Het HondenForum

lieke schreef:

Lemuria schreef:

lieke schreef: Ik zit nl. niet echt te wachten op een volgende ontplofte wolbaal op pootjes.

Beter een ontplofte wolbaal op pootjes dan een dode hond

Om het maar van de positieve kant te bekijken...

Uiteraard. Daarom heb ik ook direct de knoop doorgehakt en gezegd te opereren. Als het een open baarmoederontsteking zou zijn, dan had ik waarschijnlijk gekozen voor alizin en een spoeling om de boel te redden. Abby is tenslotte al bijna 9 dus een operatie is ook een risico op haar leeftijd. Plus het feit dat narcoses en collies ook al geen goede combinatie is.
Maar nu had ik geen keus.

Ik heb gisteren ook vreselijk in de piepzak gezeten.

Dat narcose niet zo ideaal is bij collies is toch alleen als ze het mdr1 gen hebben? Volgens mij kan het anders geen kwaad?

lieke schreef: Ja, Abby was wat mollig. Maar ze moest sowieso afvallen (had er al 2 kg af en er moest nog 2 meer).

Om het nu positief te bekijken... Van die 2 kilo is er al weer 1 af .
Nee, zonder gekheid. Gelukkig is dit eruit, en nu maar weer opknappen!

Cinnepin schreef:

lieke schreef:

Lemuria schreef:

lieke schreef: Ik zit nl. niet echt te wachten op een volgende ontplofte wolbaal op pootjes.

Beter een ontplofte wolbaal op pootjes dan een dode hond

Om het maar van de positieve kant te bekijken...

Uiteraard. Daarom heb ik ook direct de knoop doorgehakt en gezegd te opereren. Als het een open baarmoederontsteking zou zijn, dan had ik waarschijnlijk gekozen voor alizin en een spoeling om de boel te redden. Abby is tenslotte al bijna 9 dus een operatie is ook een risico op haar leeftijd. Plus het feit dat narcoses en collies ook al geen goede combinatie is.
Maar nu had ik geen keus.

Ik heb gisteren ook vreselijk in de piepzak gezeten.

Dat narcose niet zo ideaal is bij collies is toch alleen als ze het mdr1 gen hebben? Volgens mij kan het anders geen kwaad?

Er bestaat bijna geen mdr1-vrije collie. Zowat 70% is sowieso drager. En zelfs de dragers en de vrije collies blijken in de praktijk nog gevoelig te zijn voor alle narcoses. Zelfs gasnarcoses.
Mijn Kyra, die drager was en geen lijder, heeft na een gasnarcose voor een gebitsbehandeling vijf uur later nog een hartstilstand gehad. Ik heb haar toen kunnen reanimeren.

Edit: Mijn huidige da houdt er rekening mee. Ze heeft dus Abby in de eerste instantie met een halve dosering ketamine onder zeil gebracht (moet wel voordat de gasnarcose kan worden aangelegd) en dat bleek al voldoende te zijn om haar helemaal onder zeil te brengen.
Een dierenarts die zich gewoon houdt aan de normale dosering zou haar dus zowat doodhebben gespoten.

lieke schreef:

Lemuria schreef:Jeses wat een gevaarte! Kon je ook niet aan haar buik voelen dat die dikker was? Het is nogal wat Hopelijk gaat het snel beter met het meisje

Ja, Abby was wat mollig. Maar ze moest sowieso afvallen (had er al 2 kg af en er moest nog 2 meer). En vergeet niet dat het een collie is, dus ook veel vacht wat de buik vertekent.

En Nanna, ja, baarmoederontsteking komt bij ca. 25% van alle teven voor. Maar dat gaat bijna altijd om een open ontsteking waardoor het pus gewoon kan weglopen. Ik heb de pech dat ik nu tot twee keer toe een gesloten baarmoederontsteking heb meegemaakt met mijn teven. Eerst met Kyra en nu met Abby.
En eerlijk gezegd ben ik niet blij dat Abby nu gecastreerd is.
Ik zit nl. niet echt te wachten op een volgende ontplofte wolbaal op pootjes.

