De rest mag dan onder andere mensen verdeeld wordenNanna schreef:Nou, daar ligt een schone taak voor jeMoos schreef: Maar dat algemene idee dat je met een Lab-reu een haardkleedje aanschaft moet eens weg
Ga jij dat de nederlandse bevolking maar wijsmaken.
Kun je ze misschien meteen van het idee afhelpen dat Pitbulls per definitie vals zijn, duitse herders politiehonden zijn die onbetrouwbaar zijn, en Jack Russells zo lekker handzaam en makkelijk zijn.
Dat wil nog wel eens mislukken in zo'n situatie.MARC_S schreef:Maar even hoor, hoe kan je hond zich zo misdragen waar je bij bent? Als je naast je hond staat en hij krijst 6 dagen non-stop en trekt de sponningen uit de muur, is er dan niet iets mis? Je kan hem toch aan de riem doen, verbieden te krijsen en voor de dekrijpe dagen overal mee naartoe nemen? Of uit logeren voor 3 nachtjes?Nanna schreef:Ja, zo deed ik het ook met Charles toen Simone nog loops werd. Niks aan de hand, dat verliep heel gezellig en natuurlijk. Het kost wat moeite maar is prima te behappen.MARC_S schreef:
Ik moet zeggen dat nu Eva loops is wij dat wel leuk vinden. Ik vind het mooi om te zien hoe die cyclus verloopt. De honden zelf hebben nog steeds nergens last van en Dapper weet inmiddels dat hij niet mag dekken. Als hij om haar heen springt en ik denk dat het te ver gaat zeg ik "jongens, genoeg!" en dan gaan ze ergens liggen. De hele avond ligt Dapper lekker bij Martijn op de bank en ik merk niks van frustratie. Geen gepiep, geen gedoe, niks. Eva is nu al enkele dagen loops. Als het dan allemaal rondom de dekrijpe dagen wat complexer wordt dan praat je over 1 week in de 6 maanden. Woehoe, dan zetten we ze toch apart? Wat geeft dat. Ze eten nog steeds prima verder en de honden zelf vinden het hooguit lekker spannend. Ik vind het gewoon leuk om te zien. Wij hebben 2 grote kamers om in te wonen met een hek er tussen. Klaar.
Maar het ligt in dat geval écht wel aan wat voor een reu je hebt.
Heb je een reu die dag én nacht krijst, gilt en giert, en de sponningen uit de muur trekt dan lach je niet meer. Dan heb je het na 6 nachten keihard loeien helemaal gehad
En als ie niet alleen zo op je eigen teef reageert maar ook op alle aanpalende teven uit de omgeving dan kan ik me héél goed voorstellen dat je om de gemoedsrust van jezelf en die van de hond richting DA stapt om één en ander te laten verwijderen.
Kijk, en dat vind ik nu wel een hele goede reden. Als je reu iets heeft wat andere honden prikkelt en je kan dat wegnemen waardoor die agressie stopt dan heb je dat nodig voor zijn bestwil. Er is immers niets wat je zelf kan doen om dat te stoppen en voor je het weet heb je een hond met een trauma. Als mijn hond dit had liet ik hem dus ook castreren.Marie-Josée schreef:Toch zou ik Tomas ook om die reden niet hebben laten castreren, dat is vooral gebeurd omdat hij altijd en overal aangevallen werd.Dat is nu over
tja daar verschillen wij dan inZoie schreef:
Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.
