Het HondenForum

Heel veel sterkte

Dank je.

Dank je.

Heel veel sterkte twee honden verliezen in zo'n relatief korte tijd is niet niets

Jeetje dat is snel gegaan zeg, veel sterkte!

Heel veel sterkte Niet niks, 2 honden verliezen in zo'n korte tijd.

Gek idee ook dat ik je dan nog maar met 1 hond zal zien lopen, vroeger als ik met m'n collega/vriendin (met de 2 newfoundlanders) liep had je er 4 en ondertussen nog maar 1..

Eefsel schreef:Heel veel sterkte Niet niks, 2 honden verliezen in zo'n korte tijd.

Gek idee ook dat ik je dan nog maar met 1 hond zal zien lopen, vroeger als ik met m'n collega/vriendin (met de 2 newfoundlanders) liep had je er 4 en ondertussen nog maar 1..

Dank je.

Ja, ik vind het best wel saai met een hond lopen.

Toevallig heeft een Duitse Pinscher fokker een nestje liggen, dus de verleiding is nu wel erg groot.

Maar ik begin er niet aan, Nikkie is niet zo lief voor pups.

Bedankt voor jullie reacties.

Het is even wennen met maar een hond naar buiten gaan.

Ach, sterkte Gonnie! Dappere keuze.

Dank je.

gonnie schreef:Nee, het was zeker niet makkelijk om tegen Gerard in te gaan. Nou, gaf de dierenarts me wel gelijk dus dat was een meevaller.

Maar tegen Gerard in gaan was best moeilijk, vooral omdat hij me ervan beschuldigde van haar af te willen.

Eigenlijk moet ik toch eens leren om wat meer naar mijn gevoel te luisteren.

Gerard is al weer bezig voor een nieuwe hond, maar ik hou in ieder geval de boot af. Zolang Nikkie leeft wil ik er geen hond bij.
Met Tama en Jarah had ik dat wel aangedurfd, maar niet met Nikkie. Gerard moet maar gewoon geduld hebben.

Hij wilt het zo graag dat hij nu zegt dat ik, als het nieuwe hondje dan ook niet alleen kan zijn, de auto mag gebruiken als ik ergens heen wil.
Vrijdag werd hij boos toen hij over een hondje begon en ik zei dat dat voorlopig niet aan de orde is.

Ik zei dat als we geen honden meer hebben ik zeker een paar maanden geen hond wil hebben, zodat we weer eens samen ergens naar toe konden, toen zei hij dat het toch helemaal niet erg is dat we overal apart heen gaan, ik zei, nee voor jou niet, maar ik moet alles op de fiets doen of met de trein als het niet aan te fietsen is, jij kan met de auto.

Dus dan mag ik ineens de auto gebruiken. Haha.
Hij belooft maar een eind weg, het gebeurd niet zolang Nikkie er nog is.

Hij begon net al alles te plannen, ik zeg hou er nu maar even over op, zo lijkt het net of je Nikkie kwijt wilt.

Sterkte met het verlies
Misschien de vakantie afzeggen, het geld gebruiken en je eigen auto kopen, kun je ook lekker zelf op stap wanneer je wilt

Nee hoor, ik ga geen auto kopen kost me alleen veel geld en dan kunnen ze me straks rollen. Hahaha.

Zolang ik nog kan fietsen blijf ik fietsen. En eigenlijk vind ik met de trein reizen best leuk en gezellig.

Het ging me eigenlijk gewoon om het idee dat het eigenlijk van de gekke is dat ik de auto niet mag gebruiken.

Bedankt voor het medeleven.

Easy_Rider schreef:Ik ben echt verbaasd hoe dat iedereen zich tegen uit over de partner/man van Gonnie. Waarschijnlijk goed bedoeld maar ik vind het allemaal behoorlijk kwetsend.
Hoe dat Gonnie haar leven inricht gaat ons toch niet aan?
Elk huisje heeft zijn kruisje. Ik denk dat Gonnie het al zwaar genoeg heeft met het gemis van de hond en het verdriet wat haar man ervan heeft.

