Het HondenForum

Tiny schreef:Ondanks de volledige medewerking voor wat betreft het betalen van de rekeningen vind ik het een beetje slordig dat ze de hond niet hebben weggesloten. Hij is immers degene die dit alles heeft veroorzaakt.

En dat is in mijn ogen nog een understatement.

Tiny schreef:Ondanks de volledige medewerking voor wat betreft het betalen van de rekeningen vind ik het een beetje slordig dat ze de hond niet hebben weggesloten. Hij is immers degene die dit alles heeft veroorzaakt.

Nou precies!

Maar goed, dat is nu niet meer anders Fijn dat jullie toch een goed gesprek hebben gehad Thom en dat het vwb de centen netjes afgehandeld wordt.

Denk dat ik die hond ook even weggezet had toen jullie binnen kwamen en waren, wel erg confronterend zo Thom.
Maar eerlijk gezegd had ik (net als jij) begrepen dat die hond helemaal niet thuis was.

In ieder geval, hoe moeilijk ook, is het gesprek met die mensen goed verlopen.
En dat is ook belangrijk.

Fijn dat het gesprek zo goed verlopen is, geeft toch ook een stuk rust.

chrico schreef:Fijn dat het gesprek zo goed verlopen is, geeft toch ook een stuk rust.

Inderdaad Whera. De verdere afwikkeling leggen we maar naast ons neer, daar kunnen wij verder toch niks aan veranderen, zo hebben we vanavond besloten.

Wat dapper van jullie dat jullie dat gesprek zijn ingegaan en die hond onder ogen durfden te komen.
Zeker van je vrouw.
ik weet niet of ik dat ook gekund zou hebben.
Ook voor die mensen trouwens moeilijk, je houdt toch ondanks alles van je hond en je staat voor de moeilijkste beslissing van je leven wat dat betreft.
Wel fijn dat het fatsoenlijke mensen zijn die erg met jullie begaan zijn.
Blijf schrijven, wij blijven meeleven, al kunnen we niet echt begrijpen wat jullie moeten voelen.

Tiny schreef:Ondanks de volledige medewerking voor wat betreft het betalen van de rekeningen vind ik het een beetje slordig dat ze de hond niet hebben weggesloten. Hij is immers degene die dit alles heeft veroorzaakt.

En ze wisten dat jullie kwamen en hoe laat.

Maar fijn dat het gesprek goed was!

thom schreef:

chrico schreef:Fijn dat het gesprek zo goed verlopen is, geeft toch ook een stuk rust.

Inderdaad Whera. De verdere afwikkeling leggen we maar naast ons neer, daar kunnen wij verder toch niks aan veranderen, zo hebben we vanavond besloten.

Groot gelijk heb je, dat besluit komt er ineens en dan is het ook zover dat je er beide achter staat. Je zal ergens wel moeten maar het is gewoon fijn als je er vrede mee heb dat de afwikkeling zo loopt

Fijn te horen dat het gesprek goed is verlopen en dat je je niet druk hoeft te maken over alle kosten,dat is denk ik wel het laatste waar je mee bezig wilt zijn.

Inderdaad heel dapper dat jullie dit gedaan hebben.
En nee,het is niet netjes dat ze de hond niet even weggesloten hebben toen jullie kwamen.
Aan de andere kant kom je de hond toch een keertje weer tegen.

Jullie hebben nu meteen alles tegelijk gehad en dat zal heel heftig geweest zijn.Ik hoop dat het ook wat bijdraagt aan de verwerking.

Ik had ook niet verwacht dat de hond er "gewoon'nog zou lopen,ik dacht dat die voorlopig mee werd genomen.Kan me voorstellen dat je dat ook vol onbegrip laat zitten.

Er zal nu vast heel veel weer los zijn gemaakt.En al die beelden,gesprekken en alles wat langs jullie heen is gegaan wat nu naar boven komt lijkt me erg zwaar.

Ik wil jullie heel erg veel sterkte wensen met dit hele moeilijke verwerkingsproces.
En schrijf zo veel als je wilt!!
Dat is goed.

Sterkte

Petje af voor jullie thom

De impact is zo groot maar jullie pakken dit ook groots op. Dapper vind ik dat.

Heel fijn dat het gesprek goed is gegaan , ook dat getuigd van jullie moed om te gaan.m

Wat heftig zeg om geconfronteerd te worden met de hond van de buren. Gesprek dus achter de rug nu. Tjonge zeg, wat blijft het toch onwijs verdrietig en amper te bevatten.

In ieder geval fijn dat het een gesprek was waarbij jullie elkaar wel konden 'vinden'... ik bedoel, jullie emotioneel en hun
leggen het gelukkig ook niet klakkeloos naast zich neer en zijn ook emotioneel eronder. Ook netjes dat ze het geld voor willen
schieten totdat de verzekering betaald.
Dat van de hond... het zou heel wat beter zijn geweest als ze die vooraf hadden weggesloten in de slaapkamer, maar misschien
is het ook wel goed voor Ria geweest dat ze de hond in andere omstandigheden heeft gezien. Ik heb geen idee, dat zijn zulke
heftige emoties waar iedereen weer anders op reageert.

