Het HondenForum

Ozzfest schreef:Haha, nee hoor Linda

Mijn vriend is gewoon bang dat Ozzy minder man is

Dat is toch ook zo? Je doet het toch juist om hem minder man te maken? Ik ben niet per definitie tegen castratie, maar ik vind dat je het beestje wel bij de naam moet noemen.

Wil de hond schreef:En tsja, wat is prima functioneren?

Is dat je hele leven lang doelloos en geobsedeerd je pik achterna lopen?

Ik denk dat dat ongeveer het centrale discussiepunt is.
Ik persoonlijk vind het voor reuen die echt complete hormoonbommetjes zijn zielig. En dan heb ik het niet over pubers waarbij de hormonen tijdelijk even de oren uitkomen, maar over volwassen honden die als ze 2-3 jaar oud zijn nog alleen maar bezig zijn met loopse teven zoeken, andere honden berijden, matten met andere reuen vanwege die loopse teven, en weken jankend voor de deur liggen.
En ander vindt dat de natuur, en niks zieligs aan. In dat geval vind je castratie eerder zielig, in het eerste geval een oplossing.
Denk ik

Een teef die de helft van het jaar door haar hormonen van slag is vinden we vaak wel sneu, maar bij een reu is dat dan de natuur en niet erg.

Moos schreef:

Wil de hond schreef:En tsja, wat is prima functioneren?

Is dat je hele leven lang doelloos en geobsedeerd je pik achterna lopen?

Ik denk dat dat ongeveer het centrale discussiepunt is.
Ik persoonlijk vind het voor reuen die echt complete hormoonbommetjes zijn zielig. En dan heb ik het niet over pubers waarbij de hormonen tijdelijk even de oren uitkomen, maar over volwassen honden die als ze 2-3 jaar oud zijn nog alleen maar bezig zijn met loopse teven zoeken, andere honden berijden, matten met andere reuen vanwege die loopse teven, en weken jankend voor de deur liggen.
En ander vindt dat de natuur, en niks zieligs aan. In dat geval vind je castratie eerder zielig, in het eerste geval een oplossing.
Denk ik

Een teef die de helft van het jaar door haar hormonen van slag is vinden we vaak wel sneu, maar bij een reu is dat dan de natuur en niet erg.

ik weet het natuurlijk ook niet, maar ik denk dat het gros van de reuen gecastreerd wordt omdat ze te agressief zijn voor het uitlaatbos. Zeker in de randstad waar uitlaatmogelijkheden beperkt zijn. Goede tweede is wegloopgedrag. En derde : intakte teef in huis ( hoewel teven iha weer makkelijker gecastreerd worden dan reuen. )

Gokje

Zoie schreef:
ik weet het natuurlijk ook niet, maar ik denk dat het gros van de reuen gecastreerd wordt omdat ze te agressief zijn voor het uitlaatbos. Zeker in de randstad waar uitlaatmogelijkheden beperkt zijn. Goede tweede is wegloopgedrag. En derde : intakte teef in huis.

Gokje

Ik denk op 1 omdat hij de druk is En net die staat me dus zo enorm tegen. Van die, tja vaak Lab, reutjes die dan met een jaar gecastreerd worden "want hij is zooo druk, en ja, de dierenarts zei dat ze zo rustiger worden". Terwijl er ondertussen ook veel te weinig met de hond gedaan wordt. Mag 1 keer een half uurtje loslopen (en de baas verzuchten dat ze zo'n end lopen met die hond!), rest blokjes om, en vooral geen geestelijke inspanning verder, en dan dus castreren "want hij is zo druk".
Daar maak ik me erg kwaad om
Maar ik denk inderdaad dat te agressief voor het losloopbos ook hoog scoort net als weglopen en intacte teef in huis (alhoewel ik denk dat best veel mensen dan de teef laten castreren, ben je van de gezeik met loopsheden af).
En in die "te agressief voor losloopbos" kan ik eigenlijk al best een beetje inkomen...

Moos schreef:

Zoie schreef:
ik weet het natuurlijk ook niet, maar ik denk dat het gros van de reuen gecastreerd wordt omdat ze te agressief zijn voor het uitlaatbos. Zeker in de randstad waar uitlaatmogelijkheden beperkt zijn. Goede tweede is wegloopgedrag. En derde : intakte teef in huis.

Gokje

Ik denk op 1 omdat hij de druk is En net die staat me dus zo enorm tegen. Van die, tja vaak Lab, reutjes die dan met een jaar gecastreerd worden "want hij is zooo druk, en ja, de dierenarts zei dat ze zo rustiger worden". Terwijl er ondertussen ook veel te weinig met de hond gedaan wordt. Mag 1 keer een half uurtje loslopen (en de baas verzuchten dat ze zo'n end lopen met die hond!), rest blokjes om, en vooral geen geestelijke inspanning verder, en dan dus castreren "want hij is zo druk".
Daar maak ik me erg kwaad om

dat is een hele slechte ja.