ik scheid mn honden liever dan dat ik in ze ga snijden... ik heb sowieso weinig moeite om honden te scheiden als daar een reden voor is.Dat klinkt zó makkelijk Marc....MARC_S schreef:Maar even hoor, hoe kan je hond zich zo misdragen waar je bij bent? Als je naast je hond staat en hij krijst 6 dagen non-stop en trekt de sponningen uit de muur, is er dan niet iets mis? Je kan hem toch aan de riem doen, verbieden te krijsen en voor de dekrijpe dagen overal mee naartoe nemen? Of uit logeren voor 3 nachtjes?Nanna schreef:Ja, zo deed ik het ook met Charles toen Simone nog loops werd. Niks aan de hand, dat verliep heel gezellig en natuurlijk. Het kost wat moeite maar is prima te behappen.MARC_S schreef:
Ik moet zeggen dat nu Eva loops is wij dat wel leuk vinden. Ik vind het mooi om te zien hoe die cyclus verloopt. De honden zelf hebben nog steeds nergens last van en Dapper weet inmiddels dat hij niet mag dekken. Als hij om haar heen springt en ik denk dat het te ver gaat zeg ik "jongens, genoeg!" en dan gaan ze ergens liggen. De hele avond ligt Dapper lekker bij Martijn op de bank en ik merk niks van frustratie. Geen gepiep, geen gedoe, niks. Eva is nu al enkele dagen loops. Als het dan allemaal rondom de dekrijpe dagen wat complexer wordt dan praat je over 1 week in de 6 maanden. Woehoe, dan zetten we ze toch apart? Wat geeft dat. Ze eten nog steeds prima verder en de honden zelf vinden het hooguit lekker spannend. Ik vind het gewoon leuk om te zien. Wij hebben 2 grote kamers om in te wonen met een hek er tussen. Klaar.
Maar het ligt in dat geval écht wel aan wat voor een reu je hebt.
Heb je een reu die dag én nacht krijst, gilt en giert, en de sponningen uit de muur trekt dan lach je niet meer. Dan heb je het na 6 nachten keihard loeien helemaal gehad
En als ie niet alleen zo op je eigen teef reageert maar ook op alle aanpalende teven uit de omgeving dan kan ik me héél goed voorstellen dat je om de gemoedsrust van jezelf en die van de hond richting DA stapt om één en ander te laten verwijderen.
, die kunnen toch echt op de ingreep rekenen wat mij betreft.
Even off-topic (sorry!): heb je het al geprobeerd met onder appèl zetten/laten zitten? Daar heb ik wel hele goede resultaten mee geboekt bij Silka. Bij haar helpen correcties niet (ze werd alleen maar nog giftiger aan de riem) dus heb ik haar een hele tijd laten zitten (met beloning in het verschiet) en liet dan de andere hond passeren en gaf Sil - als ze het goed deed - haar beloning.Caro. schreef: Dat klinkt zó makkelijk Marc....
Maar ik vroeg mezelf een tijdje geleden echt af hoe ver je kan gaan.
Puch reageert dan niet zo hevig op loopse teven, maar is dus vooral aan de lijn een ramp naar andere reuen. Hij valt enorm uit.
Tuurlijk, leuk... ik ben de baas en verbied het hem. Puch doet het toch, ik verbied het hem strenger, Puch doet het toch.
Ik grijp naar de slip om voor eens en altijd een knal van een correctie uit te delen, Puch stopt op dat moment maar een minuut later doet hij het weer.
En dan is de vraag: hoe ver ga je?
Ik ben ermee gestopt, want de hardheid van de correcties gingen al mijn eigen grenzen al over.
Nu wordt hij stomweg omhoog gehezen en ik probeer door te lopen (wat niet meevalt met 30 kg woeste hond). Verder zeg ik helemaal niks meer.
Overigens ook met niet al teveel resultaat hoor.
Maar wat ik hiermee zeggen wil: soms is de 'drive' zo hoog, dat je er met 'verbieden' echt absoluut niet mee komt.
tenminste, is mijn ervaring....
Chiki schreef:Waar slaat dit nou weer opZoie schreef:Ja, jij hebt zeker ook nooit gehoord van kennels, prikbanden, stroombanden - om maar wat dingen te noemen waar gewone huishonden doorgaans niet mee te maken krijgen. Beetje flauw om dan te zeggen , ik heb het niet nodig, dus jij hebt het ook niet nodig.Chiki schreef:. Overigens ken ik in mijn omgeving geen castraten (werkhonden), en ik hoor ook nooit van de hier in dit topic genoemde problemen. Hier twee intacte reuen en een intacte teef, wordt mee gewerkt en zijn daarnaast toch echt huishond
Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.om gelijk tt en prikbanden er weer bij te halen
ik had wel begrepen dat het om jouw ervaringen ging. Maar we hadden het nu even over mensen met andere ervaringen waar je wel degelijk een oordeel over hebt - niet nodig - zonder er blijkbaar ooit mee in aanraking te zijn gekomen.Beter lezen, ik schrijf hier wat MIJN persoonlijke ervaringen zijn, niet dat voor een ander ook zo zou moeten werken en dat verder iedereen lekker zelf moet weten wat ie met zijn hond doet!!!