Bedankt voor deze reactie, maar ik ben er niet door gekwetst hoor. Heel lief van je dat je voor me opkomt.

Als ik deze reacties niet wil krijgen moet ik niet zoveel over Gerard vertellen.

En inderdaad elk huisje heeft zijn kruisje.

Een ander was misschien vertrokken maar ik ben zelf met hem getrouwd ( een andere man heeft misschien weer andere eigenschappen die niet zo fijn zijn) en hij moet het ook met mijn slechte eigenschappen doen. Ik ben erg gemakzuchtig, tegen het luie aan. Ben niet zo goede huisvrouw. Maar ach, hij is ook niet super netjes. Alleen zijn auto ziet eruit om door een ringetje te halen. En hij heeft heus wel goede eigenschappen. En deze periode gaat ook wel weer voorbij, tot de volgende hond dood gaat, dan begint het weer opnieuw.

Nikkie heeft vanavond gekotst hij was gelijk in paniek. Haha.

En zoals ik al zei: als ik echt in de auto had willen rijden had ik dat wel gedaan denk ik, Gerard wilde ook nooit honden en die heb ik toch gekocht. Tenminste de eerste twee Pinschers.

Easy_Rider schreef:Nu ben jij het maar ik vind zowieso de manier van communiceren hier op het forum door een aantal mensen echt schandalig.
Ik begrijp nog steeds niet dat de moderators niet ingrijpen als er weer iemand zo nodig onbeschoft zijn mond open trekt.

Wat let je... druk op t ! ervoor
Je kunt ook in elk topic in herhaling blijven vallen ja... dat kan ook... helpt niet gok ik.

gonnie schreef: Toevallig heeft een Duitse Pinscher fokker een nestje liggen, dus de verleiding is nu wel erg groot.

Maar ik begin er niet aan, Nikkie is niet zo lief voor pups.

Ik zou de pinschers, hoe vervelend ook, voor gezien houden.
Voor gerard, de hond, en je kleinkinderen. Gewoon, lekker makkelijk en gezellig.

Easy_Rider schreef:Nu ben jij het maar ik vind zowieso de manier van communiceren hier op het forum door een aantal mensen echt schandalig.
Ik begrijp nog steeds niet dat de moderators niet ingrijpen als er weer iemand zo nodig onbeschoft zijn mond open trekt.

Valt wel mee toch?

Ik vind het wel meevallen. Ja, soms loopt een topic misschien een beetje uit de hand, maar zo topic kan toch genegeerd worden?

In dit topic geven mensen hun mening, en ik weet dat bepaalde uitspraken van mij reacties uit kunnen lokken die misschien een beetje kwetsend over kunnen komen, maar in dit topic valt het echt wel mee.

En ik ben niet zo snel gekwetst. Ik heb weleens minder leuke reacties gehad hoor als ik wat over Gerard vertelde, ik probeer wel minder te vertellen over Gerard maar eigenlijk vindt ik het wel fijn als ik hier mijn zorgen af en toe kwijt kan.

En sommigen vinden het leuk wat ik vertel. En eerlijk is eerlijk hoe Gerard zich gedraagt is ook wel om te lachen. Sorry. Hahahaha.

En om eerlijk te zijn vind ik het een grote opluchting dat ik tegen Gerard ben ingegaan en donderdag besloten heb dat het genoeg was en ik Jarah heb laten inslapen.

Ik had eigenlijk meer verdriet toen ze zo erg snel en moeilijk aan het ademen was als ze op de bank of bed lag. Ik heb een paar uur liggen janken en was gewoon aan het bedenken hoe ik er een eind aan kon maken. Toen wist ik dat het tijd was dat ik toch op mijn strepen ging staan, al vond ik dat ontiegelijk moeilijk.