S@ndr@ schreef:Ozzy is geen man hij is een hond , en dat blijft hij ook na een eventuele castratie

Dat is ook mijn mening, alleen is manlief erg goed in vermenselijken

Dat is toch ook zo? Je doet het toch juist om hem minder man te maken? Ik ben niet per definitie tegen castratie, maar ik vind dat je het beestje wel bij de naam moet noemen.
[\quote]

Nee ik zou het doen omdat hij anders zn *** achterna blijft lopen en eruit ziet als magere hein himself.
Hij reageert erg extreem op loopse teven.
Ik kan hem nu bijv een biefstuk voor zijn neus houden en dan raakt hij het nog niet aan en hij is toch echt lichamelijk in orde verder.

Om even een stukje te vermenselijken:

Als een man een castratie ondergaat, is hij daar toch ook niet meteen minder man door?
Hij is alleen onvruchtbaar

Ozzfest schreef:[
Als een man een castratie ondergaat, is hij daar toch ook niet meteen minder man door?
Hij is alleen onvruchtbaar

Ozzfest schreef:
Als een man een castratie ondergaat, is hij daar toch ook niet meteen minder man door?
Hij is alleen onvruchtbaar

Mannen worden niet gecastreerd :N:

nee sterilisatie is genoeg in het geval van mensen mannen :N:

Moos schreef:

Ozzfest schreef:
Als een man een castratie ondergaat, is hij daar toch ook niet meteen minder man door?
Hij is alleen onvruchtbaar

Mannen worden niet gecastreerd :N:

Ik kom even niet meer bij, een man die vrijwillig z'n ballen laat weghalen en niet omdat hij vrouw wil worden. Euh.....nee ik denk het niet

Nog even voor Ozzfest: de zaadleider wordt doorgeknipt of afgebonden zodat hij geen kinderen meer kan verwekken. De ballen gaan er dus niet af bij een man.

En ik vind dus dat je niet moet gaan ontkennen dat castratie meer effect heeft dan alleen het niet meer reageren op loopse teven. Een ongecastreerde reu is gewoon anders dan een gecastreerde. Geen waardeoordeel, maar wel of niet ballen maakt wel degelijk verschil uit. Anders zou castratie immers ook niet nodig zijn

Zoie schreef:

Moos schreef:

Zoie schreef:
ik weet het natuurlijk ook niet, maar ik denk dat het gros van de reuen gecastreerd wordt omdat ze te agressief zijn voor het uitlaatbos. Zeker in de randstad waar uitlaatmogelijkheden beperkt zijn. Goede tweede is wegloopgedrag. En derde : intakte teef in huis.

Gokje

Ik denk op 1 omdat hij de druk is En net die staat me dus zo enorm tegen. Van die, tja vaak Lab, reutjes die dan met een jaar gecastreerd worden "want hij is zooo druk, en ja, de dierenarts zei dat ze zo rustiger worden". Terwijl er ondertussen ook veel te weinig met de hond gedaan wordt. Mag 1 keer een half uurtje loslopen (en de baas verzuchten dat ze zo'n end lopen met die hond!), rest blokjes om, en vooral geen geestelijke inspanning verder, en dan dus castreren "want hij is zo druk".
Daar maak ik me erg kwaad om

dat is een hele slechte ja.

Ik denk ook op 1 de drukte van de reu en dominantie die wordt toegeschreven aan de drukke hond. Op 2 rijden op andere honden, op 3 weglopen en op 4 agressie naar andere honden. O ja en dan vergeet ik natuurlijk de castratie uit gewoonte. 'Is 'ie al geholpen' wordt ook bij een reu vaak gevraagd. Nou ja, hoe dan ook, er zijn allerlei redenen, en veel daarvan zouden voor mij geen reden tot castratie zijn. Een hond die dag in dag uit met loopse teven bezig is wel.

Wil de hond schreef:En tsja, wat is prima functioneren?

Is dat je hele leven lang doelloos en geobsedeerd je pik achterna lopen?

Jij reageert minimaal net zo bezopen als ik. Wat een belachelijke kijk op een ongecastreerde hond heb je dan. Dapper loopt nooit doelloos en geobsedeerd zijn pik achterna Ik ben net achtervolgt door een hond van de overburen die verliefd was op Eva. Hij heeft even met Cleo gespeeld en ik heb hem bij Eva weggebruld als hij een poging waagde. Prima, ik naar huis en nu ligt Dapper in de zon en Eva op haar kussen. Rustig en voldaan. Hond van de overburen holde ook weer naar huis en klaar. Niks aan het handje en het zijn wel de o zo zielige ongecastreerde honden Ik vind het meer hondjes die lekker en gezond in het leven staan. Andere kijk op de dingen denk ik.

