Het HondenForum

Dat is nou ook apart
Hij wil kennelijk zijn rug "krabben" onder die bankjes, maar als hij gekamd moet worden doet het kennelijk zeer (of is het op zijn minst een naar gevoel).........

Daar kan ik geen "brood van bakken"

Maar het zal vast handiger zijn als de vacht een beetje kort gemaakt kan worden

ranetje schreef:Dat is nou ook apart
Hij wil kennelijk zijn rug "krabben" onder die bankjes, maar als hij gekamd moet worden doet het kennelijk zeer (of is het op zijn minst een naar gevoel).........

Daar kan ik geen "brood van bakken"

Maar het zal vast handiger zijn als de vacht een beetje kort gemaakt kan worden

Nee, dat lijkt vreemd he?
Ik denk dat het 'm zit in het feit dat hij het kammen alleen bij zijn nek/voorpoten/schouders naar vindt. In het begin kon ik ook zijn rug nog zonder moeite kammen. Ik denk dat hij nu zo bang is dat het bij zijn nek/voorpoten/schouders pijn gaat doen dat hij die associatie dus met het kammen gelegd heeft
Zijn rug laat hij ook wel toe zonder nog extra spastisch te gaan doen. Als ik zijn schouders nader dan begint hij al zijn voorpoten op te tillen zo van "nee, niet die, niet die, niet dieeeeeee!!!".

Dat plakaat zat ook echt helemaal achter op zijn rug en kont, dat deel kammen vindt hij ook eigenlijk niet echt erg, maar hij is nu al bang van die kam doordat het schijnbaar (soms?) pijn doet aan de voorkant.

Moos schreef:

ranetje schreef:Dat is nou ook apart
Hij wil kennelijk zijn rug "krabben" onder die bankjes, maar als hij gekamd moet worden doet het kennelijk zeer (of is het op zijn minst een naar gevoel).........

Daar kan ik geen "brood van bakken"

Maar het zal vast handiger zijn als de vacht een beetje kort gemaakt kan worden

Nee, dat lijkt vreemd he?
Ik denk dat het 'm zit in het feit dat hij het kammen alleen bij zijn nek/voorpoten/schouders naar vindt. In het begin kon ik ook zijn rug nog zonder moeite kammen. Ik denk dat hij nu zo bang is dat het bij zijn nek/voorpoten/schouders pijn gaat doen dat hij die associatie dus met het kammen gelegd heeft
Zijn rug laat hij ook wel toe zonder nog extra spastisch te gaan doen. Als ik zijn schouders nader dan begint hij al zijn voorpoten op te tillen zo van "nee, niet die, niet die, niet dieeeeeee!!!".

Dat plakaat zat ook echt helemaal achter op zijn rug en kont, dat deel kammen vindt hij ook eigenlijk niet echt erg, maar hij is nu al bang van die kam doordat het schijnbaar (soms?) pijn doet aan de voorkant.

Dat zou het heel goed kunnen zijn

Net maar even gebeld of de urine goed gekoeld was aangekomen. De neuroloog was er niet, maar de assistente herinnerde zich nog dat het was aangekomen en dat zij het in de koelkast had gezet.
Volgens haar kon het haast niet anders dan dat het dus deze week opgestuurd was voor onderzoek.

Dus nou ja, daar gaan we maar even vanuit dan.

Moos schreef:Net maar even gebeld of de urine goed gekoeld was aangekomen. De neuroloog was er niet, maar de assistente herinnerde zich nog dat het was aangekomen en dat zij het in de koelkast had gezet.
Volgens haar kon het haast niet anders dan dat het dus deze week opgestuurd was voor onderzoek.

Dus nou ja, daar gaan we maar even vanuit dan.

Als de assistente even in de koelkast had gekeken had ze zeker geweten of het was opgestuurd

Maar we zullen er maar van uit gaan dat het is opgestuurd

ranetje schreef:

Moos schreef:Net maar even gebeld of de urine goed gekoeld was aangekomen. De neuroloog was er niet, maar de assistente herinnerde zich nog dat het was aangekomen en dat zij het in de koelkast had gezet.
Volgens haar kon het haast niet anders dan dat het dus deze week opgestuurd was voor onderzoek.

Dus nou ja, daar gaan we maar even vanuit dan.