Toen Jarah ingeslapen werd was ik wel emotioneel, maar dat kwam omdat ik het over Tama had tegenover de dierenarts. Ik had toen met Tama zo graag gewild dat ze naar me geluisterd hadden de dag na haar operatie toen ze bewusteloos raakte, ik wilde haar in laten slapen maar de dierenartsen wilden dat niet, zowel mijn eigen dierenartsen niet als de dierenarts in Dordrecht.
Het had haar een hoop ellende bespaard.

Dus dat Jarah er niet meer is kan ik wel aan, al mis ik haar wel, want knuffelen met een hond gaat niet meer.

Nikkie houdt er niet van als je haar aanraakt als ze naast je ligt dus dat mis ik dan wel.

Ach, veel sterkte Gonnie. Ik herken wel wat je schrijft en zo te horen heb je de enige goede keuze gemaakt. Nora was in haar laatste dagen ook zo onrustig, ze heeft me een hele nacht wakker gehouden met onrust, hijgen, rondlopen, zwaar ademen etc. De volgende ochtend heb ik meteen de knoop doorgehakt en de DA gebeld, zo'n nacht moet je niet nog eens willen.

dagmar88 schreef:

gonnie schreef: Toevallig heeft een Duitse Pinscher fokker een nestje liggen, dus de verleiding is nu wel erg groot.

Maar ik begin er niet aan, Nikkie is niet zo lief voor pups.

Ik zou de pinschers, hoe vervelend ook, voor gezien houden.
Voor gerard, de hond, en je kleinkinderen. Gewoon, lekker makkelijk en gezellig.

Ik heb al tegen Gerard gezegd dat we als Nikkie er niet meer is we voorlopig even geen hond aanschaffen.

En dat ik eerst wil zien dat hij veranderd tegenover Nikkie.

Maeve schreef:Ach, veel sterkte Gonnie. Ik herken wel wat je schrijft en zo te horen heb je de enige goede keuze gemaakt. Nora was in haar laatste dagen ook zo onrustig, ze heeft me een hele nacht wakker gehouden met onrust, hijgen, rondlopen, zwaar ademen etc. De volgende ochtend heb ik meteen de knoop doorgehakt en de DA gebeld, zo'n nacht moet je niet nog eens willen.

Precies. Het was echt niet leuk om te horen.
De nacht ervoor ademde ze ook al snel, maar toen was ze nog niet onrustig en toen vond ik het al rot om aan te horen. Dus toen het de nacht daarna erger was vond ik het wel genoeg, vond het eigenlijk best jammer dat we pas om vier uur konden komen.

Maar goed overdags ging het best want ze is nog mee geweest op een wandeling van 6,5 kilometer die ochtend, wel op standje slakkengang, maar ze wilde zelf steeds verder lopen.

Sterkte, zo te lezen was het de enige juiste keuze.

Ik wil je heel veel sterkte wensen.
Wat is het ontzettend snel gegaan, en petje af dat je er zo mee om (bent gegaan) gaat.

Sterkte met je verlies

Bedankt voor jullie medeleven.

Heel veel sterkte!

Sterkte!!

Dank je.

Easy_Rider schreef:Ik ben echt verbaasd hoe dat iedereen zich tegen uit over de partner/man van Gonnie. Waarschijnlijk goed bedoeld maar ik vind het allemaal behoorlijk kwetsend.
Hoe dat Gonnie haar leven inricht gaat ons toch niet aan?
Elk huisje heeft zijn kruisje. Ik denk dat Gonnie het al zwaar genoeg heeft met het gemis van de hond en het verdriet wat haar man ervan heeft.

Apart dat je dit eruit pikt, uit de overweldigende hoeveelheid liefde en steun in dit topic.

Ik heb het nog eens terug gelezen maar heb eigenlijk niks gelezen wat me gekwetst heeft.

De enige die me gekwetst heeft is Gerard, maar dat weet ik van tevoren als er iets niet gaat zoals het hoort te gaan is hij in paniek en slaat om zich heen.

Niet echt slaan natuurlijk, want dat zou ik echt nooit van mijn leven accepteren.