Het HondenForum

Daan schreef:
Bij diesel was zijn piemel regelmatig roodgloeiend als hij veel drupte.
Het spoelen vond hij vreselijk, maar hij liet het toe.
Ik vind (mijn ) honden sowieso niet echt kleinzerig, als ze maar door het bos kunnen rennen, of kunnen zwemmen, nemen ze alles voor lief.
Maar dat ze hard zijn voor zichzelf, neemt niet weg dat het best heel pijnlijk kan zijn.

Maar dat verschilt dan dus schijnbaar per reu; je hebt als baas dus in de gaten of het wel of niet erg pijnlijk is. Bij Diesel schijnbaar wel, maar Moos is niet hard voor zichzelf, in tegendeel. Dus als hij pijn aan zijn piemel gehad zou hebben zou ik dat ook echt wel vrij snel gemerkt hebben.

Ik heb ook niet het idee dat Diesel er zelf ook maar enige last van heeft ondervonden.
Ik denk dat het vervelender is voor de baas als voor de hond.

Moos schreef:

Daan schreef:
Bij diesel was zijn piemel regelmatig roodgloeiend als hij veel drupte.
Het spoelen vond hij vreselijk, maar hij liet het toe.
Ik vind (mijn ) honden sowieso niet echt kleinzerig, als ze maar door het bos kunnen rennen, of kunnen zwemmen, nemen ze alles voor lief.
Maar dat ze hard zijn voor zichzelf, neemt niet weg dat het best heel pijnlijk kan zijn.

Maar dat verschilt dan dus schijnbaar per reu; je hebt als baas dus in de gaten of het wel of niet erg pijnlijk is. Bij Diesel schijnbaar wel, maar Moos is niet hard voor zichzelf, in tegendeel. Dus als hij pijn aan zijn piemel gehad zou hebben zou ik dat ook echt wel vrij snel gemerkt hebben.

Ik heb het idee dat mijn honden , en andere honden , minder pijn aangeven als ze daadwerkelijk toegeven of kenbaar maken.
Diesel is eens fors gegrepen door twee honden die aangelijnd aan de andere kant van de duinen liepen, aangelijnd.
Zijn hele wang lag open, maar hij ging liever zwemmen dan bij ons piepen...
Natuurlijk verschilt het per hond, maar ik ben er echt van overtuigd dat honden harder zijn dan wij denken.. En dan wij zijn....

Daan schreef:

Moos schreef:

Daan schreef:
Bij diesel was zijn piemel regelmatig roodgloeiend als hij veel drupte.
Het spoelen vond hij vreselijk, maar hij liet het toe.
Ik vind (mijn ) honden sowieso niet echt kleinzerig, als ze maar door het bos kunnen rennen, of kunnen zwemmen, nemen ze alles voor lief.
Maar dat ze hard zijn voor zichzelf, neemt niet weg dat het best heel pijnlijk kan zijn.

Maar dat verschilt dan dus schijnbaar per reu; je hebt als baas dus in de gaten of het wel of niet erg pijnlijk is. Bij Diesel schijnbaar wel, maar Moos is niet hard voor zichzelf, in tegendeel. Dus als hij pijn aan zijn piemel gehad zou hebben zou ik dat ook echt wel vrij snel gemerkt hebben.

Ik heb het idee dat mijn honden , en andere honden , minder pijn aangeven als ze daadwerkelijk toegeven of kenbaar maken.
Diesel is eens fors gegrepen door twee honden die aangelijnd aan de andere kant van de duinen liepen, aangelijnd.
Zijn hele wang lag open, maar hij ging liever zwemmen dan bij ons piepen...
Natuurlijk verschilt het per hond, maar ik ben er echt van overtuigd dat honden harder zijn dan wij denken.. En dan wij zijn....

Moos dus niet. Saar wel, als Saar echt pijn heeft hoor je d'r niet. Moos is heel duidelijk direct rustiger als hij pijn heeft. Hij heeft verschillende keren een flinke hotspot gehad, en dan is hij meteen sloom, en zodra je er maar naar wijst loopt hij weg. Bij de da waren er drie man nodig om hem op de tafel te houden zodat het geschoren kon worden. Drie man, voor zo'n dwergje.

Ik vind het leuk dat je a.d.h.v. jouw honden denkt te kunnen weten hoe andere honden pijn ervaren, maar als Moos ooit echt last van zijn piemel gehad zou hebben zou hij dat echt wel hebben laten blijken. En ik vind het een klein beetje vreemd om iemand even te melden dat haar hond dus de hele dag pijn aan zijn piemel heeft, zonder zelf die hond uberhaupt gezien of meegemaakt te hebben.