Ja heb ik geprobeerd, want het commando 'zit' beheerst Puchu feilloos.Rami schreef:Even off-topic (sorry!): heb je het al geprobeerd met onder appèl zetten/laten zitten? Daar heb ik wel hele goede resultaten mee geboekt bij Silka. Bij haar helpen correcties niet (ze werd alleen maar nog giftiger aan de riem) dus heb ik haar een hele tijd laten zitten (met beloning in het verschiet) en liet dan de andere hond passeren en gaf Sil - als ze het goed deed - haar beloning.Caro. schreef: Dat klinkt zó makkelijk Marc....
Maar ik vroeg mezelf een tijdje geleden echt af hoe ver je kan gaan.
Puch reageert dan niet zo hevig op loopse teven, maar is dus vooral aan de lijn een ramp naar andere reuen. Hij valt enorm uit.
Tuurlijk, leuk... ik ben de baas en verbied het hem. Puch doet het toch, ik verbied het hem strenger, Puch doet het toch.
Ik grijp naar de slip om voor eens en altijd een knal van een correctie uit te delen, Puch stopt op dat moment maar een minuut later doet hij het weer.
En dan is de vraag: hoe ver ga je?
Ik ben ermee gestopt, want de hardheid van de correcties gingen al mijn eigen grenzen al over.
Nu wordt hij stomweg omhoog gehezen en ik probeer door te lopen (wat niet meevalt met 30 kg woeste hond). Verder zeg ik helemaal niks meer.
Overigens ook met niet al teveel resultaat hoor.
Maar wat ik hiermee zeggen wil: soms is de 'drive' zo hoog, dat je er met 'verbieden' echt absoluut niet mee komt.
tenminste, is mijn ervaring....
Uiteraard heb ik dat eerst onder hele makkelijke omstandigheden aangeleerd (met behulp van mijn zus en haar hond) en het allengs steeds moeilijker gemaakt door bijv. eerst Sil op grote afstand van een vreemde hond te laten zitten en dan steeds wat dichter bij. Tot het uiteindelijk ook op een smal pad lukte.
Het grappige is dat we inmiddels wel gewoon door kunnen lopen. Zitten doen we niet meer, maar ze loopt gewoon netjes mee, zonder uitvallen, terwijl ze naar me kijkt voor haar beloning. Alsof het hele idee van uitvallen uit haar systeem gewist is.
Ik weet niet of het voor elke hond zou kunnen werken (en misschien heb je dit allemaal ook al geprobeerd) dan moet je dit maar als niet-geschreven beschouwen.
wij hebben helemaal niet eens de ruimte om te kunnen scheiden, maar met de honden die wij hebben zou het voor mij echt geen optie zijn. Dan nog eerder herplaatsen, maar als castratie een optie zou zijn, zou ik dat zeker wel overwegen.malinois schreef:tja daar verschillen wij dan inZoie schreef:
Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.
Aja, dat kan ook nog. En dat moet je niet hebben natuurlijk.Caro. schreef:Door het zitten had ik zelf de indruk dat hij nog meer ging fixeren, want van die andere hond werd iets 'bijzonders' gemaakt, hij werd er als het ware op geattendeerd.
Tenminste, dat was mijn gevoel hoe het bij Puchu overkwam.
Graag gedaan. Zo was het ook bedoeld: als meedenker!Caro. schreef: Ik kan me echter helemaal voorstellen dat het bij andere honden wel weer helpt, dus heel erg bedankt voor het meedenken
Caro. schreef: Wat ik zelf nog wil proberen is het waterpistool. Hij houdt totaal niet van water en misschien dat dit hem indimt, alhoewel ik het vermoeden heb dat dit ook maar éénmalig zal zijn.
