Het HondenForum

HillieS schreef:Lekker rustig aan dan maar.
Enig idee wanneer je de uitslag krijgt?

Over een week of anderhalf/twee.

Zamunda schreef:

HillieS schreef:Lekker rustig aan dan maar.
Enig idee wanneer je de uitslag krijgt?

Over een week of anderhalf/twee.

Succes met afwachten dan maar!

Wat een zorgen. Verwen haar maar lekker. Zal voor jullie duimen

Verstuurd vanaf mijn SM-G930F met Tapatalk

Oh bah wat spannend! Duimen draaien voor een goede uitslag. En verwen je meisje nu maar even extra

Bedankt .

nomo schreef:Oh bah wat spannend! Duimen draaien voor een goede uitslag. En verwen je meisje nu maar even extra

Het meisje voelt zich vooral vreselijk zielig en mishandeld . Het begon gisteravond al: geen koekje na het voeren van de katten, geen koekje voor het slapen gaan.... Die beteuterde gezichten . Vanmorgen weer geen koekje na het voeren van de katten, ook geen koekje na het poepen én geen ontbijt . Vervolgens natuurlijk boos op mij dat ik haar zo liet bepotelen en prikken door vreemden (en omdat ze geen andere honden mocht uitkafferen nadat ze net uit de narcose was) ... En nu wéér geen koekjes na het voeren van de katten, geen kluifje toen we gingen eten én nog geen avondeten . Als klap op de vuurpijl ging baas aléén met Willem wandelen zielig dokter !! Ze vloog zowat door het raam toen ze ze voorlangs zag lopen . Daarna ging de baas nog even met haar naar de weg, om binnen een minuut weer terug te zijn: mevrouw vond het te nat .

Lang verhaal kort: ze voelt zich totaal niet verwend maar vooral vreselijk mishandeld . Ik geloof dat ze me een ontaarde hondenmoeder vindt .

Ik heb zitten janken toen Isa gesteriliseerd werd. Ik vind het vreselijk.

arme arme Laïs, vooral dat koekje na het poepen, dat kan toch niet overgeslagen worden

Ik heb er nooit bij nagedacht dat als je hond onder narcose gebracht wordt deze dat vervelend zou vinden tot jouw bericht gelukkig heb ik ook nooit ondervonden dat mijn hond er last van had. Nu ben ik aan het nadenken of ik in de toekomst er wat mee moet.

Sterkte met wachten op de uitslag, duimen draaien dat het een epulide is, niet leuk maar wel onschuldig

Dankje Annemarie.

sjm schreef:Ik heb zitten janken toen Isa gesteriliseerd werd. Ik vind het vreselijk.

Ah, nou we verkeren in goed gezelschap .

nomo schreef: arme arme Laïs, vooral dat koekje na het poepen, dat kan toch niet overgeslagen worden

. . Dat is een serieuze zaak ja, beetje de draak lopen steken met ons poepkoekje .

Stapper schreef:Ik heb er nooit bij nagedacht dat als je hond onder narcose gebracht wordt deze dat vervelend zou vinden tot jouw bericht gelukkig heb ik ook nooit ondervonden dat mijn hond er last van had. Nu ben ik aan het nadenken of ik in de toekomst er wat mee moet.

Oeps . Beetje ontaard, vind je niet ?

Lunatic schreef:Sterkte met wachten op de uitslag, duimen draaien dat het een epulide is, niet leuk maar wel onschuldig

Daar duimen we inderdaad voor!

Sterkte met wachten, dat lijkt me ook verschrikkelijk. Maar voor nu is ze in ieder geval weer wakker

Een hond bij de dierenarts achterlaten vind ik afschuwelijk en dat onder narcose gaan ook en dan krijg je zo'n heel zielig, duizelig , misselijk en kwijlend hondje terug Flootje is dan echt vreselijk zielig Die kan je dan heel goed in de watten leggen en verwennen. Ik ben dan zooo blij dat ik haar terug heb

Lais Ligt er lekker warm bij op de foto's Ik hoop dat je een goede uitslag krijgt waarmee je haar nog lang en happy bij je kan houden. Spannend!

