Het HondenForum

Sam is geweldig; ik heb haar hoog zitten maar dit is net ff specifieker en ik weet dat ik niet zonder de fysio en chiro kan bij Tristan. Ik weet dat de operatie bij Tristan onvermijdelijk was, ik weet ook dat de gevolgen bij hem erger zijn ivm een ander onderliggend probleem maar ook als het gaat om het " alleen maar" verwijderen van 1 teen per voetje terwijl de rest gezond is, ga je hoe dan ook nadien een afwijkende stand van het voetje, de poot en zelfs de rug krijgen.
De vraag kan zijn of het 1 het ander waard is. Of je in staat bent om met hulp van specialisten een risico in te schatten.
Kijk, als de hond nu pijn heeft... dan ben je al halverwege; dan lijkt het af te stevenen op amputatie... maar ik ben blij dat je het niet licht oppakt en goed door- en nadenkt.

En jammer genoeg weet je altijd achteraf pas of je goed zat. Maar, je keus zal wel-overwogen zijn en dan is het wat het is... zo moet het dan zijn.

Suzanne

natalie schreef: Ah thanks! Dat is een goede tip.
Ik heb in het verleden workshops bij Sam Turner gevolgd en ik had mij ook al weer opgegeven voor een aantal workshops in 2019. Ik zal sowieso ook met haar overleggen wat zij voor ons kan betekenen. Maar aan een fysiotherapeut had ik nog niet gedacht.

Sam zou mogelijk prima aangepaste oefeningen kunnen geven.
Bovendien kan je die met haar oefenen en kan ze wijzen op de houding van je hond en hoe je dat kunt bijsturen.
Het is een optie die ik zelf niet zomaar zou overslaan

Ze zal het zeker zeggen als ze denkt niet te kunnen helpen.

Nouja, je wilt het niet maar ik ken twee honden die een teenamputatie hebben gehad.
De ene vrij snel besloten, breuk en gewoon heel erg stuk, en dat was ook zo genezen.
De tweede was 5 maanden dus die hebben eerst geprobeerd of het niet wilde genezen (was een giga ontsteking na een breuk), en die hebben na drie maanden ellende toch tot amputatie besloten.
Supersnel genezen en een blije hond.

Dus als het moet zou ik niet tobben, de prognose is behoorlijk goed.
Bij allebei de buitenste teen trouwens.

Welke teen het is, maakt zeker uit; naar ik begrepen heb zit er meer " gewicht" op de binnenste, zoals dat bij ons mensen ook zo is. De kleine teen missen is vrijwel nooit een probleem; de grote teen maakt dat je heel anders / moeilijker loopt.

Dus dat is iets wat ik ook mee zou nemen in het verhaal. Dat de wond van die teen-amputatie vrij snel en goed geneest lijkt me niet iets om je zorgen om te maken ... " dat geloof ik wel" .. maar daarna.. daar zou ik meer mee zitten maar goed, ik heb wat ervaring daarmee.

Suzanne

O welke tenen gaat het?
Ik heb ook ervaring met de amputatie van een teen. Mikey had een gebroken teen die niet genas en daarom geamputeerd werd.
Buiten dat het supersnel genas heeft hij er nooit last van gehad. En hij werd tot op hoge leeftijd fysiek zwaar belast.

Budkes schreef:O welke tenen gaat het?
Ik heb ook ervaring met de amputatie van een teen. Mikey had een gebroken teen die niet genas en daarom geamputeerd werd.
Buiten dat het supersnel genas heeft hij er nooit last van gehad. En hij werd tot op hoge leeftijd fysiek zwaar belast.

Ik heb niet onthouden bij welke tenen ze die speling voelde
Ik dacht dat het in beide poten om één van de middelste tenen gaat, maar dat moet ik navragen morgen.