Ik probeer me er niet al teveel meer van aan te trekken inmiddels, eerder schaamde ik me kapot, maar het is niet anders op het moment en we zoeken gewoon door naar een manier die wel werkt.
Ik zou vanuit de hond bekeken toch echt denken dat die liever gecastreerd bij de roedel zit, dan met ballen maar gescheiden.Zoie schreef:wij hebben helemaal niet eens de ruimte om te kunnen scheiden, maar met de honden die wij hebben zou het voor mij echt geen optie zijn. Dan nog eerder herplaatsen, maar als castratie een optie zou zijn, zou ik dat zeker wel overwegen.malinois schreef:tja daar verschillen wij dan inZoie schreef:
Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.
ik ken eigenlijk geen enkele reu wat ik zo kan bedenken, op huidige of vorige verenigingen die hiervoor een TT heeft omgekregen of uitermate stevig is gecorrigeerd... het wordt gewoon al vanaf pup niet toegelaten dan hoef je niet (veel) te corrigeren... buiten het veld wordt het hele zandpad afgelebberd als er een loopse teef loopt en dat mag van mij... maar op het veld telt helemaal niks anders dan mij....Zoie schreef:Ze moeten bijvoorbeeld , zo begrijp ik uit de weinige topics die ik over de africhting lees, b.v. al op de club loopse teven leren negeren en de aandacht bij de baas c.q. het werk te houden.
Nu geloof ik best dat niet elke mechel hiervoor standaard een tt krijgt omgehangen, maar je maakt mij niet wijs dat al die intakte reuen uitzichzelf hun hormonale huishouden laten voor wat het is. Desnoods wordt de discipline, op allerlei vlakken, afgedwongen. Dat geloof ik althans, en als het niet zo is, hoor ik het wel
ik heb ook niet veel ruimte... maar sowieso heb ik dus honden buiten zitten en diegenen die binnenzitten als mn teef loops is gaan om de beurten los... dan de teef een paar uur en dan de heren een paar uur... als dat laatste het geval is gaat mevrouw naar boven...Zoie schreef:wij hebben helemaal niet eens de ruimte om te kunnen scheiden, maar met de honden die wij hebben zou het voor mij echt geen optie zijn. Dan nog eerder herplaatsen, maar als castratie een optie zou zijn, zou ik dat zeker wel overwegen.malinois schreef:tja daar verschillen wij dan inZoie schreef:
Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.
reuen knokken natuurlijk niet perse alleen om loopse teven. We hebben hier drie ongecastreerde reuen, en gelukkig gaat dat met wat oppasen met bepaalde dingen prima. Maar noch spok, noch micron, noch rio noch sien zie ik gelukkig zitten wezen als kennelhond ( wat iets anders is dan af en toe opgesloten zitten in een kennel. ) Dat gaat gewoon nooit gebeuren.malinois schreef:ik heb ook niet veel ruimte... maar sowieso heb ik dus honden buiten zitten en diegenen die binnenzitten als mn teef loops is gaan om de beurten los... dan de teef een paar uur en dan de heren een paar uur... als dat laatste het geval is gaat mevrouw naar boven...Zoie schreef:wij hebben helemaal niet eens de ruimte om te kunnen scheiden, maar met de honden die wij hebben zou het voor mij echt geen optie zijn. Dan nog eerder herplaatsen, maar als castratie een optie zou zijn, zou ik dat zeker wel overwegen.malinois schreef:tja daar verschillen wij dan inZoie schreef:
Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.
Wel als ze als jongetje heel mooi kunnen zingen.Moos schreef:Mannen worden niet gecastreerd :N:Ozzfest schreef:
Als een man een castratie ondergaat, is hij daar toch ook niet meteen minder man door?
