Het HondenForum

De 'motorolie' is oorsmeer en als er zo veel oorsmeer geproduceerd wordt, heeft dat helaas vaak wel een oorzaak. Waarschijnlijk wil de dierenarts daar de volgende keer naar kijken, belangrijkste was nu natuurlijk om het schoon te maken.

Zorro heeft 2x last van zijn oren gehad. Hij bleek een of andere schimmel in het oor te hebben. De DA had wat oorsmeer onderzocht en kwam tot die conclusie. Hij schudde ook zo met zijn kop en piepen als hij er aan ging krabben. Maar dat was na wat druppelen gelukkig snel over. Hij doet verder ook niet moeilijk als hij druppels moet of als de DA er in moet kijken. Hij vind het niet leuk maar doet verder niks. Als het zo'n drama is dan is het misschien handiger om de volgende keer even een klein roesje te doen. Misschien heeft hij oormijt? Dat geeft ook vaak van die grote hoeveelheden oorsmeer.
Sterkte ermee! Hopelijk is hij gauw van alle ellende af.

Ach, arme Tom

Maar als zijn gebit toch gedaan moet worden, waarom doe je dat dan niet wat eerder zodat direct zijn andere oor onder narcose
schoongemaakt kan worden en ook goed gekeken kan worden naar de eventuele oorzaak?

Ik wil eerst kijken of ik die tanden op een normale manier goed krijg. En het gaat niet om het andere oor maar een herhaling van dezelfde behandeling voor beiden oren. Hij doet het trouwens nu super dus hij is wel echt verlost van iets. Arm ding.
Die oren waren al smerig vanuit Grand Canaria dus ik denk dat hij nu hij gezonder wordt misschien ook vanzelf betere oren krijgt. We gaan graanvrij voeren en sowieso opletten. Hij is inmiddels van 3.4 naar 5,6 kilo en nog steeds dikker aan het worden want hij is nog mager.... Dus die hond was extreem ver heen en ik hoop stiekem dat hij nu geholpen is en daarna gezond blijft. Hij schilfert niet meer als een dolle en heeft nu een hele zachte vacht en een mooie blauwe gezonde huid. Hij had zoveel schilfers dat hij letterlijk sneeuwde en hele plakken huidschilfers verloor.
Zijn tanden waren al bruin en in mijn ogen zijn ze nu witter op kvv. Dus vandaar dat ik nog effe niet voor narcose kies en hem een dagdeel achter laten. Hij zoekt steun bij ons en laat hem maar even ervaren dat alles goed komt en hij op ons kan rekenen. Hij was meteen de oude en misschien zelfs extra vrolijk en blij nu hij schone oren heeft.

Hier heeft goed voer (in zijn geval nutro lam en rijst, + ' avonds smuldier) en bullepezen al wonderen gedaan voor Grote Boris. Die had vrijwel egaal bruine tanden en nu zijn ze witgeel met een bruin randje op sommige plekken. Dentastix hebben ook nog weer wat verschil gemaakt, maar zou ik bij Tom nu dan even niet inzetten.

Twee van de drie Roemenen die hier in opvang kwamen waren ook zo extreem schilferig. En verharen, niet normaal. Met wat wasbeurten en inderdaad goed voer zijn ze super opgeknapt!
Hopelijk doet dat ook voor Tom zijn oren en tanden nog een boel! Ik weet trouwens niet of ik per direct graanvrij zou voeren. Aan de ene kant zou de oorzaak misschien bij de granen kunnen liggen en wil je voorkomen dat het weer terugkomt, maar aan de andere kant is het probleem misschien wel verholpen nu de troep eruit is en is het nog een probleem van zijn Grand Canaria tijd.

veertje schreef:Twee van de drie Roemenen die hier in opvang kwamen waren ook zo extreem schilferig. En verharen, niet normaal. Met wat wasbeurten en inderdaad goed voer zijn ze super opgeknapt!
Hopelijk doet dat ook voor Tom zijn oren en tanden nog een boel! Ik weet trouwens niet of ik per direct graanvrij zou voeren. Aan de ene kant zou de oorzaak misschien bij de granen kunnen liggen en wil je voorkomen dat het weer terugkomt, maar aan de andere kant is het probleem misschien wel verholpen nu de troep eruit is en is het nog een probleem van zijn Grand Canaria tijd.

Heb je een punt maar ik voer al kvv dus graanvrij is dan een makkie. Tom was in de meest erbarmelijke toestand toen hij kwam. Zelden zo'n scharminkel gezien. Letterlijk vel over been. 50% onder zijn goede gewicht en in mijn ogen had hij net zo goed hartstikke dood kunnen zijn zoals hij eruit zag. Zelfs de kop was helemaal weg geteerd. Middel was met duim en wijsvinger te omklemmen en dan raakten je vingertoppen elkaar. De nek was alleen nog een ruggegraad met een slokdarm en luchtpijp. En hij was al 6 weken in opvang en asiel. Kun je nagaan...

En die huid liet alles los. Zo droog als wat en er zaten grote schilfers in vast in de haren en er vielen ook letterlijk de hele dag stukjes gedroogde huid uit zijn vacht. Je broek vol schilfers als hij op schoot lag. Dat hele hondje was totaal niks meer. Als ik hem nu zie dan denk ik dus ook dat die oren wel goed blijven vanaf nu en dat die tanden ook wel beter worden. Hij is flink aangekomen al zijn zijn schouders nog steeds vel over been en steken de wervels nog steeds uit na 4 maanden. Langzaam opvoeren is wat we doen.

