Druppelen; kwaadaardige tumor.

[Marie-Josée]

Bedankt voor jullie lieve woorden. Tja Tomas is echt een bultenhond, we noemen hem niet voor niets af en toe Mr. Botox, hij heeft enorme vetbulten, kleine harde bulten en wratten in allerlei soorten en maten. Het lag dus wel in de lijn der verwachtingen dat hij een tumor zou ontwikkelen. Maar uitgerekend op zo'n rottige plaats...
Vandaag heeft hij enorm genoten van de vrijheid in het bos, hij ging zelfs nog in galop over de paadjes. Uiteraard wordt hij enorm veel verwend en geknuffeld, we willen elk moment met hem optimaal beleven al mopper ik als ik moe ben gerust wel eens op de vele bloederige plasjes. Nooit op hem natuurlijk.
Het dweilen en het wassen van zijn dekentjes is routine geworden en dat heb ik graag nog jaren voor hem over.

[ranetje]

Bedankt voor jullie lieve woorden. Tja Tomas is echt een bultenhond, we noemen hem niet voor niets af en toe Mr. Botox, hij heeft enorme vetbulten, kleine harde bulten en wratten in allerlei soorten en maten. Het lag dus wel in de lijn der verwachtingen dat hij een tumor zou ontwikkelen. Maar uitgerekend op zo'n rottige plaats...
Vandaag heeft hij enorm genoten van de vrijheid in het bos, hij ging zelfs nog in galop over de paadjes. Uiteraard wordt hij enorm veel verwend en geknuffeld, we willen elk moment met hem optimaal beleven al mopper ik als ik moe ben gerust wel eens op de vele bloederige plasjes. Nooit op hem natuurlijk.
Het dweilen en het wassen van zijn dekentjes is routine geworden en dat heb ik graag nog jaren voor hem over.

.

[thom]

Ik kom je even een knuffel geven.

[mercedes2803]

he bah.....Jullie Thomas is als onze Muis...een bulten-verzamelaar en je hoopt altijd maar dat ze blijven waar ze zitten en er niet wat nieuws bijkomt...
Wat rot dat er nu toch iets bij gekomen is en op zo'n lastige plek.
Ik hoop dat hij nog even fijn bij jullie mag blijven...genieten van al die knuffels, zijn veroverde plek op de bank, en de wandelingen

[Marie-Josée]

Intussen zie ik nog weinig verandering. De tumor zou moeten schrompelen maar het weefsel reageert juist door heftig te gaan bloeden.
De tumor wordt dus niet kleiner en de kans dat hij straks niet meer kan plassen is erg groot.
De dierenarts adviseert nu wel een operatie ( na bloedonderzoek of zijn organen dat nog aankunnen) waarbij hij een nieuwe uitgang wil maken.
Het is echt een dilemma. Willen we hem dat nog aandoen? Van de andere kant is hij nog zo fit en vrolijk, hem nu laten gaan is in mijn ogen onverteerbaar. Maar wachten tot de tumor zodanig groeit dat hij er last van heeft vind ik ook niet eerlijk.
Ik weet het even niet meer

[kooi]

Ik snap dat dit heel moeilijk is, maar eigenlijk weet je het wel.
Eerder zei je dit:

Als hij pijn en/of te veel ongemak krijgt mag hij gaan.Dat verdient hij niet en dat voegt ook niets meer toe.

Dit klinkt toch wel als groeiend ongemak.
Het voorstel van de d.a. brengt je misschien in de war, omdat hij een optie noemt. Maar dan is hij geopereerd en heeft een andere uitgang en dan? Gaat er misschien een van de andere bulten groeien, of hij wordt dement. Of krijgt een andere ouderdomskwaal. En dan heb je hem zo'n operatie laten ondergaan. Om zijn leven nog wat te rekken. Wat voegt dat voor hem toe?

Ik heb eens een stokoude berner laten opereren. Operatie geslaagd, tumor verwijderd samen met de milt. Heeft ze drie maanden plezier van gehad en toen begon ze te dementeren, werden haar artrose en spondylose erger en ging ze uiteindelijk dood aan een nekhernia.

Bij Jorla vorig jaar was er ook de optie om haar versleten stemband te opereren en dan steroïden spuiten in de verzwakte achterpoten. Nu was ik wijzer. Hondje mee naar huis genomen en drie dagen later afscheid genomen.

Je kunt je afvragen wat de motieven zijn van dierenartsen om nog een operatie voor te stellen op zo'n oude hond.
Is het een professionele uitdaging? Zijn het de forse inkomsten van zo'n operatie? Kunnen ze ons verdriet niet aanzien of accepteren dat er ook voor hen grenzen zijn?