Moos schreef:

Zoie schreef:
ik weet het natuurlijk ook niet, maar ik denk dat het gros van de reuen gecastreerd wordt omdat ze te agressief zijn voor het uitlaatbos. Zeker in de randstad waar uitlaatmogelijkheden beperkt zijn. Goede tweede is wegloopgedrag. En derde : intakte teef in huis.

Gokje

Ik denk op 1 omdat hij de druk is En net die staat me dus zo enorm tegen. Van die, tja vaak Lab, reutjes die dan met een jaar gecastreerd worden "want hij is zooo druk, en ja, de dierenarts zei dat ze zo rustiger worden". Terwijl er ondertussen ook veel te weinig met de hond gedaan wordt. Mag 1 keer een half uurtje loslopen (en de baas verzuchten dat ze zo'n end lopen met die hond!), rest blokjes om, en vooral geen geestelijke inspanning verder, en dan dus castreren "want hij is zo druk".
Daar maak ik me erg kwaad om
Maar ik denk inderdaad dat te agressief voor het losloopbos ook hoog scoort net als weglopen en intacte teef in huis (alhoewel ik denk dat best veel mensen dan de teef laten castreren, ben je van de gezeik met loopsheden af).
En in die "te agressief voor losloopbos" kan ik eigenlijk al best een beetje inkomen...

Ik denk ook dat 'te druk' op 1 staat en dat vind ik ook een vreselijke reden. Daarbij denk ik ook dat mensen het nog steeds heel normaal/standaard vinden om een hond (reu of teef) te castreren.
Als je naar het gros van de hondenbezitters kijkt, dan hebben die toch niet de kennis die hier zit, ze doen in feite maar wat.

Bijna alle Labrador reuen hier in de buurt, en dat zijn er echt heel wat, zijn gecastreerd. Meerdere keren heb ik al gehoord 'pfff hij is bijna één jaar, dan kan ik hem eindelijk laten castreren want hij is zo druk en trekt zo aan de riem'.

'Te agressief', ja daar kan ik dus wel inkomen. Een hond en hondenbezitter moet zich aan alle kanten aanpassen aan deze drukke maatschappij. Wij kiezen ervoor om in deze drukte en hond te nemen en tref je dan een 'pittige' reu dan moet je of kiezen om uit de drukte te blijven (en die mogelijkheid is er niet altijd) of hem bijna altijd aangelijnd houden (wat ik dus weer ook weer zielig vind en dan zelf eerder voor castratie zou kiezen, de eerder door mij genoemde 'vrijheid').

Maar druk?? Nee jongens, ga dan in hemelsnaam wat met die lekkere enthousiaste hond doen

Ik heb ook een hormoonbom buiten lopen, maar in huis is hij een geweldige lieve schat.
Puch is trouwens weer totaal geen wegloper, een heel groot voordeel.

Moos schreef: Ik denk dat dat ongeveer het centrale discussiepunt is.
Ik persoonlijk vind het voor reuen die echt complete hormoonbommetjes zijn zielig. En dan heb ik het niet over pubers waarbij de hormonen tijdelijk even de oren uitkomen, maar over volwassen honden die als ze 2-3 jaar oud zijn nog alleen maar bezig zijn met loopse teven zoeken, andere honden berijden, matten met andere reuen vanwege die loopse teven, en weken jankend voor de deur liggen.
En ander vindt dat de natuur, en niks zieligs aan. In dat geval vind je castratie eerder zielig, in het eerste geval een oplossing.
Denk ik

Een teef die de helft van het jaar door haar hormonen van slag is vinden we vaak wel sneu, maar bij een reu is dat dan de natuur en niet erg.

Ik moet zeggen dat nu Eva loops is wij dat wel leuk vinden. Ik vind het mooi om te zien hoe die cyclus verloopt. De honden zelf hebben nog steeds nergens last van en Dapper weet inmiddels dat hij niet mag dekken. Als hij om haar heen springt en ik denk dat het te ver gaat zeg ik "jongens, genoeg!" en dan gaan ze ergens liggen. De hele avond ligt Dapper lekker bij Martijn op de bank en ik merk niks van frustratie. Geen gepiep, geen gedoe, niks. Eva is nu al enkele dagen loops. Als het dan allemaal rondom de dekrijpe dagen wat complexer wordt dan praat je over 1 week in de 6 maanden. Woehoe, dan zetten we ze toch apart? Wat geeft dat. Ze eten nog steeds prima verder en de honden zelf vinden het hooguit lekker spannend. Ik vind het gewoon leuk om te zien. Wij hebben 2 grote kamers om in te wonen met een hek er tussen. Klaar.

Caro. schreef:

Moos schreef:

Zoie schreef:
ik weet het natuurlijk ook niet, maar ik denk dat het gros van de reuen gecastreerd wordt omdat ze te agressief zijn voor het uitlaatbos. Zeker in de randstad waar uitlaatmogelijkheden beperkt zijn. Goede tweede is wegloopgedrag. En derde : intakte teef in huis.