Als de assistente even in de koelkast had gekeken had ze zeker geweten of het was opgestuurd

Maar we zullen er maar van uit gaan dat het is opgestuurd

Ja, hahaha, maar ik mag toch aannemen dat ze het geen week in de koelkast laten staan

Ik heb nu alleen dus geen idee wanneer ik iets zou kunnen horen

Moos schreef:

ranetje schreef:

Moos schreef:Net maar even gebeld of de urine goed gekoeld was aangekomen. De neuroloog was er niet, maar de assistente herinnerde zich nog dat het was aangekomen en dat zij het in de koelkast had gezet.
Volgens haar kon het haast niet anders dan dat het dus deze week opgestuurd was voor onderzoek.

Dus nou ja, daar gaan we maar even vanuit dan.

Als de assistente even in de koelkast had gekeken had ze zeker geweten of het was opgestuurd

Maar we zullen er maar van uit gaan dat het is opgestuurd

Ja, hahaha, maar ik mag toch aannemen dat ze het geen week in de koelkast laten staan

Ik heb nu alleen dus geen idee wanneer ik iets zou kunnen horen

Maandag maar even vragen dan hoe lang dat zou kunnen duren
Had je eigenlijk eventjes moeten vragen toen je belde.
Maar ja, ze zouden zo langzamerhand best kunnen begrijpen dat je om de uitslag zit te springen (hoop ik).

ranetje schreef: Maandag maar even vragen dan hoe lang dat zou kunnen duren
Had je eigenlijk eventjes moeten vragen toen je belde.
Maar ja, ze zouden zo langzamerhand best kunnen begrijpen dat je om de uitslag zit te springen (hoop ik).

Ja dat was een beeeeeeetje dom van mij, had ik inderdaad meteen moeten vragen
Ik wacht het wel even af; hij belt me toch wel als de uitslag er is, alleen nu heb ik geen tijdsindicatie. Maar ach, die had ik de vorige keren wel, en alsof dat wat uitmaakte

Moos schreef:

ranetje schreef: Maandag maar even vragen dan hoe lang dat zou kunnen duren
Had je eigenlijk eventjes moeten vragen toen je belde.
Maar ja, ze zouden zo langzamerhand best kunnen begrijpen dat je om de uitslag zit te springen (hoop ik).

Ja dat was een beeeeeeetje dom van mij, had ik inderdaad meteen moeten vragen
Ik wacht het wel even af; hij belt me toch wel als de uitslag er is, alleen nu heb ik geen tijdsindicatie. Maar ach, die had ik de vorige keren wel, en alsof dat wat uitmaakte

Haha ja, maar die uitslagen moesten uit Amerika komen.
Nu gaat het om een Nederland laboratorium.

ranetje schreef:

Moos schreef:

ranetje schreef: Maandag maar even vragen dan hoe lang dat zou kunnen duren
Had je eigenlijk eventjes moeten vragen toen je belde.
Maar ja, ze zouden zo langzamerhand best kunnen begrijpen dat je om de uitslag zit te springen (hoop ik).

Ja dat was een beeeeeeetje dom van mij, had ik inderdaad meteen moeten vragen
Ik wacht het wel even af; hij belt me toch wel als de uitslag er is, alleen nu heb ik geen tijdsindicatie. Maar ach, die had ik de vorige keren wel, en alsof dat wat uitmaakte

Haha ja, maar die uitslagen moesten uit Amerika komen.
Nu gaat het om een Nederland laboratorium.

Da's waar
Nou, dan is de uitslag er vast al voordat ik uberhaupt kan gaan bellen wanneer hij er zal zijn

Net had Moos weer een aanval Hij lag in zijn mand en wilde opstaan maar zijn achterpoten deden het niet. Ik ben naar hem toegegaan en heb hem uit zijn mand geholpen en toen begon het weer. Smakken, smakken erbij ook...
Ik weet nu ondertussen dat ik hem tegen me aan moet laten liggen op een vlakke ondergrond en dan maar wachten. Ga ik hem ophijzen om te kijken of hij kan lopen dan schiet het er alleen maar veel harder in.
Het is nu over, maar hij is heel apathisch Hij reageert op alles, maar ligt verder maar wat voor zich uit te staren. Hij ligt nu lekker tegen me aan op de bank en reageert wel door zijn kop op te tillen als ik stop met aaien, dus ik hoop dat hij zo weer helemaal vrolijk is.

Vanochtend was hij dus uitermate in zijn hum tijdens de wandeling en heeft heel erg veel gerend en gespeeld met Saar en andere honden, meer dan de afgelopen maanden het geval is geweest (zie fotohoek). Ik heb hem ook even iets langer laten lopen want hij wilde zo graag.
En hoppa, meteen weer zo'n aanval. Arm Moosie

Vreselijk sneu Marloes voor jou en voor Moosje.