Ik hoop dat er weer een klein stukje rust hierdoor bij jullie gekomen is Thom, het zal stukje voor stukje wat moeten helen allemaal

Mag ik dan ook nog iets positiefs melden vandaag, na alle narigheid en ellende van de afgelopen 2 weken. Vanavond liet ik Ria de foto's zien van een herplaatser hier op het forum zien, waar ik al even verliefd op was, zoals ik al dacht Ria ook. Dus we hebben onze belangstelling laten blijken via pb naar desbetreffende personen.

thom schreef:Mag ik dan ook nog iets positiefs melden vandaag, na alle narigheid en ellende van de afgelopen 2 weken. Vanavond liet ik Ria de foto's zien van een herplaatser hier op het forum zien, waar ik al even verliefd op was, zoals ik al dacht Ria ook. Dus we hebben onze belangstelling laten blijken via pb naar desbetreffende personen.

Wat fijn

Hier nog een meelezer.

Wat vind ik het enorm dapper en sterk van jullie hoe jullie met dit alles om gaan.
Het gesprek van vandaag en de confrontatie met de hond zal alles behalve makkelijk zijn geweest.
Maar misschien onverwacht wel goed om het toch een plaatsje te kunnen geven en iets van de angst hem weer tegen te komen weg te nemen.
Ik snap niks van de test, maar ben benieuwd naar hoe die verloopt.

Een klein lichtpuntje nu in de duisternis, misschien wel een nieuwe hond.
Yla zullen jullie nooit vergeten en deze hond zal haar nooit kunnen vervangen, maar wel een nieuwe plek in jullie hart kunnen innemen

Echt niet dat we Yla ooit zullen vergeten ( net als onze andere overleden honden) ze heeft bijna 10 jaar deel van ons leven uitgemaakt, dat vlak je niet uit, en zou ik ook niet willen.
Maar het er misschien op verheugen dat er hier weer een hond in huis komt, is best wel een fijne gedachte.

Op zijn minst raar dat de buren de hond niet hebben weggesloten. Verder proef ik uit je verhaal dat alles wel goed is gegaan wat betreft de financiële afwikkeling.
Ook een raar gedoe rondom die test(s). Houden de buren jullie op de hoogte of kunnen/willen jullie dat niet?

Fijn om te lezen dat jullie beiden open staan voor een ander hondje, is toch een stap vooruit in het hele proces waar jullie doorheen gaan

edit: fout uit tekst gehaald

thom schreef:Echt niet dat we Yla ooit zullen vergeten ( net als onze andere overleden honden) ze heeft bijna 10 jaar met ons geleefd, dat vlak je niet uit, en zou ik ook niet willen.
Maar het er misschien op verheugen dat er hier weer een hond in huis komt, is best wel een fijne gedachte.

Zou heel fijn zijn, wat afleiding en een beetje vrolijkheid.

Niet veel gereageerd wist ook niet goed wat ik neer moest typen.
Maar fijn dat het een goed gesprek is geweest, pff en dan ook nog de confrontatie met de hond.
Ik vind het knap dat jullie dat kunnen!

Sterkte met het verdere verwerk ervan, en succes voor de nieuwe ontwikkelingen.

thom schreef:Echt niet dat we Yla ooit zullen vergeten ( net als onze andere overleden honden) ze heeft bijna 10 jaar deel van ons leven uitgemaakt, dat vlak je niet uit, en zou ik ook niet willen.
Maar het er misschien op verheugen dat er hier weer een hond in huis komt, is best wel een fijne gedachte.

Dat kan ik me voor stellen.Toch een lichtpuntje in al deze ellende:-) Ben wel nieuwsgierig!

Moedig van jullie Thom, en fijn dat het gesprek zo goed is gegaan. Ik kan me voorstellen dat hun hond een confrontatie was, maar misschien verzacht de aanwezigheid van vanmiddag de confrontatie de eerstvolgende keer toch een heel klein beetje.

En wat fijn dat je je toch kunt verheugen op misschien dat hondje.

Weet je wat het gekke is, het is eigenlijk helemaal geen nare hond, of klinkt dat nu erg raar ??
De eigenaren hebben die nacht een enorme fout gemaakt, waar ze nog dagelijks mee worstelen, deze hond komt nooit meer los en mag alleen nog maar aan de korte lijk met muilkorf naar buiten. Van het hele politiegebeuren eromheen snap ik werkelijk helemaal niks meer, maar heb besloten dat maar los te laten, daar kan ik toch niks aan veranderen.

thom schreef:Weet je wat het gekke is, het is eigenlijk helemaal geen nare hond, of klinkt dat nu erg raar ??
De eigenaren hebben die nacht een enorme fout gemaakt, waar ze nog dagelijks mee worstelen, deze hond komt nooit meer los en mag alleen nog maar aan de korte lijk met muilkorf naar buiten. Van het hele politiegebeuren eromheen snap ik werkelijk helemaal niks meer, maar heb besloten dat maar los te laten, daar kan ik toch niks aan veranderen.