Gokje

Ik denk op 1 omdat hij de druk is En net die staat me dus zo enorm tegen. Van die, tja vaak Lab, reutjes die dan met een jaar gecastreerd worden "want hij is zooo druk, en ja, de dierenarts zei dat ze zo rustiger worden". Terwijl er ondertussen ook veel te weinig met de hond gedaan wordt. Mag 1 keer een half uurtje loslopen (en de baas verzuchten dat ze zo'n end lopen met die hond!), rest blokjes om, en vooral geen geestelijke inspanning verder, en dan dus castreren "want hij is zo druk".
Daar maak ik me erg kwaad om
Maar ik denk inderdaad dat te agressief voor het losloopbos ook hoog scoort net als weglopen en intacte teef in huis (alhoewel ik denk dat best veel mensen dan de teef laten castreren, ben je van de gezeik met loopsheden af).
En in die "te agressief voor losloopbos" kan ik eigenlijk al best een beetje inkomen...

Ik denk ook dat 'te druk' op 1 staat en dat vind ik ook een vreselijke reden. Daarbij denk ik ook dat mensen het nog steeds heel normaal/standaard vinden om een hond (reu of teef) te castreren.
Als je naar het gros van de hondenbezitters kijkt, dan hebben die toch niet de kennis die hier zit, ze doen in feite maar wat.

Bijna alle Labrador reuen hier in de buurt, en dat zijn er echt heel wat, zijn gecastreerd. Meerdere keren heb ik al gehoord 'pfff hij is bijna één jaar, dan kan ik hem eindelijk laten castreren want hij is zo druk en trekt zo aan de riem'.

'Te agressief', ja daar kan ik dus wel inkomen. Een hond en hondenbezitter moet zich aan alle kanten aanpassen aan deze drukke maatschappij. Wij kiezen ervoor om in deze drukte en hond te nemen en tref je dan een 'pittige' reu dan moet je of kiezen om uit de drukte te blijven (en die mogelijkheid is er niet altijd) of hem bijna altijd aangelijnd houden (wat ik dus weer ook weer zielig vind en dan zelf eerder voor castratie zou kiezen, de eerder door mij genoemde 'vrijheid').

Maar druk?? Nee jongens, ga dan in hemelsnaam wat met die lekkere enthousiaste hond doen

Ik heb ook een hormoonbom buiten lopen, maar in huis is hij een geweldige lieve schat.
Puch is trouwens weer totaal geen wegloper, een heel groot voordeel.

Caro. schreef:
Bijna alle Labrador reuen hier in de buurt, en dat zijn er echt heel wat, zijn gecastreerd. Meerdere keren heb ik al gehoord 'pfff hij is bijna één jaar, dan kan ik hem eindelijk laten castreren want hij is zo druk en trekt zo aan de riem'.

Oh ja, dat trekken aan de riem los je inderdaad ook op met castratie. Komt me bekend voor
Ik vind overigens wel (tikkeltje off topic) dat er bij Lab-reuen wel wat meer voorlichting gegeven mag worden door fokkers, maar ook door gewoon sites en boeken waarin het ras genoemd wordt (want ook niet al die labjes zullen bij goede fokkers vandaan komen). Ik ken ook alleen maar gecastreerde lab-reuen namelijk, grotendeels dus inderdaad omdat ze te druk waren, wild met de kinderen, trekken aan de riem etc etc.
En ik vind een jonge Lab-reu ook niet standaard een 'makkelijke hond'. Ze zijn ook vaak erg onstuimig (noem het druk ) en daarnaast eenmaal een maand of 8 oud, beresterk al! Maar dat is nog steeds niet het beeld wat de gemiddelde pupkoper heeft van een Lab-reutje, en ik vind eigenlijk dat daar ook weleens iets aan veranders zou kunnen worden. Aan die informatie-verstrekking dus

Moos schreef:

Caro. schreef:
Bijna alle Labrador reuen hier in de buurt, en dat zijn er echt heel wat, zijn gecastreerd. Meerdere keren heb ik al gehoord 'pfff hij is bijna één jaar, dan kan ik hem eindelijk laten castreren want hij is zo druk en trekt zo aan de riem'.