Hij is alleen onvruchtbaar
ja maar buiten, die gehoorzaamheid die je dan verwacht van je hond, en die menige reueneigenaar mist op dat soort momenten, komt daar echt, in bredere zin, geen correctie bij kijken ?malinois schreef:ik ken eigenlijk geen enkele reu wat ik zo kan bedenken, op huidige of vorige verenigingen die hiervoor een TT heeft omgekregen of uitermate stevig is gecorrigeerd... het wordt gewoon al vanaf pup niet toegelaten dan hoef je niet (veel) te corrigeren... buiten het veld wordt het hele zandpad afgelebberd als er een loopse teef loopt en dat mag van mij... maar op het veld telt helemaal niks anders dan mij....Zoie schreef:Ze moeten bijvoorbeeld , zo begrijp ik uit de weinige topics die ik over de africhting lees, b.v. al op de club loopse teven leren negeren en de aandacht bij de baas c.q. het werk te houden.
Nu geloof ik best dat niet elke mechel hiervoor standaard een tt krijgt omgehangen, maar je maakt mij niet wijs dat al die intakte reuen uitzichzelf hun hormonale huishouden laten voor wat het is. Desnoods wordt de discipline, op allerlei vlakken, afgedwongen. Dat geloof ik althans, en als het niet zo is, hoor ik het wel
Of deze: http://nl.wikipedia.org/wiki/Eunuchranetje schreef:Wel als ze als jongetje heel mooi kunnen zingen.Moos schreef:Mannen worden niet gecastreerd :N:Ozzfest schreef:
Als een man een castratie ondergaat, is hij daar toch ook niet meteen minder man door?
Hij is alleen onvruchtbaar
Nou ja, dat werd in het verleden gedaan.
Ik denk niet dat er nog ouders zijn die toestemming geven of stimuleren dat hun zoontje wordt gecastreerd voor hij de baard in de keel krijgt :N:
Ik kan het me tenminste niet voorstellen
Als ik die onderste link lees vraag ik me echt af waarom mensen steeds weer het wiel uit moeten vinden. Het was (is?) een hype onder de dierenartsen om een hond op - of vóór de leeftijd van 6 maanden te castreren. Later kwamen ze daar ietwat op terug omdat de honden lange holle beenderen kregen en daardoor gewrichts en mobiliteitsproblemen. Ook incontinentie kon voorkomen.Moos schreef:Of deze: http://nl.wikipedia.org/wiki/Eunuchranetje schreef:Wel als ze als jongetje heel mooi kunnen zingen.Moos schreef:Mannen worden niet gecastreerd :N:Ozzfest schreef:
Als een man een castratie ondergaat, is hij daar toch ook niet meteen minder man door?
Hij is alleen onvruchtbaar
Nou ja, dat werd in het verleden gedaan.
Ik denk niet dat er nog ouders zijn die toestemming geven of stimuleren dat hun zoontje wordt gecastreerd voor hij de baard in de keel krijgt :N:
Ik kan het me tenminste niet voorstellen
Maar jij bedoelt deze: http://nl.wikipedia.org/wiki/Castraat
Ik snap dat agressieve toontje toontje niet zo.Zoie schreef:Chiki schreef:Waar slaat dit nou weer opZoie schreef:Ja, jij hebt zeker ook nooit gehoord van kennels, prikbanden, stroombanden - om maar wat dingen te noemen waar gewone huishonden doorgaans niet mee te maken krijgen. Beetje flauw om dan te zeggen , ik heb het niet nodig, dus jij hebt het ook niet nodig.Chiki schreef:. Overigens ken ik in mijn omgeving geen castraten (werkhonden), en ik hoor ook nooit van de hier in dit topic genoemde problemen. Hier twee intacte reuen en een intacte teef, wordt mee gewerkt en zijn daarnaast toch echt huishond
Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.
waarom reageer je zo geprikkeld, schaam je je ervoor ?
Ik zal proberen uit te leggen wat het volgens mij met het onderwerp te maken heeft. Werkhonden worden nu eenmaal anders gefokt en gehouden dan gewone huishonden. Er worden andere eisen aan ze gesteld, qua gehoorzaamheid, en er worden ook andere methoden bij toegepast.
Ze moeten bijvoorbeeld , zo begrijp ik uit de weinige topics die ik over de africhting lees, b.v. al op de club loopse teven leren negeren en de aandacht bij de baas c.q. het werk te houden.