Nou even een update. De uitslag was gelukkig de beste van de mogelijke uitslagen: het is een (goedaardige) epulide . Nou had ik dat wel verwacht gezien het uiterlijk (maar alsnog was het een opluchting natuurlijk), maar het onverwachte zat hem in het vervolg...

De DA van de kliniek belde om de benodigde operatie door te spreken. Ze had overlegd met een specialist en zei dat na het verwijderen een dusdanig grote wond zou overblijven dat er plastieken nodig waren. Een flap vanaf de lip en een flap vanaf het verhemelte. Op mijn vraag in hoeverre ze hier ervaring mee had en ze het vertrouwen had in dat ze het zou kunnen antwoordde ze dat ze nog nooit een flap vanaf het verhemelte had gemaakt maar er wel vertrouwen in had dat ze het zou kunnen. Ik gaf aan dat ik er even over na wilde denken en de afweging ging maken of we dan toch naar een specialist zouden gaan.
Na een paar dagen besloten om toch naar een specialist te gaan (andere dan die zij gebeld had) en man man man wat ben ik daar blij mee! De specialist gaf aan dat het gezwel op zich wel weggehaald moet worden op een gegeven moment, maar dat daar nu nog geen noodzaak toe was. Vooral ook omdat de epulide ontstaat vanuit een chronische ontsteking en ook na verwijdering de kans heel groot is dat het terugkomt. Zo kun je dus bezig blijven met verwijderen en is het dus eigenlijk beter om zo lang mogelijk te wachten (en de volgende keer dus ook weer). Ohja van ingewikkelde plastieken zag hij al helemaal de noodzaak niet, ook niet als het straks groter is als hij het gaat verwijderen, het kan gewoon open blijven en zo helen...
Advies is elke maand zelf even een foto maken zodat we de ontwikkeling/groei goed in de gaten kunnen houden. Als het anderhalf keer zo groot is als dat het nu is is het een mooi moment om te opereren.

Kortom: onwijs blij dat we naar de specialist gegaan zijn en voorlopig hoeft ze dus niet onder het mes .

Dat zijn de fijne berichten

Wat fijn!

Zamunda schreef:Nou even een update. De uitslag was gelukkig de beste van de mogelijke uitslagen: het is een (goedaardige) epulide . Nou had ik dat wel verwacht gezien het uiterlijk (maar alsnog was het een opluchting natuurlijk), maar het onverwachte zat hem in het vervolg...

De DA van de kliniek belde om de benodigde operatie door te spreken. Ze had overlegd met een specialist en zei dat na het verwijderen een dusdanig grote wond zou overblijven dat er plastieken nodig waren. Een flap vanaf de lip en een flap vanaf het verhemelte. Op mijn vraag in hoeverre ze hier ervaring mee had en ze het vertrouwen had in dat ze het zou kunnen antwoordde ze dat ze nog nooit een flap vanaf het verhemelte had gemaakt maar er wel vertrouwen in had dat ze het zou kunnen. Ik gaf aan dat ik er even over na wilde denken en de afweging ging maken of we dan toch naar een specialist zouden gaan.
Na een paar dagen besloten om toch naar een specialist te gaan (andere dan die zij gebeld had) en man man man wat ben ik daar blij mee! De specialist gaf aan dat het gezwel op zich wel weggehaald moet worden op een gegeven moment, maar dat daar nu nog geen noodzaak toe was. Vooral ook omdat de epulide ontstaat vanuit een chronische ontsteking en ook na verwijdering de kans heel groot is dat het terugkomt. Zo kun je dus bezig blijven met verwijderen en is het dus eigenlijk beter om zo lang mogelijk te wachten (en de volgende keer dus ook weer). Ohja van ingewikkelde plastieken zag hij al helemaal de noodzaak niet, ook niet als het straks groter is als hij het gaat verwijderen, het kan gewoon open blijven en zo helen...
Advies is elke maand zelf even een foto maken zodat we de ontwikkeling/groei goed in de gaten kunnen houden. Als het anderhalf keer zo groot is als dat het nu is is het een mooi moment om te opereren.

