Het HondenForum

Ik kan me je zorgen helemaal voorstellen. En dat het stress geeft is logisch. Ik hoop dat je de juiste oplossing kunt vinden, sterkte

Cleva schreef:Ik vind dat je hem ongezond belangrijk maakt.
Honden gedijen in de rol van bijzaak. Het zijn geboren volgers. Je moet er geen vervangende levenspartner van gaan zitten punniken. Dat is niet eerlijk.

Ik ben het met bouvierpoedel eens. Wat wint hij er eigenlijk bij als je nog twee jaar moeilijk gaat zitten doen?

Ik kan me best voorstellen dat je dat niet wil horen en er zelfs niet eens aan kunt denken maar als hij morgen omvalt overleef je dat en heb je een paar maanden later een nieuwe hond waar je dan ook weer blij mee bent. Zo werken die dingen gewoon.
Het heeft echt geen enkele zin om de boel zo op de spits te drijven.

Ik drijf iets niet op de spits. Ik zoek naar een oplossing.

Ik zal zeker kiezen voor een eind als het leven voor Sam niet hondwaardig is maar daar is geen sprake van.

Euthanasie vanwege een ziekte die goed behandelbaar is en vanwege problematiek rond oppas?

Sorry, dat vind ik absurd.

Als Sam ondraaglijke pijn zou hebben of compleet de weg kwijt etc en daarmee niet meer hondwaardig kan leven dan ben ik de eerste die hem in liefde loslaat.

En nee, dan komt er geen andere hond.

Volgens mij ga je ook geen dierenarts bereid vinden om een hond in te laten slapen wegens geen oppas. En verder is hij nog veel te goed om in te laten slapen. Al een paar maanden geen epilepsieaanvallen gehad en om een bronchitis laat je hem ook niet gaan.

Hij is hier hartstikke makkelijk. Loopt een rondje door de kamer om te kijken of Morris of Romke nog wat eten ergens hebben achtergelaten en vervolgens ligt hij te slapen in Morris zijn mand. 's Nachts hoor je hem ook niet. En wandelen met Morris moet ik toch, dan loopt hij gewoon het rondje mee. Je hebt er geen kind aan.
Maar ja, ik ben ook niet altijd thuis, en de werktijden overlappen elkaar ook waardoor het lastig wordt Dus bij nood kan hij hier en soms kan ik wel wat extra opvangen, maar structureel werkt dat ook niet.


De oppas vlakbij huis is gewoon ideaal, maar waarom voelt hij zich daar nu niet op zijn gemak?

nomo schreef:Volgens mij ga je ook geen dierenarts bereid vinden om een hond in te laten slapen wegens geen oppas. En verder is hij nog veel te goed om in te laten slapen. Al een paar maanden geen epilepsieaanvallen gehad en om een bronchitis laat je hem ook niet gaan.

Hij is hier hartstikke makkelijk. Loopt een rondje door de kamer om te kijken of Morris of Romke nog wat eten ergens hebben achtergelaten en vervolgens ligt hij te slapen in Morris zijn mand. 's Nachts hoor je hem ook niet. En wandelen met Morris moet ik toch, dan loopt hij gewoon het rondje mee. Je hebt er geen kind aan.
Maar ja, ik ben ook niet altijd thuis, en de werktijden overlappen elkaar ook waardoor het lastig wordt Dus bij nood kan hij hier en soms kan ik wel wat extra opvangen, maar structureel werkt dat ook niet.


De oppas vlakbij huis is gewoon ideaal, maar waarom voelt hij zich daar nu niet op zijn gemak?

Wisten we het maar.

Cleva schreef:

nomo schreef:Volgens mij ga je ook geen dierenarts bereid vinden om een hond in te laten slapen wegens geen oppas.

Jawel hoor. Een hond van 13 jaar oud die altijd bij die baas is geweest wordt linea recta ingeslapen als de baas vindt dat het daar tijd voor is. En terecht ook. Waarom zou een dierenarts daar politieagentje bij gaan spelen?

Niemand zegt dat hij rijp voor de schroot is. Het gaat om welk perspectief je nog ziet. Moet je dan wachten tot het wel wurgen om het hangen is? Is dat dan liefde voor je hond?
Ik doe dat niet. Ik hoef geen slepende finale voor een hond die over anderhalf jaar toch wel weg is.

