Het HondenForum

Ja, dan zou ik wel een autopsie laten doen. En als ik het niet deed, zou denk ik mijn fokker er wel om vragen

wij hebben het 2 keer laten doen , en zullen het altijd doen, vooral als het om honden gaat onder de 7 jaar die opeens van de ene op de andere dag komen te overlijden.

Ja, ik zou wel willen weten waaraan mijn honden zijn doodgegaan. Zeker als ze zo ineens weg vallen en nog jong zijn.

Mama Sanneke schreef:Als je hond onverwacht zou komen te overlijden,
wil je dan weten wat de oorzaak was
door een autopsie te laten doen ?

Als het een jonge en gezonde hond was dan zou ik dat zeker willen weten en ook een autopsie laten doen. Als de hond een duidelijke kwaal heeft en/of al (wat) oud(er) is niet.

waarschijnlijk wel..alleen al om evt verwijten van bottenetende honden en overlijden uit te kunnen sluiten, maar als dit wel de oorzaak zou zijn dit ook wel vermelden.

Maar ook hier hangt het van de leeftijd af..en luca is al bijna 8 nu.

Ik weet het echt niet. Zelf vind ik het een vreselijk idee dat mijn geliefde dier alsnog uit elkaar gehaald wordt. Aan de andere kant zou ik het best willen weten, maar je krijgt je hond er niet mee terug...........moeilijk, ik kan er eigenlijk geen zinnig woord over zeggen op dit moment.

Als ze plotseling jong sterven zou ik het zeker laten doen.

Nee ik laat niks in hem snijden, ik krijg hem er toch niet mee terug.

maart schreef:een virusziekte, tast het afweersysteem aan, kan aanleiding geven tot ziekte van bloedcellen en tumoren. verspreiding gebeurt door direct contact (meestal via mond -> bijten) komt ook voor bij katten, koeien,... maar niet besmettelijk voor de mens

Leukose is tumoreuze ontaarding van witte bloedcellen door welke oorzaak dan ook.
Er zijn vormen van leukose die door een virus veroorzaakt worden maar niet elke leukose wordt door een virus veroorzaakt.

oeps , sorry voor verkeerde info...

merci voor correctie

Ik denk dat al mijn huisdieren voor sectie gaan na overlijden. Mijn ouwe reu bleek een hersentumor te hebben en Sheila heeft meegedaan aan een onderzoek naar Alzheimer. Als de kat dood gaat doet die ook mee aan het Alzheimer onderzoek. En ik laat ook geen cosmetische sectie doen, heet ook niet zoveel nut.
Takkie zal ook tzt die kant op gaan.

Een jonge hond beslist.
De fokster van puck zou het zeker willen/eisen.

Daan schreef:Een jonge hond beslist.
De fokster van puck zou het zeker willen/eisen.

Dat kan een fokker toch niet eissen, of wel?

Marja schreef:

Daan schreef:Een jonge hond beslist.
De fokster van puck zou het zeker willen/eisen.

Dat kan een fokker toch niet eissen, of wel?

dat ligt er ook aan wat je in een eventueel contract heb staan, is het een afspraak van voren gemaakt, kan een fokker dat dus wel eisen... zo niet? willen en vragen wel

Angel-eyes schreef:Nee ik laat niks in hem snijden, ik krijg hem er toch niet mee terug.

Nee, ik krijg de hond er niet mee terug nee. Dood is dood. Dus in hem laten snijden voelt hij ook niet veel van. En dat kan voor het ras, of voor de combi die gemaakt is, wel weer heel veel info geven. Dus waarom zou je het niet doen?

Nou, ik heb twee onherleidbare kruisingen en geen haar op mijn hoofd die ze dus zal laten opensnijden om de oorzaak te achterhalen, mits er sprake is van verdenking van iets besmettelijks of zo.
Als ik een rashond zou hebben die zomaar jong zou sterven lijkt de reden van doodgaan wel van belang.

Het schijnt dat voor velen het uitmaakt of je wel of geen rashond hebt!
Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Ik heb er best begrip voor dat je wil weten waarom je hond dood is gegaan, zeker als je fokker bent. Dat even terzijde

Eline* schreef:geen haar op mijn hoofd die ze dus zal laten opensnijden om de oorzaak te achterhalen

Als het aan mij ligt laat ik Pieter ook open snijden na zijn dood. Om het "spul" te hergebruiken zeg maar. Voor mij heeft het opensnijden niet zo'n rare klank, als je dood bent ben je dood namelijk. Over, uit.
Oké, in jouw geval is het voor de fok weinig zinnig om de oorzaak te weten te komen. Ik zou het toch willen weten denk ik. Niet alleen voor de fok.

Marja schreef:Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Onze antwoorden kruisen elkaar. Ik denk dat wij beiden over een dood lichaam heel anders denken

Marion. schreef: Oké, in jouw geval is het voor de fok weinig zinnig om de oorzaak te weten te komen. Ik zou het toch willen weten denk ik. Niet alleen voor de fok.

