Het HondenForum

Beterschap en een voorspoedige herstel voor haar .

Ach gossie. Hoop dat ze snel opknapt.

Heel veel beterschap voor haar.

Jeetje wat een rits Gefeliciteerd en een heel voorspoedig herstel voor Lais

Jeetje, dat is een flinke ritssluiting zeg!
Heel veel beterschap voor je meisje, hopelijk gaat het herstel weer vlot en voorspoedig!

Heel veel sterkte met je meisje. Hopelijk gaat het snel de goede kant op.
Wat een grote ingreep. Alleen deze kant?


Verstuurd vanaf mijn SM-A405FN met Tapatalk

Zo hé, dat ziet er behoorlijk heftig uit. Een heel voorzichtig knuffeltje voor haar van mij.

Toch nog een gelukkige verjaardag .


Vertroetel haar maar lekker.


De taart komt wel

Ik heb jullie knuffels, beterschaps- en verjaardagswensen heel zachtjes doorgegeven. Ze ligt nog redelijk rustig maar begint nu wel zachtjes te piepen, ze zal wel meer pijn voelen . Het is wat het is en het gaat weer over, maar toch.

Net nog even geschrokken. Ze was al even gestopt met snurken en toen ik aan haar poot voelde was die ijskoud... gelukkig bleek ze het nog te doen. Kerntemperatuur bleek ook weer gestegen (37 graad), alleen de extremiteiten waren dus wel erg afgekoeld. Dus badlaken aangevuld met een deken. Het voelt nog steeds erg koud maar dat warmt ook niet zo makkelijk op en zal toch vooral van binnenuit moeten.

Tjonge, wat een jaap. Hopelijk knapt ze snel en goed op!

nelleke schreef:Heel veel sterkte met je meisje. Hopelijk gaat het snel de goede kant op.
Wat een grote ingreep. Alleen deze kant?

Andere kant zijn een paar maanden geleden twee pakketten plus lymfeknoop verwijderd.

Kanonnen wat een ritssluiting zeg. Lais verdient wel 2 taarten. Beterschap voor de dame

Beterschap!
En om de poten wat op te warmen een paar flesjes met warm water erbij?

Jezus wat een ingreep
Heel veel beterschap lieve Lais

Jeutje wat een jaap.
Sterkte en beterschap met de patiënt.

Wat een wond zeg. Hoop dat ze zonder al te veel ellende ervan herstelt

Poe, wat een wond. Hopelijk heeft ze niet zo veel pijn.

Dat is heftig.
Beterschap voor haar.

Ach, de ziel.

Nou, alsnog een fijne verjaardag dan maar

Gefeliciteerd.

Op een spoedig herstel! Beterschap.

Was weer even vergeten hoe het was, vorige keer wilde ze na de OK niet graag gaan liggen als ze eenmaal was gaan staan of zitten, dat heeft ze nu ook weer. Met wat aanmoediging of hulp gaat ze dan toch wel weer liggen, maar oeh het zal niet fijn voelen. Net nog laten plassen en het van en op bed tillen doet haar wel pijn , lopen duidelijk ook want ze loopt wat gedrongen en normaal draaft ze of zou ze in elk geval hard trekken met mij aan de korte lijn. Nou ja, over een dag of twee zal ik wel lopen vloeken dat ze zich alweer veel te wild gedraagt dus daar hou ik me nu maar aan vast. Voor nu een tramadol erin (bij haar ).

ZorroMax schreef:Beterschap!
En om de poten wat op te warmen een paar flesjes met warm water erbij?

Ze is inmiddels helemaal opgewarmd, ik heb de deken er zelfs afgehaald en de warmtemat er onderuit.

Ah shit zeg, wat een wond
Heel veel beterschap voor je meissie!