Ik niet. Dan kies ik eerder voor ontslag. Sorry.

Of kijken naar oplossingen qua oppas en/of zoeken waarom het nu niet daar lukt, of kijken naar opties wat op werk kan en anders toch stoppen met werken.

Ik overpeins voor 200% nu geen euthanasie.

Hilly45 schreef:

~Suzanne~ schreef:En slapen in de auto? Dus wel mee naar je werk maar daar in de auto?

Pffff.... lijkt me onwijs lastige situatie waar je inzit...

Suzanne

Nee, ook al wel aan gedacht, maar Sam wil eruit, als ik er ook uit stap. Hij wil er wel even alleen in, bijv. met boodschappen doen ofzo, maar in principe wil hij er uit, zodra ik er ook uit ben.

Maar dat willen ze bij mij ook. Toch hebben ze niet altijd wat te willen en moet ik ook dingen die ik liever niet wil.
Zoals je het probleem nu schetst zou ik het zeker gewoon een keer proberen. Geef hem een lekkere plek in de auto, misschien in een bench als hij dat kent. Iets te knagen erbij en tussendoor even uitlaten als je werk dat toelaat.

Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Cleva schreef:

Hilly45 schreef:
Ik niet. Dan kies ik eerder voor ontslag. Sorry.

Oh, kijk. Als werken niet nodig is dan heb je je oplossing, toch?

Je hoeft je trouwens niet te verontschuldigen, hoor. Mij zal het verder jeuken.

Ik schreef eerder: de realiteit is dat ik moet werken vanwege een inkomen. Ik kan me even redden bij een ontslag maar dan zijn de reserves wel snel een keer op.

Dus nee die luxe heb ik niet. Maar ik zou er evt wel voor kiezen als ik geen andere opties meer heb.

HillieS schreef:Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Nee dat wil ik niet.

Nanna schreef:

Hilly45 schreef:k blijf me zorgen maken om Sam en hoe verder.

Ik ben zo moe van het denken erover wat ik moet.

Wat wel? Weten dat het niet oke loopt qua nachtopvang, brengt bij mij de stress omhoog, het werkplezier omlaag.

Ik weet het gewoon niet meer.
Als Sam niet goed gedijt meer bij oppas 's nachts, dan kan ik gewoon niet meer werken.

Hilly, je hebt vanwege die hond veel teveel op je bordje. Het enige dat ik zeg is: hou jezelf goed in de gaten en nogmaals: jij mag er ook zijn hè. Je hele leven hoeft echt niet rondom Sam te draaien. Dat is voor zowel jou als voor hem veel te belastend.

Ik snap wat je schrijft maar let juist wel meer op mezelf. Niet voor niets zoek ik ook weer de muziek op.

Hilly45 schreef:

HillieS schreef:Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Nee dat wil ik niet.

Ik geef in overweging om het toch voor "tijdelijk" nog 's te heroverwegen. De inkomsten zullen minder zijn maar als dat EN je baan veilig stelt (en dus je inkomen) EN ervoor zorgt dat je hond het makkelijker heeft is dat misschien toch beslist een optie?

Weet je.. als het niet kan zoals het moet, moet het zoals het kan. De vele alternatieven die zijn genoemd kunnen om meerdere redenen niet... waarom zou tijdelijk overdag werken dan geen optie zijn?

Suzanne

Nanna schreef:

Hilly45 schreef: Ik schreef eerder: de realiteit is dat ik moet werken vanwege een inkomen. Ik kan me even redden bij een ontslag maar dan zijn de reserves wel snel een keer op.
Dus nee die luxe heb ik niet. Maar ik zou er evt wel voor kiezen als ik geen andere opties meer heb.

Wat ga je dan doen? In een kartonnen doos onder een brug liggen? Met je astmatische hond?

Haha nee hoor.

~Suzanne~ schreef:

Hilly45 schreef:

HillieS schreef:Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Nee dat wil ik niet.