[HillieS]

Wat ontzettend lastig zeg!
Sterkte met beslissen wat jullie moeten doen!

[Tineke]

Wat een lastige keuze
Sterkte met wat jullie ook zullen besluiten

[Marie-Josée]

Bedankt. Jullie hebben gelijk, ik weet het eigenlijk al. Het voorstel van de dierenarts heeft me inderdaad in de war gebracht want het bood hoop. Maar geen hoop op een beter leven voor Tomas besef ik nu. Hij is al zo hypergevoelig, reageert heel sterk op onze gevoelens maar ook op stress die hij nogal snel ervaart. In het verleden heeft hij een soort epileptische aanvallen gehad en al zijn die na jaren niet meer enten weggebleven; dat is toch een punt bij hem.
Gevoelsmatig is dit wat wij níet willen voor Tomas.
Waarom de dierenarts dit nu toch voorstelde kan ik alleen maar gissen; ik denk vooral een professionele uitdaging. Misschien is hij gaan nakijken wat de mogelijkheden zijn. Niet vanwege mijn emoties want daar heeft hij niets van meegekregen. Ook niet vanwege de rekening want hij is nog het type dierenarts met een missie; een idealist. Misschien wel vanwege Tomas die nog zo vrolijk en fit oogt.
Als je hem rond ziet huppelen zou je nooit verwachten dat hij al zo oud is.
Maar ik weet dat er meer bulten zijn met twijfelachtig weefsel. Als dit hem niet plaagt dan ontwikkelt zich vast ergens de
volgende tumor.
Ik ga straks toch, misschien wel voor dat bloedonderzoek. En om hem nog een keer goed na te laten kijken.
En dan laten we het zoals het is, met pijnstilling om eventuele pijntje te verzachten. Hopelijk mag hij dan nog een tijdje van zijn leven genieten en als we merken dat de tumor hem echt ongemak begint te bezorgen dan mag hij gaan. Dan maar op een nog zo mooi punt van zijn leven.
Hij ligt me op dit moment heel intens aan te kijken, met van die lieve grote ouwehondenogen. Hij voelt mijn verdriet.
Dat moet niet dus ik ga maar koffie zetten.

[lucie]

Maar ik weet dat er meer bulten zijn met twijfelachtig weefsel. Als dit hem niet plaagt dan ontwikkelt zich vast ergens de volgende tumor.

dit vroeg ik mij dus ook af; stel je doet al die moeite, dan nog zijn er waarschijnlijk al uitzaaiingen
Ik begrijp je gevoel heel goed, maar 'makkelijk' vanaf de zijlijn oordelend zou ik mijn hond op die leeftijd niet meer aan zo'n ingreep blootstellen, met alle gevolgen die daar nog bijkomen.
Gelukkig maar dat ie ondanks zijn vervelende aandoening, nu nog zo vrolijk is! Dan is het leven tot het laatst nog de moeite waard voor hem. Sterkte nogmaals

[kooi]

Ik denk dat je het zo goed doet.

Ik heb geaarzeld om op verzenden te drukken, juist omdat het nogal direct is en kan klinken als oordelen vanaf de zijlijn.
Maar dat is het natuurlijk niet. Op het HF hebben de meeste hondeneigenaren al een keer of meerdere keren te maken gehad met deze moeilijk keuze en we voelen aan wat het betekent om die te moeten maken. Vanuit die ervaring reageren we.

Het zou fijn zijn als je in die situatie te maken krijgt met een dierenarts die heel duidelijk is. Die het ethisch gezien ook niet meer gaat voorstellen zo'n operatie vanaf een bepaalde leeftijd en in verhouding met de ernst van de aandoening, of de nevenaandoeningen. Als baasje kun je dan het gevoel krijgen dat je het niet goed doet, door van zo'n operatie af te zien.
Terwijl het vaak toch vooral voor de baas fijn is, die hoeft dan nog even geen afscheid te nemen. Maar voor onze honden is het een verlengen van het lijden of een wachten op het grote lijden en voegt die reservetijd meestal niet veel meer toe.

En dan is het de uiterste daad van liefde en moed om je geliefde dier diens rust te gunnen.
Dan is dit forum de plek om begrip en troost te vinden.