Zo, de nacht goed doorgekomen. Ze heeft lekker geslapen en niet gepiept van pijn maar wel vaak even aan haar poten gelikt en telkens was ik bij de eerste lebber wakker, ik lag erop te slapen omdat ze natuurlijk niet aan de wond mocht likken. Voor mij een vermoeiende nacht, maar ze heeft het heel goed gedaan.

Vanmorgen weer van bed afgetild en in de tuin laten plassen. Veel pijn nog want ze loopt voor haar doen heel rustig. Ik was nog wat slaperig/duf dus ik bleek iets vergeten te zijn... gelukkig zag ik nog nét op tijd dat ik haar shirt nog los moest maken aan de achterkant (mazzel dat ze niet meteen was gaan zitten om te plassen) .

Na het plassen ging ze brokjes eten, die hadden de mannen gisteravond blijkbaar voor haar laten liggen. Fijn om haar zo te zien. Eenmaal binnen had man een klein beetje natvoer in een traagbak gedaan dus daar was ze blij mee. Minder blij was ze met mij toen ik ondertussen de wondpleister ging verwijderen, die zat vooraan nog redelijk vast en het lostrekken vond ze geen succes. Toch gelukt maar aan de achterkant zat het nog vaster dus ik heb dat laatste stukje maar laten zitten en de rest ervan afgeknipt. Dat moet maar een keer liggend.

Weer op bed getild maar dat blijft toch pijnlijk (nou vind ik het zelf ook geen feest) dus nu ze haar evenwicht weer terug heeft gaan we de loopplank weer neerzetten. Dan kan ze zelf (onder begeleiding) van en op bed lopen (omdat de wond op spanning staat mag ze ook niet via opstapjes). Vorige keer ook zo gedaan en dat was een fijne oplossing.

De smakelijke tramadol spuugde ze vanmorgen uit, héél vies vrouw . Die hond lust en vreet alles maar nee, deze kreeg ik er niet in. De (smakelijke) carporal vertrouwde ze toen ook niet meer. Later nog de smakelijke AB geprobeerd en die ging er wel in, de carporal daarna ook, zij het iets minder enthousiast. De tralieve nog een keer maar nee die werd echt weer uitgespuugd, bah! Dat zette ik haar betaald met een hoop kaas en worst om het in te doen, dat zal haar leren !

Daarna heeft de baas nog even lekker bij haar gelegen, kon ze eerst zijn gezicht en hoofd aflebberen en daarna hoofd aan hoofd lekker liggen. En nu ligt ze weer rustig maar wat zielig. En zo rommelen we de dag weer door, nog geen uitgesteld feestje vandaag .

nou jij weet wel hoe je een verjaardag moet vieren hopelijk hersteld ze heel snel, beterschap en dikke knuffel ( voorzichtig) voor ja meisje

S@ndr@ schreef:nou jij weet wel hoe je een verjaardag moet vieren hopelijk hersteld ze heel snel, beterschap en dikke knuffel ( voorzichtig) voor ja meisje

Het is een beetje een rottig cadeautje hè . Het was flink toeval dat het nu kon, was nog een heel gedoe om deze operatie voor elkaar te krijgen. Paar maanden geleden kon het niet meer omdat ze loops werd (en dan is de operatie niet verstandig ivm mogelijk verhoogde kans op BMO), tijdens de schijndracht kan ook niet ivm verhoogde kans BMO en daarna gaat ze lacteren en kan het niet omdat de pakketten dan actief zijn en melk bevatten waardoor je ontstekingen zou krijgen. Besproken dat we dan galastop zouden geven aangezien ze nogal lang lacteert maar toen ik daarvoor belde kreeg ik te horen dat het dan maar een paar weken zou schelen qua operatiedag en dan misschien toch beter dat gewoon af te wachten. Verwarrend, we hadden het immers besproken? Maar ik zat toen midden in het gedoe met de kittens dus het kwam wel goed uit als het wat later zou zijn. Later kwam ik erachter dat de DA een paar weken op vakantie ging en kreeg ik het donkerbruine vermoeden dat dat iets met het veranderde inzicht te maken had, jammer wel.
Week na week zat ik Lais droog te kijken en 2,5 week geleden was ze bijna opgedroogd maar de DA wilde het toch echt graag helemaal droog hebben. Ik kon dan nu eventueel wel galastop gaan geven... Nu ineens wel dus . Nou dan wacht ik nog wel even, er kwam nog hooguit een minidruppeltje uit.

