Het HondenForum

Rosita Compagner schreef:Je kunt haar een chipje suprelorin geven? Dan kun je een jaartje zien wat je krijgt. Uiteindelijk werkt hij uit en ben je terug bij de uitgangspositie. In dierentuinen doen ze niet anders

Ik heb nooit geweten/bedacht dat dit ook bij teven kan.

Ik vind het ook een waar dilemma. Het lijkt erop dat Millie binnenkort weer loops wordt en dat betekent dat er nu weer amper 5 maanden tussen zit, en ze dus veel vaker loops zal zijn dan ik had gehoopt Ik vind het echt wel een lastige periode, zo in de drukke stad waar je altijd honden tegenkomt, die haar dan lastig vallen en waar zij erg onzeker van wordt. Ook bloed ze best veel, dus ik kan haar niet zomaar ergens mee naartoe nemen (in het OV alleen al zou best vervelend zijn).

Hoe dan ook, ik vind castreren ook niks. Ik ben bang voor BMO, maar ook voor een operatie en voor incontinentie of vreselijke vacht.

In jouw geval, als ik lees hoe Pom is, zou ik het denk ik niet doen.

Ik kan nergens wat vinden over suprelorin voor teven. Heeft iemand een linkje of ervaring?

Je zou ook nog kunnen overwegen om de reu te laten steriliseren, dus geen ballen eraf maar de zaadleider doorknippen/ afbinden.

Gollum schreef:Je zou ook nog kunnen overwegen om de reu te laten steriliseren, dus geen ballen eraf maar de zaadleider doorknippen/ afbinden.

Dat kan dus ook met de teef. Wat ik eerder al schreef. Dan gaat alleen ook de baarmoeder er uit. Das fijn want kan die ook niet ontsteken. Eierstokken blijven zitten dus hormonaal veranderd er niks.

OSS ovary sparing spay
https://m.facebook.com/groups/457912764294115

crutz schreef:

Gollum schreef:Je zou ook nog kunnen overwegen om de reu te laten steriliseren, dus geen ballen eraf maar de zaadleider doorknippen/ afbinden.

Dat kan dus ook met de teef. Wat ik eerder al schreef. Dan gaat alleen ook de baarmoeder er uit. Das fijn want kan die ook niet ontsteken. Eierstokken blijven zitten dus hormonaal veranderd er niks.

OSS ovary sparing spay
https://m.facebook.com/groups/457912764294115

Het nadeel bij allebei is alleen dat ze nog wel gedekt willen worden of willen dekken. Hoe gaat dat dan als je van huis bent? Daar kan ook van alles mis mee gaan toch?

Dat vind ik geen optie idd, dan moet hij alsnog uit logeren. ‘Geen kans op een nest’ is niet een van de voordelen voor mij, daar ben ik namelijk totaal niet bang voor.

Gollum schreef:

crutz schreef:

Gollum schreef:Je zou ook nog kunnen overwegen om de reu te laten steriliseren, dus geen ballen eraf maar de zaadleider doorknippen/ afbinden.

Dat kan dus ook met de teef. Wat ik eerder al schreef. Dan gaat alleen ook de baarmoeder er uit. Das fijn want kan die ook niet ontsteken. Eierstokken blijven zitten dus hormonaal veranderd er niks.

OSS ovary sparing spay
https://m.facebook.com/groups/457912764294115

Het nadeel bij allebei is alleen dat ze nog wel gedekt willen worden of willen dekken. Hoe gaat dat dan als je van huis bent? Daar kan ook van alles mis mee gaan toch?

Onze reu met een vasectomie heeft jaren met een intacte teef gelopen. Nooit gescheiden met de loopsheden. De eerste jaren woonde ik hier ook nog niet en waren ze meer alleen dan nu. Ook nooit overmatige interesse tijdens de loopsheden. Ook nu niet als de andere dames hier op terrein loops zijn.

Nee we laten het zoals t is en hij gaat gewoon uit logeren zolang t nodig is.

Leonie. schreef:Ik kan nergens wat vinden over suprelorin voor teven. Heeft iemand een linkje of ervaring?

\

Die zijn er volgens mij niet, linkjes. Ervaring heb je in dierentuinen en ik weet dat er wel poezen (als in vrouwelijke katten) behandeld worden.