[jip007]

Wat moeilijk zeg, heel veel sterkte

[Marie-Josée]

Gisteren aan het eind van de middag zou de operatie besproken worden en een bloedonderzoek gedaan worden.
De dierenarts lijkt er nu nog steeds van overtuigd dat een operatie mogelijk is en dat maakte het voor mij extra moeilijk om te vertellen dat we dat voor Tomas eigenlijk niet meer willen.
Vooral omdat de uitslag van het bloed zo positief was; zijn organen functioneren nog als die van een jonge hond. De dierenarts had het nu over een volledige amputatie waarbij dus toch de tumor wordt verwijderd.
We wachten nu maar weer af, hebben de beslissing weer voor ons uitgeschoven. Als de tumor zo hard groeit dat Tomas binnen afzienbare tijd niet meer kan plassen is de operatie misschien toch een mogelijkheid. Gewoon omdat hij nu nog zo fit is.
Als de tumor langzaam groeit kunnen we het gewoon aankijken. De dierenarts hoopt nu eigenlijk dat de tumor door zijn eigen gewicht zover naar buiten gaat hangen dat opereren wat makkelijker wordt en hij zijn plasbuis kan behouden.
Het is dan alleen lastig dat het ding zo bloedt; de wachtkamer zat onder de druppels maar we hebben daar ook bijna een uur doorgebracht.Tomas en ik hadden er allebei meer dan genoeg van.

[mosquito1980]

Wat vreselijk moeilijk, heel veel sterkte

[Marie-Josée]

Bedankt

[Marie-Josée]

Toch nog even een vraag in verband met pijnstilling; Tomas geeft eigenlijk helemaal geen pijn aan al vind ik wel dat hij de laatste weken vrolijker is dan voorheen. Met de Loxicom zijn we gestopt en de dierenarts schreef nu Previcox voor. Het zijn allemaal middelen met nogal wat bijwerkingen, is het wel verstandig om dit te geven bij een oude hond die eigenlijk nog niet echt pijn lijkt te hebben of zie ik nu weer spoken? Natuurlijk zou ik 100 % op mijn dierenarts moeten vertrouwen maar ik heb toch altijd een duveltje op mijn schouder zitten Van de andere kant wil ik Tomas geen pijnvrije oude dag ontzeggen.
Ik kan nu echter ook niet beoordelen of de CBD olie zijn werk doet.

[Marie-Josée]

Zo keek ik er eerst ook tegenaan maar hij is nu nog zo fit en vrolijk terwijl de kans groot is dat hij binnen afzienbare tijd niet meer kan plassen en dan moeten we hem acuut laten inslapen. Als het nu nog maanden zou duren zou ik er wat makkelijker mee om kunnen gaan maar het vieze ding groeit hard.
Ik vind dit echt een duivels dilemma; aan de ene kant een stressgevoelige oude hond met een snel groeiende tumor, aan de andere kant een fitte hond die gezien de rest van zijn gestel nog jaren meekan.
Omdat de dierenarts in eerste instantie ook zei dat opereren geen optie meer was vind ik het nu dubbel moeilijk.
Al snap ik wel dat hij op zijn woorden terug is gekomen nu hij Tomas wat vaker heeft gezien en zelf misschien ook nog eens alle mogelijkheden heeft overwogen.
Tomas plast nu nog maar moeizaam dus ik denk dat we snel een beslissing moeten gaan nemen.

[Marie-Josée]

Er is mogelijk nog een uitweg als de tumor door zijn eigen gewicht helemaal naar buiten komt te hangen. Dan wordt opereren een stuk makkelijker.

[kooi]

Maar ja, hij is wel 15 hè?

Hoe belastend is zo'n operatie en wat zijn zijn overlevingskansen als hij er doorheen komt, qua tijd en qua kwaliteit?
Moeilijk als hij nog fit en vrolijk is ja, hij geeft dan niet aan dat het voor hem wel klaar is.

[Shibby]

Wat betreft bloedonderzoek;
Shibs waardes waren ook altijd vergelijkbaar met die van een jonge hond, 6 maanden na het laatste bloedonderzoek was hij dood.


Je weet niet hoe het gaat lopen. Je kan Thomas laten opereren en je hebt de kans dat hij inderdaad nog 2-3 jaar meegaat, maar wat ik om mij heen zie en hoor wat betreft operaties bij oudere honden is dat ze er niet meer zo goed uitkomen als dat ze erin zijn gegaan. De kans dat de operatie en narcose erg belastend voor hem gaan zijn is groot.

Ik, maar dat is puur mijn mening, zou meer moeite hebben met mijn hond die door operatie/narcose restverschijnselen behoudt en daardoor alsnog binnen een paar maanden kwakkelend dood gaat dan wanneer ik mijn nu nog actieve hond tot op het bot verwen en daarna rustig laat gaan.