Ik geef in overweging om het toch voor "tijdelijk" nog 's te heroverwegen. De inkomsten zullen minder zijn maar als dat EN je baan veilig stelt (en dus je inkomen) EN ervoor zorgt dat je hond het makkelijker heeft is dat misschien toch beslist een optie?

Weet je.. als het niet kan zoals het moet, moet het zoals het kan. De vele alternatieven die zijn genoemd kunnen om meerdere redenen niet... waarom zou tijdelijk overdag werken dan geen optie zijn?

Suzanne

Ik begrijp wat je schrijft. Het voert te ver om mijn motieven uitbte leggen waarom ik niet oversag kan werken. Ik weet alleen voor 100% dat ik dat niet (meer) wil.

Hilly45 schreef:

HillieS schreef:Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Nee dat wil ik niet.

Hoezo dan niet?
Want misschien helpt die oplossing wel.

veertje schreef:

Hilly45 schreef:

~Suzanne~ schreef:En slapen in de auto? Dus wel mee naar je werk maar daar in de auto?

Pffff.... lijkt me onwijs lastige situatie waar je inzit...

Suzanne

Nee, ook al wel aan gedacht, maar Sam wil eruit, als ik er ook uit stap. Hij wil er wel even alleen in, bijv. met boodschappen doen ofzo, maar in principe wil hij er uit, zodra ik er ook uit ben.

Maar dat willen ze bij mij ook. Toch hebben ze niet altijd wat te willen en moet ik ook dingen die ik liever niet wil.
Zoals je het probleem nu schetst zou ik het zeker gewoon een keer proberen. Geef hem een lekkere plek in de auto, misschien in een bench als hij dat kent. Iets te knagen erbij en tussendoor even uitlaten als je werk dat toelaat.

Ik denk dat dit zeker de moeite waard is om hem aan te laten wennen. Kan hij in de laadruimte waar je van een kussen met deken een lekker bed voor hem maakt?
Mijn honden moesten ook wennen aan het in de auto blijven, nu zitten ze graag in de auto, liever dan alleen thuis blijven. Ze kunnen rondkijken maar liggen ook te slapen.

veertje schreef:

Hilly45 schreef:

~Suzanne~ schreef:En slapen in de auto? Dus wel mee naar je werk maar daar in de auto?

Pffff.... lijkt me onwijs lastige situatie waar je inzit...

Suzanne

Nee, ook al wel aan gedacht, maar Sam wil eruit, als ik er ook uit stap. Hij wil er wel even alleen in, bijv. met boodschappen doen ofzo, maar in principe wil hij er uit, zodra ik er ook uit ben.

Maar dat willen ze bij mij ook. Toch hebben ze niet altijd wat te willen en moet ik ook dingen die ik liever niet wil.
Zoals je het probleem nu schetst zou ik het zeker gewoon een keer proberen. Geef hem een lekkere plek in de auto, misschien in een bench als hij dat kent. Iets te knagen erbij en tussendoor even uitlaten als je werk dat toelaat.

Inderdaad... als t aan hen ligt zijn ze 24/7 bij me. Helaas dat gaat niet en dus moeten ze conncessies doen. Ik zou hem ook in de auto laten... ik ben gek op mn honden, ze zijn ook alles voor me maar ze moeten ook hun eigen kloten klaren als t eens niet kan wat ze wensen. En dat geldt voor gezonde volwassen honden maar ook voor pups en bejaarde honden met ouderdomskwaaltjes.

Hakuna Matata schreef:

Hilly45 schreef:

HillieS schreef:Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Nee dat wil ik niet.

Hoezo dan niet?
Want misschien helpt die oplossing wel.

Wat ik schreef: het voert te ver maar het uitgesloten.

Hilly45 schreef:

Hakuna Matata schreef:

Hilly45 schreef:

HillieS schreef:Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Nee dat wil ik niet.

Hoezo dan niet?
Want misschien helpt die oplossing wel.

Wat ik schreef: het voert te ver maar het uitgesloten.

maar al het andere is OOK uitgesloten... je zult toch ergens een kant opmoeten...??

Suzanne

Hilly45 schreef:

Hakuna Matata schreef:

Hilly45 schreef:

HillieS schreef:Is overdag werken geen optie?
Wellicht makkelijker te regelen qua oppas?