Dit is wat het doet
De GnRH-agonist, desloreline, werkt door het onderdrukken van de functie van de hypofysegonaden-as
indien toegediend in een lage, voortdurende dosis. De onderdrukking resulteert in het
falen van behandelde dieren om follikelstimulerend hormoon (FSH) en luteïniserend hormoon (LH),
de hormonen die verantwoordelijk zijn voor het in stand houden van vruchtbaarheid te synthetiseren
en/of af te geven. De voortdurende lage dosis desloreline zal de functionaliteit van mannelijke
voortplantingsorganen, het libido en de spermatogenese en de plasmatestosteronspiegels, vanaf 4-
6 weken na implantatie, verminderen.

Gollum schreef:Je zou ook nog kunnen overwegen om de reu te laten steriliseren, dus geen ballen eraf maar de zaadleider doorknippen/ afbinden.

Ik kon destijds niemand vinden die dat wilde doen.

Ik vind het ook maar een moeilijk iets. Ik weet de vele nadelen maar in de praktijk zie ik toch vooral heel leuke honden na castratie. Ze zijn iets minder mooi, maarja, of dat nu het belangrijkste is.
En qua risico's kom ik er ook gewoon niet uit, de één zegt dit, de ander zegt dat. Ik denk er ook serieus over te gaan castreren.
Niet omdat er een risico op dekken is maar wel omdat ik er geen zin meer heb in dat Manu zo vaak gegrepen wordt alleen maar door al die mannelijkheid tussen zijn achterpoten en de machoheerschappij die erbij hoort. Ik ben nu eenmaal gebonden aan het weekend en drukkere losloopgebieden dus ik kan niet veel anders dan dan lopen.

Ik vind het zo lastig een knoop door te hakken want de nadelen zijn ook wel... nadelig

Manuma schreef:Ik vind het ook maar een moeilijk iets. Ik weet de vele nadelen maar in de praktijk zie ik toch vooral heel leuke honden na castratie. Ze zijn iets minder mooi, maarja, of dat nu het belangrijkste is.
En qua risico's kom ik er ook gewoon niet uit, de één zegt dit, de ander zegt dat. Ik denk er ook serieus over te gaan castreren.
Niet omdat er een risico op dekken is maar wel omdat ik er geen zin meer heb in dat Manu zo vaak gegrepen wordt alleen maar door al die mannelijkheid tussen zijn achterpoten en de machoheerschappij die erbij hoort. Ik ben nu eenmaal gebonden aan het weekend en drukkere losloopgebieden dus ik kan niet veel anders dan dan lopen.

Ik vind het zo lastig een knoop door te hakken want de nadelen zijn ook wel... nadelig

Helaas kan dat gegrepen worden ook juist erger worden na de castratie

sbientje schreef:Nee we laten het zoals t is en hij gaat gewoon uit logeren zolang t nodig is.

Heb je geen mogelijkheid om te scheiden als je er niet bent?

Het is nooit leuk loopse teef en intacte reu in huis op de "hoogtijdagen" dan verzuchten we hier ook dat we het nooooit meer willen. Maar met mijn vorige honden (teef en reu intact) heb ik het altijd "gered" en toen woonde ik nog alleen. Ik liet ze altijd samen uit, ook tijdens loopsheid, ze bleven bij elkaar zo lang het kon, en als ik weg moest gingen ze apart in de dekrijpe periode.
En nu hebben we het weer, Aki is intact en Jol ook. Ze zijn uit elkaar te sturen als we erbij zijn, en als we van huis gaan gaan ze apart. De reu joelt niet de boel bij elkaar, heeft uiteraard wel de drang om erop te klimmen, net als dat de teef er voor klaar gaat staan maar het is goed te sturen (vooralsnog) hier.

En Jol vind ik gewoonweg te oud om te laten helpen, en bij Aki zie ik de noodzaak niet om hem te castreren.

crutz schreef:

Manuma schreef:Ik vind het ook maar een moeilijk iets. Ik weet de vele nadelen maar in de praktijk zie ik toch vooral heel leuke honden na castratie. Ze zijn iets minder mooi, maarja, of dat nu het belangrijkste is.
En qua risico's kom ik er ook gewoon niet uit, de één zegt dit, de ander zegt dat. Ik denk er ook serieus over te gaan castreren.
Niet omdat er een risico op dekken is maar wel omdat ik er geen zin meer heb in dat Manu zo vaak gegrepen wordt alleen maar door al die mannelijkheid tussen zijn achterpoten en de machoheerschappij die erbij hoort. Ik ben nu eenmaal gebonden aan het weekend en drukkere losloopgebieden dus ik kan niet veel anders dan dan lopen.

