan, als mijn man niet meegaat met een wandeling waarbij hij er normaal bij is dan lopen de meiden ook weleens terug omdat ze denken dat hij er aan komt, maar ik loop gewoon door dan komen ze wel weer. Maar hij is zo bang om ze kwijt te raken dat hij dat niet durft.

Tama is nu iets levendiger dus we gaan weer de goede kant op, hoop alleen dat het nu wel de goede kant op blijft gaan.

Wat een ellende toch...het zal toch een keer moeten overgaan, sterkte

Lillith schreef:Wat een ellende toch...het zal toch een keer moeten overgaan, sterkte

Dank je, het gaat weer beter met Tama. Ze is weer levendig en kwam zelf haar eten halen toen ik het klaar aan het maken was.
Ben net weer buiten met haar geweest ze kwam zelf vragen om naar buiten te gaan.
Hoop dat het nu doorzet en dit de laatste loodjes waren.
Ze heeft haar kap niet meer om en wil nu af en toe wel krabben aan haar nek. Zal blij zijn als die hechtingen er uit zijn. Dinsdag is het zover.
Hoop dat dat de laatste keer is dat ik de dierenarts zie. En pas weer bij de rabiësenting naar ze toe hoef.

Morgen even afwachten of de koorts dan wegblijft, dacht gisteravond ook dat het beter ging.
Maar zo levendig als nu was ze gisteravond niet.

Het gaat gelukkig weer beter vanochtend na een zware nacht.
Vannacht amper geslapen Tama was onrustig had natuurlijk de afgelopen tijd veel geslapen en had daar nu niet zoveel behoefte meer aan. Later in de nacht was ze af en toe nog zwaar aan het ademen, maar later ging dat beter.
Vanochtend kwam ze op het eten af wat ik klaar aan het maken was dus het gaat de goede kant op.

Een rondje lopen wilde ze nog niet. Maar goed het is nog donker en nattig buiten dus dan wilt ze zo en zo niet naar buiten. Dus alleen even een plasrondje gedaan van een paar minuten.

Ze krabbelt wel af en toe aan haar keel maar als ik zeg dat ze moet stoppen stopt ze ermee. Als ik slaap dan heeft ze geluk en merk ik er niks van.

Hoop dat het zo door blijft gaan dan hoef ik tenminste pas dinsdagmiddag weer naar de dierenarts voor het verwijderen van de hechtingen. Hoop tenminste dat ze dat niet weer uitstellen.

Hier draaien de duimen gewoon door..

We gaan morgen toch maar de dierenarts weer bellen, want het blijft toch wel aardig dik, ze ademt ook wat fluitend, ze eet wel dus dat is wel een goed teken.

Het blijft spannend. Mijn man is echt constant alles in de gaten aan het houden en hij wilt dus dat we morgen maar een afspraak maken om het na te laten kijken, nu ben ik het wel met hem eens want als het nog dikker gaat worden kan ze straks geen adem meer krijgen. Maar kan natuurlijk ook dat ze nog een lichte verhoging heeft.

Wat erg, het wil niet goed gaan lijkt wel..ik ga maar duimen

Wordt er nu wel een beetje moedeloos van. Ze hadden beter de drain er in kunnen laten zitten totdat de hechtingen eruit gingen,

Tjonge Gonnie, het gaat maar door.
Nogmaals veel sterkte en beterschap voor jullie meisje.

thom schreef:Tjonge Gonnie, het gaat maar door.
Nogmaals veel sterkte en beterschap voor jullie meisje.

Dank je.

Heb net even gevoeld, als we buiten lopen is ze altijd lekker ontspannen, maar het voelt gelukkig alleen aan als vocht. Het zal gewoon wel lang duren voordat het helemaal genezen is.
Het litteken ziet er wel een beetje vurig uit, dus we gaan proberen of we morgen al kunnen komen, al denk ik dat ze vinden dat we die laatste dag ook nog wel kunnen wachten.
Ik zou ook rustig afwachten maar zoals jullie wel weten ondertussen is mijn man niet zo geduldig.

Wat erg zeg. Ik denk toch dat ik naar Utrecht zou gaan met haar, moet je zelf weten natuurlijk, maar het wordt wel tijd dat het beter gaat, volgens mij. Koorts houden is echt niet goed. Maar ik heb niet alle pagina's teruggelezen. Ik ben wel een stresskip maar dagenlang koorts houden is echt een teken dat er nog iets moet gebeuren, andere antibiotica bijv. Het is een heel complex gebied in de nek en misschien is er toch iets mis gegaan. Nou ja, veel sterkte in ieder geval.

God wat een zorgen om je dametje!

Sterkte, en heel veel beterschap voor haar!

Ik hoop steeds wat positiefs te lezen, maar vind het al met al lang duren en heel sneu voor jullie allemaal. Je gaat op het laatst alleen nog maar met archusogen naar haar kijken, hoe het er voor staat met de verdikking.

Naar Utrecht, echt niet. Heb je gelezen hier op het forum hoe duur het daar is, dan zijn we gelijk failliet.
Volgens de assistente is dit gewoon een langdurige kwestie.

Ze voelt zich nu weer prima hoor, het gaat behalve die verdikking toch echt wel beter. Ze wilde weer mee naar buiten. En is weer lekker kwiek.

Kijk nog even aan hoe het gaat als de hechtingen eruit zijn, misschien veroorzaken die wel het vocht nu.