Kortom: onwijs blij dat we naar de specialist gegaan zijn en voorlopig hoeft ze dus niet onder het mes .

Oh dat wist ik helemaal niet. Of ik heb het niet goed onthouden. Bij Gol is er ook een aantal jaar geleden een epulide verwijderd, ik heb hem nog in een potje (geen idee waarom ).

Fijn dat de operatie minder heftig zal zijn als je dacht en dat het nog niet gelijk hoeft!

Goed nieuws

Fijn zeg!!

da's nog eens een andere invalshoek
fijn dat ze niet weer onder het mes hoeft

goed nieuws

Dat zijn de betere berichten, mooi zo!

Goed nieuws

Leuk!

Ik voel me altijd onvolledig als er 1 op de operatietafel ligt.
Laatste was Runar, met die heb ik er wel vertrouwen in (al duurde het vorige keer erg lang vooraleer hij begon te ademen na verdoving, moeten helpen met be ademen dan) maar bij ophalen zat hij bij een dierenarts op schoot in de praktijkruimte

Binnenkort moet de jongste waarschijnlijk geopereerd worden, dat wordt minder met wakker worden vrees ik. Gisteren werd ze ook verdoofd, het blijft grappig dat zelfs verdoofd, ze weigert haar bal los te laten

Bedankt allemaal, wij zijn ook echt onwijs opgelucht dat het zo kan en zijn heel erg blij dat we op eigen initiatief toch naar de specialist zijn gegaan. Als het eenmaal zover is dat het toch geopereerd moet worden zal ik haar ook met vertrouwen naar de specialist brengen.

Gollum schreef:Oh dat wist ik helemaal niet. Of ik heb het niet goed onthouden. Bij Gol is er ook een aantal jaar geleden een epulide verwijderd, ik heb hem nog in een potje (geen idee waarom ).

Fijn dat de operatie minder heftig zal zijn als je dacht en dat het nog niet gelijk hoeft!

Nou ik wist het dus ook niet en DA nummer 1 had daar ook niks over gezegd . Doet mijn vertrouwen in dierenartsen geen goed in elk geval...
Maar je moet de plek dus zelf ook goed in de gaten houden na de operatie (gewoon eens in de maand ofzo) om te kijken of er weer een bult ontwikkelt, dus misschien toch eens een kritische blik in Gol's bekkie werpen.

maart schreef:Ik voel me altijd onvolledig als er 1 op de operatietafel ligt.
Laatste was Runar, met die heb ik er wel vertrouwen in (al duurde het vorige keer erg lang vooraleer hij begon te ademen na verdoving, moeten helpen met be ademen dan) maar bij ophalen zat hij bij een dierenarts op schoot in de praktijkruimte

Binnenkort moet de jongste waarschijnlijk geopereerd worden, dat wordt minder met wakker worden vrees ik. Gisteren werd ze ook verdoofd, het blijft grappig dat zelfs verdoofd, ze weigert haar bal los te laten

Aaah . Met wakker worden waren we erbij en vond ik dat ze maar lekker rustig wakker moest worden... daar dacht Lais anders over. Die wilde per sé opstaan en lopen (terwijl dat echt nog helemaal niet kon), klojo. Sterkte met de aankomende operatie .

Wat fijn deze update zeg, nu maar hopen dat de epudinges niet te snel gaat groeien, is er ook een kans dat het eventueel gaat slinken en/of verdwijnen?

Ptje schreef:Wat fijn deze update zeg, nu maar hopen dat de epudinges niet te snel gaat groeien, is er ook een kans dat het eventueel gaat slinken en/of verdwijnen?

Afgezien van een medisch wonder niet helaas, gelukkig is het wel heel traag gegroeid dus ik hoop dat dat zo blijft. Ik denk wel dat ze binnen een jaar ervoor onder het mes moet, maar dat is dan toch al gewonnen. Ik moet nog wel een soort vingertandenpoetsding kopen, ivm de onderliggende ontsteking zou dat eventueel kunnen helpen.