Ik vind het zo lastig een knoop door te hakken want de nadelen zijn ook wel... nadelig

Helaas kan dat gegrepen worden ook juist erger worden na de castratie

Ja exact, daar ben ik dus ook bang voor.
Zo erg is het nu allemaal ook weer niet. Maar ik word er gewoon zo moe van soms. Dat is ook niet helemaal eerlijk want hij is best wel een lieve reu. Ik weet het gewoon niet
Ik vind hem zo prachtig. Maarja, als ik zie hoe vriendinnen onbezorgd kunnen wandelen met hun gecastreerde honden.. Manu vindt zichzelf heel wat en straalt dat uit. Hij is gelukkig wel kalm. Maar hij wordt, vooral als ie iets anders aan het doen is of aangelijnd is, heel regelmatig gegrepen. Met veel kabaal en vrijwel nooit bloed. Maar toch, ik loop niet lekker.

crutz schreef:

Manuma schreef:Ik vind het ook maar een moeilijk iets. Ik weet de vele nadelen maar in de praktijk zie ik toch vooral heel leuke honden na castratie. Ze zijn iets minder mooi, maarja, of dat nu het belangrijkste is.
En qua risico's kom ik er ook gewoon niet uit, de één zegt dit, de ander zegt dat. Ik denk er ook serieus over te gaan castreren.
Niet omdat er een risico op dekken is maar wel omdat ik er geen zin meer heb in dat Manu zo vaak gegrepen wordt alleen maar door al die mannelijkheid tussen zijn achterpoten en de machoheerschappij die erbij hoort. Ik ben nu eenmaal gebonden aan het weekend en drukkere losloopgebieden dus ik kan niet veel anders dan dan lopen.

Ik vind het zo lastig een knoop door te hakken want de nadelen zijn ook wel... nadelig

Helaas kan dat gegrepen worden ook juist erger worden na de castratie

Heb ik ook al eerder gezegd, mijn DA met Finn destijds adviseerde tegen castreren juist om die reden dat hij dan wellicht meer lastig zou worden gevallen.
@Manuma, jouw reu zoekt het ook niet op, is geen patser, dus met castreren loop je het risico dat nog wat meer reuen op hem af gaan komen en dat is nu juist wat je wilt voorkomen.

Mijn intacte reu wordt nooit gegrepen, echt nooit. Zelf is ie soms erg vervelend tegen ongecastreerde, zachtaardige puberreuen. Hoewel ik hoop dat dat minder gaat worden als ie ouder wordt, omdat ie zichzelf dan niet meer zo hoeft te bewijzen (hij is nu hoogstens net vier geworden).

Verder zoekt ie geen gedoe met ongecastreerde reuen, maar gecastreerde reuen kan hij dan weer erg vervelend tegen doen. Lange tijd kon hij die verlekkerd nalopen, heel ver weg, dan luisterde hij voor geen meter meer. Dat gaat nu beter, maar hij wil nog weleens op ze rijden. Dus eigenlijk kom ik dan weer liever ongecastreerde dan gecastreerde reuen tegen, behalve als ie aan de lijn is, dan roepen volle reuen spanning bij hem op.

't Is ook altijd wat met reuen, het een heeft net zoveel nadelen als het ander. Toch denk ik dat gecastreerde reuen over het algemeen wel makkelijker zijn, en dat zou ook zeker voor mijn eigen reu gelden. Maar ja, inderdaad, die nadelen... en je weet niet hoe het uit gaat pakken.

Ik vind het moeilijk omdat als hij los loopt er eigenlijk nooit veel aan de hand is. Terwijl hij best wel kan patsen hoor. Hij vindt ook altijd dat hij onrust moet beheren en in goed ebanen moet leiden wat ik heel irritant vind. Patsen als in op afstand groot maken. Gelukkig niet op de stramme manier zoals hier weleens beschreven wordt.
Kijk, ik krijg hem gewoon nooit onder appèl zoals ik hier vaak lees. Zo kundig ben ik gewoon niet.
Maar het zijn juist de momenten dat hij aangelijnd is of als hij voor zichzelf bezig is. Reuen van rond zijn leeftijd pakken hem regelmatig Met 95% van de honden gaat het prima en met teven en gecastreerde reuen is het vaak dikke mik. Teven altijd eigenlijk.
Dat zelfverzekerde heeft natuurlijk ook veel voordelen.. Pfff ik vind het maar lastig.