Oh ja, dat trekken aan de riem los je inderdaad ook op met castratie. Komt me bekend voor
Ik vind overigens wel (tikkeltje off topic) dat er bij Lab-reuen wel wat meer voorlichting gegeven mag worden door fokkers, maar ook door gewoon sites en boeken waarin het ras genoemd wordt (want ook niet al die labjes zullen bij goede fokkers vandaan komen). Ik ken ook alleen maar gecastreerde lab-reuen namelijk, grotendeels dus inderdaad omdat ze te druk waren, wild met de kinderen, trekken aan de riem etc etc.
En ik vind een jonge Lab-reu ook niet standaard een 'makkelijke hond'. Ze zijn ook vaak erg onstuimig (noem het druk ) en daarnaast eenmaal een maand of 8 oud, beresterk al! Maar dat is nog steeds niet het beeld wat de gemiddelde pupkoper heeft van een Lab-reutje, en ik vind eigenlijk dat daar ook weleens iets aan veranders zou kunnen worden. Aan die informatie-verstrekking dus

Helemaal mee eens

Pieter heeft een Labradorreu gehad, Bruno. Nou, mijn hemel :N: Ik heb de hond net niet gekend hoor, maar de verhalen zijn dus exact Kaya en dan nog met reu-hormonen.
Hij zegt ook altijd dat Labradorreuen zo enorm onderschat worden, het kunnen hele sterke én pittige honden zijn.

MARC_S schreef: Ik moet zeggen dat nu Eva loops is wij dat wel leuk vinden. Ik vind het mooi om te zien hoe die cyclus verloopt. De honden zelf hebben nog steeds nergens last van en Dapper weet inmiddels dat hij niet mag dekken. Als hij om haar heen springt en ik denk dat het te ver gaat zeg ik "jongens, genoeg!" en dan gaan ze ergens liggen. De hele avond ligt Dapper lekker bij Martijn op de bank en ik merk niks van frustratie. Geen gepiep, geen gedoe, niks. Eva is nu al enkele dagen loops. Als het dan allemaal rondom de dekrijpe dagen wat complexer wordt dan praat je over 1 week in de 6 maanden. Woehoe, dan zetten we ze toch apart? Wat geeft dat. Ze eten nog steeds prima verder en de honden zelf vinden het hooguit lekker spannend. Ik vind het gewoon leuk om te zien. Wij hebben 2 grote kamers om in te wonen met een hek er tussen. Klaar.

hier reageren de reuen niet eens op een eerste loopsheid van een teef , dus dat het de eerste keer geen problemen geeft zegt nog weinig.

Testosteron kan (hoeft niet) een heel plausibele oorzaak zijn van "druk" doen, zo'n hond die zijn stempel overal op wil rammen.
Je weet wel, zo'n hond waar iedereen steen en been over klaagt omdat hij iedereen omgooit en waar je je eigenlijk niet mee durft te vertonen en waarvan je zo'n hekel krijgt aan wandelen met de hond.
In één en dezelfde zin kun je stellen dat het onvermogen van de baas is als die daar geen grip op kan krijgen, maar wie is daarmee geholpen als daar geen verandering in optreedt?
En in diezelfde zin kun je je afvragen waar zo'n hond het meest mee geholpen is. Mits vrijwel vaststaat dat het gedrag hormoongerelateerd is.
Let wel, ik ben geen voorstander van "zomaar" castreren, maar het gemak waarmee over de "drukke hond" wordt heengestapt verdiend ook wel enige nuancering vind ik
Ik denk trouwens dat juist vooral de standaard Labreu een goed voorbeeld is in combinatie met mensen die denken daarmee een hond in huis te hebben gehaald waar het "niet mis mee kan gaan"
Daar mag je best over oordelen natuurlijk, maar alleen daarmee is de hond óók niet geholpen uiteindelijk

jip007 schreef:

MARC_S schreef: Ik moet zeggen dat nu Eva loops is wij dat wel leuk vinden. Ik vind het mooi om te zien hoe die cyclus verloopt. De honden zelf hebben nog steeds nergens last van en Dapper weet inmiddels dat hij niet mag dekken. Als hij om haar heen springt en ik denk dat het te ver gaat zeg ik "jongens, genoeg!" en dan gaan ze ergens liggen. De hele avond ligt Dapper lekker bij Martijn op de bank en ik merk niks van frustratie. Geen gepiep, geen gedoe, niks. Eva is nu al enkele dagen loops. Als het dan allemaal rondom de dekrijpe dagen wat complexer wordt dan praat je over 1 week in de 6 maanden. Woehoe, dan zetten we ze toch apart? Wat geeft dat. Ze eten nog steeds prima verder en de honden zelf vinden het hooguit lekker spannend. Ik vind het gewoon leuk om te zien. Wij hebben 2 grote kamers om in te wonen met een hek er tussen. Klaar.

hier reageren de reuen niet eens op een eerste loopsheid van een teef , dus dat het de eerste keer geen problemen geeft zegt nog weinig.