Ik heb er (gelukkig) geen ervaring mee, maar wil je wel sterkte toewensen voor morgen en ik duim hard dat het meevalt en
een amputatie niet nodig is

Caro. schreef:Ik heb er (gelukkig) geen ervaring mee, maar wil je wel sterkte toewensen voor morgen en ik duim hard dat het meevalt en
een amputatie niet nodig is

Dankjewel
Helaas kunnen we pas vanmiddag terecht, dus we moeten nog even wachten ...

natalie schreef:

Budkes schreef:O welke tenen gaat het?
Ik heb ook ervaring met de amputatie van een teen. Mikey had een gebroken teen die niet genas en daarom geamputeerd werd.
Buiten dat het supersnel genas heeft hij er nooit last van gehad. En hij werd tot op hoge leeftijd fysiek zwaar belast.

Ik heb niet onthouden bij welke tenen ze die speling voelde
Ik dacht dat het in beide poten om één van de middelste tenen gaat, maar dat moet ik navragen morgen.

Bij een van m’n xhh is voor een middelste teen geamputeerd. Ze had in de autokooi geknokt met de buurvrouw (kiertje) en 1 kootje was afgebeten en voor herstel / om voldoende huid te hebben om te hechten is een tweede ook verwijderd.
Zij is op jong volwassen leeftijd herplaats (was nog geen jaar toen het gebeurde en rond de 18 maanden herplaatst) maar had er geen last van. Ook geen spreidtenen. Zou ze dat wel krijgen was het advies de tenen bij langere inspanning te tapen. Ken een mechelse herder in de sport met teen amputatie waarbij dat ook gedaan werd.

~Suzanne~ schreef:Sam is geweldig; ik heb haar hoog zitten maar dit is net ff specifieker en ik weet dat ik niet zonder de fysio en chiro kan bij Tristan. Ik weet dat de operatie bij Tristan onvermijdelijk was, ik weet ook dat de gevolgen bij hem erger zijn ivm een ander onderliggend probleem maar ook als het gaat om het " alleen maar" verwijderen van 1 teen per voetje terwijl de rest gezond is, ga je hoe dan ook nadien een afwijkende stand van het voetje, de poot en zelfs de rug krijgen.
De vraag kan zijn of het 1 het ander waard is. Of je in staat bent om met hulp van specialisten een risico in te schatten.
Kijk, als de hond nu pijn heeft... dan ben je al halverwege; dan lijkt het af te stevenen op amputatie... maar ik ben blij dat je het niet licht oppakt en goed door- en nadenkt.

En jammer genoeg weet je altijd achteraf pas of je goed zat. Maar, je keus zal wel-overwogen zijn en dan is het wat het is... zo moet het dan zijn.

Suzanne

Als je op een juiste manier met de spieropbouw bezig gaat is fysio/Chiropractie in het begin misschien nodig door een al langer durende verkeerde houding, maar niet iets wat nodig blijft als op de juiste wijze spieren opgebouwd worden en onderhouden worden.

crutz schreef:

~Suzanne~ schreef:Sam is geweldig; ik heb haar hoog zitten maar dit is net ff specifieker en ik weet dat ik niet zonder de fysio en chiro kan bij Tristan. Ik weet dat de operatie bij Tristan onvermijdelijk was, ik weet ook dat de gevolgen bij hem erger zijn ivm een ander onderliggend probleem maar ook als het gaat om het " alleen maar" verwijderen van 1 teen per voetje terwijl de rest gezond is, ga je hoe dan ook nadien een afwijkende stand van het voetje, de poot en zelfs de rug krijgen.
De vraag kan zijn of het 1 het ander waard is. Of je in staat bent om met hulp van specialisten een risico in te schatten.
Kijk, als de hond nu pijn heeft... dan ben je al halverwege; dan lijkt het af te stevenen op amputatie... maar ik ben blij dat je het niet licht oppakt en goed door- en nadenkt.