Manuma schreef: Kijk, ik krijg hem gewoon nooit onder appèl zoals ik hier vaak lees. Zo kundig ben ik gewoon niet.

Ik krijg mijn reu ook niet onder appèl en dat zal er ook wel nooit meer van echt van komen (met alle misère die daarbij komt kijken ).

Maar ik ben nu wel zover dat als ik lees hoe strak sommige honden luisteren, en dat de bazen dan nog commentaar durven hebben, ik denk: ja lekker makkelijk, met je baasgerichte hond/herder. Zullen we een weekje ruilen

Met andere woorden: het ligt niet aan mij maar aan m'n hond

Manuma schreef: Niet omdat er een risico op dekken is maar wel omdat ik er geen zin meer heb in dat Manu zo vaak gegrepen wordt alleen maar door al die mannelijkheid tussen zijn achterpoten en de machoheerschappij die erbij hoort. Ik ben nu eenmaal gebonden aan het weekend en drukkere losloopgebieden dus ik kan niet veel anders dan dan lopen.

Ik vind het zo lastig een knoop door te hakken want de nadelen zijn ook wel... nadelig

Dit was bij mij ook een van de belangrijkste redenen Lou te laten castreren. Ik werkte op de hondenopvang en Lou is echt een aantal keer te grazen genomen door volle reuen, terwijl hij zelf alleen maar als een doetje stond te staan. Een keer had hij een gat door zijn oor (daarna heb ik hem steeds thuisgelaten). Na zijn castratie heeft hij nooit meer last van andere reuen, ze negeren hem compleet. Lou is gelukkig energiek en heel speels gebleven (en inmiddels al bijna zes, maar nog net een pup soms).

*Wolf* schreef:

Manuma schreef: Kijk, ik krijg hem gewoon nooit onder appèl zoals ik hier vaak lees. Zo kundig ben ik gewoon niet.

Ik krijg mijn reu ook niet onder appèl en dat zal er ook wel nooit meer van echt van komen (met alle misère die daarbij komt kijken ).

Maar ik ben nu wel zover dat als ik lees hoe strak sommige honden luisteren, en dat de bazen dan nog commentaar durven hebben, ik denk: ja lekker makkelijk, met je baasgerichte hond/herder. Zullen we een weekje ruilen

Met andere woorden: het ligt niet aan mij maar aan m'n hond

Nou, inderdaad, ik denk niet dat dat veel met kundigheid te maken heeft hoor
Ik hoef van Taartje ook niet te verwachten dat ik haar onder appel krijg zoals Mila, beter nog, dat hoef ik ook niet van Amy en Amoz te verwachten. Die hebben namelijk ook nog hobby's voor zichzelf en Mila's wereld draait om mij. Dat is compleet andere koek en dus ook een compleet ander verwachtingspatroon.

Ik ben wel blij dat Amoz al gecastreerd was en ik daarover niet meer hoef na te denken. Hij wordt overigens nooit gegrepen door andere reuen en kan het over het algemeen uitstekend met reuen vinden. Hij kan zelf wel af en toe wat vervelend doen tegen onzekere jonge reuen (maakt niet uit of ze wel of niet gecastreerd zijn), maar dat is meer een beetje pesten en uitlokken.

Manuma schreef:Ik vind het moeilijk omdat als hij los loopt er eigenlijk nooit veel aan de hand is. Terwijl hij best wel kan patsen hoor. Hij vindt ook altijd dat hij onrust moet beheren en in goed ebanen moet leiden wat ik heel irritant vind. Patsen als in op afstand groot maken. Gelukkig niet op de stramme manier zoals hier weleens beschreven wordt.
Kijk, ik krijg hem gewoon nooit onder appèl zoals ik hier vaak lees. Zo kundig ben ik gewoon niet.
Maar het zijn juist de momenten dat hij aangelijnd is of als hij voor zichzelf bezig is. Reuen van rond zijn leeftijd pakken hem regelmatig Met 95% van de honden gaat het prima en met teven en gecastreerde reuen is het vaak dikke mik. Teven altijd eigenlijk.
Dat zelfverzekerde heeft natuurlijk ook veel voordelen.. Pfff ik vind het maar lastig.