Dat is hier niet zo want de honden van de overburen zijn helemaal verliefd. Dus Eva's eerste loopsheid is gewoon volledig en duidelijk. Waarom zou ik anders de hele wandeling een opgewonde reu achter me aan hebben lopen die ik weg moet brullen als hij op Eva wil klimmen? Alle reuen hier reageren op haar en dan is Dapper zeker de enige die op de volgende loopsheid gaat wachten? Hij reageert ook gewoon, alleen normaal en niet bezeten. Zal wel komen op de dekrijpe dagen maar voorlopig gaat het hier net zo als bij Nanna

Jaap* schreef:Testosteron kan (hoeft niet) een heel plausibele oorzaak zijn van "druk" doen, zo'n hond die zijn stempel overal op wil rammen.
Je weet wel, zo'n hond waar iedereen steen en been over klaagt omdat hij iedereen omgooit en waar je je eigenlijk niet mee durft te vertonen en waarvan je zo'n hekel krijgt aan wandelen met de hond.
In één en dezelfde zin kun je stellen dat het onvermogen van de baas is als die daar geen grip op kan krijgen, maar wie is daarmee geholpen als daar geen verandering in optreedt?
En in diezelfde zin kun je je afvragen waar zo'n hond het meest mee geholpen is. Mits vrijwel vaststaat dat het gedrag hormoongerelateerd is.
Let wel, ik ben geen voorstander van "zomaar" castreren, maar het gemak waarmee over de "drukke hond" wordt heengestapt verdiend ook wel enige nuancering vind ik

Ik heb het voornamelijk over de drukke honden van nog geen jaar Die zijn sowieso druk, en als er hormoongerelateerde drukte bij komt kijken vind ik dat nog erg vallen in "puber met hormonen uit zijn oren". Dat wil vaak heel veel rustiger (die hormonen ) nog worden als de hond volwassen is.
Overigens, geldt hier dan inderdaad voor mij ook "wat is beter voor de hond/baas combi". Alleen dat neemt niet weg dat ik het, ook al is het wellicht beter gezien de combi, heel sneu vind als er naar castratie wordt gegrepen voordat er gekeken is naar wellicht wat jachtraining o.i.d doen met de hond omdat hij geestelijk gewoon ook bezig gehouden moet worden.

Ik denk trouwens dat juist vooral de standaard Labreu een goed voorbeeld is in combinatie met mensen die denken daarmee een hond in huis te hebben gehaald waar het "niet mis mee kan gaan"
Daar mag je best over oordelen natuurlijk, maar alleen daarmee is de hond óók niet geholpen uiteindelijk

En daar komt dat stukje voorlichting weer om de hoek kijken. Ik vind dat het daar echt heeeeel erg aan schort bij Lab-reuen pupjes

Jaap* schreef:Testosteron kan (hoeft niet) een heel plausibele oorzaak zijn van "druk" doen, zo'n hond die zijn stempel overal op wil rammen.
Je weet wel, zo'n hond waar iedereen steen en been over klaagt omdat hij iedereen omgooit en waar je je eigenlijk niet mee durft te vertonen en waarvan je zo'n hekel krijgt aan wandelen met de hond.
In één en dezelfde zin kun je stellen dat het onvermogen van de baas is als die daar geen grip op kan krijgen, maar wie is daarmee geholpen als daar geen verandering in optreedt?
En in diezelfde zin kun je je afvragen waar zo'n hond het meest mee geholpen is. Mits vrijwel vaststaat dat het gedrag hormoongerelateerd is.
Let wel, ik ben geen voorstander van "zomaar" castreren, maar het gemak waarmee over de "drukke hond" wordt heengestapt verdiend ook wel enige nuancering vind ik
Ik denk trouwens dat juist vooral de standaard Labreu een goed voorbeeld is in combinatie met mensen die denken daarmee een hond in huis te hebben gehaald waar het "niet mis mee kan gaan"
Daar mag je best over oordelen natuurlijk, maar alleen daarmee is de hond óók niet geholpen uiteindelijk

Daar ben ik het helemaal mee eens hoor, zeg ik ook steeds. Maar dat neemt niet weg dat ik het een verkeerde keuze vind om zo'n hond te nemen en ik het wel degelijk zoals jij ook zegt onvermogen van de baas vind. Als de situatie zo is als hij is dan zal castratie een oplossing zijn. Ook het volgen van een paar leuke cursussen en lekker veel wandelen en trainen zou een oplossing zijn maar die investering kan teveel gevraagd zijn. Als dat laatste het geval is ga ik niet staan juichen of beamen dat het de juiste keuze is. Het is een keuze die niet de mijne zou zijn. Ik vind ook dat de hond die na castratie beter te behappen is nog steeds absoluut tekort komt.