Een van onze twee IJslanders had het ook, daar kwam ook het een en ander uit de buik, maar dat van jouw hond slaat echt alles. Ons hondje werd ineens flink ziek, hoge koorts ook, ongelofelijk dat Abby niet zieker toonde, ze moet zich toch behoorlijk ellendig gevoeld hebben lijkt me. Fijn dat ze zo goed opknapt!

Gelukkig heeft haar eetlust er niet onder geleden

Beterschap!

Oeh bah beterschap. Xena kreeg t toen overigens ook gelijk na de loopsheid.

Zo dan. Beterschap voor Abby.

Jeetje zeg, beterschap .

Beterschap voor Abby en sterkte voor jou.

Bizar...

Veel beterschap!

Wow!
Wel een super interessante foto, maar jeh, het arme meisje.
Heel veel beterschap, zo te horen knapt ze best snel op.

Jeetje daar was je gelukkig op tijd bij. Beterschap voor Abby

Sodeknetter wat een boel! Dat is niet niks.
Hopelijk knapt ze nu weer rap op.

Wow wat een bikkel dan inderdaad! En gelukkig heb je bij de eerste tekenen de da ingeschakeld. Veel beterschap voor Abby

Op het nippertje zeg! Maan wat fijn dat je naar de dierenarts bent gegaan én die de pretecho deed. Beterschap verder nog voor Abby!

Beterschap en een voorzichtige knuffel voor Abby

wat fijn dat je er op tijd bij was en dat er adequaat gereageerd is. Op een goed herstel voor haar!

Veel beterschap voor Abby en wat een fijne dierenarts heb jij.

Goeie genade, arm prutske zeg.
Inderdaad fantastisch dat je zo alert was maar ook dat die dierenarts een pretecho voorstelde, anders was ze er niet meer geweest.
Voorzichtig knuffeltje voor bikkel Abby

Jemig, wat groot! Het zal wel een opluchting voor d'r zijn, nu dat er uit is.
Beterschap, hopelijk voelt ze zich weer snel beter.

Je hebt haar nog en misschien valt die vacht wel mee,... goed dat je zo doortastende dierenarts hebt en dat je bent heengegaan...... dit had zo anders kunnen aflopen , beterschap voor haar

Jeetje wat heftig! Wat fijn dat jullie er op tijd bij waren! Sterkte met het herstel, maar dat gaat zo te lezen wel goed komen

Jee wat heftig zeg en wat goed dat jullie er achter zijn gekomen.
Sterkte met revalideren.

Jezus, dat verwacht je toch niet. Wat een mazzel dat het goed is afgelopen. Sterkte!

Jeetje wat een schrik. Heel veel beterschap voor Abby

Jee wat ziet dat eruit! Gelukkig dat jullie zo snel gehandeld hebben. Klinkt als een super DA!

Niet normaal zeg! Knuffel voor Abby en een virtuele borrel voor jou.

Jemig, wat eng. Nare gedachte dat het bijna te laat had kunnen zijn...gelukkig was je wel op tijd en is er direct ingegrepen. Ik hoop dat je meisje vlot geneest!

Het is echt bizar hoe Abby zich gedraagt. Vanochtend mocht ze van mij een half uurtje wandelen en ze snuffelde weer als vanouds overal. Ze wilde eigenlijk langer wandelen maar ik vond het genoeg zo.
Maar goed ook want de laatste meters naar huis begon ze een beetje te sloffen. Ze was moe.
Maar toen ik de bakken pakte, begon ze als vanouds weer rondjes om me te springen en na het eten sprong ze voor ik het haar kon beletten op de bank. Ships, ze mag helemaal niet springen met die hechtingen.
En nu ligt ze me de tosti uit mijn mond te kijken. Nou ja, maar een paar stukjes kaas gegeven, en ja, ik wéét dat castraten eerder dik worden. Maar ze is zielig nu.

Het enige wat me nog zorgen baart is het feit dat ik bij de ontlasting weer een paar druppels helder bloed zag. Dat de ontlasting nog niet helemaal vast is, kan natuurlijk maar dat bloed zit me niet lekker. Als het morgenochtend nog zo is, ga ik even terug naar de da.