Het heeft zeker zin.Dibbes schreef:Stel nu dat ik mijn hond volgens deze methode laat controleren (omdat ik ermee wil fokken) en de anderen in de vereniging doen het volgens de traditionele methode. Heeft het dan zin?
- Jij weet met PennHIP het allerbeste hoe het met de heupen is gesteld, de anderen weten het veel minder zeker.
- Bovendien weet jij het al voordat de anderen het (denken te) weten, want een PennHIP-onderzoek kun je al veel eerder laten doen (vanaf 4 mnd, dat is een beetje afhankelijk van het ras).
Dat laatste heeft grote voordelen, voor zowel de fokker als de puppykoper/eigenaar. Als fokker weet je dan al vroeg of het wel of niet verstandig is om met de hond te fokken en als puppykoper/eigenaar weet je wat de heupen wel of niet aankunnen en kun je zo nodig maatregelen nemen om problemen later (HD, artrose) zoveel mogelijk te voorkomen. Het is zelfs niet uitgesloten dat op die manier uit een slechte PennHIP-uitslag later nog tot een traditionele HD A rolt (dus een hond zonder HD-verschijnselen: artrose). Maar met die hond ga je dan natuurlijk niet fokken, want je had immers al van PennHIP gehoord dat de hond aanleg heeft voor het ontwikkelen van HD.
Je moet dus eigenlijk twee dingen uit elkaar houden:
- de aanleg voor het onwikkelen van de verschijnselen, en
- de verschijnselen zelf (artrose: HD)
Het eerste (de aanleg) hoeft niet perse te leiden tot het tweede (de verschijnselen: artrose'), want als jij de leefstijl van de hond gunstig aanpast, kun je de verschijnselen (HD/artrose) en de klachten zoveel mogelijk proberen te voorkomen. Andersom, als de verschijnselen (HD/artrose) al een feit zijn, kun je er donder op zeggen dat het eerste ook geldt, namelijk dat de hond er aanleg voor heeft gehad en die dus ook kan vererven. Maar helaas kom je daar bij de traditionele methode te laat achter. Het is ook eigenlijk geen kunst om te concluderen ARTROSE! dus HD! dus HD D! Die hond had aanleg! De kunst is het juist om dat te kunnen roepen, voordat het kwaad is geschied.
Maar uit het hele verhaal blijkt dus ook: vertrouw die HD A niet, want dat is een bedrieglijke uitslag. Een HD A hond kan evenveel of zelfs nog meer aanleg voor HD vererven dan een B, C of D hond.
)
Traditioneel laat ongeveer 30% erfelijkheid zien (70% milieu), PennHIP 60% erfelijkheid (40% milieu). Onvoorstelbaar dat wij nog massaal alleen traditioneel rontgenen 
), zou je een voorzichtige pronostiek over zijn genetische hd-aanleg kunnen maken.
En je kunt natuurlijk met slechts 1 gepennhipte hond niet vergelijken met andere exemplaren van hetzelfde ras, dat gaat gewoon niet. 