Ik heb dat niet zo. Ik ben sowieso wat terughoudend met onderzoeken die toch niets aan het eindresultaat kunnen veranderen. Ik heb niet de nieuwsgierigheid te weten waaraan mijn hondje is doodgegaan, voor mij moet zoiets nut hebben.

Marion. schreef:

Marja schreef:Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Onze antwoorden kruisen elkaar. Ik denk dat wij beiden over een dood lichaam heel anders denken

Ja dat denk ik ook
Kun je nog leuke discussies over voeren

Marja schreef:Het schijnt dat voor velen het uitmaakt of je wel of geen rashond hebt!
Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Ik heb er best begrip voor dat je wil weten waarom je hond dood is gegaan, zeker als je fokker bent. Dat even terzijde

het feit of het uitmaakt of het een rashond is of niet, ligt denk ik in het feit dat er met bv de lijn waar de overleden hond uitkomt nog gefokt word of broers, zussen, half broers, zussen, van rond lopen, waar eventueel ook weer mee verder gefokt word, dan is het wel prettig om te weten wat en hoe... hoewel je er soms gewoon niet achter komt en het ook gewoon een individueel probleem kan zijn.. maar toch

voor mij zijn herinneringen aan een dood dier of mens mij dierbaar, foto's enz, niet zozeer een dood lichaam...

Eline* schreef:Ik heb dat niet zo. Ik ben sowieso wat terughoudend met onderzoeken die toch niets aan het eindresultaat kunnen veranderen. Ik heb niet de nieuwsgierigheid te weten waaraan mijn hondje is doodgegaan, voor mij moet zoiets nut hebben.

Als er uit komt dat ik er uiteindelijk toch niets aan kon doen. Of juist wel, door de dingen die ik mijn hond "aangedaan" heb. Dan zou het zeker nut hebben. Dan zou ik het bij een volgende hond anders doen namelijk.
Onderzoeken, opensnijden, eindresultaat.... Mwah. Misschien ben ik wat rationeler dan. Voor mij is dood dus echt dood. Weg. Over. Uit. Herinnering.

yamie schreef:

Marja schreef:Het schijnt dat voor velen het uitmaakt of je wel of geen rashond hebt!
Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Ik heb er best begrip voor dat je wil weten waarom je hond dood is gegaan, zeker als je fokker bent. Dat even terzijde

het feit of het uitmaakt of het een rashond is of niet, ligt denk ik in het feit dat er met bv de lijn waar de overleden hond uitkomt nog gefokt word of broers, zussen, half broers, zussen, van rond lopen, waar eventueel ook weer mee verder gefokt word, dan is het wel prettig om te weten wat en hoe... hoewel je er soms gewoon niet achter komt en het ook gewoon een individueel probleem kan zijn.. maar toch

voor mij zijn herinneringen aan een dood dier of mens mij dierbaar, foto's enz, niet zozeer een dood lichaam...

Ja, o.k begrijp ik!

Ik hoef ook geen herinneringen aan het dode lichaam hoor, ik vind het gewoon prettig om na het overlijden het hele ritueel af te maken, zeg maar.
Voor mij is het na de dood niet klaar.
Nou ja, er in snijden past gewoon niet in mijn beleving. uitzonderingen daar gelaten dan!
Pffffffffffft, moeilijk om je gevoel in woorden uit te leggen

Marion. schreef:

Eline* schreef:Ik heb dat niet zo. Ik ben sowieso wat terughoudend met onderzoeken die toch niets aan het eindresultaat kunnen veranderen. Ik heb niet de nieuwsgierigheid te weten waaraan mijn hondje is doodgegaan, voor mij moet zoiets nut hebben.

Als er uit komt dat ik er uiteindelijk toch niets aan kon doen. Of juist wel, door de dingen die ik mijn hond "aangedaan" heb. Dan zou het zeker nut hebben. Dan zou ik het bij een volgende hond anders doen namelijk.
Onderzoeken, opensnijden, eindresultaat.... Mwah. Misschien ben ik wat rationeler dan. Voor mij is dood dus echt dood. Weg. Over. Uit. Herinnering.

Heerlijk als je zo kunt denken, lijkt me wel zo rustig

yamie schreef:het feit of het uitmaakt of het een rashond is of niet, ligt denk ik in het feit dat er met bv de lijn waar de overleden hond uitkomt nog gefokt word of broers, zussen, half broers, zussen, van rond lopen, waar eventueel ook weer mee verder gefokt word, dan is het wel prettig om te weten wat en hoe... hoewel je er soms gewoon niet achter komt en het ook gewoon een individueel probleem kan zijn.. maar toch

Gaan we weer
Ik geloof niet dat iedereen die beweegredenen snapt. Fokken = fokken = bewust hondjes op de wereld zetten, terwijl er nog zoveel anderen op liefhebbende huizen wachten

yamie schreef:voor mij zijn herinneringen aan een dood dier of mens mij dierbaar, foto's enz, niet zozeer een dood lichaam...