Maar ik snap zonder twijfel dat de keuze lastig is. Juist omdat je de optie tot opereren hebt.

Succes met je keuze, welke dat ook is.

[Fotogravinnetje]

Op die leeftijd zou een operatie voor ons niet eens in overweging genomen worden. Lekker verwennen en laten gaan voor het niet meer leuk is voor hem is waarschijnlijk meer in zijn belang

[HillieS]

Op die leeftijd zou een operatie voor ons niet eens in overweging genomen worden. Lekker verwennen en laten gaan voor het niet meer leuk is voor hem is waarschijnlijk meer in zijn belang

Hier denk ik net zo.

[Marie-Josée]

Hij is 14, ik zag aan een herinnering op Facebook dat ik me vergist had en ben de stamboom gaan opzoeken. Hij is van 2003. Maar ja, waar het om gaat is dat hij nog zo fit is, eigenlijk fitter dan een tijdje geleden. Daarom vind de dierenarts het nog veel te vroeg om hem in te laten slapen. En wij al helemaal natuurlijk.
Ik hoop gewoon van harte dat het ding niet al te snel meer groeit en dat hij kan blijven plassen want inderdaad; een operatie wil ik hem eigenlijk niet aandoen. Ik was eigenlijk al opgelucht dat de dierenarts dat in eerste instantie ook geen optie vond.

[kooi]

Hij is 14, ik zag aan een herinnering op Facebook dat ik me vergist had en ben de stamboom gaan opzoeken. Hij is van 2003. Maar ja, waar het om gaat is dat hij nog zo fit is, eigenlijk fitter dan een tijdje geleden. Daarom vind de dierenarts het nog veel te vroeg om hem in te laten slapen. En wij al helemaal natuurlijk.
Ik hoop gewoon van harte dat het ding niet al te snel meer groeit en dat hij kan blijven plassen want inderdaad; een operatie wil ik hem eigenlijk niet aandoen. Ik was eigenlijk al opgelucht dat de dierenarts dat in eerste instantie ook geen optie vond.

Wat heeft hem dan van gedachten doen veranderen?
Welke winst verwacht hij voor de hond? Hoe oud kan dit ras normaal gesproken worden in goede gezondheid?

Misschien kun je hem voorleggen wat wij hier allemaal erover zeggen? Dat 'ervaren hondenliefhebbers' zeggen dat ze hun hond op die leeftijd niet meer aan zo'n ingreep zouden onderwerpen?

Ik snap je aanvankelijke opluchting heel goed en vind dat die d.a. heel erg overtuigende argumenten moet hebben om je nu weer aan het twijfelen te brengen. Ik zou het hem haast kwalijk nemen.

[Marie-Josée]

Dat is ook wel een beetje hoe het voelt, dat ik het de dierenarts bijna kwalijk neem dat hij de balans weer de andere kant op laat doorslaan. Maar dat zal bij hemzelf ook zo gegaan zijn denk ik, dat hij bij nader inzien toch mogelijkheden zag. Of dat hij bij de laatste controle zag dat hij zijn beleid om moest gooien.
Tomas is zich intussen nergens van bewust en lijkt prima in zijn vel te zitten. Het enige wat we aan hem merken is dat hij nog steeds erg veel likt en ik weet natuurlijk niet of dat vanwege het druppelen is of vanwege irritatie. Ik neig naar het eerste omdat elk bloeddruppeltje ook uiterst bedachtzaam en zorgvuldig van de bank af gelikt wordt. Want je kunt zoveel dekens neerleggen als je wil, hij presteert het toch steeds om er weer naast te gaan liggen
We volgen nu voorlopig maar even zijn voorbeeld en doen of er niets aan de hand is.

Tomas met boosdoener;

[HillieS]

Het lijkt me vreselijk moeilijk dit allemaal.
Ik zou het iig wel aan de DA aangeven dat het voor jullie wel lastiger is om een keuze te maken als hij van gedachten /beleid wisseld.

[Hilly45]

Wat een moeilijke keuze. Je hebt de keuze al gemaakt en hoort dan dat er toch nog wat mogelijk is. Echt een duivels dilemma.

Maak een keuze, waar ook jij mee verder kunt en niet een keuze, omdat veel mensen die keuze zouden maken. Het is jouw boef en het gaat om jullie. Kijk naar je hond, overweeg, heb het er met elkaar over, laat het welzijn van de hond boven alles uit komen in de keuze, maar dat doe je zeker.

[Caro.]