Nu geloof ik best dat niet elke mechel hiervoor standaard een tt krijgt omgehangen, maar je maakt mij niet wijs dat al die intakte reuen uitzichzelf hun hormonale huishouden laten voor wat het is. Desnoods wordt de discipline, op allerlei vlakken, afgedwongen. Dat geloof ik althans, en als het niet zo is, hoor ik het wel
Ik heb overigens niet perse iets tegen het gebruik van b.v. een tt om een probleem mee op te lossen ( mits ... ) . Voor de sport, mwha, het is niet mijn ding, maar goed, het is ook niet mijn sport.
ik had wel begrepen dat het om jouw ervaringen ging. Maar we hadden het nu even over mensen met andere ervaringen waar je wel degelijk een oordeel over hebt - niet nodig - zonder er blijkbaar ooit mee in aanraking te zijn gekomen.Beter lezen, ik schrijf hier wat MIJN persoonlijke ervaringen zijn, niet dat voor een ander ook zo zou moeten werken en dat verder iedereen lekker zelf moet weten wat ie met zijn hond doet!!!
Dat mag, ik heb ook z'n mijn ideeen over de africhting, het houden van honden in kennels, enz. , maar nu niet net doen alsof je het alleen over je ervaringen hebt zonder oordeel over anderen. Je oordeelt wel degelijk en je sleept je eigen ervaring erbij om het te staven. Moeilijk het anders te lezen.
buiten het veld?Zoie schreef:ja maar buiten, die gehoorzaamheid die je dan verwacht van je hond, en die menige reueneigenaar mist op dat soort momenten, komt daar echt, in bredere zin, geen correctie bij kijken ?malinois schreef:ik ken eigenlijk geen enkele reu wat ik zo kan bedenken, op huidige of vorige verenigingen die hiervoor een TT heeft omgekregen of uitermate stevig is gecorrigeerd... het wordt gewoon al vanaf pup niet toegelaten dan hoef je niet (veel) te corrigeren... buiten het veld wordt het hele zandpad afgelebberd als er een loopse teef loopt en dat mag van mij... maar op het veld telt helemaal niks anders dan mij....Zoie schreef:Ze moeten bijvoorbeeld , zo begrijp ik uit de weinige topics die ik over de africhting lees, b.v. al op de club loopse teven leren negeren en de aandacht bij de baas c.q. het werk te houden.
Nu geloof ik best dat niet elke mechel hiervoor standaard een tt krijgt omgehangen, maar je maakt mij niet wijs dat al die intakte reuen uitzichzelf hun hormonale huishouden laten voor wat het is. Desnoods wordt de discipline, op allerlei vlakken, afgedwongen. Dat geloof ik althans, en als het niet zo is, hoor ik het wel
ja buiten het veld.malinois schreef:buiten het veld?Zoie schreef:ja maar buiten, die gehoorzaamheid die je dan verwacht van je hond, en die menige reueneigenaar mist op dat soort momenten, komt daar echt, in bredere zin, geen correctie bij kijken ?malinois schreef:ik ken eigenlijk geen enkele reu wat ik zo kan bedenken, op huidige of vorige verenigingen die hiervoor een TT heeft omgekregen of uitermate stevig is gecorrigeerd... het wordt gewoon al vanaf pup niet toegelaten dan hoef je niet (veel) te corrigeren... buiten het veld wordt het hele zandpad afgelebberd als er een loopse teef loopt en dat mag van mij... maar op het veld telt helemaal niks anders dan mij....Zoie schreef:Ze moeten bijvoorbeeld , zo begrijp ik uit de weinige topics die ik over de africhting lees, b.v. al op de club loopse teven leren negeren en de aandacht bij de baas c.q. het werk te houden.
Nu geloof ik best dat niet elke mechel hiervoor standaard een tt krijgt omgehangen, maar je maakt mij niet wijs dat al die intakte reuen uitzichzelf hun hormonale huishouden laten voor wat het is. Desnoods wordt de discipline, op allerlei vlakken, afgedwongen. Dat geloof ik althans, en als het niet zo is, hoor ik het wel
Even voor de duidelijkheid,MARC_S schreef:Jij reageert minimaal net zo bezopen als ik. Wat een belachelijke kijk op een ongecastreerde hond heb je dan. Dapper loopt nooit doelloos en geobsedeerd zijn pik achternaWil de hond schreef:En tsja, wat is prima functioneren?