Ben je dan niet bang dat als dat zelfverzekerde weggaat, dat het gedrag dan dusdanig kan veranderen dat hij wil op andere honden gaat reageren?
En dat de ruzietjes kunnen escaleren zeg maar?
Dat zou wel heel erg zonde zijn.
Anders eens zo'n chip proberen?

Wat ik hier zie is dat ik bij mijn gecastreerde reu geen complete reuen in huis moet halen, dan doet hij heel lelijk. Gecastreerde reutjes kunnen na een blokje om mee naar binnen.

Ja, zeker. Al zie ik dat niet in zijn karakter terug. Maarja dat is het hele lastige eraan, dat zegt niks. Ik neig nog steeds meer naar nee dan naar ja.
Ik vind het namelijk ook belangrijk dat hij Uma's steun en toeverlaat is en ook dat wil ik niet veranderen.
Ik blijf gewoon nadenken tot hij te oud is voor narcose
Jij hebt Xavi ook laten castreren toch? Wat gaf voor jou de doorslag?

Sorry Sabine, ik pik je topic

das niet erg hoor

Manuma schreef:Ja, zeker. Al zie ik dat niet in zijn karakter terug. Maarja dat is het hele lastige eraan, dat zegt niks. Ik neig nog steeds meer naar nee dan naar ja.
Ik vind het namelijk ook belangrijk dat hij Uma's steun en toeverlaat is en ook dat wil ik niet veranderen.
Ik blijf gewoon nadenken tot hij te oud is voor narcose
Jij hebt Xavi ook laten castreren toch? Wat gaf voor jou de doorslag?

Sorry Sabine, ik pik je topic

Tsja als je nou eens wist hoe hij zou zijn na castratie..
Het nadeel van een chip vind ik dan dat men zegt dat het helemaal geen garantie is dat het hetzelfde gedrag toont als na echte castratie.
Dan blijft het alsnog gokken.

Xavi is nog steeds een echte reu.
Wel ooit chemisch gecastreerd geweest.

Ik kan me best voorstellen dat je hond een leuker huisdier is na castratie hoor. Ik ben er niet op tegen verder, maar als het niet hoeft dan doe ik het liever niet. Ik vind het van een reu ook bijna altijd zo vreselijk zonde, zeker in 'mijn' ras. Worden bijna allemaal van die aardappelzakken, en vaak ook nog met zon nietsig temperamentje, dat vind ik echt jammer. Ik vervloek Karel ook weleens als ie weer staat te kwijlen boven een plasje, maar hij ziet er iig mooi uit

Leonie. schreef:

Manuma schreef: Niet omdat er een risico op dekken is maar wel omdat ik er geen zin meer heb in dat Manu zo vaak gegrepen wordt alleen maar door al die mannelijkheid tussen zijn achterpoten en de machoheerschappij die erbij hoort. Ik ben nu eenmaal gebonden aan het weekend en drukkere losloopgebieden dus ik kan niet veel anders dan dan lopen.

Ik vind het zo lastig een knoop door te hakken want de nadelen zijn ook wel... nadelig

Dit was bij mij ook een van de belangrijkste redenen Lou te laten castreren. Ik werkte op de hondenopvang en Lou is echt een aantal keer te grazen genomen door volle reuen, terwijl hij zelf alleen maar als een doetje stond te staan. Een keer had hij een gat door zijn oor (daarna heb ik hem steeds thuisgelaten). Na zijn castratie heeft hij nooit meer last van andere reuen, ze negeren hem compleet. Lou is gelukkig energiek en heel speels gebleven (en inmiddels al bijna zes, maar nog net een pup soms).

Dit merk ik ook heel erg. Skye werd met enige regelmaat aangevallen door niet gecastreerde reuen. Ookal stond hij gewoon niets te doen vlogen ze hem van achter aan.
Nadat hij gecastreerd was merkte ik dat reuen minder op hem reageren, hij minder op niet gecastreerde reuen.

Met teven en gecastreerde reuen ging het altijd perfect en dat is zo gebleven.

Hij is wel aanhankelijker geworden, maar niet angstig of onzeker. Maar dat was hij van te voren ook niet. Hij is ook niet dikker geworden en zijn vacht is er op vooruit gegaan.