Nee dat wil ik niet.

Hoezo dan niet?
Want misschien helpt die oplossing wel.

Wat ik schreef: het voert te ver maar het uitgesloten.

En een baan dat niet in de zorg is?

Sterkte Hilly!
Het is gewoon een rot situatie en ik zou ook liever een kwetsbaar dier niet alleen laten. Is het mogelijk voor je om een onbetaald verlof te nemen voor een paar maanden? Ik ben zelfs eens voor 6 maanden met onbetaald verlof geweest voor een reis. Daarmee kon ik mijn vaste contract behouden en daarna zo weer aan de slag. Dan heb je even lucht in de tent en kan je tijden het verlof rustig met Sam gaan oefenen bij de oppas. Je zou ook een gedragstherapeut kunnen inschakelen om mee te kijken waarom Sam op het moment onrustig is bij de oppas en wat je er aan kan doen.
Houd je baan toch alsjeblieft. Naast het inkomen is het heel wat waard als je ergens gewaardeerd wordt als werknemer en als het werk is wat bij je past. Dat vind je niet zomaar weer.

Kells schreef:

Cleva schreef:

nomo schreef:Volgens mij ga je ook geen dierenarts bereid vinden om een hond in te laten slapen wegens geen oppas.

Jawel hoor. Een hond van 13 jaar oud die altijd bij die baas is geweest wordt linea recta ingeslapen als de baas vindt dat het daar tijd voor is. En terecht ook. Waarom zou een dierenarts daar politieagentje bij gaan spelen?

Niemand zegt dat hij rijp voor de schroot is. Het gaat om welk perspectief je nog ziet. Moet je dan wachten tot het wel wurgen om het hangen is? Is dat dan liefde voor je hond?
Ik doe dat niet. Ik hoef geen slepende finale voor een hond die over anderhalf jaar toch wel weg is.

Klopt. Recent heb ik mijn oude dame laten inslapen. De dierenartsenpraktijk kwam niet met mits en maren. Ze respecteerden mijn keuze.

Sam vind ik nog geen echte oude heer. Zo gedraagt hij zich niet. Bronchitis en longontsteking zijn behandelbaar en dat lijkt ook goed aan te slaan. Voor mij geen reden Sam in te laten slapen.

Een baan overdag wil ik simpelweg niet of het zou thuiswerk moeten zijn.

Ook tijdelijk overdag kan niet. Dan zou dat al elders moeten en moet ik mijn nachtbaan opzeggen. Of binnen mijn werk maar daar wil ik alleen in de nacht werken.

Hilly kijk het nog even aan. Hij ziet zijn oppasadres nu als benauwd zijn. Hij moet gewoon doorkrijgen dat hij het niet speciaal benauwd krijgt bij zijn oppas. Hij heeft het nu gekoppeld en dat duurt wel even, echter denk ik ook dat hij het vanzelf weer los kan koppelen.

Maar is dat het ras of is dat Jip? Ze verliest er niks mee om te kijken of het beter gaat worden of niet.

En toch denk ik dat het mogelijk is, dat het nog steeds van de bronchitis afkomt die onrust en angst 's nachts.
Wij zijn ruim een half jaar bezig geweest, gooide alles op gedrag (al geloofde ik daar niet in) en toen bleek dus dat Puchu 's nachts benauwd
was in zijn slaap, wakker schrok en in paniek raakte.

Jij bent pas begonnen met de behandeling van de bronchitis bij Sam, misschien slaat het niet genoeg aan? Overdag merkten wij in eerste instantie
ook totaal niets aan Puchu dat hij bronchitis had, maar 's nachts wel steeds die onrust, paniek en angst. Later bleek het dus de bronchitis te zijn
en pas nadat hij prednison tabletten kreeg (inhalator hielp niet voldoende) ging het gedrag 's nachts weg.
Misschien is de bronchitis erger dan je denkt, zeker ook omdat je zegt dat hij 's nachts zo hijgt, dat is niet goed natuurlijk.

Stomme gedachtegang misschien. Maar ik als COPD patiënt weet hoe het is om het benauwd te hebben.
Als ik dus in een stoffig(er) huis kom dan heb ik er ook meer last van. Bij bijvoorbeeld knaagdieren kan ik zelf niet lang in de buurt zijn.