Maar het voorlaatste weekend begon ik tekenen van de aanstaande loopsheid te zien (Lais ging plasjes likken, de andere twee die van haar en Raaf wilde graag op haar rijden). Oei. Toen maar eens heel goed aan het rekenen geslagen en in mijn berichten hier teruggezocht hoe haar cyclus de afgelopen drie jaar precies was. Bijna altijd 23 weken en een keer 21,5 week. Ai, 21,5 bleek a.s. woensdag al te zijn en ze toonde nu al tekenen van hormonale verandering. Dus na het weekend meteen gebeld maar de DA was vrij, alles op de mail gezet en het dilemma (nu opereren terwijl nog niet helemaal opgedroogd of straks als ze loops is) voorgelegd, ze zouden doorgeven dat de DA naar de mail moest kijken.
Dinsdag einde van de middag mailtje terug dat ik maar een afspraak moest maken voor de OK. Dus gebeld, kon over twee weken... Maar hoe zat het dan met die loopsheid? 'Ja als het aan het begin was kon het wel'. Maar als ze nu loops wordt zit ze over twee weken niet meer aan het begin... 'Ja, maar we zitten heel vol met operaties en voor deze OK hebben we de hele OK-tijd nodig omdat het een lange operatie is en overal staat al iets'. Ik weet dat het extra gedoe is, maar kan er dan misschien gekeken worden of een van de kleinere operaties verschoven kan worden? 'Ja, ja, dat is ook weer zo wat hè.' [........] Pff, wat voel je je dan kut zeg. En naar een vreemde gaan om je hond onder het mes te doen voelt ook weer niet fijn. Toch nog maar een keer aangegeven dat ik begrijp dat het extra moeite is maar ik me toch wel zorgen maak over als ze nu loops zou worden. Nou, ze zou dan toch even kijken, misschien kon ze dan op de woensdag iets schuiven maar ze kon niets beloven.
Dat was vorige week dinsdag. Vrijdag had ik nog steeds niets gehoord dus heb ik 's middags zelf maar gebeld. Nee, het kon niet want die andere OK was een sterilisatie en die hond werd ook bijna loops dus moest ook nu. Kut. Maar, ze had nét een afzegging binnen voor de maandag dus misschien dat het dan kon. Daar was wel ook net die ochtend alweer een tweede OK bijgezet dus dan ging ze kijken of die verzet kon worden. Fijn. Even later werd ik teruggebeld en het was gelukt, dus gelukkig kon ik de operatie in mijn agenda zetten voor na dat weekend. En niet dat het voor Lais uitmaakt maar zo kwam het dat ze op haar verjaardag geopereerd werd .

Catho schreef:Pfoe, wat een jaap Fijn dat ze de nacht wel goed is doorgekomen, vanaf hier wordt het alleen nog beter


En jee, wat een gedoe met die planning...Dan maar op haar verjaardag ja. Met een taart of twee, drie is dat ook zo weer vergeten.

Hahaha, het worden er steeds meer. Ik laat haar maar niet meelezen, dan gaat ze het straks nog eisen ook. Maar het is me duidelijk, ik mag wel een feestelijke taart voor haar maken volgende week ofzo .

Zou de tralieve smakelijk moeten zijn??? Daar hier weinig van gemerkt, was de meest rampzalige van alle medicatie om te geven

Succes met de revalidatie! Is er een reden waarom ze niet ineens gesteriliseerd is?

Agoss het arme schaap. Hopelijk is ze snel in staat wel haar verjaardag te vieren!