Maar deze ochtend heeft hij genoten en plezier gemaakt.
Het is rot dat hij daar misschien nu voor moet boeten.
Maar zou je hem daarom dat alles ontnemen? Nee toch?

Ik hoop dat hij snel weer een beetje opknapt
In de tussentijd een knuffel voor jou en voor Moos en Saar

ranetje schreef:Vreselijk sneu Marloes voor jou en voor Moosje.

Maar deze ochtend heeft hij genoten en plezier gemaakt.
Het is rot dat hij daar misschien nu voor moet boeten.
Maar zou je hem daarom dat alles ontnemen? Nee toch?

Ik hoop dat hij snel weer een beetje opknapt
In de tussentijd een knuffel voor jou en voor Moos en Saar

Ik weet het niet, ik vind dat heel erg moelijk. Hij ligt me dan aan te kijken met paniek in zijn ogen "baas help me nou", maar dat kan ik niet
En maar smakken, smakken, smakken.

Hij heeft dan wel plezier gehad, maar de boetedoening is ook heel erg grof en zwaar

Moos schreef:

ranetje schreef:Vreselijk sneu Marloes voor jou en voor Moosje.

Maar deze ochtend heeft hij genoten en plezier gemaakt.
Het is rot dat hij daar misschien nu voor moet boeten.
Maar zou je hem daarom dat alles ontnemen? Nee toch?

Ik hoop dat hij snel weer een beetje opknapt
In de tussentijd een knuffel voor jou en voor Moos en Saar

Ik weet het niet, ik vind dat heel erg moelijk. Hij ligt me dan aan te kijken met paniek in zijn ogen "baas help me nou", maar dat kan ik niet
En maar smakken, smakken, smakken.

Hij heeft dan wel plezier gehad, maar de boetedoening is ook heel erg grof en zwaar

Je helpt hem wel
Hij is bij je en hij vindt het kennelijk erg prettig als je hem aait.
Dus je helpt
Ik snap wel dat je meer wilt kunnen doen, maar wat je nu doet is ook hulp.

ranetje schreef: Je helpt hem wel
Hij is bij je en hij vindt het kennelijk erg prettig als je hem aait.
Dus je helpt
Ik snap wel dat je meer wilt kunnen doen, maar wat je nu doet is ook hulp.

Jawel, maar ik wil het weg kunnen nemen. Hij snapt het zelf ook niet; je ziet in zijn oogjes dat hij zich ongelooflijk rot voelt, en niet snapt hoe dat nou opeens zo kan.
Maar ik snap ook wel wat je bedoelt hoor; voor zovere ik kan helpen doe ik dat

He, bah bah bah! Ik word hier heel verdrietig van

Moos schreef:

ranetje schreef: Je helpt hem wel
Hij is bij je en hij vindt het kennelijk erg prettig als je hem aait.
Dus je helpt
Ik snap wel dat je meer wilt kunnen doen, maar wat je nu doet is ook hulp.

Jawel, maar ik wil het weg kunnen nemen. Hij snapt het zelf ook niet; je ziet in zijn oogjes dat hij zich ongelooflijk rot voelt, en niet snapt hoe dat nou opeens zo kan.
Maar ik snap ook wel wat je bedoelt hoor; voor zovere ik kan helpen doe ik dat

He, bah bah bah! Ik word hier heel verdrietig van

Hè gadver, wat sneu weer Is hij inmiddels weer helemaal bijgetrokken? Geef Moos maar een dikke knuffel

Reini schreef:Hè gadver, wat sneu weer Is hij inmiddels weer helemaal bijgetrokken? Geef Moos maar een dikke knuffel

Hij is weer in zijn mand gedoken en slaapt. Normaal lopen we nu nog een rondje, maar Saar slaapt gelukkig ook nog dus dat stel ik maar zo lang mogelijk uit...

Knuffel zal ik hem straks geven

't Is toch wel echt een kl*te-situatie aan het worden, Marloes.
Zou 't misschien helpen om Moos lekker warm te houden? Heb je iets van een kruik of warmtelamp of zo?

Sterkte en een dikke

Rami schreef:'t Is toch wel echt een kl*te-situatie aan het worden, Marloes.
Zou 't misschien helpen om Moos lekker warm te houden? Heb je iets van een kruik of warmtelamp of zo?