Is dat je hele leven lang doelloos en geobsedeerd je pik achterna lopen?
buiten het veld mogen ze gewoon snuffelen, lebberen. kwijlen etc. maar hier is nog steeds hier... buiten het veld hoeven ze natuurlijk geen totale aandacht van me te hebben maar aangelijnd moet ik niet over straat gesleurd worden en los moeten ze komen als ik ze roep...Zoie schreef:ja buiten het veld.malinois schreef:buiten het veld?Zoie schreef:ja maar buiten, die gehoorzaamheid die je dan verwacht van je hond, en die menige reueneigenaar mist op dat soort momenten, komt daar echt, in bredere zin, geen correctie bij kijken ?malinois schreef: ik ken eigenlijk geen enkele reu wat ik zo kan bedenken, op huidige of vorige verenigingen die hiervoor een TT heeft omgekregen of uitermate stevig is gecorrigeerd... het wordt gewoon al vanaf pup niet toegelaten dan hoef je niet (veel) te corrigeren... buiten het veld wordt het hele zandpad afgelebberd als er een loopse teef loopt en dat mag van mij... maar op het veld telt helemaal niks anders dan mij....
ja, dat moeten die van mij ook ... alleen ze doen het niet altijd.malinois schreef:[en los moeten ze komen als ik ze roep...
Is dit niet de kern van de zaak. Ik heb een hond die ik leuk vind lief vind en waar ik leuke dingen mee doe. Als ik die leuke dingen niet meer met hem kan doen omdat hij bezeten wordt door zijn hormonen tjaBaas blij, hond blij.
hier komen heb ik bij geen enkele pup getraint met TT (want daar begin ik met pup al mee en later dus geen problemen bij volwassen honden)...Zoie schreef:ja, dat moeten die van mij ook ... alleen ze doen het niet altijd.malinois schreef:[en los moeten ze komen als ik ze roep...
Ik heb een collega gehad die haar labrador had laten castreren. Beestje liep steeds van haar weg, en dan echt ver. Onverantwoord ver. Voor haar eigen gevoel had ze er alles aan gedaan, maar helaas pindakaas.
En dan kom je precies op het punt : is het haar onkunde, had ze andere methodes moeten inzetten, b.v. gebruik maken van een TT, had ze om vijf 's ochtends moeten opstaan en naar de duinen moeten gaan .. ik zeg maar wat.
Ja, misschien, weet ik het. Maar ik denk wel dat je je moet realiseren dat zo iemand meteen heel andere verwachting aan een hond begint, een heel ander soort hond heeft, en er heel andere dingen mee wil doen dan de doorsnee africhter.
Nog een voorbeeld. Een van de eerste honden die spok greep was een ongecastreerde reu. Geen ras geloof ik, pittig macho hondje die zich totaal niks aantrok van zijn zo te zien nogal softe baas ( ik heb haar later nog wel gesproken ) , en die al menige hond, zo leerde ik later, naar de DA had gebeten. Geen geliefd koppel in het uitlaatbos.
Typisch geval van een mis-match. Mevrouw wil gewoon gezellig met haar hondje door het drukke uitlaatbos slenteren, hier en daar contact makend met mede eigenaars, en verder niet te veel gedoe.
Dus het hondje wordt gecastreerd, ze gaat zelf met haar hond in therapie ( geloof ik, iig een curus of zo ) , en idd, gaande weg zie je het beter gaan. Hond luistert beter, en knokt minder, en misschien wel helemaal niet meer ( ben haar een beetje uit het oog verloren, maar dat is het laatste wat ik van haar hoorde)
Ook hier geldt weer, je kunt allerlei dingen gaan bedenken, maar als hond en baas nu zo met elkaar door het leven kunnen, dan denk ik dat het een goede oplossing is.
Nog een voorbeeld, mijn eigen sien. Hondje met allerlei angstgerelateerde problemen, na haar loopsheid tijdens haar schijnzwangerschap buitengewoon agressief naar andere honden. De lol was er voor mij goed af.