En jammer genoeg weet je altijd achteraf pas of je goed zat. Maar, je keus zal wel-overwogen zijn en dan is het wat het is... zo moet het dan zijn.

Suzanne

Als je op een juiste manier met de spieropbouw bezig gaat is fysio/Chiropractie in het begin misschien nodig door een al langer durende verkeerde houding, maar niet iets wat nodig blijft als op de juiste wijze spieren opgebouwd worden en onderhouden worden.

Ik ben anders superblij dat ik met Tristan gewoon om de 3 weken bij 1 van de 2 zit want hij heeft het echt nodig! Het kan dus per hond verschillen maar voor Tristan is dit een levenslang verhaaltje. Maar, Tristan draagt 24/7 een sok en buiten " dubbele sok" (met reden uiteraard) zodat hij altijd afwijkend loopt en blijft lopen.


Suzanne

Hoe is het vandaag gegaan? Weet je al meer?

nomo schreef:Hoe is het vandaag gegaan? Weet je al meer?

Mijn vriend bood aan om met Jip naar de dierenarts te gaan, zodat ik de wandeldate voor Abel niet hoefde af te zeggen. Bij thuiskomst hoopte ik op een antwoord op de vraag ‘hoe verder’ maar we moeten nog een paar dagen wachten op de uitslag

Jip heeft het super goed gedaan, waardoor hem de narcose bespaard kon blijven. Er zijn vier goede foto’s gemaakt, die door een specialist beoordeeld worden. De eerste indruk van de dierenarts was dat het mee lijkt te vallen. Wellicht kunnen supplementen al veel voor Jip betekenen. Maar een operatie is zeker nog niet van tafel geveegd. Als alternatief voor een teenamputatie is het misschien ook een optie om het kraakbeen tussen de kootjes te verwijderen, waardoor één geheel ontstaat. Een teen die dan niet meer kan buigen dus. Maar ook daar zitten (uiteraard) nadelen aan.

Woensdag of donderdag word ik gebeld met een uitgebreid verslag van de resultaten en de mogelijkheden.

Nou zeg... zit je in spanning, denk je de uitslag te krijgen, duurt het nog een paar dagen
Hadden ze dat niet bij voorbaat kunnen zeggen? grrr.

Ik ben meegenomen in de mailwisseling tussen de dierenarts en de specialist. Ik heb even de belangrijkste alinea eruit gepikt, waaruit af te leiden is wat de situatie is:

"Orthopedisch onderzoek gaf een verhoogde flexibiliteit van dig III links voor in het gewricht van MCII en de proximale phalanx. Bij de rechter ondervoet was dit hetzelfde beeld, echter alleen bij dig V. Beide gewrichten crepitatie voelbaar. Röntgenologisch kan ik niet zo veel zien, maar misschien jij wel? Is dit een specifiek probleem waar mogelijk een andere therapie voor is dan slechts nsaid en voer/supplementen?"

Ze legde mij uit dat er (nog) nauwelijks sprake is van artrose. En dat ze dus met de specialist wil afstemmen wat de beste aanpak is voor dit probleem. Het lijkt erop dat we voorlopig met pijnstilling en supplementen aan de slag moeten. Tegelijkertijd moeten we de belasting op de voorpoten zoveel mogelijk beperken. Gewoon wandelen is prima, maar geen balspelletjes meer en zo min mogelijk (uit de auto) laten springen. Ik vrees dat we het mantrailen ook op onze buik kunnen schrijven, want hij trekt dan vol kracht aan de lijn. Maar er zijn wel andere leuke activiteiten te bedenken om samen te doen. De voeten zullen nu altijd een aandachtspunt blijven.

Ik ben benieuwd wat de specialist nog aan de uitleg van de arts toe te voegen heeft.

natalie schreef: De voeten zullen nu altijd een aandachtspunt blijven.

Ik ben benieuwd wat de specialist nog aan de uitleg van de arts toe te voegen heeft.