Oei, wat moeilijk

Heel nuchter zou ik ook zeggen 'niet meer doen bij een hond van 14 jaar oud', lekker verwennen tot het niet meer gaat en dan laten inslapen.
Maar ja... dat is nuchter gezegd, als je ervoor staat en je hond nog zo goed en zo vrolijk ziet, dan kan ik me je twijfels heel goed voorstellen.

Ik wens je veel wijsheid toe en hoop dat de tijd zelf met een oplossing komt!

[smoekie]

Toch nog even een vraag in verband met pijnstilling; Tomas geeft eigenlijk helemaal geen pijn aan al vind ik wel dat hij de laatste weken vrolijker is dan voorheen. Met de Loxicom zijn we gestopt en de dierenarts schreef nu Previcox voor. Het zijn allemaal middelen met nogal wat bijwerkingen, is het wel verstandig om dit te geven bij een oude hond die eigenlijk nog niet echt pijn lijkt te hebben of zie ik nu weer spoken? Natuurlijk zou ik 100 % op mijn dierenarts moeten vertrouwen maar ik heb toch altijd een duveltje op mijn schouder zitten Van de andere kant wil ik Tomas geen pijnvrije oude dag ontzeggen.
Ik kan nu echter ook niet beoordelen of de CBD olie zijn werk doet.

Op mezelf betrekkend ga ik Nell(ook bijna 15 en vol bulten) geen pijnstilling geven zolang ik niet zie/merk dat ze ergens last van heeft. Nell heeft vermoed ik gezien haar "opstartproblemen" na lang te hebben gelegen een vorm van artrose oid en gezien de vele bulten die zij heeft(en zo nu en dan openklappen) krijgt zij ook cbd olie. Olie werkt namelijk ook ontstekingsremmend en bevordert het immuunsysteem. Mocht ik dan ook merken/zien dat ze ergens last/pijn heeft gaat eerst dat (dosering) omhoog en anders is het nog "vroeg" genoeg om andere vormen van pijnbestrijding met (vaak bijbehorende bijwerkingen) te gaan gebruiken.

In jouw geval zou ik dus nog niet beginnen aan pijnbestrijding(anders dan de CBD olie). Ik denk dat je snel genoeg aan Tomas merkt of hij wel/geen pijn heeft en dan is het op mezelf betrekkend "vroeg genoeg" om hem medicatie te geven.

Ik weet zeker dat als ik Nell mee zou nemen naar de DA hij ongetwijfeld van alles uit de kast zou willen halen om Nell te onderzoeken en aan de medicatie te brengen of zelfs voor zal willen stellen enkele bulten te verwijderen (ik gok dat een eventueel bloedonderzoek daar geen streep door zou zetten) maar ze wordt over enkele maanden 15, gaat dat hopelijk ook worden, maar zo niet, dan is het heel kut, maar ik ga haar écht niet laten opereren of wat dan ook.

Genieten is wat ze mag doen zolang ze er nog is en herstellen van een (zware) operatie die ongetwijfeld ook zo niet heel erg belastend is voor haar lichamelijke gestel zie ik dan persoonlijk ook niet echt zitten. Ondanks het feit dat ze als er bijv. wordt aangebeld nog steeds een halve meter hoog springt en niemand aan haar afziet dat ze "al" 14 is.

Je hebt als baasje het beste met Tomas voor, dus wat je ook besluit, het is naar mijn idee "altijd goed".

Sterkte iig met Tomas

[Marie-Josée]

De pijnstilling is vooral bedoeld als ontstekingsremmer en voorschrift van de dierenarts maar pijnstilling waar weer maagbeschermers bij moeten terwijl Tomas geen last ergens van lijkt te hebben lijkt me inderdaad wat teveel van het goede. Al is hij misschien nu juist wel zo vrolijk vanwege die medicatie. Ik slaap zelf ook veel beter op twee paracetamols omdat dan alle leeftijdgerelateerde pijntjes verzacht worden.Maar ook voor mezelf zou ik dat niet standaard willen slikken.
Ik ga nu gewoon een tijdje enkel CBD olie geven anders weet ik immers ook niet of hij daar baat bij heeft.
Tja en ik denk en hoop ook wel dat wij in staat zijn de juiste beslissing te nemen maar toch helpt elke reactie hier om het voor mezelf helder te krijgen. Martin wil er eigenlijk niet over praten en het is toch fijn als je je eigen gevoelens en afwegingen kunt spiegelen.
Tomas heeft net een klein uurtje gewandeld, een grote bak voer weggewerkt en hij ligt nu heerlijk in een streep zon op de bank te dromen.
Oh en had ik al gezegd hoe blij ik ben met die witte plastic ( kunstleren) bank? Ik sop wat af, maar ik heb de tijd en routine