Nanna schreef:

MARC_S schreef:
Ik moet zeggen dat nu Eva loops is wij dat wel leuk vinden. Ik vind het mooi om te zien hoe die cyclus verloopt. De honden zelf hebben nog steeds nergens last van en Dapper weet inmiddels dat hij niet mag dekken. Als hij om haar heen springt en ik denk dat het te ver gaat zeg ik "jongens, genoeg!" en dan gaan ze ergens liggen. De hele avond ligt Dapper lekker bij Martijn op de bank en ik merk niks van frustratie. Geen gepiep, geen gedoe, niks. Eva is nu al enkele dagen loops. Als het dan allemaal rondom de dekrijpe dagen wat complexer wordt dan praat je over 1 week in de 6 maanden. Woehoe, dan zetten we ze toch apart? Wat geeft dat. Ze eten nog steeds prima verder en de honden zelf vinden het hooguit lekker spannend. Ik vind het gewoon leuk om te zien. Wij hebben 2 grote kamers om in te wonen met een hek er tussen. Klaar.

Ja, zo deed ik het ook met Charles toen Simone nog loops werd. Niks aan de hand, dat verliep heel gezellig en natuurlijk. Het kost wat moeite maar is prima te behappen.
Maar het ligt in dat geval écht wel aan wat voor een reu je hebt.
Heb je een reu die dag én nacht krijst, gilt en giert, en de sponningen uit de muur trekt dan lach je niet meer. Dan heb je het na 6 nachten keihard loeien helemaal gehad
En als ie niet alleen zo op je eigen teef reageert maar ook op alle aanpalende teven uit de omgeving dan kan ik me héél goed voorstellen dat je om de gemoedsrust van jezelf en die van de hond richting DA stapt om één en ander te laten verwijderen.

Maar even hoor, hoe kan je hond zich zo misdragen waar je bij bent? Als je naast je hond staat en hij krijst 6 dagen non-stop en trekt de sponningen uit de muur, is er dan niet iets mis? Je kan hem toch aan de riem doen, verbieden te krijsen en voor de dekrijpe dagen overal mee naartoe nemen? Of uit logeren voor 3 nachtjes?

MARC_S schreef: Dat is hier niet zo want de honden van de overburen zijn helemaal verliefd. Dus Eva's eerste loopsheid is gewoon volledig en duidelijk.

die waren hier ook echt volledig en duidelijk , had niet voorniets steeds 2 vreemde honden voor het hek staan. Ik bedoelde onze eigen reuen .

MARC_S schreef:Ook het volgen van een paar leuke cursussen en lekker veel wandelen en trainen zou een oplossing zijn maar die investering kan teveel gevraagd zijn. Als dat laatste het geval is ga ik niet staan juichen of beamen dat het de juiste keuze is. Het is een keuze die niet de mijne zou zijn. Ik vind ook dat de hond die na castratie beter te behappen is nog steeds absoluut tekort komt.

Daar heb je helemaal gelijk in, de situatie voor die hond is nog steeds onveranderd.
Maar áls(?) het gedrag veranderd is dat vaak wel de eerste stap naar het wél ondernemen van de leukere zaken met de hond
Hoe dan ook, als puntje bij paaltje komt is het een feit dat mensen soms een hond hebben die ze beter niet hadden kunnen hebben. De realiteit is nu echter eenmaal zo.

Zoie schreef:

Chiki schreef:. Overigens ken ik in mijn omgeving geen castraten (werkhonden), en ik hoor ook nooit van de hier in dit topic genoemde problemen. Hier twee intacte reuen en een intacte teef, wordt mee gewerkt en zijn daarnaast toch echt huishond .

Ja, jij hebt zeker ook nooit gehoord van kennels, prikbanden, stroombanden - om maar wat dingen te noemen waar gewone huishonden doorgaans niet mee te maken krijgen. Beetje flauw om dan te zeggen , ik heb het niet nodig, dus jij hebt het ook niet nodig.

Ik zou mijn hond liever castreren dan dat ik hem gescheiden van de roedel moest houden.

Waar slaat dit nou weer op om gelijk tt en prikbanden er weer bij te halen . Beter lezen, ik schrijf hier wat MIJN persoonlijke ervaringen zijn, niet dat voor een ander ook zo zou moeten werken en dat verder iedereen lekker zelf moet weten wat ie met zijn hond doet!!!

Moos schreef:Overigens, geldt hier dan inderdaad voor mij ook "wat is beter voor de hond/baas combi". Alleen dat neemt niet weg dat ik het, ook al is het wellicht beter gezien de combi, heel sneu vind als er naar castratie wordt gegrepen voordat er gekeken is naar wellicht wat jachtraining o.i.d doen met de hond omdat hij geestelijk gewoon ook bezig gehouden moet worden.