Ik weet ook van de nadelen en heb daarom ook getwijfeld. Heb het ook pas gedaan toen hij drie was omdat ik wel wil dat een hond helemaal is uitgegroeid voor ik zoiets doe.
De enige plek waar de nadelen zo worden benadrukt is online. In de praktijk hoor ik alleen positieve dingen.

Afgelopen weekend liepen we met een ridgeback reu die bij alle reuen even zijn punt moest maken. Hij kwam op Skye af, snuffelde en het was klaar. Voor de castratie van Skye had dat wel eens eem aanvaring kunnen worden...

Bij Lou ook gewacht tot hij 3 was, 3,5 denk ik. Hij is er wel dik op geworden (en altijd honger, zo sneu) en zijn vacht is niet zo best meer. Maar goed, het kan veel erger zie ik wel eens.

Als ik terug kon in de tijd had ik het nooit gedaan. Jasper had 1 niet ingedaald bal en was daardoor hyperseksueel. Toen laten castreren en de bal eruit laten halen.
Nu zou ik ervoor gekozen hebben enkel de bal te laten verwijderen die niet was ingedaald.
Hij fluctueert heel erg in gewicht, altijd honger en zn vacht is er niet mooier op geworden. Ergste vind ik wel dat hij er onzekerder van geworden is

*Skye* schreef:

Leonie. schreef:

Manuma schreef: Niet omdat er een risico op dekken is maar wel omdat ik er geen zin meer heb in dat Manu zo vaak gegrepen wordt alleen maar door al die mannelijkheid tussen zijn achterpoten en de machoheerschappij die erbij hoort. Ik ben nu eenmaal gebonden aan het weekend en drukkere losloopgebieden dus ik kan niet veel anders dan dan lopen.

Ik vind het zo lastig een knoop door te hakken want de nadelen zijn ook wel... nadelig

Dit was bij mij ook een van de belangrijkste redenen Lou te laten castreren. Ik werkte op de hondenopvang en Lou is echt een aantal keer te grazen genomen door volle reuen, terwijl hij zelf alleen maar als een doetje stond te staan. Een keer had hij een gat door zijn oor (daarna heb ik hem steeds thuisgelaten). Na zijn castratie heeft hij nooit meer last van andere reuen, ze negeren hem compleet. Lou is gelukkig energiek en heel speels gebleven (en inmiddels al bijna zes, maar nog net een pup soms).

Dit merk ik ook heel erg. Skye werd met enige regelmaat aangevallen door niet gecastreerde reuen. Ookal stond hij gewoon niets te doen vlogen ze hem van achter aan.
Nadat hij gecastreerd was merkte ik dat reuen minder op hem reageren, hij minder op niet gecastreerde reuen.

Met teven en gecastreerde reuen ging het altijd perfect en dat is zo gebleven.

Hij is wel aanhankelijker geworden, maar niet angstig of onzeker. Maar dat was hij van te voren ook niet. Hij is ook niet dikker geworden en zijn vacht is er op vooruit gegaan.

Ik weet ook van de nadelen en heb daarom ook getwijfeld. Heb het ook pas gedaan toen hij drie was omdat ik wel wil dat een hond helemaal is uitgegroeid voor ik zoiets doe.
De enige plek waar de nadelen zo worden benadrukt is online. In de praktijk hoor ik alleen positieve dingen.

Afgelopen weekend liepen we met een ridgeback reu die bij alle reuen even zijn punt moest maken. Hij kwam op Skye af, snuffelde en het was klaar. Voor de castratie van Skye had dat wel eens eem aanvaring kunnen worden...

Ik liep met Shib ook altijd wel tegen dit soort dingen aan, maar het is voor mij nooit een reden geweest om hem te laten castreren.
Nu geef ik daar wel de kanttekening bij, nav Manuma's verhaal, dat Shib wel super onder appel stond. Hij ging gewoon niet op een andere reu af als ik zei dat hij dat niet moest doen. En zo kon ik er dus voor zorgen dat hij geen mot meer had, want grote onbekende reuen (en zeker de wat 'krachtigere' rassen) had hij gewoon geen contact mee, nooit.
De laatste 3 jaar was hij chemisch gecastreerd, maar dat heeft niks veranderd in zijn gedrag naar andere reuen. Nou was dat wellicht na 11 jaar ook wel gewoon compleet ingesleten.