Het HondenForum

Shiloh86 schreef:

sirene schreef:Als je bang bent dat, of merkt dat hij hierdoor wantrouwend of onzeker wordt naar jou toe of steeds "bang" is dat het weer gaat gebeuren helpt het om de behandeling steeds hetzelfde aan te kondigen. Dus opstaan en benoemen dat je zijn "oortje gaat doen" en dan de spullen pakken. Zo zit hij iig niet de hele dag in de stress of het weer gaat gebeuren en raakt hij ook niet zenuwachtig als je de richting oploopt waar je de pipet bewaard. Alleen als je het benoemt is het zover.

Dat is inderdaad een goede. Dat doe ik nu niet. Maar zal ik wel gaan doen. Hoe helderder voor hem wanneer ik hem niet of wel ga pesten hoe beter.

Ook er voor zorgen dat je hem niet roept als je iets met dat oor gaat doen.

Bij je komen wordt daar niet leuker van en dat kan je beter vermijden.

Hopelijk is de pijn al minder geworden

Ook heel goed advies van het benoemen en het niet roepen
Het zijn dingen die ik al vaak automatisch zo doe en dan vergeet te zeggen, zo'n gewoonte is het.

Bij Puchu moet ik 1 x 4 weken prikken tegen zijn allergie en in het allergie seizoen dagelijks zijn oogjes zalven.
Ik heb het inderdaad altijd benoemd 'zaffie doen' en 'prik in billen' (is in zijn vel tussen schouders, maar wat maakt het uit)
Hij vond het allebei niet leuk, maar bij beiden rustig gebleven, kalmte overbrengen en zonder aarzelen de handeling verrichten.

Al lange tijd komt hij uit zichzelf aanlopen als hij het doosjes met prik open hoort gaan 'bananen tijd' Hij krijgt een stuk banaan,
dan leg ik het op het aanrecht in het zicht (en reuk), hij weet dat hij even stil moet staan, en hoppa braafffff en hij krijgt de rest van de banaan.
Het is een feestje voor hem inmiddels en die prik voelt hij allang niet meer.

Zalfje ook 'zaffie doen Puch' en hij komt bij me zitten, doet zijn koppie al omhoog (en hij vindt dit echt niet leuk trouwens) zalfje erin (owww
valt toch wel mee) en weer braaffff en wat lekkers.

Soms moeten dingen gebeuren voor hun eigen bestwil, wees duidelijk, kalm en zelfverzekerd en daarna direct uit de angst halen (wat lekkers, spelen,
gek doen, net wat je hond het leukste vindt).
Ik denk zomaar dat hij dan over een tijdje zelf ook rustig blijft en het gewoon toestaat of misschien zelfs meewerkt. Puchu was ook
niet de makkelijkste in het begin met al die dingen, maar hij heeft allang door dat het allemaal toch niet zo erg is of stiekem best die
beloning waard

Jeej! Het gaat steeds beter.

Omdat hij de laatste dagen steeds rustiger bleef en het steeds makkelijker ging en ik vandaag de hele dag alleen was dacht ik. Screw it! Ik ga het alleen doen.

Lijn gepakt. "Duke we gaan je oren doen", hij vluchten, maar met een overtuigende "Nee!" bleef hij staan en liet hij zich aanlijnen. Vervolgens naar de mat, beetje zenuwachtig mij proberen te ontlopen, maar hem bij zijn voorpoten/borst/schouders gepakt en hem aan de voorkant op zijn zij gelegd. Hij probeerde weg te komen, maar kon hem stoppen en nog een keer een duidelijke "nee", hem nog eens op zijn zij leggen en toen werkt hij mee. Gooide zijn kont ook op zij zodat hij op zijn zij lag, en hij bleef verder met 1 hand op zijn schouder liggen, zodat ik met de andere hand het pipetje kon doen.

Daarna helemaal de hemel in geprezen en uitgebreid beloond.

Fijn dat hij het wat makkelijker ondergaat nu!

Goed gedaan
Resoluut en duidelijk zijn levert de meeste winst op.

Fijn dat het beter gaat en dat hij het nu wat meer accepteert! Hopelijk zijn zijn oren wel al wat beter zodat je niet zo lang meer de behandeling hoeft uit te voeren?

een tip voor als het allemaal weer in orde is, maar je het toch in de gaten wil (blijven) houden.
ik heb mijn honden 'alleen even kijken' geleerd en even in hun oren kijken is ook het enige dat ik dan doe, zelfs als die oren vies zijn en ik ze moet schoonmaken, daar wacht ik dan een dagje mee.

ik vind het zelf heel fijn om oren even zonder gedoe te kunnen controleren en al mijn honden vonden het prima zo, zelfs mijn rietje bij wie oren soppen toch best wel een tijd een issue is geweest.

renee-uk schreef:een tip voor als het allemaal weer in orde is, maar je het toch in de gaten wil (blijven) houden.
ik heb mijn honden 'alleen even kijken' geleerd en even in hun oren kijken is ook het enige dat ik dan doe, zelfs als die oren vies zijn en ik ze moet schoonmaken, daar wacht ik dan een dagje mee.

ik vind het zelf heel fijn om oren even zonder gedoe te kunnen controleren en al mijn honden vonden het prima zo, zelfs mijn rietje bij wie oren soppen toch best wel een tijd een issue is geweest.

Goede tip, doen wij ook. "Even kijken, we doen niets!" en dan ook echt niets doen is soms wel lastig, alls er wel wat is. Maar ik heb mijzelf aangeleerd om na even de hond met rust te hebben gelaten hem of haar weer bij me toe roepen en te zeggen "Het moet even hoor!".
Naar mijn idee blijft het "ik doe niets" dan toch wel een wat veiligere opmerking voor de honden

Besef nu ik bovenstaande tik dat ik ze eigenlijk ook altijd bij me roep als er iets gedaan of bekeken moet worden. Ik ging/ga meestal niet naar de hond toe op die momenten.

Maar hoe kijken jullie dan in het oor? Hebben jullie daar zon kijkertje voor of zo? Want dieper dan wat je zo kunt zien, zie ik toch niks met het blote oog.

Inmiddels zit de eerste week van pipet en zalven erop. Laatste dagen ging het allemaal in mijn eentje vrij goed. Laatste keer hoefde ik hem zelfs niet meer fysiek op de zij te leggen. Een lichte druk op zijn schouders en commando dat hij moest gaan liggen was genoeg. Vanaf nu moet ik de pipetten opmaken door het eens in de 1 a 2 weken te doen. Als hij weer last krijgt moet ik terug naar de DA. Maar hij heeft al een paar dagen niet meer raar met zijn oren gedaan, dus voor nu lijkt het allemaal in orde.

ik hoef niet diep te kijken, als er iets mis is zie ik dat met mijn blote oog best wel: (veel) oorsmeer of de zwart/rode korreltjes van oormijt.
ik ruik ook wel aan oren, met mijn neus in het oor dus, en heb op die manier ook wel oorontstekingen en/of oormijt in prille stadia ontdekt.

omdat naar de da gaan bij riet zo'n toestand was heb ik -toen ik eenmaal aan die oren mocht komen- eens per maand haar oren gesopt met een tissue met verdunde lavendelolie.
dat hielp bij haar geweldig en oorproblemen heeft ze vanaf die tijd nooit meer gehad.
vixen reageert niet of nauwelijks op lavendelolie en haar oren doe ik een keer per maand ter preventie met een spulletje van de da.
vix kwam bij me met een dikke oorontsteking en die oortjes blijven een beetje een zwak punt, maar op deze manier gaat het prima en heeft ze nergens last van.