Wat jammer zeg, zeker dat je er leuke activiteiten om moet laten.

Fijn dat je ons op de hoogte houdt!

Wat voor effect zou amputatie hebben? Hij is nog hartstikke jong toch? Als amputatie (na revalidatie) een goede oplossing zou zijn waarbij hij wél nog die dingen zou kunnen zou voor mij de keus snel gemaakt zijn. Ik zou dat toch ook vragen aan de specialist.

Wel enorm balen hoor dit

Rebble schreef:Wat voor effect zou amputatie hebben? Hij is nog hartstikke jong toch? Als amputatie (na revalidatie) een goede oplossing zou zijn waarbij hij wél nog die dingen zou kunnen zou voor mij de keus snel gemaakt zijn. Ik zou dat toch ook vragen aan de specialist.

Wel enorm balen hoor dit

Ja, eigenlijk was dat ook mijn eerste gedachte. Ik wil hem graag een pijnvrije toekomst geven. En ik laat liever een jonge hond opereren (hij is net 3 jaar geworden) dan dat het over een aantal jaar misschien alsnog moet. Ik ga even wat vragen op een briefje schrijven, want zodra die specialist belt vergeet ik gegarandeerd weer van alles

ik weet niet of het wat is, maar op maat gemaakte schoentjes als je gaat wandelen of iets dergelijks? je zou dan eens contact op kunnen met orthopedieren. zij maken orthopedisch op maat gemaakte schoenen, braces en andere hulpmiddelen voor dieren.

natalie schreef:Ik ben meegenomen in de mailwisseling tussen de dierenarts en de specialist. Ik heb even de belangrijkste alinea eruit gepikt, waaruit af te leiden is wat de situatie is:

"Orthopedisch onderzoek gaf een verhoogde flexibiliteit van dig III links voor in het gewricht van MCII en de proximale phalanx. Bij de rechter ondervoet was dit hetzelfde beeld, echter alleen bij dig V. Beide gewrichten crepitatie voelbaar. Röntgenologisch kan ik niet zo veel zien, maar misschien jij wel? Is dit een specifiek probleem waar mogelijk een andere therapie voor is dan slechts nsaid en voer/supplementen?"

Ze legde mij uit dat er (nog) nauwelijks sprake is van artrose. En dat ze dus met de specialist wil afstemmen wat de beste aanpak is voor dit probleem. Het lijkt erop dat we voorlopig met pijnstilling en supplementen aan de slag moeten. Tegelijkertijd moeten we de belasting op de voorpoten zoveel mogelijk beperken. Gewoon wandelen is prima, maar geen balspelletjes meer en zo min mogelijk (uit de auto) laten springen. Ik vrees dat we het mantrailen ook op onze buik kunnen schrijven, want hij trekt dan vol kracht aan de lijn. Maar er zijn wel andere leuke activiteiten te bedenken om samen te doen. De voeten zullen nu altijd een aandachtspunt blijven.

Ik ben benieuwd wat de specialist nog aan de uitleg van de arts toe te voegen heeft.

Ik ben niet medisch onderlegd, dus bovenstaande zegt mij niets, ik zou dan alleen willen weten of amputatie van een teen het probleem weg neemt, en de hond wel gewoon van alles kan ondernemen weer.