Nee, ik denk niet dat dat raar klinkt. Het moet voor de eigenaren bizar zijn om te weten dat in hun hond, van wie ze houden, zo'n bloeddorstig monster schuilt. je hebt de hond vandaag gezien in z'n eigen omgeving en daar is het heel anders. daar is hij relaxt en hij heeft je misschien verwelkomd.

Dat politiegebeuren zal protocol zijn, dat onderzoek, als de hond geen antecedenten heeft.

Nee, ik vind het niet raar.

Misschien hebben de eigenaren hem daarom niet weggesloten zodat jullie zouden zien dat het geen nare hond is.

Ik persoonlijk zou de hond als ik in hun schoenen stond in hebben laten slapen, ik zou hem zelf niet meer vertrouwen als mijn handen zo aan gort worden gebeten.

Maar in ieder geval fijn dat het een goed gesprek was.

En helemaal fijn dat er weer zicht is op een maatje voor jullie.

Fijn dat t gesprek goed is verlopen, en ja die hond, aan de ene kant jammer, aan de andere kant is t in je hoofd een onwijs groot monster geworden, en je zag nu een gewone hond( wel een die je liever niet ziet, maar ook een gewone hond).
Ik ben blij dat de kosten allemaal geregeld is, maar dat haalt de pijn er niet uit natuurlijk, t verwerken moet nu pas beginnen, heel veel sterkte daarmee

thom schreef:Weet je wat het gekke is, het is eigenlijk helemaal geen nare hond, of klinkt dat nu erg raar ??
De eigenaren hebben die nacht een enorme fout gemaakt, waar ze nog dagelijks mee worstelen, deze hond komt nooit meer los en mag alleen nog maar aan de korte lijk met muilkorf naar buiten. Van het hele politiegebeuren eromheen snap ik werkelijk helemaal niks meer, maar heb besloten dat maar los te laten, daar kan ik toch niks aan veranderen.

Nee dat is niet raar. De hond leek jou het grootste struikelblok maar volgens mij is het het gedrag van de baasjes waar je over struikelt, die hebben niet kunnen voorkomen wat er gebeurde. Het voordeel van niet wegsluiten is dat je daar een hond heb zien staan die zich van geen kwaad bewust was en daar is geen seconde van gespeeld.

thom schreef:Echt niet dat we Yla ooit zullen vergeten ( net als onze andere overleden honden) ze heeft bijna 10 jaar deel van ons leven uitgemaakt, dat vlak je niet uit, en zou ik ook niet willen.
Maar het er misschien op verheugen dat er hier weer een hond in huis komt, is best wel een fijne gedachte.

Hopelijk gaat het lukken Thom, jullie weer een maatje en de hond een fijn huisje

Thom wat ontzettend fijn dat het gesprek goed is gegaan, dat er geen weerstand is vanuit de buren en dat jullie met een redelijk gerust gevoel weer naar huis zijn kunnen gaan.

De confrontatie met de hond is misschien wel goed geweest. Zeker nu ik je zie schrijven dat het eigenlijk niet zo'n nare hond is. De buren hebben een verschrikkelijke fout begaan met vreselijke gevolgen. Maar misschien dat, door het zien van de hond in andere hoedanigheid, het beeld wat Ria op het netvlies stond gebrand wat minder vaak naar voren kan komen.

Ik hoop heel erg dat de herplaatser waar jullie belangstelling voor hebben een gouden match gaat zijn.
Yla krijg je er niet mee terug, maar je liefde voor haar maakt de liefde voor een andere hond niet minder. Iets anders om je gedachten op te richten!

Mooi, dat is weer achter de rug. Als ze het menen met de hond dan is het probleem ook opgelost. Ik snap ook wel dat ze hem niet inslapen. Ik had het denk ik wel gedaan zoals ik eerder schreef maar misschien ook wel niet. Als ze de hond inslapen zijn ook zij hun hond verloren die avond en ik kan me best voorstellen dat als je de keuze hebt je het gewoon niet kan. Het lost ook niks meer op en als ze echt permanent muilkorven en aanlijnen dan is het gevaar voor de omgeving in elk geval geweken. Als slachtoffer of buitenstaander zou ik inslapen ook niet gaan afdwingen.

Ik heb respect voor jou en Ria! Ik schrok me al een hoedje alleen bij het lezen dat de hond achter de deur stond. Laat staan hoe het voor jullie moet zijn geweest.
Verder is het heel mooi om te lezen dat het gesprek goed ging en dat er heel misschien al gekeken kan worden naar een herplaatser. Ik wens jullie veel sterkte en geluk!