Het voelt echt alleen maar aan als vocht en dat was voor de operatie toch echt wel anders.

Het is alleen dat je hoopt dat het na de operatie snel bergopwaarts gaat, maar nu is het een beetje op en neer. Maar ooit zal het goed komen.

Heb net een gesprek met mijn man gehad dat hij niet de hele tijd maar over Tama en de crisis moet zeuren en dat ik ook weleens ergens anders over wil praten dan alleen dat omdat ik er de zenuwen van krijg.
Af en toe lijkt het me echt wel lekker om lekker alleen te zijn, zal vast ook nadelen aan zitten.

We zien wel het zal vast goedkomen. Heb me voorgenomen om me niet zo heel veel meer van mijn man aan te trekken, al gaat dat de ene keer beter dan de andere keer.

Ik kijk steeds of het al wat beter gaat, maar het duurt wel lang. Ik duim dat het herstel nu echt doorzet.

Eens zal het toch wel beter gaan. Hoop ik tenminste wel.
Gelukkig zijn alle controle bezoeken gratis. Op de medicijnen na dan.
Hoop niet dat er ergens nog een splinter zit, maar daar ga ik maar niet van uit. Aan de operatiewond te zien is zowat de hele keel open geweest denk dat ze het wel goed nagekeken hebben verder.

Zijn ze echt duurder in Utrecht? Is dat niet omdat ze meestal veel behandelingen krijgen en operaties ed? Ik heb er nooit zo op gelet maar het lijkt me niet dat de prijzen heel erg uiteen liggen? Ze hebben daar wel alle know-how in huis.

Ik snap je standpunt wel om toch af te wachten hoor. Maar is het niet zo dat je er ook zo over denkt door je man. Dat als je naar een andere dierenarts gaat, hij helemaal leip wordt, want dan zijn zijn angsten waar? Ik hoop gewoon dat ze beter wordt hoor.

Fizgig schreef:Zijn ze echt duurder in Utrecht? Is dat niet omdat ze meestal veel behandelingen krijgen en operaties ed? Ik heb er nooit zo op gelet maar het lijkt me niet dat de prijzen heel erg uiteen liggen? Ze hebben daar wel alle know-how in huis.

Ik snap je standpunt wel om toch af te wachten hoor. Maar is het niet zo dat je er ook zo over denkt door je man. Dat als je naar een andere dierenarts gaat, hij helemaal leip wordt, want dan zijn zijn angsten waar? Ik hoop gewoon dat ze beter wordt hoor.

Nee hoor, mijn man zou rustig naar een andere arts gaan. Leip is hij toch al, hij is zichzelf nou constant afleiding aan het bezorgen door de ene keer zijn broer te bellen en zijn zus die worden ondertussen wel gek van hem denk ik, hij gaat ook nu weleens naar onze zoons om maar niet de hele tijd tegen Tama aan te kijken.

In Utrecht zijn ze echt veel duurder hoor, hoorde van de week iemand die naar Utrecht was geweest en die was 1700 euro kwijt om een houtspinter te laten verwijderen, nou zat die wel in de aorta dus zal nog een zwaardere operatie zijn geweest.

We gaan vanmiddag naar de dierenarts om de hechtingen te laten verwijderen. De hechtingen gaan irriteren want het wordt nu helemaal vurig, misschien had ze daar wel die koorts en zwelling van.

Hoop dat het hierna klaar is en ze snel weer het oude etterbakje is. Al is ze nog wel een klein etterbakje.

Ik hoop ook voor jullie dat alles goed is.. en de zorgen weer voorbij kunnen zijn..
want het zijn wel spannende weken geweest ..

Het was/is zeker spannend. Leek wel of we in de python zaten. Weet je het ergste is nog dat je haast gaat denken dat ik haar net zo goed niet had laten opereren.
Voor die tijd was het ook zo dat het de ene keer dik was en na de antibiotica was het weer geslonken, alleen vlak voor de operatie wilde die zwelling niet meer slinken ondanks de antibiotica.

Dus ga er voorlopig maar vanuit dat het deze keer door de hechtingen komt.

Hoop dat ze een beetje rustig blijft tijdens het verwijderen want dan is het tenminste zo achter de rug.

Zo de hechtingen zijn eruit.

De dierenarts vond het alleen wel gek dat ze koorts heeft gehad, dus hij wil dat we vrijdag weer langs komen voor controle en als er weer vocht in komt kunnen we langs komen om het eruit te laten halen.
Het kan zegt hij dat er toch een bacterie bij is gekomen en ze daardoor koorts had.
Maar hij zei ook van dadelijk zit er nog een splinter in.

Kan natuurlijk ook toeval zijn misschien heeft ze wel de griep er zijn tenslotte een heleboel honden ziek.

Maar voorlopig houd ik het er maar op dat het allemaal in orde is nu.

Maar ze krijgt toch antibiotica nog??
Als het zo blijft zou ik toch eens een second opinion aanvragen denk ik.

Ik hoop dat alle ellende nu achter de rug is en dat er vanaf nu een stijgende lijn is in haar gezondheid.

gonnie schreef:Maar hij zei ook van dadelijk zit er nog een splinter in.

ik duim voor je dat dat niet zo is.

Ja, ze krijgt nog antibiotica.

En ik hoop ook dat er niks meer in zit.

We hebben nu een weekje extra antibiotica gekregen. We zullen wel zien hoe het verder gaat.