Alle andere activiteiten waar nu de rem op zou moeten vanwege de kwantiteit, dat heb ik bij diagnose van mij hond met een ander issue deels geaccepteerd, en voor een deel oplossingen voor gezocht.
Dus in en uit de auto springen, was een plank voor, traplopen bij mij deels noodzakelijk, daar had ik een plank voor gemaakt met anti slip zodat hij makkelijk op en af de buitentrap kon, spelen met de bal werd wat geconditioneerd (in plaats van achter de bal aangaan en terwijl bal en hond in beweging waren dit onder controle gaan houden door wel wat weg te gooien maar de hond pas te laten gaan als de bal stil lag, daarmee voorkom je rare bewegingen als een bal gaat stuiteren en de abrupte stopbewegingen voorkom je ook omdat de hond al ziet waar hij heen moet en zelf al inhoudt bij het op willen gaan pakken van het object.)
Meer zwemmen als de hond daar van houdt is dat mooi meegenomen, ik gooide dan ook veel balletje in het water en in het water is de belasting minder groot vanwege minder weerstand op de voeten, dus en lol omdat bal ophalen leuk werd bevonden, en geen nadeel voor het lichaam, maar wel goede training voor veel spieren, die dus weer meer op kunnen gaan vangen als op andere plekken de weerstand wat minder is.
Ik heb dus niet altijd alles afgekapt wat de dierenarts adviseerde om de gezondheid en kwantiteit dus te verlengen, kwaliteit en dingen doen die ze leuk vinden om te doen vond ik dan weer belangrijker, en vaak dus aangepast, en soms deed ik wel dingen die niet goed waren, maar waar de hond altijd zoveel lol in had, bij ons was dat pakwerk, af en toe mocht hij dus wel even zijn gang gaan daarin... en dat ging vaak ok, en soms dacht ik na een dag oeps toch te veel belasting, maar dat woog dan weer niet op tegen de blije bek op het moment van even zijn ding kunnen doen, vond ik dan. Dus dat is een afweging en beslissing die je zelf moet maken.
En zelf gaf ik dan een keer wat extra pijnstilling en bouwde daarna weer af. Was wel een zaak van de balans erin zien te houden, ik vond het af en toe ok en kon ook in een bepaalde periode nog pijnstiling weer afbouwen toen ik continue pijnstilling moest gaan geven heb ik het ook niet meer zover laten komen maar vond ik wel nog steeds dat het even spelen met een bal moest gebeuren, omdat de hond er ook zoveel lol in had.
Lol en kwaliteit van leven woog voor mij zwaarder dan alles inperken en niet meer doen omdat dat als advies werd gegeven en dat de levensduur langer zou zijn, omdat er minder klachten zouden zijn.

blondie schreef:

natalie schreef:Ik ben meegenomen in de mailwisseling tussen de dierenarts en de specialist. Ik heb even de belangrijkste alinea eruit gepikt, waaruit af te leiden is wat de situatie is:

"Orthopedisch onderzoek gaf een verhoogde flexibiliteit van dig III links voor in het gewricht van MCII en de proximale phalanx. Bij de rechter ondervoet was dit hetzelfde beeld, echter alleen bij dig V. Beide gewrichten crepitatie voelbaar. Röntgenologisch kan ik niet zo veel zien, maar misschien jij wel? Is dit een specifiek probleem waar mogelijk een andere therapie voor is dan slechts nsaid en voer/supplementen?"

Ze legde mij uit dat er (nog) nauwelijks sprake is van artrose. En dat ze dus met de specialist wil afstemmen wat de beste aanpak is voor dit probleem. Het lijkt erop dat we voorlopig met pijnstilling en supplementen aan de slag moeten. Tegelijkertijd moeten we de belasting op de voorpoten zoveel mogelijk beperken. Gewoon wandelen is prima, maar geen balspelletjes meer en zo min mogelijk (uit de auto) laten springen. Ik vrees dat we het mantrailen ook op onze buik kunnen schrijven, want hij trekt dan vol kracht aan de lijn. Maar er zijn wel andere leuke activiteiten te bedenken om samen te doen. De voeten zullen nu altijd een aandachtspunt blijven.

Ik ben benieuwd wat de specialist nog aan de uitleg van de arts toe te voegen heeft.

Ik ben niet medisch onderlegd, dus bovenstaande zegt mij niets, ik zou dan alleen willen weten of amputatie van een teen het probleem weg neemt, en de hond wel gewoon van alles kan ondernemen weer.