Sterkte en een dikke

Ja, een kl*te situatie, zeg dat wel ja. Er moet gewoon een medicijn komen, want dit is ook geen doen zo toch

Ik heb geen idee of warmte zal helpen eigenlijk. Ik heb wel een kruik, maar als ik die nu bij hem leg dan denk ik dat hij het alleen heel erg warm krijgt

We hebben net wel een rondje gelopen en dat ging gewoon. Zijn koppie staat nog niet op standje 'normale blije Moos', maar opzich gaat het wel weer nu.

Moos schreef:
Ik heb geen idee of warmte zal helpen eigenlijk. Ik heb wel een kruik, maar als ik die nu bij hem leg dan denk ik dat hij het alleen heel erg warm krijgt

Tja, ik ging eigenlijk een beetje van mezelf uit. Als ik spierpijn heb, vind ik warmte wel lekker. En als het idd zo is dat Moosie last heeft van zijn spieren dat vindt hij dat misschien ook wel lekker.
Maar is verder niet op enige wetenschappelijke kennis gebasseerd...

Moos schreef: We hebben net wel een rondje gelopen en dat ging gewoon. Zijn koppie staat nog niet op standje 'normale blije Moos', maar opzich gaat het wel weer nu.

Dat is wel fijn.

Rami schreef:
Tja, ik ging eigenlijk een beetje van mezelf uit. Als ik spierpijn heb, vind ik warmte wel lekker. En als het idd zo is dat Moosie last heeft van zijn spieren dat vindt hij dat misschien ook wel lekker.
Maar is verder niet op enige wetenschappelijke kennis gebasseerd...

Het zou best kunnen hoor, dat warmte op zijn spieren lekker is
Alleen Moos ia natuurlijk een klein hondje, en als ik een kruik tegen hem aanleg ligt die kruik dus bijna tegen heel Moosjes lichaam aan. Dat zou dan misschien wel lekker voor de spieren zijn , maar volgens mij stoomt hij dan van de bank af.

Hij ligt nu te slapen dus ik laat het maar even zo. Mocht het nou weer gebeuren (god verhoede) dan maak ik misschien wel meteen een kruik warm, kijken of dat wat helpt op het moment zelf

Ach gossie wat sneu weer....
Hopelijk voelt hij zich snel weer beter....en krijg je heel snel uitslagen krijg je medicijnen voor hem...zo sneu...
Sterkte hoor!

Jacqueline

Wat sneu nou weer voor Moosje.
Hopelijk knapt hij snel weer wat op, sterkte ermee

Joh, wat ellendig nu toch weer. Dat machteloze gevoel .. Ik denk dat het net zoiets is als tijdens Dante's epi-aanvallen. Alleen heb ik nog de troost dat Dante er ws. zelf weinig van meekrijgt (alleen ervoor en erna). Maar Moos wel . Waardeloos dat het ook zo lang duurt eer je een behandeling kunt beginnen...

Moon schreef:Joh, wat ellendig nu toch weer. Dat machteloze gevoel .. Ik denk dat het net zoiets is als tijdens Dante's epi-aanvallen. Alleen heb ik nog de troost dat Dante er ws. zelf weinig van meekrijgt (alleen ervoor en erna). Maar Moos wel . Waardeloos dat het ook zo lang duurt eer je een behandeling kunt beginnen...

Ik denk dat heel veel wel vergelijkbaar is inderdaad. Ik weet bij Moos ook niet wanneer zo'n aanval weer zal komen, net als jij bij Dante
Enige is dat ik het heel vaak voorkomen van die aanvallen kan voorkomen door hem niet teveel te laten doen. Lastige is dan alleen hoever ga je daarin? Want er is natuurlijk geen regel van "overschrijd je 45 min wandelen met 1 minuut dan krijgt hij zo'n aanval
Verschil is dan inderdaad dat Dante op het moment zelf niks merkt, en Moos wel en mij dan dus ook aankijkt voor hulp. En het duurt hier natuurlijk erg lang, 45 min tot een uur is redelijk normaal (vandaag was het 'maar' een minuut of 20-30 denk ik). Aan de andere kant, voor zover ik nu weet is het niet gevaarlijk als het zo lang duurt; jij zit met Dante natuurlijk met dat nare gevaar dat het niet heel lang mag duren zo'n aanval

Ik hoop nu snel de uitslag van de urine te krijgen, dat ik iets kan gaan doen! En als dat niet kan, nou ja, dan wil ik dat ondertussen ook wel graag weten...

He verdikkie, wat naar Marloes, weer een aanval

Gadverdamme zeg, niet weer. Hopelijk schiet het op met de uitslag van de urine

Arme moos, zijn ochtendje lol met zo'n aanval moeten bekopen.

Nee hè, niet weer een aanval.

Dikke knuffel voor Moos en voor jou