Dus ik denk dat hij in december wel ergens weer prima in conditie is. Dan zijn die oren vast en zeker ook wel weer in orde.

Ze hebben bij lizzie ooit de oren uitgespoten. Wat heeft die gegild, en lizzie vindt de dierenarts normaal best tof. Daarna was het wel afgelopen met terugkerende oorontsteking dus effectief was het wel

Tom heeft de tweede schoonmaak achter de rug. 1 oor is al schoner nu en de andere is ontstoken. Gelukkig gebruikt onze dierenarts dat middel dat een week werkt. Dus wij hoeven zelf niks te doen. Volgende week weer. Ik heb inmiddels alle haren rondom de gehoorgang weg geknipt en Tom beweegt zijn oren ineens. Ik dacht dat hij slappe hangoren had maar dat is waarschijnlijk de hele tijd het gevolg geweest van die vuile oren. Nu staan zijn oren meer naar achter en kan hij ze ook omhoog doen. Bizar hoe een hond zoiets al die tijd verborgen kon houden. Zag hem wel eens krabben en schudden maar hij gaf verder geen last aan. Dat terwijl het blijkbaar best erg was.

Behandelen bij de dierenarts gaat goed. Van de tafel af en hij is meteen weer het mannetje. Verder kermt hij wat en is vooral bang en zoekt steun. Niks bijten en grommen dus het gaat prima. Thuis ook meteen de oude.

Mooi zo, fijn dat het goed gaat!

laeken schreef:Tom heeft de tweede schoonmaak achter de rug. 1 oor is al schoner nu en de andere is ontstoken. Gelukkig gebruikt onze dierenarts dat middel dat een week werkt. Dus wij hoeven zelf niks te doen. Volgende week weer. Ik heb inmiddels alle haren rondom de gehoorgang weg geknipt en Tom beweegt zijn oren ineens. Ik dacht dat hij slappe hangoren had maar dat is waarschijnlijk de hele tijd het gevolg geweest van die vuile oren. Nu staan zijn oren meer naar achter en kan hij ze ook omhoog doen. Bizar hoe een hond zoiets al die tijd verborgen kon houden. Zag hem wel eens krabben en schudden maar hij gaf verder geen last aan. Dat terwijl het blijkbaar best erg was.

Behandelen bij de dierenarts gaat goed. Van de tafel af en hij is meteen weer het mannetje. Verder kermt hij wat en is vooral bang en zoekt steun. Niks bijten en grommen dus het gaat prima. Thuis ook meteen de oude.

Fijn dat hij de behandelingen op zich goed ondergaat, zeker aangezien het vast pijnlijk zal zijn. Dan weet je ook dat dat dus gewoon kan met hem en dat hij er ook meteen weer van herstelt

Hopelijk zijn zijn oren ook snel helemaal in orde!

Precies! Tom verbaast me. Hij is erg eenkennig maar kan veel meer hebben als Bas. Bas keert zich tegen je als ze pijn heeft en kiest voor zichzelf. Bijt mij dus als ze een prik moet die pijn doet. Tom zoekt steun en kermt alleen. Tom wekt medelijden op en is daarna meteen weer de oude. Bas is overstuur na die dingen. Dus Tom is beter gesocialiseerd denk ik. Heb bij hem vaak het idee dat hij een echte straathond was. Dus alles kent en veel en vaak hersteld is van trauma. Bas is denk ik meer een tuin hondje geweest. Die was bang voor vanalles. Tom voor niks. Behalve mensen die zich op hem storten.

laeken schreef:Precies! Tom verbaast me. Hij is erg eenkennig maar kan veel meer hebben als Bas. Bas keert zich tegen je als ze pijn heeft en kiest voor zichzelf. Bijt mij dus als ze een prik moet die pijn doet. Tom zoekt steun en kermt alleen. Tom wekt medelijden op en is daarna meteen weer de oude. Bas is overstuur na die dingen. Dus Tom is beter gesocialiseerd denk ik. Heb bij hem vaak het idee dat hij een echte straathond was. Dus alles kent en veel en vaak hersteld is van trauma. Bas is denk ik meer een tuin hondje geweest. Die was bang voor vanalles. Tom voor niks. Behalve mensen die zich op hem storten.

Denk dat de aard van het beestje ook meespeelt. Amy is 100% zeker bijna nergens mee gesocialiseerd (behalve met sinaasappels) en die is net als Tom: zoekt steun bij mij, laat het maar over zich heen komen en herstelt direct. Schudt zich een keer uit en is het alweer vergeten. Ze heeft een verrassend herstelvermogen gezien haar achtergrond en is niet angstig aangelegd, al is ze in sommige situaties wel afwachtend/voorzichtig.
Mila is normaal gesocialiseerd, ondergaat bij de dierenarts pijnlijke behandelingen gelukkig ook wel gewoon omdat ze dan toch wat onder de indruk is, maar als ik haar per ongeluk pijn doe, wil ze echt wel eens happen. Niet gericht en ze bijt ook niet, maar hapt dan wel in een reflex van zich af.