Ik pik even dit stukje van de quote eruit, want hier gaat het mij om inderdaad. Ik vind het geen probleem om onze activiteiten samen aan te passen en om voorzieningen te treffen, zoals een loopplank (die we toch nog hebben uit zijn puppytijd). Maar als een teenamputatie alle problemen oplost en Jip dan helemaal geen pijn meer heeft, dan leg ik die optie niet direct naast mij neer.

natalie schreef:

blondie schreef:

natalie schreef:Ik ben meegenomen in de mailwisseling tussen de dierenarts en de specialist. Ik heb even de belangrijkste alinea eruit gepikt, waaruit af te leiden is wat de situatie is:

"Orthopedisch onderzoek gaf een verhoogde flexibiliteit van dig III links voor in het gewricht van MCII en de proximale phalanx. Bij de rechter ondervoet was dit hetzelfde beeld, echter alleen bij dig V. Beide gewrichten crepitatie voelbaar. Röntgenologisch kan ik niet zo veel zien, maar misschien jij wel? Is dit een specifiek probleem waar mogelijk een andere therapie voor is dan slechts nsaid en voer/supplementen?"

Ze legde mij uit dat er (nog) nauwelijks sprake is van artrose. En dat ze dus met de specialist wil afstemmen wat de beste aanpak is voor dit probleem. Het lijkt erop dat we voorlopig met pijnstilling en supplementen aan de slag moeten. Tegelijkertijd moeten we de belasting op de voorpoten zoveel mogelijk beperken. Gewoon wandelen is prima, maar geen balspelletjes meer en zo min mogelijk (uit de auto) laten springen. Ik vrees dat we het mantrailen ook op onze buik kunnen schrijven, want hij trekt dan vol kracht aan de lijn. Maar er zijn wel andere leuke activiteiten te bedenken om samen te doen. De voeten zullen nu altijd een aandachtspunt blijven.

Ik ben benieuwd wat de specialist nog aan de uitleg van de arts toe te voegen heeft.

Ik ben niet medisch onderlegd, dus bovenstaande zegt mij niets, ik zou dan alleen willen weten of amputatie van een teen het probleem weg neemt, en de hond wel gewoon van alles kan ondernemen weer.

Ik pik even dit stukje van de quote eruit, want hier gaat het mij om inderdaad. Ik vind het geen probleem om onze activiteiten samen aan te passen en om voorzieningen te treffen, zoals een loopplank (die we toch nog hebben uit zijn puppytijd). Maar als een teenamputatie alle problemen oplost en Jip dan helemaal geen pijn meer heeft, dan leg ik die optie niet direct naast mij neer.

Nee dat zou ik ook niet doen. In een eerdere reactie zei ik ook dat bij mijn hond die de teen had gebroken op voorhand eigenlijk werd gezegd dat de teen geamputeerd moest worden, vanwege mogelijke problemen later. Maar toen we een jaar verder waren was het niet aan de orde en kwam hun voorspelling gelukkig niet uit, omdat het toch goed was hersteld.
Had zij toch om de haverklap gaan manken, en pijn aangegeven, dan had ik geweten waar het vandaan kwam en uiteraard zou ik dan alsnog hebben gekozen voor een teenamputatie zodat ze in ieder geval pijnvrij verder door het leven kon gaan.

In het bovenste stukje en mijn veel te uitgebreide reactie reageerde ik meer over het feit dat vaak een da zegt dat je een hond vanwege een bepaalde kwaal zo min mogelijk mag/moet belasten, soms gaan mensen daar heel strak op lopen en dan denk ik, gut.. wat voor lol heeft zo'n dier dan nog als ze in alles beperkt gaan worden. Zo bedoelde ik het.

Maar als een ingreep dan het resultaat heeft dat de hond wel weer alles pijnvrij kan doen, dan is de keuze om de ingreep te laten uitvoeren wel makkelijker gemaakt.