Voor mij hetzelfde dus

Getsie, Noor, wat ben ik het met je eens

Marja schreef:

yamie schreef:

Marja schreef:Het schijnt dat voor velen het uitmaakt of je wel of geen rashond hebt!
Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Ik heb er best begrip voor dat je wil weten waarom je hond dood is gegaan, zeker als je fokker bent. Dat even terzijde

het feit of het uitmaakt of het een rashond is of niet, ligt denk ik in het feit dat er met bv de lijn waar de overleden hond uitkomt nog gefokt word of broers, zussen, half broers, zussen, van rond lopen, waar eventueel ook weer mee verder gefokt word, dan is het wel prettig om te weten wat en hoe... hoewel je er soms gewoon niet achter komt en het ook gewoon een individueel probleem kan zijn.. maar toch

voor mij zijn herinneringen aan een dood dier of mens mij dierbaar, foto's enz, niet zozeer een dood lichaam...

Ja, o.k begrijp ik!

Ik hoef ook geen herinneringen aan het dode lichaam hoor, ik vind het gewoon prettig om na het overlijden het hele ritueel af te maken, zeg maar.
Voor mij is het na de dood niet klaar.
Nou ja, er in snijden past gewoon niet in mijn beleving. uitzonderingen daar gelaten dan!
Pffffffffffft, moeilijk om je gevoel in woorden uit te leggen

nee, ik bedoel ook niet dat jij herinneringen aan een dood lichaam zou hebben, maar voor mij is dood dood... iig tot op zekere hoogte, mijn dieren worden ook gecremeerd, en uitgestrooid enz enz... een sectie is ook niet zomaar ff oh toe maar, er moet wel een goede reden voor zijn... ik vind dan die reden het waard om wat af te wijken van het "normale"patroon van, dood=cremeren ( voor mij dus he) en uitstrooien of bewaren.. dan zit er gewoon een stap tussen..die dan hopelijk op nog wat vragen antwoord geeft, en zeker ivm met fokken wat duidelijk kan brengen...

en oeh bah Marion :N:

Marja schreef:

yamie schreef:

Marja schreef:Het schijnt dat voor velen het uitmaakt of je wel of geen rashond hebt!
Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Ik heb er best begrip voor dat je wil weten waarom je hond dood is gegaan, zeker als je fokker bent. Dat even terzijde

het feit of het uitmaakt of het een rashond is of niet, ligt denk ik in het feit dat er met bv de lijn waar de overleden hond uitkomt nog gefokt word of broers, zussen, half broers, zussen, van rond lopen, waar eventueel ook weer mee verder gefokt word, dan is het wel prettig om te weten wat en hoe... hoewel je er soms gewoon niet achter komt en het ook gewoon een individueel probleem kan zijn.. maar toch

voor mij zijn herinneringen aan een dood dier of mens mij dierbaar, foto's enz, niet zozeer een dood lichaam...

Ja, o.k begrijp ik!

Ik hoef ook geen herinneringen aan het dode lichaam hoor, ik vind het gewoon prettig om na het overlijden het hele ritueel af te maken, zeg maar.
Voor mij is het na de dood niet klaar.
Nou ja, er in snijden past gewoon niet in mijn beleving. uitzonderingen daar gelaten dan!
Pffffffffffft, moeilijk om je gevoel in woorden uit te leggen

ze maken je hond weer helemaal mooi hoor na de autopsie

jip007 schreef:

Marja schreef:

yamie schreef:

Marja schreef:Het schijnt dat voor velen het uitmaakt of je wel of geen rashond hebt!
Ik zie het verschil niet zo eerlijk gezegd, voor mij heeft het veel meer te maken met het respect dat ik heb voor een dood lichaam. Of dat nou van een mens is of van een dier.

Ik heb er best begrip voor dat je wil weten waarom je hond dood is gegaan, zeker als je fokker bent. Dat even terzijde

het feit of het uitmaakt of het een rashond is of niet, ligt denk ik in het feit dat er met bv de lijn waar de overleden hond uitkomt nog gefokt word of broers, zussen, half broers, zussen, van rond lopen, waar eventueel ook weer mee verder gefokt word, dan is het wel prettig om te weten wat en hoe... hoewel je er soms gewoon niet achter komt en het ook gewoon een individueel probleem kan zijn.. maar toch

voor mij zijn herinneringen aan een dood dier of mens mij dierbaar, foto's enz, niet zozeer een dood lichaam...

Ja, o.k begrijp ik!

Ik hoef ook geen herinneringen aan het dode lichaam hoor, ik vind het gewoon prettig om na het overlijden het hele ritueel af te maken, zeg maar.
Voor mij is het na de dood niet klaar.
Nou ja, er in snijden past gewoon niet in mijn beleving. uitzonderingen daar gelaten dan!
Pffffffffffft, moeilijk om je gevoel in woorden uit te leggen

ze maken je hond weer helemaal mooi hoor na de autopsie

ja.. idd, dat ook, maar toch is het vaak het idee van mensen.. dat er in gesneden word/is......