Die hormoongestuurde honden worden echt niet warm of koud van wat jachttraining hoor, dat zijn gewoon honden die een strakke begeleiding nodig hebben. Ook in het dagelijkse leven
En dat is nu net wat de doorsnee lab-eigenaar vaak niet zo ziet zitten, want daarom hebben we juist een lab gekozen

MARC_S schreef:

Nanna schreef:

MARC_S schreef:
Ik moet zeggen dat nu Eva loops is wij dat wel leuk vinden. Ik vind het mooi om te zien hoe die cyclus verloopt. De honden zelf hebben nog steeds nergens last van en Dapper weet inmiddels dat hij niet mag dekken. Als hij om haar heen springt en ik denk dat het te ver gaat zeg ik "jongens, genoeg!" en dan gaan ze ergens liggen. De hele avond ligt Dapper lekker bij Martijn op de bank en ik merk niks van frustratie. Geen gepiep, geen gedoe, niks. Eva is nu al enkele dagen loops. Als het dan allemaal rondom de dekrijpe dagen wat complexer wordt dan praat je over 1 week in de 6 maanden. Woehoe, dan zetten we ze toch apart? Wat geeft dat. Ze eten nog steeds prima verder en de honden zelf vinden het hooguit lekker spannend. Ik vind het gewoon leuk om te zien. Wij hebben 2 grote kamers om in te wonen met een hek er tussen. Klaar.

Ja, zo deed ik het ook met Charles toen Simone nog loops werd. Niks aan de hand, dat verliep heel gezellig en natuurlijk. Het kost wat moeite maar is prima te behappen.
Maar het ligt in dat geval écht wel aan wat voor een reu je hebt.
Heb je een reu die dag én nacht krijst, gilt en giert, en de sponningen uit de muur trekt dan lach je niet meer. Dan heb je het na 6 nachten keihard loeien helemaal gehad
En als ie niet alleen zo op je eigen teef reageert maar ook op alle aanpalende teven uit de omgeving dan kan ik me héél goed voorstellen dat je om de gemoedsrust van jezelf en die van de hond richting DA stapt om één en ander te laten verwijderen.

Maar even hoor, hoe kan je hond zich zo misdragen waar je bij bent? Als je naast je hond staat en hij krijst 6 dagen non-stop en trekt de sponningen uit de muur, is er dan niet iets mis? Je kan hem toch aan de riem doen, verbieden te krijsen en voor de dekrijpe dagen overal mee naartoe nemen? Of uit logeren voor 3 nachtjes?

Hier een reu die 3 weken aan 1 stuk aan het krijsen was, niet meer wilde eten. En 4 open teven in huis, welke na elkaar loops werden. Na 2 x een loopse teven cyclus was het echt voor ons klaar. En om hem nu om de 4 a 5 maanden minimaal 12 weken uit logeren te sturen, vind ik wel wat ver gaan.

Dan mag je mij best een slechte baas noemen hoor, maar voor zijn gemoedsrust en de onze is hij wel degelijk gecastreerd. Wat een ander daarvan vind, zal mij aan mijn r*** gebakken zitten.

Onze boxer (eigenlijk Martins boxer) was een intacte reu, en nadat de loopse teef van de buren in onze tuin rondgescharreld had heeft hij in een paar uur tijd kans gezien een kompleet kozijn weg te vreten, op de wasbak te springen in de badkamer die afbrak en daarmee ook de waterleiding, dus toen manlief thuiskwam was het huis ondergelopen en alles zat vol bloed en splinters.Toch hebben we hem niet laten castreren maar wel vriendelijk aan de buren gevraagd of ze hun loopse teef voortaan bij zich konden houden.Als die ravage twee keer per jaar voor zou komen dan had hij toch echt zijn ballen ingeleverd.Verder was het een hele makkelijke hond, zonder agressie of neigingen tot weglopen.
Maar we wonen nu eenmaal met teveel mensen en teveel honden op een kluitje om de natuur altijd maar zijn gang te laten gaan.Wij wonen toevallig naast 5 teven en nadat iemand een keer zijn loopse teef gewoon los had gelaten en ik Tomas eraf heb moeten halen was Tomas ook ontroostbaar.En ja, dat was op het laatst echt zielig.En gezien de buurhonden een bijna blijvende toestand.Toch zou ik Tomas ook om die reden niet hebben laten castreren, dat is vooral gebeurd omdat hij altijd en overal aangevallen werd.Dat is nu over

Jaap* schreef:

Moos schreef:Overigens, geldt hier dan inderdaad voor mij ook "wat is beter voor de hond/baas combi". Alleen dat neemt niet weg dat ik het, ook al is het wellicht beter gezien de combi, heel sneu vind als er naar castratie wordt gegrepen voordat er gekeken is naar wellicht wat jachtraining o.i.d doen met de hond omdat hij geestelijk gewoon ook bezig gehouden moet worden.

Die hormoongestuurde honden worden echt niet warm of koud van wat jachttraining hoor, dat zijn gewoon honden die een strakke begeleiding nodig hebben. Ook in het dagelijkse leven
En dat is nu net wat de doorsnee lab-eigenaar vaak niet zo ziet zitten, want daarom hebben we juist een lab gekozen

Oke, laat dat 'jacht' dan maar weg

Maar dat algemene idee dat je met een Lab-reu een haardkleedje aanschaft moet eens weg