Is het niet dat het bij de oppas stoffiger is? Oppas met knaagdieren of gewoon simpel meer stof in huis(tapijt ofzo kan al de boosdoener zijn) etc. Misschien dat Sam daarom er niet heen wilt, omdat hij het daar ook echt gewoon benauwder heeft dan wanneer hij ergens anders of gewoon thuis is.

Ik heb niet alles helemaal gelezen, dus misschien is het al wel genoemd: is het een idee om zelf een paar keer met Sam bij de oppas te slapen?

Kaart het nog een keer aan bij je werkgever, ze zijn toch heel tevreden over je? Je hebt slaapdienst toch? Ik neem aan dat je dan een eigen kamer hebt met plek voor Sam.

Ach Hilly wat een zorgen! Ik herken het enorm, ik weet nog goed hoe vreselijk veel stress het mij destijds gaf toen ik er achter kwam dat Oor absoluut niet alleen kon zijn en ik natuurlijk wel gewoon elke dag naar mijn werk moest. Uiteindelijk vogel je altijd wel weer wat uit en soms is de situatie op dat moment niet ideaal maar de zorgen komen voornamelijk ook door de onzekerheid over of het morgen ook weer lukt om iets te regelen. Dat geeft enorm veel stress en ik denk ook dat je in zo een situatie soms de dingen niet helemaal helder ziet.

Zoals je schrijft komt het op mij over alsof er allerlei dingen zijn die je in het verleden wel eens hebt geprobeerd zoals snachts alleen blijven of in de auto blijven en die toen niet werkten. Daardoor ben je heel stellig dat dat nu ook geen optie is. Toch denk ik dat het de moeite waard is om die dingen toch even opnieuw te bekijken. De situatie is veranderd, de prioriteiten liggen anders en er moet simpelweg iets veranderen anders gaat het fout. Dus ik zou adviseren om een aantal dingen opnieuw te proberen, ook al denk je dat het niet werkt.

Bijvoorbeeld, dat Sam vroeger niet alleen kon zijn dat kan natuurlijk goed, maar toen was de noodzaak minder groot en was je misschien bereid minder consessies te doen wat betreft zijn welzijn bij het alleen zijn omdat je ook gewoon de mogelijkheid had om een oppas te regelen. Maar inmiddels ben je alweer zoveel tijd verder en wie weet gaat het nu ineens veel beter omdat ie al die jaren niet meer alleen is geweest. Oor kan immers inmiddels ook alleen zijn, puur doordat ze de eerste twee jaar nooit meer alleen is geweest na de aanvankelijke schrik. Je zegt dat je zelf ook niet rustig bent als hij snachts alleen thuis is, maar is dat echt een goede reden? Misschien moet dat dan maar gewoon even, de situatie is nu eenmaal zo dat vrijwel elke oplossing wel ergens een beetje zal schuren, perfect wordt het sowieso niet en dus zul je ergens een consessie moeten doen die misschien niet zo leuk is.

Idem voor in de auto, misschien vond je dat voorheen gewoon niet zo fijn voor hem en waarom zou je dan als het niet nodig is? Maar inmiddels is de zaak veranderd en is het misschien wel echt nodig voor jou om je baan te kunnen houden. Dan moet Sam maar enig ongemak op de koop toe nemen als dat nodig is. Ik zou het toch gewoon eens gaan uitproberen. Je kunt er altijd weer mee stoppen als het niet lukt.

Mijn punt is, dat je momenteel vast iljkt te zitten in allerlei opties die je bij voorbaat uitsluit, maar dat brengt je simpelweg niet verder. Niemand hier op het HF gaat je kunnen vertellen waarom Sam niet op zijn gemak is snachts bij de huidige oppas, het enige dat je kunt doen is alle opties opnieuw open gooien en gewoon dingen gaan proberen. Op zoek naar wat wel kan in plaats van wat niet. Ik snap dat dit makkelijk gezegd is hoor voor iemand die niet in de situatie zit en jouw hond niet kent, maar je moet toch ergens beginnen. Ik hoop heel erg voor je dat je een werkbare oplossing vindt!