Castratie plus trainen, ik hou het even kort, het was hier op het forum te volgen, maakten dat ik nu met haar overal zonder problemen kan lopen. Baas blij, hond blij.
de vraag van Jan was of daar geen correctie bij was komen kijken dus ja aan mij, mij mijInge O schreef:weer alleen maar 'jij' 'jij' 'jij'malinois schreef:hier komen heb ik bij geen enkele pup getraint met TT (want daar begin ik met pup al mee en later dus geen problemen bij volwassen honden)...Zoie schreef:ja, dat moeten die van mij ook ... alleen ze doen het niet altijd.malinois schreef:[en los moeten ze komen als ik ze roep...
Ik heb een collega gehad die haar labrador had laten castreren. Beestje liep steeds van haar weg, en dan echt ver. Onverantwoord ver. Voor haar eigen gevoel had ze er alles aan gedaan, maar helaas pindakaas.
En dan kom je precies op het punt : is het haar onkunde, had ze andere methodes moeten inzetten, b.v. gebruik maken van een TT, had ze om vijf 's ochtends moeten opstaan en naar de duinen moeten gaan .. ik zeg maar wat.
Ja, misschien, weet ik het. Maar ik denk wel dat je je moet realiseren dat zo iemand meteen heel andere verwachting aan een hond begint, een heel ander soort hond heeft, en er heel andere dingen mee wil doen dan de doorsnee africhter.
Nog een voorbeeld. Een van de eerste honden die spok greep was een ongecastreerde reu. Geen ras geloof ik, pittig macho hondje die zich totaal niks aantrok van zijn zo te zien nogal softe baas ( ik heb haar later nog wel gesproken ) , en die al menige hond, zo leerde ik later, naar de DA had gebeten. Geen geliefd koppel in het uitlaatbos.
Typisch geval van een mis-match. Mevrouw wil gewoon gezellig met haar hondje door het drukke uitlaatbos slenteren, hier en daar contact makend met mede eigenaars, en verder niet te veel gedoe.
Dus het hondje wordt gecastreerd, ze gaat zelf met haar hond in therapie ( geloof ik, iig een curus of zo ) , en idd, gaande weg zie je het beter gaan. Hond luistert beter, en knokt minder, en misschien wel helemaal niet meer ( ben haar een beetje uit het oog verloren, maar dat is het laatste wat ik van haar hoorde)
Ook hier geldt weer, je kunt allerlei dingen gaan bedenken, maar als hond en baas nu zo met elkaar door het leven kunnen, dan denk ik dat het een goede oplossing is.
Nog een voorbeeld, mijn eigen sien. Hondje met allerlei angstgerelateerde problemen, na haar loopsheid tijdens haar schijnzwangerschap buitengewoon agressief naar andere honden. De lol was er voor mij goed af.
Castratie plus trainen, ik hou het even kort, het was hier op het forum te volgen, maakten dat ik nu met haar overal zonder problemen kan lopen. Baas blij, hond blij.
Ze weten heel goed dat als ik 2 x hier zeg er zeker geen 3e keer komt, want dan ga ik ze halen en hebben ze een groot probleem... mij.....
Dus over het algemeen is 1 x hier... ook daadwerkelijk hier.... en dus antw. op je vraag niet met TT getraint inderdaad...wellicht speelt de gehoorzaamheid op het veld erbij dat ze goed luisteren... maar ik heb er dus bij geen enkele hond problemen mee wat dat betreft...
het hele verhaal van jan gaat net over het feit dat dingen bij andere mensen wel eens anders lopen dan wij hier als ideaal zouden zien. die mensen moeten verder met hun hond - wat heeft nou jouw perfect hier-komende hond daarmee te maken?
ik ben het verder helemaal met je eens, jan - zo zit de realiteit nu eenmaal in elkaar
maar daar ging het dus wel over en dan kan ik moeilijk voor anderen antwoorden als het aan mij gevraagd wordtInge O schreef:ik lees die vragen niet, ik zie alleen een paar retorische vragen en verder een verhaal over allerlei omstandigheden die eventueel castratie zouden kunnen verantwoorden.