Kijk, dit is nu een duidelijk en bijna wetenschappelijk voorbeeld omdat het twee gelijke dieren betrof die genetisch ook vrijwel gelijk waren, die dezelfde voeding krijgen en die gelijke beweging krijgen. Wel erg zeg. 200 gram voer vs 1 kilo en dan toch dikker zijn. Dat is nu precies wat ik moeilijk vindt. Mensen zeggen, voer dan minder. Maar de hond die 200 gram krijgt en daar al dikker op wordt zal wel de voedingsstoffen binnen moeten krijgen. Je kan hem moeilijk op astronautenvoer zonder calorien zetten toch? En ook het gebrek aan wil om te bewegen is niet zomaar weg te dwingen. Wie gaat een hond die niet wil doorlopen en rennen nu dwingen? Dat gaat toch ook helemaal niet? Wie wil er fietsen met een hond die liever gaat liggen in het gras en die je dan mee moet sleuren? Ik niet hoor.samantha! schreef:Ik ga regelmatig wandelen met mensen die een broertje van Macho hebben.
Dit doen we al van pups af aan en in eerste instantie liepen de heren mooi gelijk op.
Zijn broertje is op een gegeven moment verhuisd en toen hij 3 was ook gecastreerd.
Sinds een half jaartje woont hij weer in de buurt en hebben we het wandelen weer opgepakt.
En wat een verschil! De heren zijn inmiddels 7 maar je zou niet meer zeggen dat het nestbroers zijn.
Macho is nog steeds strak, slank, gespierd en rent de hele wandeling rond.
Zijn broertje is niet superdik want zijn eigenaren letten goed op maar hij heeft wel een laagje, beduidend minder bespiering en hij is gewoon niet strak.
Ook qua gedrag is zijn broertje nu heel anders, waar Macho rent en vliegt sjokt broertje achteraan mee.
Toen de heren uit elkaar gingen op 3 jaar leeftijd was er echt nauwelijks verschil.
Zijn eigenaren zijn nog steeds actief met hem trouwens, ze doen ongeveer net zoveel als ik doe, alleen zit er bij die hond dus niet zoveel meer in.
Ze krijgen trouwens ook hetzelfde merk voer en waar Macho 1kg krijgt moet broertje het doen met 200gram.
Hiermee wil ik trouwens niet zeggen dat ik denk dat dit voor alle gecastreerde reuen geld, maar zo kan het dus wel gaan ondanks alle moeite die deze mensen voor deze hond doen om hem goed in conditie te houden.
Hier dus enkel intacte reuen en ik zou het serieus doodzonde vinden als ik er een om medische reden zou moeten laten castreren.
Ik ben echt niet tegen castreren maar wel denk ik nogmaals dat mensen een eerlijk beeld moeten krijgen van wat er KAN gebeuren. En als dit voorbeeld jou overkomt dan ben je echt niet blij hoor. Een hond die niet meer zo wil en die van niks dik wordt is echt niet zo leuk om te hebben als een blije gup die je een flinke bak eten kan geven. Dat laatste is veel prettiger. Bas gaat straks ook heel erg weinig kunnen eten. Dat zie ik nu al aankomen. Die zet tegenwoordig echt meer en meer aan van 2 ons vlees. Ik denk dat ik op 80 gram ofzo uit ga komen met bonen erbij. Niet zo leuk vind ik. Ook zielig want Bas eet nu zelfs hout op van de honger terwijl ze nu ook al te dik is.










